Hasta la Vista! (2011)

Een hele goede film. Niet 'over de top' geacteerd, maar heel subtiel, mooi en echt. Soms was de film grappig, dan weer serieus. Echt een aanrader en niks verkeerds over te schrijven. De verpleegsters is wel heel erg leuk. Wat een prachtmens. Super film!!!!

Uitstekende tragikomedie over mindervaliden met zeer uiteenlopende karakters. De film leert je dat mensen met een handicap niet alleen maar zielig zijn en ondanks hun beperkingen naar beste vermogen ook van het leven willen genieten. Vlot verteld en prima geacteerd door de vier hoofdpersonages. Een aanrader.

prachtige film, ontroerend, gelachen... proficiat. Acteerprestaties zijn subliem.

Wat een lof voor deze film, mede daardoor gekeken. Ik vond er iig weinig aan. Op cinematografisch vlak is de film erg matig, meer TV-nivo. Het verhaaltje is vrij simpel. Wel een aardig uitgangspunt. Ik vond het acteren ook niet top. De film kon mij niet geboeid houden.

Leuk voor de liefhebber, zeker geen topfilm.

Zodra er iets in voor komt met een 'nare ziekte' lijken er (onbewust en onverklaarbaar) hogere cijfers gegeven te worden, ik snap het ook niet zo.

Ik vond het ook niets speciaals, het werd een 3 omdat ik het onderwerp nog niet eerder was tegengekomen.

Nare ziektes of de holocaust scoren altijd............ Oscars coming out of their ass zie Kate Winslet al.

Wat een intelligente reactie. Daar is vast goed over nagedacht.

Het is om te lachen.

Na lange tijd de film toch eens kunnen zien. Hasta La Vista heeft op het eerste zicht niet meteen mijn droomcast, maar toch is het resultaat hartverwarmend en leuk om zien. Een film over een handicap is (ondanks het erge van de handicap) niet per se een goeie film. Maar zowel dankzij script en regie wordt Hasta La Vista een film waarbij de mindervaliden zeer goed worden weergegeven. Zonder verbloeming maar met factoren als zorg, zelfspot, levenslust en de algemene karaktertrekken die als egoïsme, verdriet, angst, aandacht voor schoon volk en gewoon aanvaard willen worden door de maatschappij.

De drie zijn geen zielige figuren, maar 3 vrienden die helaas lijden aan heen handicap. Hun levensreis wordt hierdoor wat belemmerd door het mes van bezorgdheid door de ouders dat langs twee kanten snijdt en hen samen met de handicap tegenhoudt van bepaalde dingen, ook al is die zorg nodig en zijn ze er hen dankbaar voor.

Kortom een ontroerende film die vooral gedragen wordt door de drie hoofdfiguren. Een aanrader!

Leuke film, echt gelachen, maar ook drama.. Prachtig hoe met betrekkelijk weinig middelen (denk ik) deze film is gemaakt. Met deze lieden wordt het wel een apart verhaal natuurlijk.

Normaal gesproken hou ik erg van road-trip movies en vanwege de hoge beoordelingen keek ik best wel uit naar 'Hasta la Vista!'. Helaas viel het me allemaal wat tegen. Het was niet slecht, maar ook nergens echt leuk of goed.

Film Pegasus schreef :

Sluit me hier bij aan. Een degelijke film zonder franjes met goed spel van de cast die het geheel geloofwaardig maken met hun goede en mindere menselijke kantjes. 6/10

Ontroerende film. Mooi geacteerd, goed scenario.

Leuke film, die belgen weten tegenwoordig wel hoe het moet.

Grappig en totaal niet ongemakkelijk om naar te kijken.

Hasta La Vista is een film die je gerust en gemakkelijk kunt voorspellen met een gehandicapte glazen bol onder de arm. Termen als ongeloofwaardig en realistisch wisselen zich hier op MoMe af. Ik denk dat de waarheid ergens in het midden ligt.

Op een uitzondering na zijn de personages vrij sterk. Vooral Tom Audenaert is gedurende de hele film uitstekend. Jozef is een perfect instrument om het uiterste uit bepaalde scènes te halen. De enige zwakke hoofdrol wordt vertolkt door Gilles de Schrijver. Al heeft hij daar maar de helft schuld aan; zijn personage is nogal kleurloos.

Het busje hobbelt langs luchtige, komische en tragische momenten richting het zonnige Spanje. Minpunt zijn de overdreven neergezette Hollanders, die regelrecht uit de Nederlandse cinema gewandeld lijken te zijn.

Erg geslaagde en vooral vermakelijke roadmovie. 4*

Iets anders dan de normale Vlaamse film.

Hasta la Vista! is met zijn zwarte humor erg gewaagd. Maar ook erg vermakelijk. Het verhaal is erg voorspelbaar en de personages zijn erg stereotiep, maar toch zijn ze elk even leuk. Het einde is ook erg ontroerend en mooi. Zoals ik al zei, was de humor erg geslaagd, maar ook het dramagehalte was erg goed. 3,5*

Deze ook eens in onze dvd-speler gestoken en 'k vond het een goeie film. En toffe roadmovie die ook plaats maakt voor drama en humor. Het is zeker geen saaie film, ondanks dat hij toch een kleine twee uren duurt. Hij vloog voorbij.

De cast deed het goed en kwam overtuigend over. De film is gelukkig niet melig. Het einde was te verwachten, maar was zeker niet storend.

'k vond het toch een van de beter Vlaamse films die de laatste jaren is uitgekomen. Een aanrader.

Mooie film.

Veel mensen kunnen zich misschien niet voorstellen dat mensen met een beperking ook bepaalde gevoelens hebben.

Wat is de titel van het liedje als ze buiten komen bij de laatste bordeel scène? merci!

Prachtige film waarin drie gehandicapte vrienden naar Spanje reizen om hun maagdelijkheid te verliezen. Iets wat klinkt als een platvloerse puberale sekskomedie, maar dat totaal niet is. Triest, grappig en pijnlijk, maar bovenal oprecht. Geloofwaardige en sympathieke personages die onderweg ook gewoon ruzie met elkaar maken.

Hasta la Vista! heeft de publieksprijs bij de European Film Awards gewonnen, en troefde daarbij films als The Artist en Intouchables af. Knappe prestatie.

WOW mooie film. Heftig verhaal, maar ook met veel humor.. Perfecte combinatie.. Wat een topfilm. Kan m iedereen aanraden.. Absoluut een van de beste films die ik ooit heb gezien

Toen de film uit kwam was er best veel om te doen. Ik herinner me een reportage in ‘Koppen’ waar men enkele prostitués en gehandicapten interviewde over hun ervaringen met dit thema.

Ik verwachte dan een eerder amusante, maar gemiddelde Vlaamse film.
Eigenlijk werd het dat ook, want het geheime ingrediënt die de film boven het gemiddelde moest tillen blijft uit.

Dat heeft er dan vooral met te maken dat het verloop van de film zich eigenlijk al liet voorspellen nog voor de film in de helft was. Dat het van daaruit maar wat voort kabbelt zonder echt verassend te zijn reken ik de film wel aan. Iedereen had toch wel gezien dat Lars op het einde zou sterven, dat Jozef met Claude zou aanpappen, de gewoonlijke lach en traan, … . Nee, deze film weet nergens te verbazen.

Bovendien zit er niet voldoende diepgang in alle personages. Bij Lars en Claude probeert men wel, maar over Jozef en Philip vernemen we dus niets.
Jammer, want dat zou de film toch wel een pak zwaarder en emotioneler kunnen maken. Want dat was het nu toch net niet.
Over het algemeen vind ik het allemaal vrij simpel. Het soort film dat verplichte kost wordt in de lessen zedenleer in de middelbare school.

Omdat het toch nog vrij vermakelijk was (lees: het kon wel eens de glimlach op m’n gezicht toveren) en omdat de zit nooit echt saai of irriterend was toch net een voldoende. Maar het had met dezelfde ingrediënten veel beter gekunnen!


2,5*

Vrij aardige film met een aantal leuke/grappige momenten. speelduur mischien net wat te lang.

Leuke film voor even tussendoor waarbij drama en komedie elkaar in rap tempo afwisselen. Vond de humor geslaagd en ook al was de film ietwat voorspelbaar vond ik 't nergens saai worden.

heb 'm uitgekeken, maar vond het een flutfilm. alleen die verpleegster is wel grappig bij tijd en wijle.

handicap of niet... de hoofdrolspelers konden mijn sympathie niet opwekken.

tegenvallende plot. meer drama dan komedie.

1.5 *

Wat een briljante film!

Wat mij betreft een perfecte mix tussen realiteit, komedie en drama.

Mooi gedaan! *4.0

Leuk, maar niet meer dan dat. Vooral sterk acteerwerk van de slechtziende man. Hij drukt de rest van de acteurs naar de achtergrond.

Hij was ook de meest komische van het stel. En op het punt van komedie valt deze film toch wel teleur. De rest van de cast zorgt nauwelijks voor komische inbreng met als dieptepunt de blonde jongen. Het dramagedeelte kon mij helaas nog minder bekoren.

Het ergste was dat het verloop van de film voor mij erg voorspelbaar was. De dag nadat ik deze film zag keek ik Burn after reading en toen besefte ik nogmaals dat een film veel interessanter is als je totaal geen idee hebt waar het heen gaat. Dat de begeleidster toch sympathiek zou worden en dat de blonde jongen zou overlijden zag je van mijlenver aankomen.. Hasta la vista verraste mij nauwelijks. De film had heeft potentie en die had eruit kunnen komen als er een sterker script was.

Alsnog een krappe voldoende van mij.

zelfde gaat op voor Intouchables en Matterhorn...