Cidade de Deus (2002)

Het was op zich wel een goede film met zeer indrukwekkende gebeurtenissen. Maar ik denk dat ik toch net iets te veel verwachtingen van deze film had. Het deed me een beetje aan Lock, Stock and Two Smoking Barrels denken qua toevallige gebeurtenissen en story line.

Maar desondanks toch goed voor 3, 5 sterren.

Tragische film over het schrijnende bestaan van kansloze kinderen in de sloppenwijk van 'De stad van God'. Zelden krijg je zo het idee naar een documentaire te kijken in plaats van een film. Er gebeuren zoveel hartverscheurende dingen hierin en gewoon het beeld van zeer jonge kinderen die al zeer gelouterd zijn als criminelen is huiveringwekkend. Geen ouder die een hand uitsteekt en een veilig heenkomen voor hen probeert te vinden. Iedereen crepeert en blijft straatarm als die niet deelneemt aan de misdaad, maar loopt nog maar risico bij deelname hieraan. Niemand lijkt uit deze slangenkuil te komen, waarin bendeleider Ze'tje de overmacht heeft. Niet alleen de sloppenwijk als bloederig decor springt in het oog, vooral de cast is echt ongelooflijk echt en geloofwaardig. Cicade de Deus heeft alles in zich om een gerenommeerde cultstatus te verwerven.

Dit is al jaren de hoogst genoteerde film uit de top 250 die ik nog moest zien, en tevens de laatste uit de top 50. Die kijkbeurt is intussen voorbij, maar eerlijk gezegd maakte het niet eens zo'n heel diepe indruk op me.

Objectief gezien valt er weinig op aan te merken. Technisch staat de film gewoon als een huis. Het is niet mijn favoriete filmstijl, maar dat drukke en overgestileerde past wel bij het leven van de favela's zoals het hier getoond wordt, al ligt kritiek dat de stijl criminaliteit cool laat lijken voor de hand. Zelf val ik daar niet zo over. Het is in ieder geval geen hypocriete stijl.

Verder is het ook opvallend goed geschreven. Dat het op waargebeurde feiten gebaseert is zal geholpen hebben, maar het script steekt sterk in elkaar. Het spel met meerdere verhaal- en tijdlijnen vol met personages die vaak een kleine maar toch belangrijke rol hebben wordt uitstekend uitgewerkt en het blijft te alle tijden goed te volgen.

Het was vooral op een wat meer subjectief niveau dat de film niet echt indruk maakte. Het gekke was dat ik het allemaal meer entertainment vond dan een confronterende film over een van de meest helse plaatsen op Aarde. Ik merkte dat ik de film goed vond als een soort misdaadthriller, maar dat ik me buiten dat om geen enkele seconde emotioneel betrokken voelde bij de problemen van deze jonge mensen. Er zat een soort afstand tussen mij en hen, die toch vooral voortkomt uit het feit dat de film iets cools over zich heen had, zoals zoveel Hollywoodgangsterfilms die niet pretenderen meer te zijn dan een vermakelijke gangsterfilm. Cidade de Deus heeft echter hogere plannen, maar die maakt hij niet echt waar.

Dit komt ook wel omdat het allemaal wat simpel blijft. De hoofdpersoon, Raket volgens de ondertitels, is gewoon een absolute goedzak op wie alle rampen in de favela's geen enkele persoonlijke invloed heeft. Er wordt constant, tot aan de tagline toe, op gehamerd dat ontsnappen uit de favela's onmogelijk is, maar tegelijkertijd komt deze voice-over van een persoon die wel degelijk ontsnapt is. Door alle geweld en ellende heen is er toch enige positiviteit in de film te vinden. Op zich niet erg, maar wel in strijd van wat de film lijkt te willen zeggen.

Met simpel bedoel ik ook dat ondanks de originele vertelstructuur het verhaal toch wat plichtmatig aanvoelt. De opkomsten en ondergangen verschillen weinig met die uit andere gangsterfilms en de hele film is het toch gewoon afwachten totdat de onvermijdelijke scène komt waarin Benny vermoord wordt. En dan Mano. En dan Ze'tje. Toegegeven, het is een vast onderdeel van het criminele circuit, maar echt iets nieuws over dit onderwerp heeft Cidade de Deus eigenlijk niet te zeggen. Het wordt slechts anders gepresenteerd.

Het is misschien niet helemaal eerlijk, maar de film viel me ook een beetje tegen omdat ik tijdens het kijken steeds moest denken aan Luis Buñuels meesterwerk over jeugdcriminelen uit een ghetto, namelijk Los Olvidados. Ook daar zitten we met een uitzichtloze situatie, maar hoewel Cidade de Deus gewelddadiger en stijlvoller is, gaat Los Olvidados oneindig keer meer de diepten in. Bovenal is het een van de meest confronterende films die ik gezien heb over wat voor een onderwerp dan ook. Wellicht had ik Cidade de Deus een volle ster hoger gegeven als ik Los Olvidados niet kende. Een beetje flauw misschien, maar ik kwam gewoon niet onder de vergelijking uit. Maar zelfs die film buiten beschouwing genomen vind ik Cidade de Deus niet de beste film over jeugd in ghetto's.
3*

Cidade de deus heeft een onbegrijpelijk goede status. Zo bijzonder vond ik het niet, eerder vervelend wanneer ik na schokkend camerawerk weer eens dacht: "Hm, wat heb ik nu eigenlijk gezien". Zo'n rauwe stijl bevalt me totaal niet en ik denk dat een van de redenen is waarom deze film zo aanslaat. Qua thematiek deed het me ook niks. Ik voelde me niet betrokken met de karakters en al hun leed.

Heerlijke feel-good movie! NIET! Wel een prachtige film. Niet zozeer het onderwerp, maar het wordt uitstekend naar voren gebracht.

Wat maakt de film nou zo goed? Een goede vraag.

Natuurlijk de vele actiescènes, maar ook de dialogen zijn natuurlijk sterk. Zo nuchter als ze praten, terwijl ze in zo'n penibele situatie zitten.

Wel veel over the top moet ik zeggen, maar dat kan eigenlijk niet anders met dit onderwerp.

En dat interview op het einde, geeft maar weer aan dat het verhaal gebaseerd is op een waargebeurd verhaal.

Ik heb wel twee opmerkingen over de film:

- Die bijnamen vond ik een beetje raar (Wortel, Biefstuk). Waren dat de echte bijnamen of heeft de ondertitelaar zelf wat leuke namen bedacht?

- Die scène waarin dat kind iedereen neerschiet en dan nog gaat lachen ook, vond ik een beetje raar.

Op z'n minst een 4,5!

Beetje overdreven hoog in de top 250, maar dat komt door mensen zoals ik die een 4,5 (of hoger) stemmen

Erg mooie film en ook de eerste Braziliaanse film die ik heb gezien. Iig een mooi begin. City of God laat op een realistische non-hollywood wijze het leven in de faveles zien in de jaren 60 en 70. Het mooie is vooral de groezelige sfeer van de Cidade de Deus en je ziet al dat het een plek is waar je liever niet wil komen. Het verhaaltje is ook mooi. Het lijkt wel een soort verfilming van een dagboek. Ook de manier waarop het gemaakt is: Het begint bij het einde waarbij die jongens achter die kip aan rennen en dat die hoofdrolspeler Raket daar op straat staat tussen die jeugdbendes en de politie en vervolgens maken we een tijdsprong 10 jaar terug in de tijd en de Favela van beton en redelijk wat welvaart zien we dan transformeren in een zanderig blokhutten plek. Erg knap gedaan. Die personage Raket vond ik ook heel mooi gespeeld. Een puber die zowel worsteld met zijn puberteit als de omgeving aangezien hij helemaal niks met de favela''s te maken wil hebben. Ook zijn vrienden (die dan op het verkeerde pad komen) spelen goed en vooral ook die meedogenloze "Ze'tje". Aan het einde krijgen we ook nog een mooi gemaakte bendeoorlog te zien. Zo kan je toch wel zien dat de Brazilianen het ook wel goed doen.

Natuurlijk was de regiseur maar eendagsvlieg in Brazilie en ging daarna naar Engeland en de VS waar hij de goede The Constant Gardener maakte en de middelmatige Blindness. Maar Cidade de Deus vond ik iig een heel mooi debuut en een fantastische kennismaking met de Braziliaanse Cinema.

4,5*

Nog nooit heb ik met zoveel zekerheid een film een meesterwerk genoemd. City of God is écht een superfilm!

Nu voor de 2e keer gezien en ik ben fan, van de film, maar zeker ook van mr. Meirelles. Wat een waar genie! Deze man weet wat je met een camera moet en kán doen. Meirelles staat wat mij betreft net zo hoog als Kubrick als het gaat om creativiteit en inzicht.

CoG vliegt uit de startblokken en dendert heel de film door, die 2 uur vliegen zo voorbij. Op fantastische vertelwijze krijg je een mooi, boeiend verhaal voorgeschoteld.
De film is bovendien erg bruut. Koters met hoog kaliber geschut in de handjes, corruptie, misdaad en een hoop onschuldige slachtoffers.
Gelukkig heeft Meirelles het afgewisseld met ontzettend onschuldige scènes (Tiago die kleren moet kopen voor Benny, Raket met z'n camera ect.) voor een tof contrast... een hele goed zet! Ik moest echt goed nadenken om een minpunt te ontdekken. Zelf had ik soms (in mindere mate de 2e keer) moeite alles goed te volgen omdat het in zo'n rap tempo gaat.

Erg goed begin, erg goed slot, en alles daar tussenin is ook fantastisch! Een 17e plaats in de top 250 is wel het minste wat deze film verdient.

Goede recensie! Voor mij geldt vrijwel alles wat hierboven beschreven is ook. Ook mijn eerste Braziliaanse film en ook ik vind hem verfrissend origineel verfilmd. De vreselijk benauwende sfeer in zo'n pauperwijk had ik wel een beetje voor ogen, maar de niets ontziende criminaliteit door zo jeugdige boefjes (en gestoorde moordenaars) had ik me helemaal nog niet zo voorgesteld. Tot ik de film zag en me met een schok bewust werd dat leven in een krottenwijk niet alleen maar betekent dat je in een golfplaten krotje moet wonen vaak zonder electriciteit, waterleiding, goede scholen en ander comfort, maar vooral dat je onder mensonterende omstandigheden moet zien te overleven waar zowel de gewapende boeven ALS de politie je grootste vijanden zijn. Rechteloosheid, willekeur en armoede horen helaas bij elkaar. Ik snapte opeens waarom een jochie gaat stelen, moorden en plunderen: er is geen andere hoop op een beter leven.
Ik vind het een diep ontroerende film ook, die me bewust maakt van het feit dat ik ongelofelijk dankbaar moet zijn dat mijn wieg in het rijke en relatief veilige Holland stond. Ik ben erg onder de indruk van de manier van vertellen, van de acteerprestaties en van het ontbreken van valse Hollywood-sentimentaliteit. Geweldige film die van mij 4 sterren krijgt. Een echt meesterwerk, maar niet de absolute top voor mij!

Ondanks de lange zit was dit een zeer fijne film om te kijken. Af en toe zat ik echt zo van "Dit kan je toch niet maken?" Sommige scénes zijn zo realistisch in beeld gebracht waarbij je als kijker een brok in de keel krijgt. Echt ongelooflijk dat kleine kinderen zulke dingen moeten/willen aanzien/meemaken. Het verhaal behandeld niet alleen de thema's macht, respect en loyaliteit, maar ook vriendschap, liefde, medelijden en de wil om er iets tegen te doen. Alles in één film dus.

Waar een wil is, is een weg, blijkt maar weer in deze film.

Een parel van een film.

Zeer mooie film. Het is een geweldig onderwerp en dat wordt in deze film heel mooi getoond en verteld. Het camerawerk was wat irritant maar het verhaal was echt super.

Hier zijn ze dan, mijn vijf welverdiende sterren voor dit onvervalste meesterwerk.
Na de film een paar dagen te laten bezinken in m'n gedachten is mijn waardering hiervoor enkel maar gestegen. Cidade de Deus is een bikkelharde, maar tegelijk ook heel menselijke film. De situatie in die wijken is hopeloos, en dat in de Stad van God? Meirelles en Lund brengen dit op een meesterlijke manier in beeld. Deze film is als een TGV: vanaf de beginscène met de kippenjacht zit je op een razendsnelle trein die je de smerigste en donkerste hoeken van de sloppenwijken van Rio laat zien.
De tegenstelling Buscapé-Zé Pequeno (of Rocket-Li'l Ze, zo u wil) is schitterend uitgewerkt. De één werkt zich op tot fotograaf, een jongensdroom die tot vervulling komt, de ander blijft achter in de Stad van God, belandt in de criminaliteit en sterft uiteraard. Dit wordt zo mooi uitgewerkt, vol diepmenselijke momenten. Die scène waarin Buscapé met die journaliste naar bed gaat, is maar één van de onvergetelijke momenten uit deze magistrale film.
Een ander onvergetelijk stuk is dat waarin die jongen in z'n voet wordt geschoten. Schrijnend, hard, maar zo down to earth, zo echt. Alles is zo raak gefilmd dat je met je neus op de harde en vreselijke realiteit wordt gedrukt.
Toch is er nog plaats voor hoop. Er zitten verschillende relaxte en heel mooie, frisse momenten in de film. Buscapé die fotograaf wordt, de scènes op het strand, de heerlijke seventies-sfeer met muziek van o.a. James Brown en Carl Douglas. Maar ook dit ontspoort dramatisch in de dood van Bené. In de scène die daarop volgt (het lijk op de vloer van de disco, de flikkerende lichten) worden wanhoop en verdriet weergegeven zoals ze nog nooit weergeven zijn. Cidade de Deus is één van de best geregisseerde en gefilmde films die ik tot nu toe gezien heb.
Dit grauwe, rauwe meesterwerk verdient de volle mep. Een diepmenselijk misdaaddrama, een gangsterepos waarin de menselijke ziel wordt blootgelegd. Daar kan Scorsese nog wat van leren. Een ruwe parel, een smash into your face, een ongepolijste diamant. Deze valt nét buiten mijn top 10, maar de kans bestaat dat hij er ooit nog weet in te kruipen. Op het woord meesterwerk moet je zuinig zijn, maar hier gebruik ik het graag.

Naar aanleiding van de fantastische waardering op MM en IMDB ook maar is Citade de Deus gezien. Het is inderdaad een behoorlijk goede film, het is lekker rauw, bevat gruwelijke beelden en door de "hippe" manier van vertellen kijkt het ook nog is lekker weg.
Ik kwam wel enigzinds moeilijk in de film, in het begin word je kapot gegooid met namen(deed me denken aan Snatch en de Nederlandse versies van die namen leken ook nergens naar), iets waar ik totaal niet van houd. Dat maakt het altijd zo rommelig en zo onthoud je in het begin wie wie nou allemaal is. Ook hier had ik daar last van, pas na een half uur kreeg ik een goed beeld en kon ik ook echt genieten van de film. Ook vond ik het jammer dat Angelica halverwege de film gewoon verdween(na de moord op Benny), dit is denk ik het enige losse eindje wat niet goed af is gewerkt in de film.
Voor de rest is de film behoorlijk ingenieus en slim, een heleboel verhaallijnen stromen mooi op elkaar in en halen verder alle vraagtekens weg.

Citade de Deus is voor mij een zeer geslaagde film, alleen had een paar dingetjes anders moeten doen om echt een topwaardering van mij te verdienen(4,5* dus).

Nu blijft het hangen rond de 4*

Goeie film, van begin tot eind heb ik me vermaakt!

Toch ongelooflijk dat het gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal.

Ben blij dat ik niet in zo'n buurt woon

Verrassend goede film, stond al heel lang op het lijstje met films die ik nog moest kijken en nu is het er toch van gekomen en ik weet niet waarom ik zo lang gewacht heb, de film zit ontzettend goed in elkaar, we zien langzaam maar zeker hoe "Rocket" opgroeit maar ondertussen zien we ook andere verhalen van mensen die in "Cidade de Deus" leven, dit is erg mooi gedaan. Ik vond het camerawerk erg goed en ook het acteerwerk was meer dan in orde, nu is dat in een andere taal misschien wel wat moeilijker te beoordelen maar het zag er naar mijn mening goed uit. De beste sloppenwijk/ghetto/sloeber film ooit!

Cidade de Deus

Werkelijk waar is dit een pareltje van absolute klasse. Visueel steekt het zo mooi in elkaar! De cameraposities, de filters, de kleuren, dit is echt genieten voor de kijker. Het had wel wat weg van Guy Ritchie's Snatch, wat in mijn ogen een positief ding is.
De film neemt ons mee naar de favela's van Rio, om het verhaal te vertellen van het leven in de sloppen. De acteurs zijn echt zeer overtuigend. Met goede dialogen, prachtige gezichtsuitdrukkingen en mooie scene's heeft Cidade de Deus weinig nodig om de kijker zich te laten inleven in het bestaan van de jongens.
De sfeer die in het stadje/dorpje hangt is goed weergegeven. Het tempo ligt precies goed, via goede voice overs, en een kleine speling in de chronologie worden we meegenomen in het leven van meerdere kinderen. En zonder dat het allemaal verwarrend wordt. Alles wordt nog eens begeleid door hele sterke sfeermuziek.

Ik vond de opbouw van de film echt goed, de karakterontwikkeling kwam zo mooi uit de verf. Het laatste stuk van de film (het heden) is echt sterk in beeld gebracht.. De scene op het afscheidsfeestje van Benny is een hele mooie metafoor voor de paniek die er op dat moment heerste, leuk gevonden.

Ik denk dat de film goed heeft weergegeven hoe het leven zich afspeelt in de favela's. Uiteraard is dit wel echt een bizar scenario, maar het gebeurt. Niets uit de duim gezogen. Voor zo'n overtuigende film die zo mooi in beeld is gebracht geef ik dan ook een hoge score.

Een van de eerste films die ik zag uit de Top 250, in mijn beginperiode op MovieMeter. Destijds vond ik de film wel aardig om te volgen, maar de hoge topnotering kon ik niet helemaal doorgronden.

Inmiddels, ruim 5 jaar later, weet ik deze film dan toch op zijn juiste waarde te schatten. In Fernando Meirelles `s fris en vlot voor de dag komende misdaadfilm is het weliswaar stoer om als gangster door het leven te gaan.....iets wat mij in menig film afstompt.

Maar dankzij een gebrek aan educatie en toekomstperspectief in de sloppenwijken van Rio de Janeiro is het allemaal veel meer een gevolg van..../bittere noodzaak en is het verteerbaarder dat er een heus survival of the fittest gevecht uitbreekt met daarbij gepaard gaande onschuldige burgerslachtoffers. Deze film heeft talloze malen meer te zeggen dan de Scorsese vehikels over verwende, vervelende jochies die het zonodig tot gangsterbaas willen schoppen.

Daarbij is de regie en vertelstructuur in deze film verbluffend te noemen. De film lijdt niet aan een typisch rise and fall verhaal vol vaste structuren: veel slachtoffers krijgen geen eens de kans om carrière in de misdaad te maken of ze worden alweer omgebracht. Deze film kent een voortdurend levendige atmosfeer waar iedereen leeft in de waan van de dag.

Op visueel vlak is deze film prachtig en swingend in beeld gebracht. Het snelle camerawerk lijkt soms een metafoor te zijn, voor het leven in Rio de Janeiro dat soms in een oogwenk voorbij kan zijn. Het camerawerk doet mij denken aan het beste werk van Danny Boyle. De mooist in beeld gebrachte scene, is het gigantische feest waar Raket de disjockey is.

De film draagt een verontrustende, relevante boodschap met zich mee, maar stelt de kijker ook in de positie om te genieten en zich te verwonderen over alle bedrijvigheid die er gaande is in de sloppenwijken van Rio de Janeiro. Uiteindelijk is het best wel wrang om te genieten van deze film, in de wetenschap verkerende dat de film zeker geen fictie betreft van het dagelijkse leven in de sloppenwijken van Rio de Janeiro.

Een diepe buiging! 4* > 4,5*

Beetje tegenvallend.

Had hier, zeker gezien de hoge positie, eg hoge verwachtingen van.

Jammer genoeg zijn die maar deels waargemaakt.

De sfeer in de gheto ziet er erg goed uit. Daar ligt het niet aan. Er wordt een goed beeld geschept over hoe het er nou precies aan toe gaat. Echte misser vind ik toch wel het verhaal wat uitschieters kent door de switching tussen de personage's. Het verhaal lijkt zo steeds een andere hoek in te gaan. Ook is het jammer genoeg nergens spannend of bijzonder. De gehele film gaat over moorden, handel, etc. Verder vind ik het einde ook iets te kortzichtig en te makkelijk. De focus ligt meer op de hardheid, dan op het verhaal. Beetje het Rise of the Footsoldier principe. 3*

Net niet overtuigd.

Het kon bijvoorbeeld moraliserender, want op dat vlak valt het zeer goed mee. De 'boodschap' gaat niet verloren, maar valt ook niet te veel op. Het worden de mensen niet opgedrongen op stiefmoederlijke wijze, maar het blijft wel hangen.

Sommige plotwendingen waren wel wat te verwachten, anderen moet je toch ook even slikken vanwege de bruutheid waarmee ze in je strot worden geramd.

Verder vind ik het de eerste 20 minuten mooi gefilmd. Daarna wordt het echter veel minder. Alsof men toen tot de conclusie kwam dat het geld zou op zijn als men zo voort zou blijven doen.

Een ander puntje van ergernis is dat er nogal veel rond de pot gedraaid wordt. Bepaalde personages in de film zijn overbodig en had men er beter uit gelaten, of had men alleszins niet hun complete levensverhaal moeten geven.

Halverwege de film lijkt het dus ook meer te gaan verzanden in een 'Het leven zoals het is: de sloppenwijken'. Werkelijk alle ingrediënten zijn aanwezig: drugs, corrupte politie, geld, seks, bende oorlogen, moord, ...

Maar dan plots krabbelt de film terug recht en gaan we weer naar het verhaal over onze fotograaf.

Een film met kinderen is altijd gevaarlijk voor de kwaliteit van de acteerprestaties. Vaak zijn deze van tenenkrommende kwaliteit, maar hier waren het eerder de volwassenen die irriteerden. Vooral Zé'tje speelde alsof hij echt stoned was (te los dus). Over het algemeen vind ik dat sommige anderen ook te opdringerig acteren.

Overgewaardeerd, maar zeker niet onaardig.

3,5*

Tijdje geledend dat ik deze gezien heb. Aardige film, die de situatie daar wel aardig weergeeft. Een band met een van de personages krijg ik echter niet. Leuk om eens gezien te hebben, maar niet meer dan dat.

3*

Geen onaardige film over een gang fight in de sloppenwijk van Rio de Janeiro. Het verhaal wordt vooral vanuit het perspectief van de bendeleden verteld. Het camera werk hield niet over (zeer dynamisch) en de belichting was ook niet altijd even best. Toch wist de film te boeien, al was het alleen maar omdat het verhaal op waarheid berust. Het was interessant om te zien hoe het er decennia lang toegaat in Cidade de Deus. Waarom deze film hier zo hoog wordt gewaardeerd is me een raadsel maar dat komt misschien omdat je hem meerdere keren moet zien. Of ik dat ook nog ga doen weet ik nog niet.

Er was, er is en er blijft overal op de wereld gezeik en in 2002 was er dus een film wat is niet voor de zoveelste keer over Vietnam, de tweede wereld oorlog, de Romeinen of de maffia gaat. Nee, dit keer mogen we een kijkje nemen in de meedogenloze wereld van Rio de Janeiro. Overtuigend, hard en een indrukwekkende film. Maar niet zo enorm indrukwekkend dat ik meteen maar minimaal 4,0 sterren geef. Misschien moeten ze maar een sequel maken.

P.S. En als iemand deze film graag wil hebben, dan stuur ik hem op.

goed opgebouwde film met voldoende vaart.
de steeds wisselende hoofdpersonen (= wie het meest belicht wordt) maken het aan de ene kant apart, aan de andere kant een wat verwarrend verhaal. ook omdat de voice-over van Raket blijft, terwijl het niet altijd vanuit zijn positie verteld wordt. ik had soms ook moeite de personen uit elkaar te houden. dat kindje otto zich aanmeldde met interne bedoelingen merkte je in die scene zelf al.
hoe sommige gang van zaken zich voltrekken (de overname van de Koters, de doden van jonge Dobbeltje en wellicht veel van de kind-acties, het erg makkelijke overvallen in het begin ) doen wat ongeloofwaardig aan, maar wellicht is het juist het schokkende dat het wel degelijk zo gaat in die wereld. de constante geelrode filter brengt een speciale sfeer met zich mee, gesteund door de muziek. ik weet niet of ik het verhaal sterk kan noemen, de uitwerking echter absoluut wel. bijzonder, intrigerend en confronterend tegelijk.

Sterk uitgewerkte film dit.

Het toont het harde leven op straat en in straatbendes op zeer realistische en harde wijze. Mooi. Maar het sterke punt aan de film is de manier waarop... Het verhaal-concept en de cinematografie maken het verschil met andere docudrama's(of hoe je 't ook noemt). Dit maakt alle menselijke gruwels die erin voorkomen haast nog aangenaam om naar te kijken.

Zowat alles is goed aan deze film: in de eerste plaats heeft Cidade de Deus een sterk verhaal, dat enorm goed in elkaar zit. Het is dan ook nog eens gebaseerd op waargebeurde feiten, wat het altijd nog een tikkeltje interessanter maakt. Verder blijft de film, ondanks de redelijk lange speeltijd, enorm boeiend. Dit is uiteraard vooral te wijten aan het sterke verhaal, maar ook het feit dat de film veel actiescènes bevat die erg realistisch overkomen, vond ik een positief punt. Ten slotte wordt er enorm sterk geacteerd, en dit door de voltallige cast.

Je hebt vele misdaadfilms die ingevuld zijn met een hoop gevaarlijke criminelen die allemaal netjes aangekleed zijn met een stropdas en een hoed. Een sigaar is in de meeste gevallen geen overbodige luxe en er wordt veel whiskey gedronken door oude mannen met baardjes die chillend in hun sofa's een paar orders uitdelen. Het is vaak tot in de puntjes duidelijk wie bij welke partij hoort en waar precies het gevaar op de loer ligt. In de City of God is het allemaal een stuk minder voorspelbaar want op elk moment kan er iemand worden neergeschoten zonder dat ook maar iemand er iets van merkt. Bovendien staan de bazen van de bendes ook gewoon op straat te schieten en te schelden waardoor het geen bouillon is maar echt een linke soep. Het gaat niet via via maar gewoon rechtstreeks pief paf zonder te vergaderen of na te denken en er wordt zo snel mogelijk afgehandeld met de mensen die een opstandig karakter hebben. De kogels hebben geen syndroom van Down want deze raken vaak genoeg het doelwit. Je zou dus kunnen stellen dat dit geen misleidend sprookje is die het geweld onder de jongeren juist stimuleert omdat het gebruik van wapens en de drugs heel erg stoer is, maar dat het gewoon een aardig realistische weergave is van de zogehete 'onderwereld'. De Zuidelijke acteurs verdienen stuk voor stuk een schouderklopje. Toch kwam het allemaal niet erg impressive op me over en één van de factors die daar voor verantwoordelijk is moet ik toch toewijzen aan de voice-over. Ik blijf het vervelend vinden, zo'n samenpakkende stem die ervoor zorgt dat het niet meer zoveel uitmaakt wat je nu eigenlijk waarneemt op het scherm. Daarnaast ben ik geen fan van die übersnelle montage. Er wordt continu geswitchd tussen allerlei verschillende shots en aan de ene kant wordt er hier een soort van chaos mee gecreeërt maar aan de andere kant lijkt het allemaal niet echt belangrijk te zijn want we gaan steeds weer vlug weg van het desbetreffende onderwerp.
Hetgene wat het meeste indruk op me maakte is de intro met de kip. Je zag dat hij bang was om geslacht te worden (goede casting wellicht) en ik had gehoopt dat de achtervolging op hem wat langer zou duren.

Prima filmpje, zeker niet alledaags, maar zó geweldig bijzonder vond ik het niet.

Blijft na al die jaren een serieuze stomp in de maag, deze film. Het sombere beeld van de favelakinderen wordt verlicht door speelsere momenten en die combinatie werkt erg goed. Cidade De Deus zit nogal fragmentarisch ineen, maar toch voelt het geheel natuurlijk aan.

De flitsende beeldvoering is bij momenten geweldig (en lijkt op andere momenten dan weer een klein beetje ingehaald door de tijd), het tempo verschroeiend en de jonge acteurs beschikken over de nodige dosis charisma.

4*

Uitmuntend.

De film heeft me erg geraakt. Vele scènes zien er goed uit en zijn erg mooi gefilmd. Als Zé'tje eenmaal de macht grijpt neemt de film duidelijkere vormen aan. De sfeer komt er meer in te zitten en je kunt goed mee leven met de radeloosheid van de slachtoffers. Sommige dingen en dan vooral op het eind waren wel wat toevallig maar goed deze zal ik wel door de vingers zien.

Het acteerwerk was werkenlijkwaar fenomenaal te noemen. Zé'tje is een van de beste bad guys die ik uit films ken en ook de andere doen het niet slecht.

De film zit vol met stockerende scènes die de werkelijkheid uiterst realistisch in beeld brengen. De laatste scène was een van de beste die ik ken. Je ziet de nieuwe jeugd met de nieuwe zelfde ideeën. Het lag er misschien een beetje dik bovenop maar erg goed gemaakt.

Uiterst zorgvuldig mee omgegaan maar wat doen die nep geweren op de achterkant? Ze zien er wel echt uit als plastic. Bijna de maximale score dus.

4.5*

Zware tegenvaller dit, had er veel van verwacht (misschien te veel) gezien de hoge score en top 250 notering hier, maar waaraan de film die scores te danken heeft is voor mij toch een groot raadsel. Het is allemaal zeker niet slecht, verre van, maar het wordt nergens bijzonder. Ik kon gewoon geen enkele symphatie vinden voor de personages, uitzondering is dat fotograafje, daarom deerde het mij ook eigenlijk allemaal niks wat er met ze gebeurde. Het verhaal is in mijn ogen zeker niet origineel en ik heb echt weinig opzienbarends gezien. Toch wist het allemaal wel te boeien, dit na een wat irritant begin waaraan ik mij mateloos irriteerde aan de stortvloed van namen waardoor het lastig was uit te maken wie nou wie was. Na een goed halfuur onderweg zat ik er meer in en heb ik nog anderhalfuur naar een aardige film zitten kijken, ik heb echt nog lang zitten hopen dat het me allemaal ging raken, maar helaas...

Ik geef 3,5* want nogmaals, slecht is het ook zeker niet maar de hoge scores doen bij mij echt vraagtekens rijzen.

Op zich een mooie film maar ik kon niet de hele tijd geboeid blijven en heel erg bijzonder vond ik het ook niet.

Het grootste probleem was het krijgen van een band met de personages en/of karakters. Wie er ook aanging, het interesseerde me weinig tot niks. Daarbij stelde ik me meerdere malen de vraag tijdens het begin van de film hoe die toch op plek 18 is terechtgekomen.. Vond het niet boeiend genoeg en vroeg me ook af waar die losse verhaaltjes heen gingen.

Gelukkig herpakt de film zich goed tot zeer goed en komt uiteindelijk alles wel mooi bij elkaar. Het was zeker interessant om te zien hoe het nou in een ghetto er aan toe gaat, en ik kan niet anders zeggen dat het er realistisch uitzag.

De acteurs deden ook allemaal keurig wat er van ze gevraagd werd waardoor het toch wel een aantrekkelijk schouwspel werd.

Zoals hierboven al gezegd vind ik de 18e plek in de top 250 wel veel te hoog gegrepen maar een ruime voldoende is zeker op z'n plaats.

3,5* voor nu.

Rauw misdaaddrama.

Deze film geeft ons een realistisch(?) beeld over de sloppenwijken van/ rond Rio De Janeiro. Wat bij mij sowieso al punten scoort is het feit dat de film enkele jaren uit het leven van enkele jongeren verteld. Het is als het ware een cyclus die begint bij het vormen van de persoonlijkheid van Lil Dice/ Lil Zé en eindigt met Lil Zé die gedood wordt. Parallel zien we het opgroeien van het hoofdpersonage Rocket.
Het aantal personages ligt tamelijk hoog. De regisseur laat er echter geen gras over groeien. Er is geen ruimte/ tijd om melig te doen, maar straight-to-the-point. Hard. Rauw.
Net daarom vind ik het einde een beetje te feelgood, al is dat met een cynische ondertoon, want Lil Zé wordt gewoon opgevolgd door een nieuwe generatie crimineeltjes.

De cast bestaat uit onbekende, Braziliaanse acteurs. Deze film is het ultieme bewijs dat een bekende Hollywood-cast absoluut niet (altijd) voor topprestaties zorgt. Iedereen doet het hier goed. Speciale vermeldingen voor de acteurs die respectievelijk Benny en Lil Dice spelen.

Regisseur Fernando Meirelles filmt bij momenten fantastisch, met fraai kleurgebruik. Soms komt het echter wat chaotisch over. Met de 'losse hand' filmen vind ik altijd wat riskant; ik ben meer voor 'gewone' beelden vanuit een vast camerastandpunt.
De muziek tijdens de credits kwam mij wat te vrolijk over, en deed de video met de échte Knockout Ned veel van z'n waarde verliezen. Die videoboodschap kon voor een brok in de keel zorgen, maar deed dat - bij mij alleszins- niet.

Ik raad iedereen aan deze film te zien, maar z'n score/ positie op zowel MovieMeter als IMDB is gevleid.

4