Astérix et le Coup du Menhir (1989)

Ik heb hem laatst samen met Asterix en Cleopatra op dvd gekocht en heb net zo hard gelachen als de eerste keer dat ik hem zag 10 jaar geleden. De combinatie van de twee strips vind ik persoonlijk zelf totaal geen heikel punt daar het verhaal heel consisten overkomt. Verder blijft de Druide geniaal met zijn gekke opmerkingen en is het lied dat de bard zingt ook erg aanstekelijk.

Btw, wie zingt dat lied in het echt? 4,5 *

Al die Asterixfilms zijn ongeveer van hetzelfde niveau: matige animatie, grapjes die in de strip leuker waren, maar het blijven toch de grote helden Asterix en Obelix . Die kun je niet vervelend vinden. Deze Asterix-film springt er wel wat bovenuit.

Ook een leuke tekenfilm van Asterix . Het leuke stukje is wanneer Panoramix zijn geheugen kwijt raakt. Ook de ziener is leuk verzonnen. Voor de rest leuk sfeervol en vermakelijk. 3,5.

In de stijl van " Asterix contra Caesar" combineert deze tekenfilm ook weer elementen uit 2 stripverhalen met name "Asterix en de kampioen" en "Asterix en de ziener". Hoewel een stuk moderner dan de voorgaande tekenfilms en de nieuwe stemmen dat toch even wennen is, vind ik het een heel vermakelijke tekenfilm. Vooral de scène waar Asterix en Obelix de Romein van de brouwsels van de gek geworden Panoramix laten proeven is geweldig. Ook interessant dat met Bellefleur voorop de Gallische vrouwen ook eens wat meer op de voorgrond mochten treden. Niet zo geslaagd vond ik de animatieversie van mevrouw Nestorix, die in de stripalbums volwassener en verleidelijker uitziet en bovendien eerder rood haar heeft en niet blond zoals in de tekenfilm.

De tweede film die ik gisteren met twee vrienden tijdens onze Asterix-marathon zagen. De gedachte was dat we zo snel mogelijk de films gingen kijken waarvan we vermoedden dat ze het slechtst waren, om het beste voor het laatste te bewaren.

Asterix en de Knallende Ketel blijkt inderdaad een teleurstelling. Allereerst blijkt dat het niet gebaseerd is op één stripalbum, maar het een mix is van de albums De Ziener en De Kampioen. Nu boeit het me weinig hoeveel albums als basis dienen, maar de uitwerking is erg matig. In de Asterix-films die het beste uit de verf komen, wordt de nodige aandacht besteed aan onzin die het verhaal ophouden, maar die juist voor de vermakelijkheid zorgen. Hier worden twee verhalen afgerafeld, waardoor juist die onzin sneuvelt. Verder klinkt de muziek op gezette tijden ook nog eens erg dramatisch, waardoor de sfeer helemaal om zeep geholpen wordt. Een laatste minpunt is het ontbreken van de originele (Nederlandse) stemacteurs. In dit geval zeker niet het meest storende, maar jammer is het wel.

Uiteindelijk wel uitzitbaar, maar ik denk dat als ik deze film zonder gezelschap had gekeken, het een stuk pittiger was om er doorheen te komen. 1,5*.