Hasta la Vista! (2011)

Alee je zet een reactie maar das ook alles ze

Prachtige film met positieve instelling.

Maak wat van je leven ook al is de tegenslag erg groot!

Bijzondere film. Ik had meer een lachfilm verwacht, maar was ook aangenaam verrast over de diepere lading die de film bracht. Een film die leidt tot praatvoer.

Eindelijk weer eens een film die ik een goed cijfer kan geven, ondanks dat ik iets meer humor in de film had verwacht.

Bijzonder leuk om te zien hoe drie invaliden het beste uit het leven willen halen en samen op reis gaan om hun maagdelijkheid te verliezen.

Het verhaal is vernieuwend (op zekere hoogte) en de acteer prestaties zijn zeer aardig en de humor is aardig op zijn plaats.

Toch een beetje jammer dat sommige het allemaal een beetje beledigend vinden, persoonlijk is er niets mis mee dit is zoals het leven is en in werkelijkheid zijn er ook dames (zelfs in Nederland) die dit soort service aanbieden aan invaliden. Het misschien hard maar wel de werkelijkheid dat mensen die zwaar gehandicapt zijn minder snel een seksuele relatie hebben/krijgen.

En de combi tussen deze film en American pie snap ik al helemaal niet.

Maar goed 3,5 ster.

Hasta La Vista is niet een film dat het moet hebben van de pure humor, want die is gewoon niet altijd aanwezig. Tuurlijk is de film luchtig op de momenten dat het moet en weten de hoofdpersonen regelmatig een (glim)lach op je gezicht te toveren. De kracht van de film ligt toch duidelijk in de drie hoofdrolspelers met hun lichamelijke beperkingen die sympathiek en natuurlijk hun rol neerzetten. Zij weten op een erg luchtige, maar ook respectvolle manier om te gaan met een onderwerp dat zich al gauw leent voor goedkope en flauwe humor. Iets dat deze film totaal niet kent. Je hebt eigenlijk niet eens door naar een film te kijken.

De film is subtiel, vertederend en heeft een ontroerend einde. Waar mensen een aantal termen vandaan halen(American Pie, beledigend voor invaliden etc.) is me dan ook een compleet raadsel. Meer respectvol en tegelijkertijd ook realistischer zie je ze haast niet.

4*

Zoals jij de situatie schetst in deze drie regels kijkt de maatschappij naar "gehandicapten". Dus niet de film!!!

Deze film laat juist zien dat ook zij "normale" mensen zijn met (seksuele) behoeften, net zoals ieder ander.

Ik kan er met mijn hoofd niet bij hoe jij hier iets beledigends in kan zien

Toen ik me had voorgenomen te gaan kijken naar deze film, had ik een komische film verwacht en was ik enigszins bevreesd dat het te veel misplaatste humor zou bevatten. In plaats daarvan is het een ontroerende film met precies de juiste dosis humor. Daarnaast straalt de film een enorme dosis positivisme uit ondanks alle ellende van de hoofdpersonen. Robrecht Vanden Thoren zet een uitstekende rol neer.

Erg leuk.

Veel zelfspot en leuke ontwikkelingen.

Prima verhaal met helaas een eind wat je van verre zag aankomen.

Hoe heet dat Franse nummer? Kwam me bekend voor. Iemand een link?

THX!

edit: dat stukje waarop iedereen 'lalalalala' meezingt.

wat is dit jongens? een soort Hangover met gehandicapten?

Geloof ten eerste niet dat de maatschappij er zo zwart wit naar kijkt en ten tweede bevestigt de film dat beeld voornamelijk mijn inziens. Vandaar dat ik er moeite mee heb. Maar laat het hierbij anders ga ik hele discussie nog eens overdoen

Dit bedoel je waarschijnlijk.

Yep, bedankt!

Juist deze 3 hoofdpersonen hadden in de film juist geen behoefte aan medelijden (en lieten dat ook merken). Ik snap niet dat mensen dit als beledigend kunnen zien.

Zeker een goede Vlaamse film : een derde roadmovie, een derde komedie, een derde drama. Drie invalide jongeren willen van de grond gaan in een bordeel speciaal voor hen gemaakt. De instelling is uitermate positief en de levensvreugde brengt kleur. Geen vulgair gedoe... dat laten we maar aan de Amerikanen over. In tegenstelling tot Intouchables durft Hasta la Vista wel eens dramatisch en huilerig zijn op sommige momenten en vergeet de kijker niet dat het trio dagelijks met hun beperkingen om moet gaan. Vooral het einde brengt de kijker terug met beide voeten op de grond . Van het beste dat Vlaanderen te bieden heeft. En dat zeg ik met trots.

Een van mijn eerste Vlaamse films.

Moet zeggen dat The Intouchables toch nog een van de beste films is van dit dit moment, maar ik heb erg genoten van deze film.

Zeer zeker een aanrader en hij is toch wel zijn 4 sterren waard !

Van goede films maken kan Nederland nog veel leren van België. Dit was alweer de zoveelste Belgische productie die me goed is bevallen. De film begint wat flauwtjes (openingsshot was trouwens best fraai) maar zodra de drie gehandicapte vrienden op reis gaan wordt het een leuk verhaal met best veel humoristische momenten (de typische Hollanders kregen ook nog effen een flinke schop onder hun kont) maar ook best met een aantal lichte dramatische momenten. Het meest aangrijpende was natuurlijk het einde maar dat zag je wel van mijlen ver al aankomen. De cast deed het prima in deze film en niet alleen de acteurs die de drie gehandicapte vrienden speelden maar ook Isabelle de Hertogh als Claudia met het hart van goud die de begeleidster van de drie speelde. Al met al was dit gewoon een hele leuke en eigenlijk ook wel ontroerende Belgische road trip film van drie gehandicapte vrienden die eindelijk ook eens van een vrouw willen genieten. Dat laatste is overigens achteraf gezien maar een bijzaak in de film en doet eigenlijk ook niet echt ter zake. Het gebeuren eromheen is veel beter.

Was wel redelijk maar door het gemiddelde hier wederom veel te hoge verwachtingen misschien.

prachtig drama/komedie.. af en toe echt om moeten lachen..

het verhaal is leuk gemaakt.. dus een 3.5 **

Film heeft me aangenaam verrast, komisch en dramatisch:3,5

Eigenlijk zeggen jullie beide hetzelfde alleen in een ander context. Het is inderdaad zo dat de maatschappij gehandicapten neerzet als "een ander soort" mensen.

Als ik het zo zeg vind ik het erg raar klinken. Maar mensen hebben wel behoeften om andere mensen een bepaalde stempel te geven. Dit doet men, naar mijn mening, om zich te kunnen distantiëren. Het geeft een veilig en een minder risicovol gevoel.

Ik beschouw deze film als een leuk maar ook een komische film. Gewoon er lekker naar kijken en er allemaal geen stempel op drukken. Kijk naar deze film zoals je naar een andere films kijkt.

Zelf zit ik ook vanaf mijn geboorte in een rolstoel. Ook ik loop (woordspelling ) tegen verschillende reacties en meningen aan. Dit is normaal. Mensen blijven dit doen, sterker nog, ik doe er zelf ook aan mee. Zie ik een vreemd uitziend iemand heb ik soms ook mijn vooroordelen en kijk ik ook weleens na.

Het enige wat ik mensen zou willen meegeven is; Behandel iedereen gelijk. Een voorkeursbehandeling is goed bedoeld, maar is ook geen gelijke behandeling. In deze huidige tijd en vooral de gehandicapten van deze generatie zitten hier niet meer op te wachten.

De oudere generatie (mensen boven de 40) zijn nog steeds gewend dat gehandicapten moeten worden ontzien, voorrang hebben en dat ze vinden dat je gehandicapten altijd maar moet helpen en/of dat je ze maar moet anbieden om te helpen. Deze generatie weet niet beter, dat was toen.

Maak het bespreekbaar, vooral met kinderen, zij kunnen hiervan leren. Heeft een kind een vraag over een gehandicapte beantwoord deze dan, ga het niet uit de weg. Je hoeft dan net te zeggen wat een gehandicapt iemand precies heeft, maar hou het simpel. Bijvoorbeeld, meneer/mevrouw kan niet lopen, daarom zit die in een rolstoel (geen karretje). Een kleine meneer/mevrouw, een grote of een dikke meneer/mevrouw etc etc. Vertel als ouder/opvoeder wat een kind ziet, ben eerlijk en een kind is veel sneller voldaan van het eerlijke antwoord. Deze generatie leert hier dan van en geeft het weer door. Wellicht wordt de kloof tussen gehandicapten en niet gehandicapten in de toekomst dan veel kleiner.

aangenaam verrast

Aparte en interessante roadmovie met het hart op de juiste plaats. De humor is subtiel aanwezig, maar de goed uitgekiende personages en de reissfeer maken de film erg boeiend.

Op het laatste wel veel drama - maar dat was wel te verwachten. Sterk hoe de acteurs een gehandicaptenrol kunnen spelen. De film heeft bovendien een goed moraal - in feite heeft iedereen wel een handicap.

Gezien vlak voor intouchable en dan vond ik deze beter, deze film laat een goede indruk achter, laat zien dat je met een beperkt budget gewoon een goede film kan maken, echt een aanrader!

Prachtige film is dit.

Heb er lang aan getwijfeld om deze film te bekijken, omdat ik meende dat het niet m'n ding zou zijn, en bovendien had ik een saaie boel verwacht.

Maar dit is wel een verrassing van jewelste, ondanks het niet zo opbeurende gegeven dat het hier om mindervaliden gaat en men daar eigenlijk niet mee zou mogen lachen, is de zelfspot de grootste troef wel in deze film en het mag dan een komedie-drama zijn, de humor haalt het toch steeds weer van het drama en dat doet de film niets dan goed, maar ook de situatie van de karakters.

De vertolkingen zijn werkelijk uitstekend, van de ganse cast maar in het bijzonder van de drie jongens én, niet te vergeten, de begeleidster, misschien een beetje onbekend, Isabelle De Hertogh, maar zeker een prachtige actrice !!

Ik heb echt geboeid zitten kijken naar deze zeer mooie film, en hoewel dit een geleende film is, ga ik hem zeer zeker opnieuw bekijken.. want hij is de aankoop dubbel en dik waard !!

Dus de volgende keer op blu-ray...

Een leuke roadmovie van Belgische maatschappij, waarbij drie, niet alledaagse mensen met elkaar op reis gaan. Het feit dat ze alle drie gehandicapt zijn, maakt het iets bijzonders.

Het is wel een afwisselend filmpje. Hier en daar zitten er zeker komische momenten in, maar daarnaast komt ook het drama af en toe zeker aan bod. Het acteerwerk is behoorlijk goed. Vooral Tom Audenaert doet het erg goed als de blinde jongeman en heeft ook de grappigste momenten. De andere twee doen het naar behoren, al vond ik Robrecht Vanden Thoren als de verlamde, soms wat geforceerd overkomen. Niet alle humor is goed. Dat de begeleidster bijvoorbeeld ineens wel Vlaams blijkt te verstaan, is niet verrassend en al veel vaker gedaan in andere films.

Toch werkt het uiteindelijk grotendeels wel, omdat de drie hoofdpersonages behoorlijk goed worden uitgewerkt. De uiteindelijke dood van de jongen in de rolstoel, kwam niet onverwachts, maar is op zich wel een mooi einde. Een film met een lach en een traan, die goed in balans is en voor het grootste gedeelte gelukkig wel werkt.

3,5*

Reeds opnieuw bekeken, op blu-ray ditmaal.

Topper !!

Gewoonweg... Prachtige film!

Film bekeken op prime en jammer dat er geen ondertiteling was, soms is het moeilijk te verstaan... 4,5*

Nogal traag op gang komende film. Maar wat een diepgaande illustratie van het complexe leven van een mindervalide. Naarmate de film vordert, raak je in de ban van de verschillende karakters, stuk voor stuk uitstekend geacteerd. Een diep menselijke film over een probleem waar iedereen in zijn leven mee kan geconfronteerd worden. Aan te bevelen. 4*.

Top film!

Eindelijk weer eens impressed by een film!