Robinson Crusoe (1954)

Vond hem op punten toch beter dan de versie uit 1997, welke ik wat alledaags vond.

Het wereldberoemde verhaal word hier herleid tot een film van krap anderhalf uur.

Deze regisseur verspild geen tijd, maar komt in elke minuut ter zake. Typisch een kenmerk van de wat oudere films, ik hou daar persoonlijk wel van. Tegenwoordig nemen we de tijd om zo'n verhaal wat uitgebreider te vertellen, maar bij deze versie uit 1954 werkt het wonderwel goed.

Beste film over een drenkeling en zijn gevecht tegen de elementen en de eenzaamheid blijft voor mij trouwens Cast Away, met name door het superieure acteerwerk van Hanks in die film. De hoofdrolspeler in deze film, Dan O'Herlihy, doet het hier heel behoorlijk, maar is nooit een groot acteur geworden, en dat scheelt toch als je in je eentje een film moet dragen.

Verrassend conventionele film van Luis Buñuel is een compacte, onderhoudende versie van het beroemde verhaal van Daniel Defoe die de elementen van avontuur, drama, humor en maatschappijkritiek op geslaagde wijze weet te combineren. Dan O'Herlihy is prima als de verwende drenkeling die niet alleen leert dat hij geen bedienden nodig heeft om te overleven, maar ook dat huidskleur en culturele achtergrond geen barrière zijn voor onderlinge afhankelijkheid en vriendschap. Duidelijk een goedkope productie maar dat blijkt nauwelijks een bezwaar te zijn.

Interesant hoe open deze versie is in iets wat vaak wordt weggepoetst: Robinson Crusoe was een slavenhandelaar die Vrijdag tot slaaf maakte en hem volstopt met zijn eigen denkbeelden. Dit is vooral een nogal compacte versie die de 28 jaar , 2 maanden en 19 dagen in anderhalf uur krijgt. Gedreven door een voice over (vooral voor Vrijdag er is). De oscargnoneerde Dan O'Herlihy acteert vooral wat stevig aangezet al Crusoe, maar dat past wel bij het techniocolor zondagmiddagsfeertje. Overigens de enige film van Bunuel gefinancierd met Amerkaans geld. Eerst is Orson Welles overwogen voor de hoofdrol maar toe Bunuel en co keken naar Macbeth (1948) om te kijken hoe Welles er met baard uitzag wilde hij Dan O'Herlihy. Bunuel hield zijn poot stijf en kreeg zijn eerste keus. Wat mij betreft geen spoor van Bunuels eigenzinnigheid en voor zo'n klassieke avonturenfilm ook vrij zichtbaar low-budget.

Robinson Crusoe is een verhaal dat ik in grote lijnen wel kende, maar dit is volgens mij de eerste keer dat ik een (getrouwe?) adaptatie zag. Niet dat het heel verrassend verloopt, mensen die stranden op een onbewoond eiland hebben ook geen enorme overvloed aan keuzes natuurlijk. Opvallend wel hoe de protagonist als vanzelfsprekend de rol van meester op zich neemt en Friday in eerste instantie als een slaaf behandelt, maar het boek was duidelijk een product van zijn tijd- Defoe schreef het in de 18e eeuw. Het is moeilijk om iets van Bunuel terug te vinden, misschien de korte religieuze discussie over het concept van God en de duivel, en van zonde en straf, tot een verrassende conclusie leidt.

geslaagde verfilming van het klassieke verhaal , recht toe recht aan , wat mij betreft had de film best wel wat langer mogen duren want op momenten voelt de film wat gehaast aan , hij heeft zich bijvoorbeeld wel heel snel gesetteld en het begin is eigenlijk heel summier met zijn introductie , eigenlijk is dat het enige minpunt want verder is de film spannend en onderhoudend , de hond als trouwste vriend van de mens krijgt ook ruime aandacht en als zijn hond overlijd is dat ook het meest emotionele moment in de film .