Turks Fruit (1973)

Verhaal hangt met los zand aan elkaar, sprint van de hak op de tak qua momenten, geen lopend geheel. Overdreven veel seks, typisch Hollands, nodig om te scoren. Veel meer heeft Turks Fruit ook niet te brengen, Rutger Hauer ook niet. Enig pluspuntje is de vader van Olga, heeft nog wat humor..

1,5*

Deze film doet echter weinig om dit vooroordeel te ontkrachten.

Graag gedaan. Altijd leuk om iemand te helpen

Hoe zou jij die passie, overgave en liefde dan tonen ? Erotische scènes met de kleren aan ? Zelden werden erotische scènes (lees: lichamen) zo teder, gevoelig en realistisch getoond. Zie niet in wat daar verkeerd aan is.

Dat mensen bij het zien van 1 tiet afhaken en meteen gaan roepen dat alle Nederlandse films kut zijn, is te stom voor woorden.

De muziek??

Camerawerk??

De vader van olga zal zijn teksten ook niet zelf geschreven hebben.

Heej nog een pluspunt voor Gerard Soeteman

Je zou eens langs de banaliteiten moeten kijken en je niet zo moeten laten opnaaien door Verhoeven..... Pas dan krijg je Turks Fruit te zien. Een van de aller mooiste, levensechtste en ontroerendste liefdesverhalen.....en zo niet dan mag je blijven steken in je kleinburgerlijke geklaag over te veel sex in een film over een heftige liefde tussen twee jonge mensen.

5*

Wil je hiermee zeggen dat je toegeeft dat Verhoeven een slechte regisseur is? Hij doet het er gewoon om. Kinderachtige man.

Een poging tot ontroering wordt pas in de laatste 10 minuten ondernomen en er wordt voor het gemak Hauers' karakter even voor gewijzigd. Ik snap verder niet hoe je deze film ooit romantisch kan vinden? Zit er veel te veel ranzigheid voor tussen door (en daarmee refereer ik niet alleen naar de sexscènes). Hauer en Van de Ven hebben overigens geen enkele romantische scènes, als je alle seksscènes weg zou laten. Als ze geen seks hebben maken ze ruzie. Romantisch? Totaal niet.

Dat is nog niet eens mijn grootste klacht. Maar de grote mate ranzigheid is overbodig. Nogmaals: er is een reden waarom bijna geen enkele regisseur poepende honden, expliciete overgeefbuien en zo laten zien. Meer dan een erg gemakkelijke manier om te shockeren is het niet. En romantiek komt het al helemaal niet te goede.

Idd Hoewel hij de wereld nu eenmaal ziet voor wat het is. Banaliteiten maken daar een onderdeel van uit. Vergeet ook niet dat hij is opgegroeid in de oorlog, dan vond je als kind tijdens het spelen wel eens wat ledenmaten tussen het puin.... ook niet leuk.

Doordat je je te veel stoort aan de geestige pesterijtjes van Verhoeven en met je ogen gaat rollen, mis je dat de liefde van het doek afspat. Het wordt romantisch heb ik nooit gebruikt. Deze film gaat veel meer over de fysieke liefde. Pas later, te laat komt de tederheid.

Juist daarin is Verhoeven een unieke en originele stem, iemand die ook de banale kant van het leven durft te lat en zien. Waarom zou film alleen maar een veilige 'droomwereld' moeten laten zien? Ieder mens moet poepen en pissen en is wel eens misselijk, waarom zou je dat niet in een film mogen tonen?

Ik heb de musical gezien, die veel indruk op me heeft gemaakt. Enkele dagen geleden de film op tv.

Het komt misschien dat ik het verhaal al kende, maar de film boeide me voor geen meter. Ook de hysterische Olga werd op een gegeven moment niet leuk meer. Vooral in de laatste scenes was het leuke er gewoon af. Ondanks dat was de film nog wel aardig.

2.5*

Hopeloos overschatte film. Gekozen tot beste Nederlandse film van de 20ste eeuw en inmiddels zo gecanoniseerd dat zelfs de NCRV-gids vier sterren geeft. Na Turks Fruits werden Verhoeven, Monique van de Ven en Rutger Hauer zwaar over het paard getild. Laatste speelt een rol van soort aap die alleen maar aan zuipen, vreten en neuken denkt, tussendoor een grote bek opzet en uitsluitend doet waar hij zin in heeft. Spreekt iedere burger wel aan. Vandaar die canonisering. Alleen muziek van Toots is de moeite waard.

Daarom nog een 1,5

Volgens mij was deze film naar een autiobiografie van Jan Wolkers, schrijver...

Een vd beste Nederlandse films ooit en als je niet door alle sexscene's heen kunt kijken en je bij voorbaat ergert aan Verhoeven kijk dan gewoon niet naar een film als deze, kleingeestigheid verpest al genoeg in het dagelijkse leven en de fatsoensrakkers maken helaas te vaak de dienst uit.

De film volgt het boek van Wolkers zeer nauwgezet dus qua situaties en karakters moet je er dan niet alleen Verhoeven op aanspreken, maar vooral Wolkers, wiens boek trouwens ook prachtig is!

Dit is JUIST een verhaal over echte liefde en passie

en hoe geluk totaal, zonder dat je het doorhebt, uit je handen kan glippen.

Misschien moet je zo iets zelf eerst hebben ervaren om het werkelijk te kunnen voelen

5 sterren, zeker weten!!

Dat banaliteiten in het echte leven voorkomen, oké, maar niet bepaald op de manier waarop Verhoeven het ons toont. Hij blijft mij een beetje een puber die het erg grappig vind om seks- en poepgrappen te maken. En daar heb ik verder maar weinig mee. De link tussen oorlog en Turks Fruit leg ik niet helemaal. De gruwel van de oorlog zal niet echt lijken op wat we hier te zien krijgen. Ik snap verder ook niet wat je hier bedoelt met 'de wereld zoals het is'. De banaliteit ligt er hier wel erg dik bovenop.

De tederheid komt inderdaad te laat, maar ook op ongeloofwaardige wijze helaas. Ik betwijfel toch echt of liefde het goede woord is om de relatie tussen de twee hoofdpersonen te omschrijven. Lust leek het meer. Want wees toch eens eerlijk: leken ze goed met elkaar op te kunnen schieten buiten de seks. Nooit. Dit zorgt er al voor dat Turks Fruit nooit als een echt liefdesverhaal gezien kan worden.

Natuurlijk moet iedereen naar de wc, maar is het je opgevallen dat je de handelingen daarin zelf nooit te zien krijgt bij andere? Ga jij kijken naar een hond die op de weg zijn behoefte doet, of uitgebreid aanschouwen hoe iemand een spiegel onderkotst? Op zich mag Verhoeven best dergelijke dingen tonen, maar hou het alsjeblieft functioneel en doe het met mate.

Je hebt een indruk van de roman die aan deze film ten grondslag ligt?

Heeft er niks mee te maken. Een film staat op zichzelf (of hoort in ieder geval op zichzelf te staan) en moet ook gewoon goed zijn als je het boek niet gelezen hebt. Met argumenten als 'het boek is een belangrijk stukje Nederlandse literatuur' kan ik hier niks.

Ik bedoel dat Verhoeven die voor jou zo stuitende scenes niet uit zijn eigen duim heeft gezogen. Hij verfilmde een roman, waarin die scenes een uitermate belangrijke rol speelden. Het komt mij wat opmerkelijk voor dat je hem dan verwijt dat hij dergelijke scenes ook filmt. Het is dan eerder het puberen van Wolkers dat je zou kunnen storen dan het puberen van Verhoeven.

Of vind je dergelijke 'seks- en poepgrappen' vaker in zijn werk? Ik geloof dat ik dat op basis van oeuvre toch meer aan Wolkers toe zou schrijven.

En wat wel en niet echte liefde is, daar zullen de meningen ook over verschillen.

Het boek van Wolkers was inderdaad ook al een ramp, dat zal het probleem zijn.

Al is deze film ook niet bijster goed gefilmd en geacteerd.

Dan is het Wolkers' schuld. Maakt de film nog niet beter. Verhoeven had het ook kunnen minderen.

Sterker nog: hij had het boek ook gewoon niet kunnen verfilmen.

Door jou, niet door mij en velen met mij die wel verder kunnen kijken dan de banaliteiten, waar jij je zo eindeloos aan stoort. Jammer voor jou zou ik zeggen.

Reinbo, leg me nog eenmaal uit hoe je langs de banaliteiten kunt kijken als ze elke minuut het beeld vullen?

Door je er om te lachen, ipv je er aan te ergeren.....

Eerlijk gezegd... na lang nagedacht te hebben... Wat de film redt is het tempo dat Verhoeven er altijd in weet te leggen, het charisma van Hauer (Rutger dan hè...) en het oorspronkelijke verhaal van Wolkers dat er nog in te herkennen is. Maar de script-grappen van Soeteman zijn tenenkrommend. Neem bijvoorbeeld "de Chinees" scene. Ik durf te wedden dat hij dat oprecht "grappig" vond. Dat de scène werkt ligt aan de reactie van Hauer die de mijne daar goed verwoordde. Eigenlijk een veel voorkomend euvel bij Soeteman scripts. De grote lijnen zijn altijd wel goed maar die vervelende kleine details die het voortdurend naar beneden halen, en dan vooral wanneer het grappig bedoeld is.

Wat een gezeur weer! Dat ze buiten de sexscene's alleen maar ruzie met elkaar maken, wil nog niet zeggen dat er geen romantiek is en ze niet van elkaar houden.

Mijn vorige relatie was ook buiten het bed binnen 5 minuten knallende ruzie, we hebben midden op straat in Dordt en Rotterdam ruzie staan maken, maar ik hield wel zielsveel van haar.

Turksfruit is juist super echt, zonder opsmuk of liefde a la Pretty woman (nee, Hollywood liefdesverhalen zijn realistisch!), maar zoals het echt is.

En ook eens NIET met een soft happy end zoals meestal het geval is.

Met het verhaal is niets mis...

zoals het écht is? Wolkers maakt van de liefde een karikatuur die vooral burgers aanspreekt: hitsige kunstenaar die overal schijt aan heeft en zich uitleeft met z'n liefje. Liefde en sex worden bij Wolkers en Verhoeven inwisselbaar. Voor de rest veel kinderachtige, karikaturale scenes waarbij vooral duidelijk moet worden dat de hoofdpersoon antiautoritair is. Vaak staat het of haaks op de werkelijkheid, of Verhoeven brengt maar de helft in beeld, waardoor hij van de hoofdpersoon een ideaalbeeld maakt (de hippe rebel), maar die in werkelijkheid niet bestaat. Het spreekt alleen de verbeelding van burgers aan. Wat gaaf, de hele dag wippen, zuipen, een grote bek opzetten en nog wat Euro's scoren met je kunst. Zoiets bestaat alleen in films, niet echt dus.

Nog steeds prachtig liefdesverhaal al is het allang niet meer zo omstreden als in de jaren 70

Nog steeds prima!

Nostalgie met Van de Ven en natuurlijk Rutger Hauer.

3,5*

een 4,0. altijd weer leuk om te zien

Dit is helaas mijn humor niet, dus houd het op

Kom zeg. Ook al ligt het materiaal van Wolkers aan de film ten grondslag, je mag Verhoeven toch afrekenen op wat er in de film zit?

Doe nu niet of Verhoeven niet een zekere voorliefde voor bepaalde grofheden had (en misschien wel heeft)