menu

Macbeth (1948)

mijn stem
3,28 (65)
65 stemmen

Verenigde Staten
Drama
107 minuten / 89 minuten (geknipte versie)

geregisseerd door Orson Welles
met Orson Welles, Jeanette Nolan en Dan O'Herlihy

In het Schotland van de elfde eeuw ontmoet de edelman Macbeth een drietal heksen die hem voorspellen dat hij koning zal worden. Daarop besluit Macbeth de huidige koning te vermoorden, maar problemen ontstaan al snel en het wordt steeds moeilijker voor hem om zijn positie en zijn leven te behouden.

zoeken in:
avatar van kos
3,0
kos
Vroeger verplicht moeten kijken bij Engels. Wel leuk als je net het boek hebt gelezen maar maakte niet echt een verpletterende indruk.

2,0
Mza
Erg slechte decors en een visueel onaantrekkelijke film. Dit had ik toch anders verwacht van Welles. Het verhaal is een erg droge vertaling van het werk van Shakespear en dat maakt de film voor mij er niet interresanter op. Het acteren was eigenlijk het enigste echt positieve aan deze film.

avatar van Toon1
3,0
Na de flop die The Lady From Shanghai (1947) was week Orson Welles uit naar de kleine studio 'Republic Pictures', een studio die bekend stond om zijn b-westerns. Deze studio wilde graag groter worden en zag Orson Welles daarom maar al te graag komen, om zijn volgende film Macbeth te maken. Hiervoor kreeg Welles een maand de tijd. Deze Shakespeare-verfilming met Welles in de hoofdrol (als Macbeth) kreeg jammer genoeg maar een zeer laag budget, waardoor de decors (vaak westernsets van de studio) erg mager uitvallen, om nog maar te zwijgen van de kostuums (vooral het koningskostuum en kroon van Welles vind ik persoonlijk er maar slecht uit zien). Welles besloot ook dat alle acteurs met een Schots accent de 16de-eeuwse teksten van Shakespeare moesten spreken. Deze soundtrack werd al op voorhand opgenomen, de acteurs moesten hun lippen bewegen op de woorden die gesproken werden. Toch is de synchronatie nog redelijk goed. Welles zet, zoals gewoonlijk, wel een goede acteerprestatie neer, maar de andere acteurs doen het veel minder goed. Vaak heb ik het gevoel te kijken naar een echt toneelstuk, omwille van het theatrale acteren, de archaïsche taal (wat de film niet altijd begrijpbaar maakt) en de de duidelijke studiosets (met duidelijke invloed van het Duitse Expressionisme). Het is in ieder geval duidelijk dat Welles zijn film zo weinig mogelijk wilde laten afwijken van Shakespeare's originele versie.
Anders dan in de meeste andere Welles-films die ik gezien heb, krijgen we hier ook veel minder van zijn briljant camerawerk te zien. Toch is de regie goed, en weet hij wel een zeer donkere, haast unieke sfeer te creëren, bijna te donker zou ik zeggen.

Toen de film klaar was werd hij (weer) tegengehouden door de studio. Welles moest weer eens gaan knippen in de film. Maar liefst twintig minuten werden verwijderd, en de soundtrack werd opnieuw ingesproken in het Engels. In de Angelsaksische landen werd Macbeth neergesabeld, maar in het Europese continent, met name Frankrijk, werd de film wel bejubeld. Het is niet de meest genietbare film, maar voor Welles-fanaten wel interessant om te zien.

avatar van Drs. DAJA
5,0
Kunst

Orson Welles weet op meesterlijke en sfeervolle wijze met zo minimaal mogelijke middelen het theaterstuk van Shakespeare op een zelfs episch formaat naar het witte doek te brengen. Alles klopt en de psychologie van MacBeth word machtig uitgewerkt. Het lijkt alsof Welles dé reggiseur was om Shakespeare in film om te zetten.

Overigens is hij sinds kort ook te koop. In Duitsland heeft het bedrijf Kinowelt in hun "Arthouse Premium" collectie een luxe dubbel DVD uitgegeven in perfecte kwaliteit. Zowel de orgineele als de bioscoop versie zijn er op te zien met vele vette extra's waaronder beelden van Welles' theaterversie van het stuk uit 1936.

5,0*

avatar van The One Ring
3,0
Interessante versie van Macbeth van Orson Welles. Het zit hem vooral in de visuele aankleding. Het kasteel van Macbeth is een vreemdgevormde rots in plaats van een echt bouwwerk en ziet er bijna onleefbaar uit. De kleding is ook niet bepaald conventioneel. Let vooral op de schilden en drietanden van de soldaten en de maffe kroontjes. Welles zelf gaat zelfs op een gegeven moment als een variant op het Vrijheidsbeeld gekleed, of was het mijn verbeelding die dat zo zag? Er zitten ook meer schaduwen in dan in de gemiddelde film noir. Dit alles wordt gebracht met dik aangezette camerastandpunten die eigenlijk wel passen bij Shakespeare. De film is verbluffend om naar te kijken. Vreemd, maar gek genoeg lijkt alles bij het materiaal aan te sluiten. Soms ligt het allemaal tegen het belachelijke aan, maar de grens wordt nooit overschreden.

Helaas is de aankleding ook het enige dat mij werkelijk boeide. Natuurlijk zijn de acteerprestaties ook prima en past Welles goed in de rol van Macbeth, maar uitzonderlijk is het ook weer niet. Mijn grootste probleem zit hem toch weer in de dialogen. Ik heb het al vaker gezegd, maar de teksten van Shakespeare zijn op papier briljant, maar het werkt voor mij niet zo goed als ze uitgesproken worden. Het voelt dan te gekunsteld aan en het is moeilijk om er op te blijven concentreren. Gelukkig waren er ondertitels en kende ik het verhaal van Macbeth al goed, maar echt gegrepen werd ik niet. Macbeth's geschiedenis is natuurlijk een grote tragedie, maar ik moet nog een film zien die mij de tragedie doen voelen in plaats van dat ik me slechts een toeschouwer voel van een groep mensen die zich enorm theatraal en klassiek gedragen.
3*

avatar van Pieter Montana
The One Ring schreef:
Mijn grootste probleem zit hem toch weer in de dialogen. Ik heb het al vaker gezegd, maar de teksten van Shakespeare zijn op papier briljant, maar het werkt voor mij niet zo goed als ze uitgesproken worden. Het voelt dan te gekunsteld aan en het is moeilijk om er op te blijven concentreren.

Vreemd, ik kan Shakespeare puur op papier moeilijk verdragen. Shakespeare-werken (en eigenlijk de meeste toneelstukken uit die periode) lees ik hardop.

Toch wel vrij kort blijkbaar deze Welles-versie? De Polanski-verfilming duurt zo'n 140 minuten.

avatar van The One Ring
3,0
Welles moest het stuk inkorten wegens een enorm laag budget. Toch zit alles wat erin moet er wel in.

De directors cut van 107 is voor 5 euro goed te vinden in de dvd-zaken, al je geïnteresseerd bent.

Mr_White
Voorlopig een voorzichtige 3,5. Visueel steekt de film uitstekend in elkaar, ik vind die minimalistische set best briljant en al is het duidelijk dat het vooral met budget problemen te maken heeft (zie ook de goedkope kostuums), weet Welles toch overal een geweldige sfeer uit te trekken. Acteerprestaties zijn ook briljant al vliegen de halfbakken Schotse accenten je om de oren. Helaas had ik hetzelfde probleem als TOR en dat is dat die Shakespeare dialogen zelden echt goed werken omdat het allemaal te afstandelijk wordt. Bij zijn latere Chimes At Midnight wist Welles daar een stuk beter mee om te gaan.

avatar van chiel
3,5
The One Ring schreef:
De directors cut van 107 is voor 5 euro goed te vinden in de dvd-zaken, al je geïnteresseerd bent.

Bedoel je dan internet-winkels of fysieke?

Mr_White
Hij is nog maar pas opnieuw uitgebracht (vandaar dat ik en waarschijnlijk TOR hem gezien hebben) en is gewoon in de winkel te vinden. Ik kwam hem in ieder geval tegen bij Mediamarkt.

avatar van chiel
3,5
Thx, gevonden! Ik ga m meteen bestellen.

avatar van Pieter Montana
The One Ring schreef:
De directors cut van 107 is voor 5 euro goed te vinden in de dvd-zaken, al je geïnteresseerd bent.

Bedankt voor de tip, morgen meteen naar de winkel gaan.

3,5
Minste film die ik tot nu toe zag van Welles (van de 7), maar ook een minder van Welles is in elk geval interessant. Om het werk van Shakespeare zo getrouw over te brengen door de dialogen in tact te houden, was volgens mij niet eerder gedaan. De uitwerking is ook verder op sommige punten weer voortreffelijk. Sowieso werkt de haast surrealistische aanpak heel goed en het is een heel donkere film geworden, wat ook goed werkt. In veel opzichten is de film dan ook nog beter dan bijvoorbeeld Throne of Blood van Kurosawa.

Het is wel jammer dat je er af en toe aan af kan zien dat de decors van een goedkope studio waren, net als de kostuums. Welles acteert voortreffelijk, maar de rest houdt hem maar net bij. Ook lijkt de film op sommige momenten wat gehaast. Verder vind ik zijn aanpak door de klassieke teksten van Macbeth te behouden gedurfd en artistiek correct, maar het zorgt er wel voor dat ik een half uur nodig had om erin te komen. Daarna lukte dat wel en is het juist heel krachtig, maar tegen het einde verslapte mijn aandacht weer. Toch 3,5 dikke sterren en eigenlijk verdient ie er meer. Maar daar vond ik de film niet entertained genoeg voor.

avatar van The One Ring
3,0
mister blonde schreef:
Om het werk van Shakespeare zo getrouw over te brengen door de dialogen in tact te houden, was volgens mij niet eerder gedaan.


Er waren al veel getrouwe verfilmingen van Shakespeare voor deze en als de beste wordt vaak Henry V van Laurence Olivier genoemd (die ik niet gezien heb), die ook al eerder gemaakt was.

avatar van Metalfist
4,0
By the pricking of my thumbs, something wicked this way comes

Ik denk dat ik voor het eerst kennis maakte met Orson Welles via Citizen Kane. Het was een periode dat ik mij begon te interesseren voor de klassiekers en via een aflevering van The Simpsons (It's the kane from Citizen Kane!) kwam ik dus bij die film terecht. Dat viel me enorm goed mee en ik begon me meer en meer te interesseren voor Welles. Al snel volgde er een boxset met daarin Touch of Evil, The Third Man en Le Procès. Daar bleef het jammer genoeg bij want de films van Welles zijn niet zo makkelijk te vinden heb ik de indruk maar een tijd geleden toch MacBeth te pakken gekregen.

En daar had ik best wel hoge verwachtingen van want ik ben altijd al wel geïnteresseerd geweest in de verhalen van Shakespeare. Ik heb hier nog ergens een enorme klepper van een boek liggen van zo'n 3000 pagina's met daarin alle werken van de bard waar jammer genoeg nog niet aan toe gekomen om te lezen maar dat terzijde. De combinatie Welles - Shakespeare intrigeerde me dus erg hard en de verwachtingen zijn dan ook uitgekomen maar ik kan begrijpen dat dit niet voor iedereen even toegankelijk is want Welles houd de oude stijl waarin volledig in verzen wordt gepraat volledig in ere en dat zal niet iedereen kunnen waarderen vrees ik. Indertijd kwam Welles met deze film om meerdere redenen onder vuur te liggen waaronder het veranderen en toevoegen van bepaalde personages en ook het dikke Schotse accent lag er voor velen te dik op. Nonsens als je het mij vraagt want de versie die Welles voor ogen had is zonder twijfel een film geworden met een heerlijk bij vlagen episch verhaal. De opkomst en teloorgang van een persoon is sowieso al een erg interessant thema maar het wordt hier erg meeslepend meegegeven. Vooral naar het einde toe kan Welles zowel als acteur en als regisseur compleet losgaan.

Visueel is dit bij vlagen dan ook een visueel meesterwerk geworden. Opgenomen in 3 weken bij een studio die zich indertijd alleen maar concentreerde op B-Westerns voor $700,000. Er zijn er maar weinigen die er dan zouden in slagen om dit af te leveren. Het begint al met een heerlijke openingsscène waarin de 3 heksen worden voorgesteld maar Welles weet hier meteen de toon te zetten. De zwart wit beelden gecombineerd met wat stomend ijs maar het werkt perfect. Hier en daar is de film wel erg goedkoop ogend (de kroon van Macbeth bijvoorbeeld) maar over het algemeen is hier visueel redelijk weinig op aan te merken, zoals ik van Welles gewend ben. Het was niet de eerste keer dat hij regisseerde en tegelijkertijd de hoofdrol speelde, het zou ook niet de laatste keer zijn, maar dit doet hij toch weer eens uitstekend. De waanbeelden, het langzaamaan zotter worden en natuurlijk die geweldige confrontatie op het einde van de film met McDuff. Heerlijk! Leuk trouwens om een erg jonge Roddy McDowall hierin te zien verschijnen. Mocht hij niet op de openingscredits gestaan hebben, ik had hem er nooit uitgehaald. Maar sowieso zijn alle rollen hierin goed gespeeld.

Sowieso belangrijk volgens mij dat je voor de versie gaat die Welles zelf heeft bedoeld want het is hem ten voeten uit. Visueel bij wijlen indrukwekkend, het verhaal is erg sterk en de manier met de verzen is sowieso een pluspunt bij mij maar Welles en de zijnen zijn ook gewoon erg sterk. Citizen Kane blijft tot nu toe mijn favoriet maar ik ga maar eens moeite doen om de rest van zijn werk te gaan zien.

4*

avatar van Friac
Interessant owv het Macbethverhaal dat een zeer rijke inhoud heeft. Sommige sets/shots zijn ook zeer mooi om te bekijken, maar de "studio look" was voor mij eerder hinderlijk dan verrijkend. De keuze voor de originele teksten en het ontbreken aan echt visuele flair maken de film behoorlijk archaïsch/steriel om vandaag de dag te bekijken. Ik had eerlijk gezegd moeite om me erdoor te worstelen. Welles zelf is wel een sterke Macbeth, en zoals gezegd blijft het verhaal goed en zitten er enkele mooie visuele elementen in.
Een standaard 3*.


3*

avatar van Kuck-x
4,5
Niet eerder heb ik het morele verval van Macbeth en lady Macbeth zo effectief en meeslepend uitgebeeld gezien als in deze productie. Welles weet het optimale effect met zijn beperkte middelen te bereiken. Een machtige film.
Ligt het aan mij dat ik verschillende keren moest denken aan Ivan Grozny van Eisenstein..?

2,5
Ik las dat er een heel laag budget beschikbaar was en dat daarom maar een al beschikbaar westerndecor is gebruikt. Het ziet er zelfs voor 1948 al gedateerd uit, maar deze film blijft bestaansrecht hebben omdat deze erg getrouw is aan het origineel (voor wie bijvoorbeeld de tekst niet wil lezen of zich een beter beeld wil vormen). In veel latere films is dat niet het geval (adaptaties, actualisatie, modernisering vd taal).

Ik heb zelf helemaal niets met Shakespeare. Het was meer een verplichting.

avatar van Antonin
5,0
Straatbord schreef:
Ik las dat er een heel laag budget beschikbaar was en dat daarom maar een al beschikbaar westerndecor is gebruikt. Het ziet er zelfs voor 1948 al gedateerd uit, maar deze film blijft bestaansrecht hebben omdat deze erg getrouw is aan het origineel (voor wie bijvoorbeeld de tekst niet wil lezen of zich een beter beeld wil vormen). In veel latere films is dat niet het geval (adaptaties, actualisatie, modernisering vd taal).

Ik heb zelf helemaal niets met Shakespeare. Het was meer een verplichting.


gedateerd? voor mij is dit een tijdloos meesterwerk, en wat de decors betreft: nooit heb je het gevoel dat je naar iets vals zit te kijken, wat een adaptatie!

Gast
geplaatst: vandaag om 13:27 uur

geplaatst: vandaag om 13:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.