Serbuan Maut (2011)

Ik snap nog steeds niet zo goed waarom mensen hier persé een verhaal in willen zien. En hoezo doorspoelen? Het gaat juist om die moves en kills.

Omdat niet iedereen geïnteresseerd is in anderhalf uur geweerschoten en meppen. Daarbij, ik vind het verhaal prima, er hadden gewoon wat extra'tjes in mogen zitten.

Om de aandacht van de actie af te leiden? Waarom? Dan vergaat toch het hele concept?

Ik had het gewoon over wat meer karakterdiepgang ofzo. Maar ik snap wel dat het persoonlijke smaak is om van die dingen te genieten. Gauke vermeld eerder in zijn recensie dat je het kan vergelijken met een videogame waarnaar je zit te kijken maar niet zelf bespeeld. Zo zie ik het ook.

Dat kan je op heel veel films toepassen. Punt is dat het nooit de bedoeling is geweest om hier een personage-gedreven film van te maken.

Tuurlijk, besef ik ook. Maar dan is het logisch dat het niet bij iedereen die deze film bekijkt aanslaat, want niet iedereen houd van een hele film geschreeuw en geweld. Ik heb op zich niets tegen actie films, maar het is ook mijn favoriete genre niet. Ik kan ook begrijpen dat mensen hier graag naar kijken, maar het is gewoon wat ik ervan vind.

Ben normaal niet van de actie films maar deze vond ik toch wel eeg goed gemaakt en vooral ool erg goed in beeld gebracht.

Qua verhaal en personages wat minder.

We groeien nog naar elkaar toe op onze oude dag

Haha! Inderdaad! Ben 't regelmatig eens met je wat betreft martial arts films! Simpele stelregel: ik moet de moves goed kunnen zien bij dit soort filmpjes.

Heerlijk bruut actiefilmpje, deze 'Serbuan Maut'. Sterke setting, lekker grauwe sfeer en weinig om het lijf verder; gewoon achterover zitten en van die actie genieten. Heb me kostelijk vermaakt. Alleen jammer dat de gevechten naar het einde toe té lang duren, zo'n twee tegen één gevecht op het laatst is daar het beste voorbeeld van. Afmaken die hap man. Anders heb je er ook geen moeite mee, dit duurde gewoon veel te lang. Geen groot probleem verder. Deze film krijgt een dikke voldoende van mij. Lekker rammen.

slegt geacteerd verder goede film

Misschien ben ik de enige die er last van heeft, maar ik ben nog niet zo erg gewend aan het Bahasa Indonesia of wat het ook is. Dus ik kan moeilijk inschatten of ze slecht acteren. Maar jouw grammatica is daarentegen niet zo goed,

echt de 10 dezelfde vecht scenes gezien, heb gewoon 2 uur van me leven verpest aan deze film. hoop volle eerste 10 min daarna word je voorgevoel als je de naam leest waar.

kut dus

Door de hoge waarderingen hier maar eens gaan bekijken, maar eerlijk gezegd snap ik de vele sterren niet. Toevallig vorige week Dredd gezien, daar lijkt het verhaal beetje op. Niks bijzonders dus, veel schieten en vechten vooral. Veel, heel veel vechtscenes dus, wat beetje teveel van het goede wordt op het eind. Film zit wel OK in mekaar, maar geen geweldenaar.

2,5**

Sinister Silat.

Wederom verschijnt dit jaar een film van Indonesische makelij in de Nederlandse videoschappen. En geheel terecht, want ook deze film verdient een breder publiek dan alleen het thuisland. Na ‘Macabre’ wederom een bloederig werkje, maar ditmaal gericht op het actiegenre in plaats van horror. Het verhaal heeft weinig om het lijf en draait voornamelijk om een politie-eenheid die een boef probeert te vangen in een ongure flat vol gevaren. De huurders, de sinistere boef zijn werknemers en ander tuig, vallen de agenten aan op meest brute wijze.

Het zijn deze gevechten, vaak fenomenaal uitgevoerd, die uiterst gewelddadig in beeld worden gebracht. Soms prachtig, dan weer vluchtig en incidenteel voorzien van minimale jumpcuts die de actie moeten doen versterken. Iets wat niet altijd werkt, omdat dat soms ten koste gaat van enig realisme. Maar om dat laatste draait deze film eigenlijk ook niet. Iedereen krijgt minimaal tien klappen voordat er een schrammetje wordt bewerkstelligd. De vonken vliegen van de knokpartijen af en doen denken aan het betere werk van de Thaise regisseur Pinkaew, die samen met Tony Jaa een tweetal klassiekers binnen het genre vervaardigde.

Pencak Silat is natuurlijk geen Muay Thai, maar eveneens een verzameling zeer bijzondere krijgskunsten, die in deze film uiterst effectief en dodelijk worden toegepast. Wapens worden daarbij niet geschuwd en dus wordt er ook volop gehakt en geschoten, waarbij de kogelregens niet van de lucht zijn. Zo mooi als een Woo of de eerder genoemde Pinkaew zoiets in beeld brengt gebeurt hier niet overal en altijd, maar dit is binnen het genre een interessante film. Een ieder die dol is op martial-arts-films, kan hier zijn hart terecht ophalen.

Zeer goed.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

The Raid is een vermakelijke film. Het plot verwaarloosbaar: het gaat hier om een 101 minuten durende opeenstapeling van schiet-, en vecht scenes. Tussen al dit geweld door wordt getracht om het een en ander aan motivatie en doel uit te leggen. Ik verwacht dat de makers deze scenes uitsluitend voor het tempo in de film gestopt hebben: emotioneel, logisch of anderszins interessant worden ze namelijk niet. Om die reden is het acteerwerk, op de fysieke conditie na, ook moeilijk te waarderen wegens algemeen gebrek aan karakterdiepgang.

Nu klinkt dit als negatief, maar dat is zeker niet het geval. De film knalt aan een rits door waarbij eindeloze fistfights de nadruk krijgen. Zelf had ik graag wat meer shootouts gezien, aangezien degene die erin zitten allemaal geweldig zijn om te zien. De gevechten daarintegen zijn simpelweg te lang. Naarmate de film vordert vaart ook dat kleine realistische aspect weg: de ubervillian en held zijn allebei onwaarschijnlijk moeizaam neer te krijgen, hoe vaak hun hoofd ook tegen muren, vuisten, voeten aangeknald wordt. De film verandert langzaam van een actiefilm naar een superhero film door al deze onwaarschijnlijk lange gevechten. De film is hierdoor erg entertaining maar ook nergens meer dan dat. Leuk popcorn vermaakt waarin iedereen met een zwak voor martial arts zijn hart kan ophalen.

Welke idioot gaat dit kijken om de gevoelige kant als ik vragen mag?

Je merkt toch aan alles rondom de film dat het schieten en vermoorden is. Geen romantiek.. Wat een nutteloze discussies..

Lekker achterover zitten, niet teveel nadenken en genieten.

Wat een brute film!

Achterover zitten met broodjes bakpou.... bij een Indonesische film.

Lekker keihard actiefilmpje met hier en daar wat cliché wendingen. Het verhaal is flinterdun maar weet wel te boeien en is soms zelfs een beetje spannend. Wat deze film natuurlijk zo goed maakt is de rollercoaster aan actie (schieten, vechten, messen, kapmessen, etc.) die je letterlijk en figuurlijk om de oren vliegt. Het gaat er regelmatig keihard aan toe en vooral de vele gevechten zijn een genot om naar te kijken. Gewoon een prima actiefilmpje die zich lekker wegkijkt.

Na een geweldige eerste drie kwartier zakt deze film volledig in elkaar. Niet dat de laatste helft zoveel slechter is dan de eerste, maar vooral omdat het zoveel van hetzelfde is. Wéér een handgevecht dat wéér te lang duurt en wéér eigenlijk wat te onrealistisch is voor dit uitgangspunt (serieus, kent iederéén tegenwoordig kung fu?!). Jammer, want het begin is retespannend en lekker bruut: een actiefilm zoals het hoort... totdat de inspiratie blijkbaar op was.

Gisterenavond op zoek gegaan naar een thriller om te kijken onder het genot van wat chips en een biertje. Baalde dat Dredd nog niet uit was op DVD, maar toen kwam ik deze tegen waarvan het verhaal enorm op dat van Dredd lijkt.

Eigenlijk is het hierboven al goed beschreven. Verhaal is leuk, begin is sterk, maar na verloop van tijd zakt ie toch een beetje in. Al die handgevechten hoeven van mij niet en op sommige momenten is het ook erg onrealistisch.

Qua verhaal veel overeenkomsten met Dredd maar dan voert Dredd het toch wat beter uit.

Dit was niet bepaald mijn soort film. Te weinig verhaal, teveel geweld.

Gave film inderdaad. 100 minuten lang prima vermaakt. Goed tempo, leuke setting (hoewel daar misschien nog meer uitgehaald had kunnen worden) en het belangrijkste; heel gave, harde en gevarieerde actiescenes. Dikke 4 sterren. Misschien mist de film net iets (dat wat de beste films ooit echt heel bijzonder maakt), maar het is een van de betere actiefilms van de laatste jaren.

Deze vorig weekend aangeschaft en bekeken.

Viel een beetje tegen, na alle lofbetuigingen en possitieve reacties had ik er toch eigenlijk meer van verwacht.
Dit kan natuurlijk ook aan mij gelegen hebben:
ik verwachte eigenlijk dat ze a la Game of death op iedere verdieping weer een ander soort van tegenstand/ gevechtstechniek zouden moeten bestrijden en dat ze daadwerkelijk dertig verdiepingen hoog zich naar boven moesten gaan vechten, zoals wat misleidend op de hoes gesuggereerd werd.

Dit bleek niet zo te zijn: veelal hetzelfde geschiet en gevechten. Verder bleven ze ook op de 5e/6e verdieping driekwart van de film hangen, om tegen het eind nog naar de vijftiende door te stoten, wat overigens een eens vrij gemakkelijk verliep.
Ook kwamen sommige momenten de gevechten wat al te ingestudeerd over en was het te vaak wat pover allemaal qua beeldvoering.

Ik begreep trouwens niet wat die ene man met zijn zieke vrouw in het gebouw deed, omdat werd gezegd, dat de appartementen allen aan andere misdadigers werden verhuurd?!
Ook vond ik het meestal vrij duf, wanneer even de actie werd stilgezet om plaats te maken voor een rustige scene, die meestal niet kon boeien.

Verder zou ik zweren dat die ene politieman, die met de hoofdpersoon op het eind mee naar buiten strompeld en wordt ondersteund, al lang was gedood.

Aardig b-werkje vol actie, maar achteraf niet waard om op blu ray te hebben.

Een zes, ofwel 3 sterren.

Heerlijk, kan geen genoeg krijgen van The Raid. Vandaag voor de zoveelste keer gekeken en opnieuw de volledige film lang geboeid zitten kijken. Geweldige actie, overtuigend en rauw in beeld gebracht. Ontzettend vette moves die je nog meer opvallen als je de film meerdere keren gekeken hebt. Als ik geen genoeg kan krijgen van een film dan is 'ie wat mij betreft simpelweg geweldig en dit geldt dus absoluut voor The Raid.

4,5*

Het verhaal opzich stelde dan misschien wel niet zoveel voor maar de aktie/vecht scene's maakte een hele hoop goed. Ik had eerlijk gezegd niet zo veel verwacht van deze film toen ik zag dat het er een uit Indonesie was maar ik ben aangenaam verrast. Ze weten tenminste heel goed hoe vecht scene's horen te zijn, ook al zijn ze dan zwaar overdreven, maar het zag er allemaal heel goed uit. Zo zie ik de aktie films graag al mag er volgende keer toch wel iets meer verhaal in zitten.

Ik had hier zoveel van verwacht, maar ik moet me toch helaas aansluiten bij de meesten op deze pagina. Voornaamste probleem zit 'm voornamelijk in de manier van filmen. Het is voor een martial-arts film veel te druk gemonteerd en gefilmd. Nu vind ik dat sowieso een behoorlijke kut-trend die zich een aantal jaren geleden heeft ingezet, het wordt nl. heel vaak slecht gebruikt (uitzonderingen daargelaten; Tony Scott, Rambo, Running Scared etc), maar bij een martial-arts film kan dat gewoon niet. Dit soort films kijk je juist om de vette moves (want dat waren ze) goed in beeld te kunnen zien. Nu is het te flashy, te clean. Een soort excuus om minder bloed en gore te laten zien. Tenminste, dat is de indruk die ik kreeg, want het had nog zoveel harder gekunt.

Dan heb ik toch liever de Thaise actiefilms van Tony Jaa. Misschien pretenderen die niet zo bruut te zijn als deze, maar ze zijn wel 20 keer beter in beeld gebracht.

Sommige kunnen echt zeuren zeg, waarom zelf geen film maken? kun je ket doen zoals het vlgs jou hoort.