Meet Joe Black (1998)

Ik vond het wel wat overdreven lang
daarom werd het op een gegeven moment wat saai
Het verhaal was interessant en ik was ook benieuwd hoe het zou eindigen
ik vond het wel jammer dat bill niet nieuwsgierig was als je de dood voor je hebt dan stel je toch allerlei levensvragen, of misschien paste het niet bij dit film
3*

Prachtige film...

Vooral het spel van Claire Forlani heeft me enorm geraakt.

Je voelt de emotie gewoon...

Hele leuke vermakelijke film. Integenstelling tot veel meningen hier ben ik wel zeer tevreden met al het acteerwerk. De langdradigheid vond ik wel meevallen want het kijkt lekker weg, de vlaagjes humor doen het ook goed. Enige minpuntje vond ik ook het einde, verder heb ik me uitstekend vermaakt. 4*

Prima film. Snap alleen niet waarom de film een kleine 3 uur duurt. Acteerwerk was prima. Brad Pitt deed het goed en erg grappig op sommige momenten. Aan het einde had ik overigens wel het gevoel dat het niet helemaal klopte. Wist ze uiteindelijk dat hij de dood was? Anyway..
3,5*

Acteer werk was prima! Uiteraard heb je Anthony hopkins, die ik altijd al een fijne acteur heb gevonden. Maar ik vond ook dat Brad pitt en Claire Forlani het uitstekend deden! Ik zou zo niet weten welke acteur het was en ik kan me ook niet echt meer herinneren wat de naam van het karakter was. Maar de persoon de de dikkige verrader speelde vond ik het ook erg goed doen.

Het verhaal zelf was als je het even plat bekijkt toch wel gewoon een soort van "verboden liefde" verhaal. De film was super langdradig. Vooral op het eind stoorde het heel erg. Wat hadden ze dat uitgerekt zeg. Er leek geen einde meer aan te komen! Was gewoon aan het wachten op het einde

En er waren telkens scene's waarin er overduidelijk werd geprobeerd om het zo intens mogelijk te maken. Wat eerst wel heel goed werkte voor een paar keer. Maar er bleven van dit soort scene's komen waarbij niemand sprak maar elkaar gewoon lang en intens aan keek. Op een gegeven moment wordt dit zeg maar teveel van het goede. En is er niks speciaals aan aangezien dit truckje de hele tijd gebruikt wordt.

Erg leuk waren wel weer sommige een beetje ongemakkelijke spaningen die in de film soms voorkomen. Voornamelijk tijdens de etentjes. Was heel leuk gedaan en geacteerd. Zaten verder ook genoeg komische momenten tussen.

Een andere tegenvaller was weer het personage van Drew. Ik vond hem zo plat als een dubbeltje. Hij was zo typisch onsympathiek. En dat was verder eigenlijk het enige wat aan hem op te merken was. Terwijl je dan weer van die verrader (waar ik dus de naam van vergeten ben ) ook andere kanten ziet, dan het typische irritante ventje.

Ik had deze film eigenlijk 2 sterren gegeven maar ik vind dat hij ondanks alle tegenvallers ook wel een aantal leuke kanten heeft dus verhoog ik het alsnog met een halve ster.

* 2.5 sterren

Dit is de favoriete film van Geert Wilders ^^

serieus XD?

Ik zie het nu ook op koffie max XD

Geblondeerde Brad Pitt zit erin namelijk

Geertje houdt soms best van zwart.

Hahaha, geniaal. Dat doet hem toch een puntje stijgen in mijn waardering. xD

Een mooie, weemoedige melancholische die je van binnen raakt-film

Samen met Suske en Wiske vind ik dit de slechtste film ooit. Ik snap niet waarom deze zo hoog gewaardeerd wordt. In 1 woord: SAAI!

om een film een 0,5 te geven moet je al erg zwart/wit kijken vind ik. Of misschien kijk je niet genoeg films om het onderscheid te kunnen maken tussen zwak/saai en kutfilm van lager allooi.

Het is me wel weer een zo'n typische rtl8 vrouwen-film. Echt een film die het nationaal dames hockey team tussendoor grijsspeelt tijdens de olympische spelen ofzo.

Afgezien van dat; het meisje in de hoofdrol heeft godsgruwelijk mooie ogen maar lijkt wel of ze de hele tijd loopt te janken, en een jankmokkel is op den duur uitermate vervelend. Maar het vooroordeel is weer bevestigd dat vrouwen vooral op uiterlijk vallen. Of je nou de dood zelve bent of wie dan ook, als je op brad pitt lijkt zit je altijd goed. Met KUT-film heb je ook gelijk de doelgroep te pakken.

Mooie film, maar de speelduur is echt wel te lang. De film zet je wel aan het nadenken. De momenten waar Joe Black zijn identiteit wou onthullen (tegen Drew o.a) waren nagelbijtend. Interessante film, ik had hem nog nooit eerder gezien.

Niet slecht doch niet spectaculair.

Interessant uitgangspunt natuurlijk, maar er wordt mijns insziens te weinig mee gedaan. De gesprekken tussen Bill en Joe gaan soms wel in de goede richting maar helaas blijft het daarbij. Had veel dieper kunnen gaan.

Maar goed, film duurde al lang genoeg. Te lang eigenlijk. Film bouwt enorm lang naar de climax toe en op een bepaald moment had ik het echt wel gezien. Het helpt ook niet dat er weinig vaart in zit en het geheel is allemaal nogal statisch.

Acteurs doen het meer dan goed. Hopkins altijd al een toffe vent gevonden, zelfde geldt toch ook voor Pitt. Hij geeft z'n karakter - toch niet de sympathiekste - een naïeviteit mee die 'm erg charmant maakt. Z'n performance is bijtijds vertederend, grappig maar toch ook wel irritant. Ik bedoel, serieus, de Dood, daar moet je bang voor zijn. Period.

Verder had het genre romantiek ook wel eens toegevoegd mogen worden.

Het kostte me veel moeite om me aandacht erbij te houden. Duurde me echt veels te lang en kan hem daarom ook geen voldoende geven. Verhaal was opzich wel interessant maar dan niet zo uitgerekt. Asl je blij bent als hij is afgelopen dan is er toch iets niet goed. acteerwerk was verder ok.

Ondanks twee hele bekende acteur stelde 'k deze altijd maar uit omwille van de speelduur (3 uur), maar 'k heb me er eens op toegelegd. 'k wist dat het over dood ging en ook wel romantisch was, dus vreesde 'k een beetje dat het melig ging zijn, maar hij is erg goed meegevallen.

De film bevatte humor en was op een redelijk luchtige toon, vooral omdat de dood nogal naïef was en voor hem alles redelijk nieuw was. Zo kon hij enorm genieten van pindakaas om maar een voorbeeld te geven. Beide acteurs deden het dan ook schitterend.

Alleen een minpunt: het einde. Normaal heb 'k geen zo'n probleem met cliché eindes, maar in deze film wel, vooral omdat het over zo'n onderwerp ging en het einde eigenlijk niet paste bij de film. Daarom geen geweldige film, maar 'k ben aangenaam verrast.

'k zou zeggen heb je eens zin een een romantische film, smijt je eens in de zetel en geniet.

Poeh, lange film hoor en het tempo ligt ook best laag. Dus je moet er wel enig geduld voor opbrengen. Gelukkig vond ik dit een heel aardige semi-fantasie-film. Beetje Amerikaans sentimenteel, maar met over de gehele linie een puik acterende cast rolt er nog een genoeg boeiende film uit.

3 sterren film en een extra ster voor Claire Forlani.

Neigt naar schaamteloos sentiment, maar Brest neemt de tijd en dat werkt in het voordeel van de film: rustig voortkabbelend wordt de hele Hollywoodfanfare eromheen wat afgestompt, waardoor de aandacht kan komen te liggen op het sterke acteerwerk (wat is Jeffrey Tambor toch een baas) en het toch wel erg mooie verhaal.

Wat een mooie film is dit. Nog nooit het ik de dood zo lief en gevoelig gezien.

Het aller mooist aan deze film is het kleine spel van de acteurs. Alle realisaties zijn zo goed te zien aan de gezichten van de acteurs, neem nu aan het eind van de film de terugkeer van Pitt als de man die Forlani aan het begin van de film had ontmoet. Eerst zie je haar glimlach omdat ze denkt dat Joe weer terug is, maar na een tiental seconden weet ze al dat hij het niet is en zie je dat gezicht met de milimeter veranderen in teleurstelling, dat vind ik zo'n mooi geacteerd moment. Daar zit deze flm vol mee en dat is wat hem voor mij ook zo mooi maakt.

nee,ook al bereid je je voor op het genre,te saai.te lang,en te ver gezocht.

wat hadden deze top acteurs hier te zoeken.??

Een lekkere tranentrekker op z'n tijd vind ik wel lekker, maar dit is echt over de top sentimenteel; de muziek, de vele 'I love you's etc. Ik zie in veel van het verhaal ook geen logica. Joe gedraagt zich bijvoorbeeld als een ongelofelijke hark en Susan is gelijk van haar prille verliefdheid genezen, maar om de een of andere manier komt ze daar toch op terug. Het verhaallijntje over de zakendeal kon me ook niet boeien, en tezamen met de lange duur van de film maakte dat de film alleen maar saaier.

Obeah man

geen idee waarom dit zo'n goeie film is; een slecht acterende mooie dochter, de goddelijke kale of die groene vloer in de hal, het blijft me een raadsel.

Vanwege de speelduur had ik de film lang laten liggen, wat de nieuwsgierigheid in de loop der tijd vergrootte.

De vormgeving van Meet Joe Black is niet geweldig en deed me regelmatig denken aan een goedkope jaren '90 stijl. Het begin met Joe Black worstelt met geloofwaardigheid; de dood kent de wereld niet (?), op het ene moment is Joe autoritair, om zich vervolgens als een complete idioot te gedragen, de ene keer praat hij vloeiend en overtuigend, om daarna te hakkelen uit onmacht en stomheid. Verder worden er een hoop vragen niet behandeld ( waarom komt “de dood”pas na triljoen jaar op aarde in de gedaante van een persoon? )

Maar de dood en zijn hebben en houwen is een boeiend gegeven. Daarnaast komt de romantiek regelmatig van de grond. Claire Forlani (een mix tussen Angelina Jolie en Jennifer Lopez) acteert niet fantastisch, maar haar personage heeft wel een duidelijk zichtbare click met Joe Black.

Met een beetje moeite kan het, op momenten, overdreven sentiment en het hoge ik-hou-van-jou-gehalte door de vingers worden gezien. Het einde is voorspelbaar, doch geslaagd.

Het voordeel van een lange speelduur is dat de karakters uitgediept kunnen worden en er een band ontstaat met de kijker, wat bij een aantal personages het geval is. Dit gecombineerd met fijne dialogen.

3,5*

PS 2 verschillende karakters en 2 x verliefd = vallen op het uiterlijk

1 karakter valt op twee karakters in een persoon, niet ongebruikelijk.

Vrouwen vallen wel vaker op psychopaten.

Goedkope jaren 90 stijl zegt me niks, of je moet de dure rotzooi van 'de nieuwe rijken' bedoelen, dan klopt het.

Was niet serieus bedoeld, Loepsaal. Zie smiley.

Qua 90's bedoel ik het uiterlijk (lichtgebruik, etc.) van de film, vooral in het begin.

Had van mij nog wat diepgaander gemogen. Nu bleef het ergens tussen oppervlakkigheid en diepte in redelijk vlak, maar interessant genoeg om te blijven kijken. Ik heb mij geen moment gestoord aan de speelduur.