Turks Fruit (1973)

Een Nederlandse klassieker die je gewoon gezien moet hebben.

Indrukwekkende film. Vorig jaar verkozen tot beste NL-film aller tijden.

Heb hem gekeken en vond hem lang niet zo gedateerd als ik verwachtte. Ik vond Hauer indrukwekkend. Andere acteurs konden absoluut niet tippen aan zijn niveau. De film is in veel opzichten nog opvallend fris en bevat een aantal mooie scenes. Zoals het enorm krachtige eindshot. Een aantal andere die mij opvielen zijn hier eerder genoemd. Muziek van Van Otterloo en Tielemans was erg mooi. Ik vond de opbouw van het verhaal soms wat onevenwichtig.

4.0*

Hmmm... ik had niet verwacht dat ik deze film zou moeten afdoen met niet veel meer dan 'best goed'. Want hoewel de film vanaf het moment dat Olga wordt opgenomen erg aangrijpend wordt, vond ik er toch wat al te veel lange, ietwat saaie stukken inzitten. De onthulling van het beeld, de trouwerij en alle verwikkelingen daaromheen, de eh... 'toilet-scene'... het staat allemaal in dienst van het verhaal, maar erg enthousiast werd ik er niet van. Maar ik geef meteen toe dat de film ook vele mooie momenten heeft, met die snoekduik de struiken in en het jatten van het ijsje als hoogtepunten.

3,5* - en blij dat ik deze film nu eindelijk gezien heb.

Jong meisje neemt onbekende lifter mee:

'Ben je van onderen ook rood?'

'Maar 1 manier om daar achter te komen'.

Een dialoog waar Ron Jeremy nog niet mee weg zou komen...

Met stijgende verbazing de film afgelopen weekend voor het eerst gekeken: wat een vulgaire, onzinnige, banale en vooral ontzettend domme en onrealistische film die in het laatste half uur nog wat diepgang probeert te brengen. Al na 10 minuten dacht ik: 'Wie zijn deze mensen? Waarom doen ze zo? Het slaat helemaal nergens op!' En beter kan ik het eigenlijk ook niet verwoorden. Een dieptepunt op alle vlakken, niet in het laatst om het wanhopige acteerwerk, met name van de supporting cast.

1*.

Aanvankelijk wilde Verhoeven een ander boek van Wolkers verfilmen, Serpentina's Petticoat. Wolkers stond dit echter niet toe, Verhoeven zou te veel van zijn eigen jeugdherinneringen in het script verwerkt hebben. Dan maar een ander boek. In 1970 klopte Verhoeven opnieuw aan bij Wolkers, nu met Turks Fruit. Dit keer kon de schrijver zich er wel in vinden. Producent Gijs Versluys had Verhoeven op het idee gebracht. Met de hete adem van het productiefonds in de nek, moest binnen drie dagen een scenario geschreven worden. Wolkers zelf zou hiervoor tekenen. Een onhaalbare opdracht, zo bleek. Voorlopig werden de plannen weer van tafel geveegd. Verhoeven ging ondertussen aan de slag met Wat Zien ik !?. In een vergadering tussen Houwer, Verhoeven en Soeteman eind 1971 kwam het boek van Wolkers opnieuw ter sprake. Verhoeven en Soeteman pleitten bij Houwer voor een verfilming en uiteindelijk ging deze ook overstag. De productie van, achteraf gezien, Nederlands meest succesvolle film van de 20e eeuw stond op het punt te beginnen.

Turks Fruit, door het publiek gekozen tot beste Nederlandse film van de vorige eeuw, vertelt het verhaal van de jonge beeldhouwer Erik. Erik ontmoet op toevallige wijze de jonge, knappe Olga. Het is liefde op het eerste gezicht. Al snel trouwen ze, dit tegen de zin van Olga's ouders. Samen beleven ze een romantische zomer. Totdat Olga zich opeens raar begint te gedragen. Nadat ze nogal abrupt breekt met Erik keert ze terug naar haar ouders. Als Erik haar daar wil opzoeken, komt hij in aanraking met haar nieuwe vriend. Een hele tijd hoort Erik niets meer van Olga, totdat ze elkaar treffen in een winkel. Wanneer ze daar samen wat gaan drinken, stort Olga tijdens een wc-bezoek in elkaar. Snel wordt ze opgenomen in het ziekenhuis, waar Erik de vreselijke waarheid te horen krijgt. Olga zal sterven. Het laatste dat Erik voor Olga meeneemt is een souvenir van een grote liefde: Turks Fruit.

Monique van de Ven in de rol van Olga en Rutger Hauer in de rol van Erik. Nu een symbolisch koppel. Toentertijd waren dat echter Hugo Metsers en Willeke van Ammelrooy, die samen al in tig Scorpio films te zien waren geweest. Zij stonden aanvankelijk dan ook boven aan het lijstje om de hoofdrollen in Turks Fruit te gaan vervullen. Totdat Hans Kemna Monique van de Ven ontdekte. Hij nam haar mee naar de audities en Verhoeven was verkocht. Na vele proefscènes was Verhoeven vooral onder de indruk van de erotische scènes tussen Van de Ven en Hauer. Producent Rob Houwer ging akkoord, durfde het risico aan en zo werd een nieuw, nu wereldberoemd koppel gevormd. Hauer overigens, die zich wederom uit de naad moest werken om Verhoeven te overtuigen. Ondanks zijn florisante optreden in Floris en andere, latere films, heeft hij zich altijd steeds opnieuw moeten bewijzen bij Verhoeven. Voor de hoofdrol in Soldaat van Oranje had Verhoeven in eerste instantie ook Derek de Lint op het oog.

Bewonderenswaardig hoe deze twee, destijds relatief oneravren spelers, zo’n prestatie hebben kunnen leveren. Samen zorgen zij voor de tedere momenten, maar ook voor de gevoelige dramatische scènes. Met veel flair, natuurlijk gemak en jeugdig elan houden ze de kijker aan de buis gekluisterd en zuigen ze je op in het verhaal. De levenslust spat -mede door hen- van het doek. De erotische scènes tussen Olga en Erik zijn wellicht de mooiste ooit in een film. Mooi om te zien is hoe subtiel en symbolisch Verhoeven steeds toont hoe Erik en Olga het geluk ontnomen wordt. Steeds verstoort een onbenulligheid het geluk van de twee.

De regie van Verhoeven is zoals altijd subliem. Zijn nauwe samenwerking met cameraman Jan de Bont levert een prachtig geheel af. De Bont die overigens weer prachtig dynamisch camerawerk aflevert. Met een zacht, strelend oog brengt hij vooral de scènes tussen Van de Ven en Hauer stijlvol en levendig in beeld. De muziek van Rogier van Otterloo is sfeervol en heeft de klassiekersstatus inmiddels bereikt. Toots Thielemans harmonica-solo is minstens zo bekend.

Een prachtig, intens liefdesdrama vol met mooi behandelde thema's en memorabele scènes.

Hier de DVD recensie.

Verhaal hangt met los zand aan elkaar, sprint van de hak op de tak qua momenten, geen lopend geheel. Overdreven veel seks, typisch Hollands, nodig om te scoren. Veel meer heeft Turks Fruit ook niet te brengen, Rutger Hauer ook niet. Enig pluspuntje is de vader van Olga, heeft nog wat humor..

1,5*

Man wat vond ik dit een rare film om te zien zeg. Wat me het meest is bijgebleven zijn de vele sex scènes in het begin. Ik snap gewoon niet al te veel van deze film, die Eric en Olga hebben dus iets met elkaar, ondertussen gaat die pa van Olga dood, die ma probeert Eric te versieren, ze heeft maar één borst, later wordt die Olga ziek (hersentumor) en Eric geeft haar Turks Fruit, waarna ze overlijdt.
Vinden jullie het erg als ik de betekenis niet zo inzie van deze film?

Ik geef 'm helaas 2, 0 sterren.

Ook dit was weer een mooie Verhoeven/Wolkers film. Wel schandalig dat ik hem gister pas gezien heb en niet veel eerder. Maargoed. Dit was een heel mooi verhaal, Rutger Hauer en Monique van de Ven spelen erg goed. Monique was voor die tijd best wel sexy. De piemels en de kutjes worden erg vaak in beeld gebracht. Ik had wel verwacht dat Erik en Olga eens flink van bil gingen maar al stonden ze er op het punt om het te doen werd het weer onderbroken door een postbode of een telefoon. Maargoed, het verhaal eromheen is wel mooi. Ook die vader van Olga er goed. Vooral hoe ie op dat melodietje van Beethoven tieten kont tieten kont tieten kont kont kont Neuriet

Bij die scene dat Erik zijn lul tussen zijn rits kreeg kreeg ik echt een AU moment.

En wat waren die zuster op het eind toch weer lekker onaardig tegen dedoodzieke Olga.

Voor de rest weer een erg mooi oud Hollandsch filmpje.

4,5*

Na jaren weer eens herzien. Viel niet tegen. Kan me eigenlijk best wel voorstellen dat mensen niet langs de banaliteit van Turks Fruit kunnen en willen kijken. De film is vreselijk uitdagend richting kleinburgerlijkheid, waarmee ik niet eens zeg dat mensen die de film niet goed vinden burgertrutten zijn (hoewel dat voor een deel van de tegenstanders wel zal gelden). Het is een provocerende film. Vond het heerlijk. Wat verder veel mensen vergeten is dat dit helemaal niet pretendeert het echte leven te zijn voor iedereen in de jaren ’70. Het laat alleen zien hoe het echte leven kon zijn als antwoord op een generatie van tuttigheid. En tegenstanders maar gretig happen.

De film omtrent een personage met als belangrijke drijfveer seks, zit vol zwarte humor. Die humor presenteert zich als banaal, maar komt voor mij nog veel meer over als liberaal. (Seksuele) Vrijheid is zo’n belangrijk thema in de film, dat je onmogelijk een Monique van der Ven braaf haar kleren aan kan laten houden. De film laat extremen zien en doet dat goed. De combinatie tussen ongemakkelijke smeerlapperij en een prachtig liefdesverhaal ligt heden ten dage blijkbaar zwaarder op de maag als in de jaren ’70. Zijn we preutser geworden?

De film die door de vertelstructuur en de openingsscène vanaf minuut 1 wanhoop uitschreeuwt (wat eigenlijk pas het laatste half uur gestalte krijgt) in combinatie met de frivoliteit en geestige scènes werkt zo ontzettend goed dat je de film kan omschrijven als ‘cool’, ‘grappig’ en ‘dramatisch getint’. Een film over vrijheid, liefde, jaloezie, léven en sterven. Doe het maar in anderhalf uur. Petje af. Wie wil over zulke kwesties krampachtig subtiel gaan lopen doen? Tuurlijk valt er best nog wel aan te merken op de film. Niet elke bijrol was even sterk en vond het geluid om te huilen, maar de memorabele momenten, dialogen en het sterke eind overheersen volledig. Beste Nederlandse film of niet, zonder enige twijfel erg de moeite waard. Dikke 4 sterren.

Stomme onzinfilm, al maakte de film in de jaren 70 vast meer indruk doordat een aantal zaken als sex een taboe waren. Maar toen ik deze film enkele jaren terug nog eens zag vond ik er weinig aan. Vond het weer zon typisch Nederlands product. Veel tieten erin om een zwak verhaal en acteerprestatie weg te drukken.

2*

Deze film keek ik destijds stiekem vanwege de vele bloot scènes. Als 10 jarige vond ik dat destijds spannend. Monique van de Ven zag er toen ook zeer lekker uit, tegenwoordig is ze meer een lelijke vadsige trol geworden.

Ik vind het heus niet erg als er in een film sex zit . Maar hier zat eigenlijk alleen maar sex in . ik vind de soundtrack wel goed .

Ik vind het ook zo'n rare film dus ik vind 2 sterren meer dan genoeg.

Dit is het (vroege) meesterwerk van Paul Verhoeven. Prachtige film over een verliefd stel in het Amsterdam van de jaren '70. Aanklacht tegen de kleinburgerlijkheid van die tijd.

Deze film laat goed zien dat het verliefde stel Erik en Olga, twee handen op een buik zijn. Samen tegen de wereld, ze kennen geen taboes, naaien erop los, gedragen zich losbandig en daar heeft de buitenwereld de grootste moeite mee. Dit leidt tot botsingen met de directe omgeving en dan vooral met de moeder van Olga.

Nadat Olga zichzelf toch verliest aan de kleinburgerlijkheid, leidt dit bij Erik tot een morele crisis. Nadien verliest Olga andermaal zichzelf, ditmaal aan kanker.

Prachtige, vaak wat trashy en amateuristische film. Ook erg leuk om te zien hoe de stad waarin ik woon er destijds bijlag.

Redelijke film. De acteerprestaties waren wel redelijk, maar zeker niets bijzonders. Ik vond dat er overdreven veel seks in de film zat en dat het verhaal ook zeker niet geweldig was. Sommige scenes vond ik heel sterk, maar sommige ook helemaal niet. Toch vind ik dat deze film een voldoende verdient, dus geef ik deze film een (magere) 3*.

Tja, Turks Fruit,

Hate it or love it. Voeg mij maar bij het eerstgenoemde. Ik heb deze film lang gemeden. En achteraf maar goed ook. Dat het voor die tijd heel stout was en controversieel weten we nu wel, en laten we achterwege.

Ik weet niet hoe het boek is nooit gelezen. Puur omdat het mij niet intresseerde. Maar de film gaat in ieder geval nergens over. Ook al ging het boek alleen maar over seks(Boek niet gelezen), toch lijkt het of Verhoeven alleen maar wil choqueren. Kom we gooien er genoeg naakt in wat vieze woorden, en andere zooi. En aan het einde nog even een drama verhaaltje er tussendoor. En als de film dan ook nog van de hak op de tak springt heb je een film die in mijn ogen slecht is. Ik weet dat ik nu reactie's over mij heen zal krijgen. Maar ik zal deze film nooit goed gaan vinden. Dat Verhoeven volgens veel mensen wel een uitstekende film neer heeft gezet is mooi voor die mensen.

Hauer en v.d Ven doen het wel goed, en omdat de film toch nog wel een paar aardige scènes heeft geef ik hem een 1.5*. Maar ik was allerminst gecharmeerd van deze film.

Al een paar keer had ik deze film geprobeerd te kijken maar ik kwam maar niet door het eerste half uur heen. Heel chaotisch en vreemde dialogen wat mij betreft. Uiteindelijk heb ik toch verder gekeken en het is het wachten wel waard. Na een half uur vind ik dat er wat meer structuur in het verhaal komt en uiteindelijk zie je het pareltje wat het boek zelf ook is.

Schandalig dat ik deze Nederlandse film nog niet gezien had natuurlijk, maar tis er van gekomen hoor. Ik heb in al die tijd niet zo heel veel gemist denk ik zo. Erg veel bloot en banaliteiten passeren de revue. Van wat ordinaire smeerlapperij ben ik niet vies van, maar de maat was voor mij vol nadat een hondje uitgebreid schijtend in beeld werd genomen. Voor dat shot zitten veel borsten, piemols, vagina's en een kostelijke kotspartij. Later zou Paul Verhoeven dit soort dingen meer doseren in zijn films gelukkig, maar hier gaat ie eigenlijk te ver.

Turks Fruit is niet bepaald een hoogstaand niveau. Rutger Hauer is een eersteklas lul en neukt zich een weg door het leven. Dat is het verhaal, dat heel losflodderig uit de doeken wordt gedaan. De dialogen doen soms heel oubollig aan en dat werkte natuurlijk vermakelijk. Menigmaal heb ik in een deuk gelegen om alle idiote zinnen die de cast weet uit te brengen en vooruit, stiekem moest ik ook hard lachen om wat viezigheid... Maar het is voor mij onbegrijpelijk dat Turks Fruit als één van de beste Nederlandse films gezien wordt. Wat dat betreft zijn er echt toch betere Nederlandse werken te vinden die serieuzer en beter qua niveau zijn.

"Turks Fruit" vandaag herzien, in de hoop dat ik in mijn waardering voor de film kon verhogen.

Het gaat er gewoon om dat de film een verhaal is dat enorm veel om de seks gaat, enorm veel over het grenzen verleggen in de film, terwijl Wolkers' boek (natuurlijk ook grensverleggend) veel dieper op de emoties in ging. Dat mis ik enorm in deze film. Daarnaast kan Verhoeven eigenlijk niet eens goed filmen. Het regiewerk was absoluut geen zesje waard. Het punt is, dat ik deze kritiek weinig kan leveren op de film, omdat men dikwijls niet luistert en maar begint te zeiken over het feit dat het revolutionair was voor die tijd. Dat het grenzen heeft verlegd en dat het 't gedachtegoed van de mondiale filmmaatschappij heeft veranderd. Ik kan me absoluut niet vinden in de mensen die films waarderen vanwege hun grensverleggende gedachten. Een film is goed wanneer het je op het einde gesprekstof geeft, vragen geeft, een bijzonder gevoel geeft, doelend op het verhaal en de kracht van de film. Niet omdat het tieten liet zien, terwijl geen andere regisseur dat durfde in 1973. Dat laat me om eerlijk te zijn geheel koud bij het kijken naar een film. Een goed filmgevoel miste ik volledig in "Turks Fruit". Men mag het dan wel een "Revolutionaire Film" vinden, maar het is wel een "Revolutionaire Kutfilm".

Dit is echt mijn soort film niet. Het boek dateert van 1969, de film amper 4 jaar later. Dit tijdsgeest speelt natuurlijk mee in een film waarin sexuele revolutie en verzet tegen de bourgeoisie centraal staat. Op zich kan dat allemaal wel mooi in beeld zijn gebracht, het eindresultaat is een film die ook mikt op die provocatie. Daardoor is de hele film gespekt met verbale drukdoenerij en scènes die recht uit een vintage erotische film komen. Ik ken het boek niet, maar dat zou geen must mogen zijn om te kunnen genieten van de film. Anders had er maar geen film moeten komen denk ik maar. Ik kon hier in elk geval niet van genieten en de kans is dus ook klein dat ik hierdoor het boek een keer zal lezen.

Eergisteravond de film meegekeken en ik vond hem niet echt speciaal. Hij was opzicht wel vermakelijk maar ook een beetje 'leeg' voor mijn gevoel. Wel moet ik zeggen dat het acteerwerk van Rutger Hauer, Monique van de Ven en de rest van de Cast er goeduitzag. Dat het leuk was om Nederland in de jaren '70 te zien. En het 'kanker-gedeelte' werd goed in beeld gebracht. Maar verder stelde het voor mij niet zo veel voor..

2,5*

Turks Fruit is voor mij niet de grote Nederlandse film wat men wilt doen beweren, maar door de flinke portie humor valt er genoeg te genieten aan Turks Fruit.

Een pluspunt van dit soort oude Nederlandse films is dat het brakke acteerwerk vaak zijn charmes heeft en misschien de film ook beter maken. Daarnaast is het muziekriedeltje erg aanstekelijk en misschien wel het beste dat ik ooit in een Nederlandse film heb mogen aanschouwen. Technisch zit het allemaal best goed in elkaar en dat voor zo'n op het oog schunnige film. Doordat het allemaal zo lekker over de top gaat kan je makkelijk voor lief nemen dat niet alle situaties even realistisch zijn, dit zijn elementen die andere users aanhalen als negatief. Ik heb me er totaal niet aan gestoord. Ik bedoel, wie lacht er nou niet om een Hauer die op de ballon tiet van zijn schoonmoeder slaat?

Wat ik wel jammer vind is de overgang naar het einde van de film. De komische noot verdwijnt en de film wordt behoorlijk serieus. Iets wat voor mij bepaald niet werkte omdat door de komische insteek van de eerste helft van de film de band met de personages niet heel groot wordt. Daarnaast is de make-up van zieke mensen in de film soms wel heel slecht gedaan, waardoor ik steeds het gevoel bleef hebben naar een stel clowns te kijken.

3*

Turks Fruit, naar het gelijknamige boek van Jan Wolkers, is een Nederlandse klassieker en geldt volgens heel wat mensen als de beste Nederlandse film aller tijden. Dat vind ik persoonlijk een tikkeltje teveel eer, maar los van dit gegeven is het overigens een prima film, die zeker tot de beteren uit onze filmgeschiedenis gerekend mag worden.

Ik snap best dat Turks Fruit bij velen een soort van weerstand oproept. Het oogt voor sommigen banaal en inhoudsloos en dat is op zich nog best te begrijpen. Turks Fruit bevat een heleboel seksscènes, wat ook niet zo raar is met een hoofdrolspeler, die in eerste instantie daaraan denkt en daarnaast het uiterlijk heeft om vrouwen gemakkelijk het bed in te praten. Hauer speelt sterk en Van de ven is ook altijd wel een fijne actrice om naar te kijken. Samen zien ze de wereld als grote vijand en beiden genieten duidelijk van elkaar. Pas op het moment dat Olga vertrekt, komen de problemen en de echte boodschap van Turks Fruit naar voren.

Los daarvan bevat Turks Fruit ook een portie gezonde (zwarte) humor. De dialogen zijn niet altijd even hoogstaand, maar vaak wel erg vermakelijk. Verhoeven weet mij als kijker overigens ook nog te raken, door het geweldige eindshot, waar eigenlijk alles inzit. Turks Fruit is daardoor erg geslaagd. Er zijn namelijk niet veel films, die zowel komedie als drama op een sterke manier kunnen combineren. Verhoeven slaagt er hierbij wel in en bewijst maar eens te meer dat hij een zeer sterke regisseur is, die er bijna altijd in slaagt om zijn eigen stempel op een film te drukken.

Een prima Nederlands product dus, die bij herziening alleen maar beter lijkt te worden.

4,0*

Na het zien van de film vind ik Turks Fruit een mooie doordachte, passende titel voor de film.

Het boek van Jan Wolkers paste met zijn openhartigheid over seks en kanker destijds perfect in het tijdsbeeld eind jaren ’60, begin jaren ’70, maar zorgde toen evenwel voor de nodige controverse. Dat was al evenzeer het geval met de verfilming van het boek door Paul Verhoeven een paar jaar later.

Het is –voor zover ik weet– nog steeds de best bezochte Nederlandse film aller tijden. Niet zo verwonderlijk natuurlijk, want in de film worden vooral allerlei alledaagse aspecten van het leven min of meer uitvergroot en ongefilterd in beeld gebracht: liefde, seks, scheiding, ziekte, humor en verdriet.

Dat maakt het tot een heel goede film, hoewel naar mijn mening niet de beste Nederlandse film. Niettemin is het ontegenzeglijk een monument in de Nederlandse filmgeschiedenis met dank aan regisseur Verhoeven en de prima vertolkingen van Rutger Hauer en Monique van de Ven.

Turks Fruit vind ik een erg slechte film.

In deze film volgen we een nogal een vervelend klef stelletje. Het stelletje Erik en Olga. Een groot deel van de film word vol gegooid met seks scènes tussen die twee. Interessant is anders. Een echt verhaal heeft deze film eigenlijk niet. Er word nogal veel hak op de tak gesprongen bij deze film. Voor een groot deel lijkt de film alleen maar te draaien om kleffe seks scènes van een ordinair stelletje. Ook trouwens een heel onfatsoenlijk stelletje. Dat blijkt wel uit de scènes bij de onthulling van het beeld waar de koningin bij was. Olga heeft het warm en doet daarom maar wat uit. Je moet wel heel dom zijn om niet te weten dat je zo niet kan bijlopen als de koningin langs komt. Maar Erik en Olga zijn blijkbaar stom verbaasd dat mensen willen voorkomen dat de koningin hem ziet. Tja. Wat mij betreft een scene van heel bedenkelijk niveau. Een complete mislukte poging tot wat humor. En dan heb ik het nog niet over de reden waarom Olga een het begin van de film een tang moet halen bij een boerderij. Dit is wel het toppunt van flauwheid. En er zitten nog wel meer scènes in de film die ik van erg bedenkelijk niveau vind.

De film vond ik erg langdradig. Naar een vervelend klef stelletje kijken vond ik niet erg interessant. Tussendoor probeert men nog wat drama in de film te stoppen. Eerst doet men dat door de vader van Olga. Maar die vader is veel te kort in beeld en word tevens als een beetje een halvegare neergezet. En hij is tevens plots wel heel snel overleden. Zijn heengaan deed niks bij mij en de poging om via hem wat drama in de film te brengen is mislukt.

Aan het eind van de film probeert men het nog eens om de film toch nog ergens over te laten gaan en er wat drama in te stoppen. Olga verlaad Erik en word later plots ziek. Echter word dit stuk erg afgeraffeld. Voor je het weet is ook Olga overleden. Het ging plots allemaal heel snel. Als de filmmakers wat meer de tijd hadden genomen om het drama aan het eind van de film uit te werken had het misschien nog wat geworden. Maar de filmmakers wilden liever een soort porno film maken, in plaats van een verhaal goed uit te werken.

Het acteerwerk is niet al te best in deze film. Rutger Hauer speelt eigenlijk nog wel goed als Erik. Van Hauer weet wel hoe je moet acteren. Ik wil nog wel even zeggen dat ik het personage Erik een ongelofelijke zak vind. Totaal niet een personage waar ik me nu in meeleef. Monique van de Ven als Olga acteert verschrikkelijk slecht. Haar acteerwerk is toch echt wel een klein drama te noemen. Lijkt er meer op dat ze voor haar uiterlijk is gekozen in plaats van haar acteertalent. Er is ook totaal geen chemie tussen van Hauer en van de Ven. Erik en Olga kwamen bij mij niet geloofwaardig als een stelletje over. De bijrollen zijn niet goed gecast. Het acteerwerk in deze film is op zijn zachts gezegd ( op van Hauer na ) niet al te best.

Waar ik wel erg over te spreken ben is de muziek van Rogier van Otterloo en natuurlijk het prachtige mondharmonica spel van Toots Thielemans. Op muziekaal gebied is deze film ontzettend goed.

Al met al is Turks Fruit een film waar ik weinig mee kan. Ik vond dit maar een erg flauwe en langdradige film. Het stelletje dat in deze film centraal staat kon ik totaal niet mee inleven. De film springt van hak op de tak. Veel dialogen zijn niet erg goed geschreven. De film lijkt voor een groot deel alleen maar te draaien seks scènes. Pogingen om nog iets van verhaal en drama in de film te krijgen zijn naar mening volledig mislukt. Omdat Rutger Hauer nog niet eens zo heel erg slecht acteert, maar vooral vanwege de mooie muziek die deze film heeft. Geef ik niet het meest laag mogelijke cijfer voor deze film. Maar ik vond deze film niet al te best.

1 ster voor deze film.

Vreemde film, dit Turks Fruit. Muziek, en leuke sfeerbeelden van Amsterdam in de jaren 70, maar deden mensen toen echt zo vreemd? want het gedrag van zowat alle personages is buitengewoon vaag. Iedereen flirt met iedereen, Erik valt eigenlijk de hele film iedereen lastig en zou gewoon een aantal klappen verdienen (zeg ik als pacifist), Olga is een vreemd meisje die dreint als een klein kind en dan voor de zoveelste keer haar truitje uittrekt; het feest in het restaurant met die rare en flauwe humor- het is alsof ik naar mensen van een andere planeet zit te kijken.

Misschien moet je de jarten 70 bewust hebben meegemaakt om dit op waarde te schatten maar op de soms rake sfeer en af en toe leuke invalshoeken van cameraman Jan de Bont na is dit toch een gedateerd en weinig memorabel werkje.

Als dit de beste Nederlandse film aller tijden is, is het ernstig gesteld met de Nederlandse filmindustrie. Technisch valt al op dat veel scènes erg donker zijn, visueel ziet het er sowieso vrij verouderd uit. Toch af en toe gebeurtenissen die nog wel grappig uitgebeeld worden, met name in de platte seksscènes aan het begin, waarin diverse dames de revue passeren. Ook het ruitenwissermoment in de auto mag er wat dat betreft zijn.

Verder moet deze film het hebben van heel veel vulgariteit. Honden die je ziet schijten of bloed ziet oplikken, mensen in hun gezicht kotsen, de focus op wat er onder een ziekbed allemaal verzameld wordt. Zelfs voor Nederlandse begrippen lijkt het me veel, maar daarom nog wel intrigerend. Zo vaak kom je dit nu ook weer niet in films tegen.

Als gaandeweg de focus verschuift naar (het stuklopen van) de relatie, wordt het al snel langdradiger, al is de regenscène nog wel mooi. Het acteerwerk is dan ook niet goed. Hauer is al niet echt een geweldig acteur; Van der Ven mag prettig zijn om naar te kijken, maar alles wat te horen is, komt er verre van overtuigend uit. Veel stemverheffingen, wat behoorlijk nep overkomt.

Het Amerikaanse werk van Verhoeven bevalt me geloof ik toch een stuk beter. 1,5*.

Ondanks dat ik negentien jaar ben heb ik deze film inmiddels al een stuk of vier keer gezien. Gisteren weer na ongeveer twee jaar.

Wat is dit toch een prachtige film. Het heeft een erotisch tintje, maar totaal niet storend, in mijn ogen. In het begin van de film zie je twee jonge mensen die enorm verliefd zijn op elkaar. Het tweede deel zie je spanningen en de vreselijke ziekte waar Olga mee te maken krijgt. Op zich uitstekend bedacht, al had het laatste kwartier beter uitgebreid moeten worden naar een half uur. Vanaf de Bijenkorf scene tot de dood van Olga zitten maar tien minuten o.i.d.

Wat mij betreft is de scene met de Meeuw één van de mooiste in de geschiedenis van de Nederlandse film. Een prachtige zonsondergang, het gezicht van Erik die zichtbaar verdriet heeft en de fenomenale muziek van Toots Thielemans en Rogier van Otterloo.

Prachtige film.

Heb de film al heel wat keren gezien. Vooral de chemie tussen Monique v/d Ven en Rutger Hauer is heel bijzonder. Mooie scenes (fietsen door Amsterdam) worden afgewisseld met hele matige scenes (de onthulling van het standbeeld), maar al met al blijft het na al die jaren nog steeds een uitstekende film.

Afgelopen weekend opnieuw gezien, ik denk voor de vijfde keer. Wat een verschrikkelijk goeie film is dit toch. Naar mijn idee de allerbeste Nederlandse film ooit gemaakt. En ondanks de typische jaren 70 beelden van Amsterdam niet gedateerd. Wat een waanzinnig verhaal en wat een weergaloos einde. Maar misschien kijk ik er wat gekleurd naar, omdat dit ook de tijd van mijn jeugd was....