White Christmas (1954)

Het magische kerstnummer geschreven door Irving Berlin. En ook andere aardige songs.

Dat vind ik het enige pluspunt in een verder bijzonder oninteressante film.

Dondert niet. Deze film hoort gewoon aan te staan met Kerstmis, terwijl iedereen iets anders doet.

Natuurlijk kan je zeggen "voorspelbaar', 'vals sentiment' enzovoort, maar laten we eerlijk zijn: ieder met ook maar een beetje gevoel voor romantiek in zijn of haar donder vindt dit natuurlijk een fantastische film..... )

Geweldige film met een groot aantal leuke liedjes deze film blijft leuk hoe vaak je m ook kijkt! En Danny Kaye speelt ook geweldig, nou vind ik hem normaal ook wel erg goed maar hier doet ie het helemaal leuk. 4,5*

zoals een open haardvuur...

In deze film komt 'I´m dreaming of a white Christmas' in voor. En Irving Berlin kreeg Oscarnominatie voor het liedje 'Count your blessings instead of sheep´.

Informatie van Cinema.nl

Deze film is egt heel mooi ik krijg altijd kippevel als

Bing Crosby, Danny Kaye en Rosemary Clooney en Vera - Ellen het liedje White Christmas samen zingen.

Egt een aanrader om te kijkuh met kerst

Leuke film, ik krijg hier echt een goed gevoel van

***1/2

Tuurlijk.... It's a Wonderful Life......

Uitermate leuke en frisse musical, die het voornamelijk moet hebben van Crosby's stem en het dansgeweld van Vera-Ellen die echt als een veertje door de lucht vliegt en rondjes draait als een op losgeslagen mallemolen. Danny Kaye was derde keus, eerste keus Fred Astaire wilde niet. Jammer, Kaye is meer komiek en niet de danser die weerstand kan bieden aan de magistrale Vera-Ellen....wat een benen! Gelukkig wisten ze nog een goede mannelijke danser te casten die wel bij kon benen bij de snelle en veelal adembenemende dans-scenes.

Vandaag maar weer eens gekeken en moet eerlijk zeggen dat het nog steeds een mooie film is en blijft. Misschien komt het door jeugd sentiment kan best. Voor mij is dit de enigste kerstklasieker daarom ook 5 sterren

Heerlijke film. Als je van nostalgie en muziek van 'vroeger' houdt, hoort deze film in je verzameling thuis!

4,5*

Leuke feelgood film. De sfeer die dit soort films uitademen is vandaag de dg zelden terug te vinden. Nu is alles dat niet bloedserieus wordt neergezet te grote kitsch.

Mooie film met Bing Crosby en Danny Kaye in de hoofdrollen. Maar vergis je niet! Dit is namelijk niet de originele film waar het themalied 'White Christmas' uit voortkwam! Dat was namelijk in HOLIDAY INN.

Heerlijke film!

Lekker optimistisch "Don't Worry, be Happy"!

The Fifthy's sfeer gaat erbij mij helemaal in, en dat lekkere clichè!

Overigens, voor die tijd was dta niet clichè, in de jaren '50 werd het clichè zo'n beetje uitgevonden in de filmwereld. Deze films kom je nu nooit meer tegen, maar ik denk dat er zeker mensen op zijn aan het wachten! Het hoeft natuurlijk geen jaren '50 film meteen te zijn. Maar zo'n feelgoodfilm kan toch ook in onze tijd afspelen? Lekker kitsch! nou, en? Doe lekker! Dat hebben we in geen tijden meer gehad, en het is ook wel 's nodig in deze maatschapij. Na Geert Wilders, Irak, De Milieu Vervuiling, Giro 555 en de Jumpstyle zijn we ook wel 's toe aan een film die niet lijkt op The Pianist of Der Untergang! (Hoewel dat beide prachtfilms zijn!)

Al bij al, 4,5*. Nummer 11 in mijn Top 10.

Matige film. Rosemary Clooney zingt mooi zoals vaker in die tijd. Opvallend scherpe kleuren. En Bing Crosby? Wie was dat ook al weerr? ... O ja die van White Christmas. (nou ja hij heeft wel honderden liedjes meer gezongen maar ja dat krijg je met zo'n film)

Crosby is geen Astaire of Kelly. Zelfs geen Sinatra (al zou Sinatra het daar zelf waarschijnlijk niet mee eens zijn). Zingen kan hij als de beste, maar dansen gaat slechts aardig. Het lijkt misschien daarom wel een beetje of hij zich in die rol ietwat ongemakkelijk voelt. Toch is deze klassieker, die tegenwoordig een beetje oubollig aanvoelt, nog steeds een onderhoudend en lief filmpje. Een echte feelgood met een paar gemiddelde liedjes en een evergreen. Kaye is uitstekend, al heeft niet alle humor de tand des tijds goed doorstaan.

Redelijk.

Vond dit destijds eigenlijk tegenvallen, weinig kerstsfeer en vrij traag. Denk dat mijn score nog wel eens een stuk lager zou kunnen uitvallen als ik deze opnieuw zou zien.

Rosemary Clooney is overigens de tante van George

Leuke familiefilm. Kan wel begrijpen dat het een klassieker is, maar er bestaan er wel betere in zijn soort. De film is lekker ouderwets romantisch, bevat wat humor en heeft vaak mooie liedjes (allesinds mooi gezongen).

Verder doet Rosemary Clooney het weer bijzonder goed. Haar strenge en klasse uiterlijk past weer goed in deze rol. Verder merk je zeer sterk dat het de tante is van George Clooney, dezelfde gelaatstrekken, gezichtskenmerken....

Het enige jammere is dat er weinig kerstsfeer te bespeuren valt. Tot aan de laatste scène zou je niet weten dat het over Kerstmis gaat. Verder is de film wat traag, maar wat wil je voor een film uit de fifties.

Toch ben ik blij dat ik deze klassieker heb gezien. Het einde was weer erg zoet en het liedje van de twee sisters was een hoogtepunt.

Eigenlijk maar een zwakke bedoening. Dat het verhaaltje dun is, tot daar, de songs vergoeden veel. Helaas, buiten "White Christmas" (Wat een idioot begin van de film, zeg) en "Count your blessings" (Destijds door Eddie Fisher, een tijdelijke echtgenoot van Elisabeth Taylor, naar de hitparade gezongen) is er aan muziek weinig te beleven. Bovendien is Danny Kaye hier als acteur ronduit slecht, Bing is een crooner, Vera Ellen ziet er niet meer zo fris uit en alleen Rosemary Clooney als housewives-sweetheart zit goed in de cast.

OK. Merry Christmas.

Dit was nogal een tegenvaller en dat heeft voornamelijk te maken met de vele gaten in het plot. Zo leren we de generaal waarvoor het hele spectakel zich plaatsvind enkel kennen door allemaal dankwoordjes, sterker zelfs; z'n introductie is een dankwoordje. Alle sympathie die de personages voelen lijkt daardoor nogal uit de lucht te vallen. Daarnaast zijn de personages een beetje te makkelijk en cliché uitgewerkt en zijn er behoorlijk wat niet werkende nummers die nogal misplaatst zijn. Voordeel is de geweldige aankleding en ik denk dat je White Christmas (zoals hierboven beschreven) toch echt het beste op kunt zetten terwijl iedereen wat anders aan 't doen is.

Ik vond het een prachtige film met hele goede muziek en aankleding.

Sterk geacteerd.

Alleen de kerstsfeer is minder.

3,5 ster

Poosje geleden dat ik deze film gezien heb.Vond er leuke stukjes inzitten maar was er niet echt kapot van.

Ach ja was de tweede dag van mijn inschrijving.

Kerst is gewoon een jaarlijks terugkerende gebeurtenis. Dus die film komt ook terug en Bing Crosby's White Christmas eveneens. Het werd daardoor een megahit, al liep het liedje in het begin helemaal niet zo best.

Ik vind de film niet zo bijzonder en het liedje trouwens ook niet. Gewoon leuk zo'n film eens te bekijken meer niet.

Andere muziekgedeelten zijn trouwens wel de moeite waard in deze film. Die heb ik toen destijds maar even overgezet op een andere band. Even mijn favorieten op een rijtje.

De liedjes zijn trouwens alle geschreven door Irving Berlijn, ook niet een of andere onbenullige liedjesschrijver maar één van de groten uit de Amerikaanse muziekgeschiedenis.

"Sisters". Leuk liedje van Rosemary Clooney en Vera Ellen. Niet Ellen maar Trudy Stevens zingt het en Rosemary heeft het ook nog eens gezongen met haar zus Betty.

"Snow" eveneens leuk. Trudy Stevens is het weer die zingt i.p.v. Ellen. Op mijn cd-versie is het echter Peggy Lee.

"Love, you didn't do right by me" prachtig neergezet door Rosemary Clooney wat een glamour en die Rosie die kon me toch goed zingen, heel mooie stem.

"What can you do with a general?" onbekend liedje, maar wel een mooie en wordt prachtig neergezet door Bing.

De populairste film van 1954

Ik ben niet zo'n liefhebber van musical films, maar deze vond ik toch erg prettig om te zien. Ik heb de film in blu-ray formaat gezien en moet zeggen dat het erg mooi uit zag. Ongelooflijk dat een film uit 1954 er zo scherp en kleurvol uit kan zien.

Hoewel het een kerstfilm is, zie je pas tegen het einde dat het echt een kerstfilm is. De eerste 90 minuten hebben eigenlijk niks met kerst te maken. Toch vond ik ook hier de film warmte uitstralen. Zeker als ze in Vermont zijn aangekomen. Ook heeft de film zijn grappige momenten. Vooral om Danny Kaye heb ik een paar keer moeten lachen.

Leuke kerstfilm die ik ga toevoegen aan mijn jaarlijkse kerstlijst.

When what's left of you gets around to what's left to be gotten, what's left to be gotten won't be worth getting, whatever it is you've got left.

Film bewijst dat het samenbrengen van een handvol toppers op zang- en dansgebied geen garantie is voor een goed eindresultaat. Rosemary Clooney kan natuurlijk heel mooi zingen, maar acteren is een heel ander verhaal. En dat geldt eigenlijk ook voor Vera-Ellen en Bing Crosby. De enige die fatsoenlijk acteerwerk aflevert is m.i. Danny Kaye. Tel daarbij op de matige liedjes (uiteraard m.u.v. van de titelsong) en je hebt een tegenvallend geheel.

Ik weet niet of deze musical ook in het theater heeft gespeeld, maar daar zou hij het volgens mij veel beter doen dan op het witte doek.

Bekend terrein.

Aan dit soort musicals absoluut geen gebrek vroeger. Je merkt wel een beetje dat dit er eentje van de tweede rij is, al is het maar omdat een Kelly en Sinatra toch een veel aansprekender hoofdduo geweest waren.

Allemaal een beetje net-niet. Crosby kijkt de hele film een beetje moeilijk, wat z'n rol niet helemaal ten goede komt. Clooney en Ellen overtuigen ook niet zo, enkel Kaye lijkt zich op z'n gemak te voelen. De dansroutines komen ook niet goed uit de verf. Beetje ironisch dat er net een nummer over choreografie bijzit, iets wat deze film wat meer had kunnen gebruiken. Ook de uitvoering vond ik regelmatig wat rommelig, zeker wanneer het sneller ging.

Het feel-good sfeertje is er gelukkig wel, het stukje drama tussen Crosby en Clooney is daarom ook jammer. Het zijn 15 minuten die deze film onnodig lang maken en de sfeer een beetje verzieken. Maar 100% feel-good durven ze niet zo snel in filmland.

Wel uit te zitten, erg veel kerstsfeer zit er verder niet in en ook het musical gedeelte is al veel beter gedaan, maar het upbeat sfeertje zorgt dat een nergens irritant wordt.

1.0*

Crosby en Kaye waren toch echt geen tweederangs sterren en indertijd minstens zo populair als Kelly en Sinatra.

Met kerstmis gezien en er zat een andere film in mijn herinnering, maar waarschijnlijk is er nog een film met de song "white christmas" gemaakt. Over deze film: in de kern een combinatie van een onvervalste buddyfilm (een ouderwets, vlak, patriottisch verhaaltje) en een dun, voorspelbaar en sentimenteel liefdesverhaal. Wel zorgvuldig uitgewerkt met mooie muziek, prachtig gezongen en onderhoudend, leuk gedanst.