The Guns of Navarone (1961)

Een commando krijgt de aartsmoeilijke opdracht om twee Duitse kanonnen op het eiland Navarone onklaar te maken, teneinde een geallieerde reddingsmissie mogelijk te maken. Veel actie, heroiek en enkele spannende momenten peperen de film. Soms ook wel erg lang uitgesponnen scènes... zo mocht de schipbreuk toch iets bondiger dan 20 minuten. Voor een big budget uit die tijd ziet het er op veel vlakken in orde uit, met heel wat scènes die in het middellands zeegebied geschoten zijn. De personages zijn aan de stereotiepe kant maar wie maalt daar om? Het gaat er enkel om dat ze slagen of falen in hun opdracht. Guns of Navarone is intussen precies 60 jaar oud en werd onlangs op 4K UHD heruitgebracht.

Een film uit de tijd van epische oorlogsfilms als The Bridge on the River Kwai, The Longest Day en The Great Escape. Met een sterrencast als dit, past het mooi in het rijtje. 7 Oscarnominaties (met prijs voor special effects) werd het ook erkend door Hollywood. J. Lee Thomas maakte wel meer van die 'net niet' films met 2 sequels van Battle of the Apes, een sequel van Death Wish en Indiane Jones ripoff King Solmon's Mines. Enkel met Cape Fear zat hij er helemaal op. The Guns of Navarone is op zich niet slecht, een goed onderhouden oorlogsfilm. Maar echt overtuigen doet het ook weer niet. Daarvoor is het wat gedateerd en is er niet echt een epische scène bij die je tussen de andere oorlogsfilms onthoud. Of een acteerprestatie dat opvalt in het palmares van de bekende namen.

Best een spannende, boeiende film die de tand des tijds goed heeft doorstaan. Sommige scènes duren wellicht iets te lang waardoor de totale speelduur wat te lang uitvalt voor het verhaal dat verteld wordt. Anderzijds is er veel onderhuidse spanning en sfeer.

Beeldkwaliteit is helaas niet erg goed. Ik meende dat veel scénes die zich 's nachts moeten afspelen overdag zijn opgenomen, maar tegen het einde beginnen deze veel te donkere scénes allemaal door elkaar te lopen en begon ik me af te vragen of de beeldkwaliteit niet gewoon slecht was.

Voor liefhebbers van WWII klassiekers is dit echt een van de allerbeste!!!

Een film van >60 jaar geleden, geeft na de zoveelste keer herzien te hebben, gewoon weer constant spanning.

Prima (jaren 60) acteerwerk en van start tot eind constant actie en gebeurtenissen, met een hele fijne speelduur van ruim 2,5 uur!

Daarbij een mooie setting in Griekenland en ook de (nazi) details zijn dik in orde!

Ondanks het een fictief verhaal is, komt het erg geloofwaardig over en blijft bij mij de twijfel of "the guns" wellicht toch bestaan hebben...

Als zo'n oude film na 10+ keer herzien dit alles nog steeds teweeg kan brengen, kan er niet anders zijn dan de volledige 5 sterren in te vullen!

Uitmuntend!

5*

Ik was van plan dit jaar eens heel veel klassieke WO II films uit de jaren 50, 60, 70 en 80 eens te bekijken. Meestal voor een nieuwe kijkbeurt, maar ook een aantal die ik nog nooit zag. Het duurde even, maar deze week ben ik er dan toch mee begonnen. Mijn start maak ik met deze klassieker, The Guns of Navarone. Die had ik al ooit eens gezien, maar zal moet toch echt ontzettend lang geleden zijn, zeker 20+ jaar terug.

Dit is in alles echt zo'n film waarvan je weet dat het publiek er destijds van moet hebben gesmuld, want de film steekt heel goed in elkaar. Met een uitstekende cast word een interessant verhaal verteld, dat alleen wel heel laat pas belangrijk werd. Met twee en half uur speelduur is deze film echt aan de veel te lange kant. Het eerste uur is gewoon stroef en weinig meeslepend, zeker alles op het water had zoveel korter gemogen. Zodra ze op het eiland zijn komt er meer tempo in, zijn er confrontaties met de Duitsers en komt alles meer to the point. Zonde dus dat er niet een half uur uit is gesneden, want het maakt de film bij vlagen wel erg traag. Gelukkig neemt de spanningsboog wel toe en is zeker dat laatste half uur de moeite waard. En het moment waar we allemaal op wachten is dan ook goed geslaagd, maar zit wel echt in de allerlaatste minuten.

Ondanks dat ik mijn cijfer niet ga verhogen en het geen topscore is, vind ik dit wel een prima film. Ongelofelijk dat de film ook alweer ruim zestig jaar oud is. Maar klasse is tijdloos gelukkig. Wel zijn de Duitsers hier vrij idioot, die trapten wel echt in alle trucjes zeg (buikpijn enzo). Nu ook binnenkort maar eens de sequel bekijken, Force 10 From Navarone.

3,5* blijven staan

“Sir, I've inspected this boat, and I think you ought to know that I can't swim.”

Deze lange tweede wereldoorlog film staat al jaren op mijn kijklijst. Ik ben een ontzettend grote fan van WOII-films, omdat ik sowieso een zwakte heb voor de geschiedenis. Toch is dit wel een typische jaren zestig actie prent, en daar moet ik echt even doorheen bijten omdat het tot zoverre nog niet altijd even goed bevalt. Het theatrale wat deze films altijd hebben ligt mij nog niet echt, dat is natuurlijk een speelstijl uit die tijd (je ziet het in ieder geval in veel films uit die tijd), ik ben daar niet echt fan van. Daarnaast is de film overigens wel prachtig geschoten, met mooie natuurscènes en toch wel geinige dialogen die ook in mijn ogen gewoon te vaak, te lang duren en dat is iets waar ik echt ontzettend veel moeite mee had in deze film.

En wat mag je dan ook verwachten, als een film maar liefst 158 minuten mag duren. Het veroorzaakt een enorme traagheid in deze film, zoals ik al zei hebben veel dialogen een doorspoelneiging, waar eigenlijk te veel in gepraat wordt en er eigenlijk niks gebeurt, te stil en te traag. En dat maakt niet uit als het even is maar, ik had een constant gevoel, en na een uur was ik er eigenlijk wel klaar mee en dan kom je tot de realisatie dat je nog niet op de helft van de film bent, en dan moest de nodige actie in mijn ogen nog komen. Iets wat ik overigens ook te veel had verwacht in deze film, de actie laat langer op zich wachten. En hoewel er een leuke spanning heerst over de film heen, was het niet altijd even pakkend, neem bijvoorbeeld het moment dat men op de berg klimt en daar een Duitse soldaat moeten uitschakelen zijn de leukere momenten van deze film.

En zoals ik al zei kende de film ook best een aantal goede punten, ik vond het persoonlijk ook fijn dat de Duitse soldaten daadwerkelijk Duits spraken, waardoor het realisme toch weer iets omhoog werd geschroefd en uiteraard de omgeving is mooi om te zien, waar ‘J. Lee Thompson’ je mee bracht ter land, ter zee en soms nog in de lucht. Ook de Duitse belegering zag er goed uit, soms wat komisch met het overdreven marcheren constant en het theatrale maar, het was niet storend. Ik vond daardoor het verhaal ook best leuk, de fictieve van ‘Navarone’ is goed bedacht, al had ik misschien wat meer actie willen zien omtrent de kanonnen, iets wat erg lang uitbleef (tenzij het wel het hoofdonderwerp is). De weg ernaartoe was dan wel weer vermakelijk!

De actie in deze film vond ik immers ook niet héél bijzonder. Vooral komisch in sommige momenten, waar ze bijvoorbeeld heel graag in het luchtledige schieten, zowaar wanneer het groepje wordt aangevallen door twee Duitse gevechtsvliegtuigen die schieten terwijl iedereen al binnen was en de kogels vervolgens heel overdreven in de muur terecht komen maar, ook het moment wanneer de Duitsers bij de ruïnes komen en er eentje de hoek om springt en vervolgens wel zit te schieten maar, ik denk dat hij geesten zag. Dit is ook een deel wat ik bedoel met ontzettend theatraal, iets wat niet erg is maar, wel iets waar ik nou niet helemaal op zat te wachten en ook niet bij deze film, wat veel meer potentie had kunnen hebben.

En zo is deze zit toch best langdradig te noemen, met zijn ups -en downs. Toch weet ‘J. Lee Thompson’ dit goed te verwerken met veel wél leuke, spannende en zo af en toe wat actievolle scenes waar je voornamelijk van de laatste dertig minuten mag gaan genieten, waar het meeste gebeurde in mijn ogen. Visueel zag het er prima uit, ik vond het decor voornamelijk geslaagd in de film. Mijn minpunten halen voor mijn gevoel de film toch aardig naar beneden, iets wat ik niet graag zag maar, helaas wel gebeurde. En zo is hij me achteraf toch wat tegengevallen.

Na 2 jaar alweer een nieuwe kijkbeurt. De 4K versie had ik al gezien. Nu heeft ie ook een steelbook gekregen net als de rest van deze klassiekers. Inmiddels is nu ook Irene Papas (96) overleden en is er nog maar eentje in leven. James Darren 87 nu. De rest van de cast is inmiddels overleden al zou het bloemenmeisje vast nog wel leven.

Over de film heb ik al veel geschreven. Prima war movie. Geromaniseerd dat wel maar dat mag de pret niet drukken.

Film 4,0

Beeld (4K) 4,0

Geluid 4.5

Deze gisteren middag uit de kast gehaald en bekeken het is tenslotte vakantie (zag toevallig dat ie ook op de BBC vandaag was). Deze film, gebaseerd op het beroemde boek van Alistair Maclean volgt het boek getrouw (maar dat is toch net nog iets beter), dit was één van de eerste, zo niet dé eerste, van zgn. oorlogsavonturenfilms, waarbij een speciaal bij elkaar gezocht team van militaire specialisten met een onmogelijke opdracht op pad wordt gestuurd tijdens de W.W.2.

Deze film staat er om bekend dat het één van de beste in zijn soort is en een razend spannende en met spektakel gevulde actie-/avonturenfilm is, des te opvallender is dan ook dat er eigenlijk relatief weinig actie in zit en alles niet meer dan degelijk in beeld wordt gebracht en er ook veel tijd ingeruimd wordt voor drama en de verhoudingen tussen de verschillende karakters, die wat meer worden uitgediept dan gebruikelijk in dit soort van films, waarbij de goede acteerprestaties van vooral Peck, Niven en Quinn en de sfeervolle score van Dimitri Tiomkin de spanning er in weten te houden, maar vooral... kijkt de film erg lekker weg, vliegt de tijd om en de zinderende finale knalt letterlijk van het scherm.

De beklimming van de steile rots lijkt duidelijk jaren later te zijn gekopieerd voor de Bondfilm "For Your Eyes Only", incl. wegvliegende duif.

Kortom: een klassieker die perfect is om tijdens de Kerstvakantie te bekijken.

Een acht, ofwel vier sterren.