The Raven (2012)

The Raven is een generieke thriller die nergens en spannend of boeiend wordt. Ik heb het werk van Poe nooit gelezen, maar de wijze waarop hij in deze film geportreteerd is, geeft aan dat de mensen betrokken bij deze film geen ballen meer over hebben.

Poe is een getormenteerd schrijver die hard op zoek is naar geld. Ook heeft hij een love interest wiens vader Poe wel kan schieten. Dan wordt er een moord gepleegd die verdacht veel geinspireerd lijkt op het werk van Poe. Dus Poe naar de politie, waar hij ongeveer 10 seconden als verdachte wordt gezien. Daarna rent hij samen met de politie crime-scene na crime-scene af. Als je Poe verfilmd, de film noemt naar een van zijn bekendse en laatste werk, is het ronduit treurig als je er niet meer uit weet te halen dan een generiek kat en muis spel. Dat je dat dan ook nog is niet spannend weet te maken is helemaal tergend. Zoals een kat en muisspel beaamt gaan er mensen dood, maar wie dat allemaal waren maakte mij niet zoveel uit; de personages ontstijgen nergens een cliche dat ook nog is slecht wordt uitgevoerd.

Een van de (onbedoeld) leukste momenten in de film is het moment waarop Poe zijn huis in rent. Hij maakt een slapende werkster wakker met zijn getier. Hoe laat is het? vraagt Poe. 6 uur zegt de werkster die 5 seconden wakker is. Dit voorbeeld dient ter illustratie voor de wijze waarop de film is uitgewerkt: ondoordacht. Dat de mysterieuze dood van Poe in deze film volledig wordt verklaard, is dan ook naast een slecht idee, geen verrassing...

Nou nou! Viel alleszins mee.

Beetje From Hell achtig. Visueel netjes, best geinig te volgen verhaaltje. Het is nergens groots maar lang niet vervelend genoeg om boos de zaal uit te lopen. Cusack is altijd wel een sympathieke gast. Echt goed acteren kan die niet, maar ik mag hem wel. Vond het idee om Poe zijn werk na te doen nog best leuk bedacht. Wist al dat dit geen bio-pic zou zijn of een verfilming van zijn gedicht. Dus wellicht dat ik daarom over dat feit niet heel erg teleurgesteld was. Stiekem eigenlijk wel blij dat het geen bio-pic was. McTeugue kan luchtige actievolle films nog best aardig maken, maar een serieuze bio-pic hoeft hij van mij niet te maken. (zijn sowieso maar zelden leuk)

Al met al geen meesterlijke film, maar prima te doen op een avondje.

3 sterren.

Kaarsen, paarden, ouderwetse kostuums en potjes met inkt om formele gedichten te schrijven. Weliswaar erg onderhoudend net zoals McTeigue's V for Vendetta maar nergens echt vernieuwend of suprising. Een relatief eenvoudige opsporing waarbij bekende schrijver Allan Poe de recherche te hulp moet schieten om een figuur à la Zorro in de kraag te vatten en uiteraard wordt er een dame gegijzeld om het hartstochtelijke gevoel in de bioscoop aan te wakkeren. Vele momenten die je aan ziet komen en genoeg cliché's om na elke tien minuten te kunnen zuchten. Alice Eve ziet er ook met zandkorreltjes weer goed uit maar van Cusack ben ik nooit fan geweest. Dit is een slappe bedoeling.

Ik ben positief verrast! Ik was geboeid van begin tot einde, voelde de nodige spanning en vond de gothische sfeer erg beklijvend.

Ik was niet echt bekend met Edgar Allen Poe, maar vond Cusack erg sterk acteren. (Cusack, de man die ik wel ken en vaak gezien heb maar waarbij ik geen enkele filmtitel kan bedenken.) Vleugje mafketel, scheutje knettergek en een snufje lieverd. Ik vind dit soort types altijd wel leuk, de sarcastische zatlap, voornamelijk in het begin was Edgar Allan Poe zo, na een tijdje was dit compleet van de baan, na het bal eigenlijk al. Luke Evans was de grote verrassing. Charismatische vent, geloofwaardig in zijn rol, maar dat 'Waar ken ik hem ook alweer van?' gevoel bleef knagen. Hij leek op iemand, maar we konden niet er achter komen op wie precies. Vervelend.

Het hele liefdesverhaaltje eromheen kon me gestolen worden (Ik vond die blonde toch maar vervelend), de speurtocht naar de serialkiller vond ik daarentegen reuze interessant. Ik zei al meteen tegen mijn vriendin dat het een aparte kruising was tussen From Hell (Johnny!), Sleepy Hollow (Ook Johnny!), Silence of the Lambs (Anthony!) en Sherlock Holmes (Robert!), en daar was ik wel voor te porren.

Het is met name een thriller dat af en toe lichte horrortrekjes heeft. Nee Marly, ik zal niet op MovieMeter vertellen dat je je bijna gillend in je bak druiven verstopte (Ja mensen, zij eet echt druiven in een bioscoop, zoiets verzin je toch niet?) bij de scène waarbij de schrijver gehalveerd werd. Ik zat met een smerige grijns te lachen en zij vond het geloof ik een béétje smerig, maar zover ik weet heeft ze er geen trauma's aan overgehouden.

Ik vond de verhalen van Edgar Allan Poe interessant en de manier hoe het vormgegeven is was prima. Het zag er erg sfeervol uit, de sombere, regenachtige en donkere locaties, de kostuums, de oude gebouwen, de mannen te paard.. Ik had echt het gevoel alsof ik in 1849 terecht was gekomen.

Deze 'whodunnit' film was een welkome verrassing. Fijn.

Niet sterk! Vooral het verhaal is zwak. De acteurs doen anders nog wel de moeite om de film dynamisch en vloeiend te maken. Cusack is geen topacteur maar met hem op het scherm verveel ik me zelden. De film neemt als aanknopingspunt de bizarre dood van Edgar Allan Poe in 1849, nog steeds een onopgelost mysterie. Het plot is nogal rommelig en mist een geloofwaardige rode draad. Voor mij kwam een geloofwaardige motivatie voor de handelingen van de moordenaar niet naar boven. Het is vervelend dat Poe en de politie onmiddellijk de clues (quotes uit Poe's literaire werken) snappen die de serial killer achterlaat en dan toch steeds te laat bij de crime scene aankomen. Wat is dan nog het nut van die clues? Spanning is bij deze ver zoek. Altijd verstandig om er een whodunnit van te maken, dan blijf je zeker kijken hoe middelmatig de film is. De identiteit van de killer komt niet echt hard aan. De allerlaatste scène in Parijs had niet gehoeven en had men echt MOETEN weglaten.

Redelijk.

Al is het toch jammer dat iemand als Poe blijkbaar geen goeie regisseurs aan de haak kan slaan. Jarenlang geteisterd door tweederangse C-film verfilmingen, dit Hollywood-gedoe is echter ook niet meteen het antwoord.

Lijkt me dan Poe een keer een project als Rampo Noir verdient, al zal dat niet zo makkelijk worden met het huidige Amerikaanse filmlandschap. Dan dit maar, een kruising tussen From Hell en Sherlock Holmes. The Raven vermaakt, ziet er gelikt uit en zorgt ervoor dat het niet eindeloos blijft duren. Redelijke middelmaat dus, al blijft de vraag wat je nu eigenlijk met Poe zelf moet. Een personage dat blijkbaar niet echt getrouw is aan zijn werkelijke tegenhanger, waarbij de mysterie van z'n dood ook maar een flauw twistje krijgt.

Aardig tussendoortje dus, maar je voelt eigenlijk aan alles dat het werk van Poe veel meer potentieel heeft dan wat er hier uitgehaald wordt.

3.0*

Vermakelijke thriller, qua sfeer en plot een beetje een kruising tussen Sherlock Holmes, From Hell en Sleepy Hollow. John Cusack is perfect gecast als de eccentrieke Edgar Allan Poe. De film weet de spanningsboog niet de volle lengte vast te houden en tegen het einde is de rek er wel uit, maar regisseur James McTeigue zorgt er in ieder geval wel voor dat de film onderhoudend blijft. Mooie production design en een lekker dik aangezette, Hans Zimmer/ Danny Elfman-achtige soundtrack.

Het voornaamste pluspunt aan deze film zijn de snedige opmerkingen van John Cusack. Verder blijft er niet zo veel over. Het script hakkelt nogal. En Poe z'n liefje is bijzonder oninteressant.

Deze film hinkt soms een beetje op twee gedachten. Soms wil 'ie een poging wagen om diepgang te brengen en soms gewoon een goedkope rip-off van Saw. Dat vind ik jammer, ik had liever een wat meer diepgaande film gezien omdat deze setting en het personage van Edgar Allan Poe zich hier absoluut voor leent. Maar dat buiten beschouwing gelaten vind ik het een prima film waar ik me mee vermaakt heb. Hou altijd wel van die kat-en-muis spelletjes in films.

Lauw.

The Raven is een beetje een kruising tussen From Hell en Silence Of The Lambs. De hele omgeving doet aan eerstgenoemde film denken en de whodunit aan de Hannibal-klassieker.

Helaas eindigen daar ook de vergelijkingen mee.

The Raven kan op geen enkel moment het niveau van beide films halen. Daarvoor zitten er net te veel storende elementen in. Zo is het liefdesplotje nogal flauw en zijn enkele personages (zoals papalief) irritant.

John Cusack probeert zijn performance wat schwung te geven met enkele scherpe opmerkingen. Helaas voor hem komen zijn beperkingen dan pas écht bovendrijven.

Ook Luke Evans staat niet echt goed te acteren. Hij neigt nogal naar overacting en dat is bijzonder spijtig daar hij van behoorlijk wat charisma voorzien is.

De setting is anders wel verzorgd. De decors en kostumering moeten zowat de pluspunten zijn. De From Hell-sfeer is uiteraard ook leuk, al blijft The Raven eerder afstandelijk en leeg.

2,5

The Raven is een aardige thriller aan de hand van een boek van Allen Edgar Poe, een verhaal dat voor een gedeelte is verweven met het echte lever van de schrijver/dichter.

Dit levert een aantal sfeervolle beelden en brute moorden op. Het moordmysterie is redelijk interessant, ware het niet dat de aanwijzingen een beetje op de "Adam West" Batman manieren uit de jaren 60 worden opgelost ( Top 10 Riddler Riddles ). Te simpel om echt intrigerend te blijven.

Het einde is wel mooi en verweeft fictie ook weer mooi met werkelijkheid met een eigen theorie. Gewaagd en niet door iedereen geliefd, maar soms moet je een risico nemen.

3,0*

Film met potentie die het niet kan waarmaken.
De sfeer zit goed die is lekker duister. Het tempo vind ik net goed maar de tekortkomingen dan. Of waar had het beter gekund?

Zeer linear, recht vooruit is het allemaal. Op zich heb ik hier nog geen probleem mee maar voor een "who dun it" laat dit weinig ruimte voor "motieven" of mogelijke daders. En dan kan je 2 kanten op. Ofwel zo voorspelbaar als iets, ofwel zo van de pot gerukt als maar kan. Toch vind ik het hier nog redelijk(motief) alhoewel je dmv eliminatie al snel tot de dader komt.

Daarnaast zitten er toch enkele ergerlijke schoonheidsoutjes in. Foutjes die ik in een film die zichzelf serieus neemt niet graag zie. Wanneer Emily plat op haar rug in die kist ligt en door dat gaatje kijkt ziet ze de ruimte horizontaal. Ze ziet zelfs iemand afkomen. Hoe is het mogelijk om door een gaatje richting plafond in de diepte van de kamer te kijken?? Verschrikkelijke fout dit.

Wanneer hij op het eind amper nog kan staan maar toch de kracht heeft om die tafel om te gooien zie je zijn lantaarn met brandende kaars/olielamp mooi op die tafel staan. Verder een pak papier. Wat later pakt hij die lantaarn die mooi op de grond naast de tafel staat op.
Nou dit moet je thuis eens proberen... ofwel kan je de brandweer bellen ofwel is je lamp naar de kl*ten. En zelfs al is het in het allerbeste geval geen van beiden : wie ooit al eens iets van tafel omgegooid heeft weet hoe groot de kans is dat dit mooi om de grond te staan komt.

Niet dat ik met een vergrootglas op zoek ga naar fouten in een film maar deze vielen toch erg op. En nogmaals vooral storend bij ernstige films.

Wat rest is een middelmatig filmpje wat mij betreft. Krappe 2.5*

Vrij pover.

Poe en het medium film blijven een erg onaangename combinatie en nooit lijkt Poe's materiaal in de juiste handen te komen. Ook Hollywood heeft er geen overgeproduceerd antwoord voor. Qua sfeer doet de film wel zijn ding en is het design vrij aardig maar vooral qua script en narratieve uitwerking slaat het de plank flink mis. Ook de cast faalt pijnlijk, wat betreft Cusack geen verrassing. Al valt er verder helaas weinig over de film te vertellen aangezien het veel facetten wat het medium zo interessant maakt onberoerd laat. Gauw vergeten.

'Take this kiss upon the brow! And, in parting from you now. Thus much let me avow. You are not wrong, who deem. All that we see or seem. Is but a dream within a dream.'

Zeer degelijke film met een lekker duister sfeertje. Weegt erg zwaar wat de beoordeling betreft. Daarbij wordt er ook niet verlegen gedaan als het gaat om bloed en wat ingewanden hier en daar.

Cusack is aardig, maar kan toch wel wat beter. Evans is prima en altijd leuk om Gleeson te zien. De grootste verrassing voor mij was Alice Eve, eyecandy in de meeste films. Hier natuurlijk ook, maar haar scenes waarin ze levend begraven is maakte indruk op me. Goed gedaan meissie.

Best goed.

The Raven is een leuke gothic-achtige myster/thriller. Het verhaal heeft niet veel om het lijf, maar wordt wel leuk uitgewerkt. John Cusack zet hier een erg geloofwaardige Edgar Allen Poe neer. Waar ik me aan stoorde, waren de vele fouten in de film. Sommige waren niet subtiel meer, maar eerder opvallend. 3*

Heerlijk om eens een onverwachte verfilming van een klassieker te mogen aanschouwen. Bij de woorden "cough the raven" was ik verkocht en schreeuwde "nevermore" terug (mede dankzij de band OMNIA) maar dat is misschien broepsdeformatie. Verder was eea redelijk voorspelbaar. Maar zeker een puntje of drie en een half waard.

Niks van verwacht en wel wat gekregen. Ik wist zelfs even niet dat het om Edgar Poe ging dus dat was een aangename verrassing.

Sfeer vond ik fantastisch! Heerlijk! Genoten toch wel hoor en de spanning was best wel aanwezig.

Ja, het allemaal beter gekund wellicht en het verhaal was nu ook weer niet zo diep - wat dan weer erg jammer is voor een film die over Poe zou moeten gaan, maar ja het had allemaal wel wat evengoed.

Heb meteen weer wat verhaaltjes gelezen van Poe.

Er zijn heel wat versies over de oorzaak van Poe’s dood. Men vond hem in 1949, dwalend door de straten van Baltimore, in een staat van delirium. Stierf hij ten gevolge van tuberculose, hondsdolheid of overmatig alcoholgebruik? “The Raven” brengt zijn eigen versie over de dood van de uitvinder van het detectiveverhaal, maar in een romantisch kleedje en neemt een loopje met de werkelijkheid.

Wanneer een gek een reeks gruwelijke moorden pleegt geïnspireerd door Edgar Allan Poe's verhalen bundelt een jonge detective zijn krachten met de schrijver om aan de gruweldaden een einde te brengen. De moordenaar heeft het nu echter gemunt op Poe’s geliefde en zij wordt door hem gekidnapt. Hij is van plan haar een akelige dood te laten sterven. Kan zij nog gered worden?

“The Raven” is mooi gefilmd en goed geacteerd. Het Victoriaans verhaal is onderhoudend en baadt in een gotische sfeer. De cast is behoorlijk al zijn de personages niet grondig uitgediept. Hoewel er een paar bloederige passages inzitten, geïnspireerd op “The Murders in the Rue Morgue” en “The Pit and the Pendulum”, is deze prent geen horrorfilm maar een whodunnit in de stijl van Sherlock Holmes en misschien met wat invloeden van “Seven”. Best vermakelijk, zonder meer.

Vroeger als kind van een jaar of 10 het boek met alle verhalen van Edgar Allan Poe (met illustraties) onder ogen gehad en ook regelmatig doorgebladerd, en het boeide me wel erg, en zo kom ik hier ook weer bekende dingen tegen van de illustraties. The Raven is nu eens geen film die zozeer gebaseerd is op de verhalen van Poe, maar gaat over de schrijver zelf in zijn laatste dagen en om de hele mysterie rond zijn dood. En ik moet zeggen: ik heb echt zeer genoten van deze film en dit is ook zeker veel beter dan Ninja Assassin van dezelfte regisseur. John Cusack is weer steengoed als de schrijver zelf en verder vond ik Luke Evans ook erg sterk spelen als inspecteur Fields. Het verhaal vind plaats in het groezelige Baltimore in de negentiende eeuw, wat ik ook behoorlijk mooi en meeslepend geset vond. Het grauwe ouderwetse sfeertje is goed te voelen en de decoratie is ook gewoon prachtig. Edgar Allen Poe zelf is een arrogant mannetje die maar geen succes maakte met zijn griezelverhalen, totdat er een moord word gepleegd die gebaseerd is op een van zijn verhalen, en Poe nu een belangrijk onderdeel is voor de moordzaak, maar niet lang daarna word er weer een moord gepleegd die ook gebaseerd is op een verhaal van hem en naderhand word zijn verloofde Emily ontvoerd, wat de film ook meteen al doet omslaan naar een schuwe historische detective-CSI verhaal, die regelmatig verrassend weet uit te pakken, je op het verkeerde spoor zet en slim en knap gedaan is.

De moorden zijn ook zeker niet van de poes en McTeigue gooit er een lekkere portie gore in. Vooral die scene met die slinger was zenuwslopend en ook behoorlijk smerig. Ook kelen worden hier op een brute wijze opengesneden. Ook heeft deze film een mooie knipoog naar Kill Bill 2 en Buried. Ook de psycho zelf genaamd Ivan is buitengewoon neergezet, we maken dan wel heel snel kennis met hem, maar dat zorgt ook weer voor een ijzingwekkend machtspelletje tussen Poe en de politiebrigade en Ivan, dat verder gaat tot de erg fascinerende laatste 20 minuten.

Ik kan me nou niet zogouw bedenken wat er slecht is aan The Raven, dit was gewoon behoorlijk goed. Ook vooral de montage, kleur, het verzorgde en slimme manier van de hele uitwerking en de fraaie historische settings zorgen voor een prima kijkervaring. John Cusack deed het ook gewoon alweer goed en ook vond ik het leuk om Brendan Gleesan te zien in een serieuze rol. Ook hier en daar een paar fraaie actiescene's. Gewoon een behoorlijke geslaagde film van de V for Vendetta regisseur waar ik mijn petje voor af neem.

4,0*

Mooie beelden, spannend verhaal maar helaas wat weinig diepgang. Cusack overtuigd wel als de donkere getraumatiseerde Poe. Jammer alleen dat ze in de bijna 2 uur niet wat dieper in de personages zijn gedoken.

Maar de film is geslaagd als een klein kijkje in de keuken van Poe. Het verhaal wordt vlot verteld en de regie is soepel en werkt voor de tijd waarin de film zich afspeelt. Evans is aardig op dreef als rechercheur en de chemie tussen hem en Cusack is overtuigend aanwezig.

Absoluut een aanrader voor fans van Poe, Dahl, Hammerfilms of Sherlock e.d.

Prima vermaak met de nodige spanning en gore. De film wordt nergens speciaal, ondanks het idee wel leuk is.

Gezien ik V for Vendetta een erg sterke film vind, was ik wel benieuwd naar een andere film van James McTeigue. Zo kwam het dat ik interesse kreeg in The Raven. Ik was voor deze film niet bekend met Edgar Allen Poe of andere versies van de titel.

Voor mij was dus alles vrij nieuw en ik had geen vergelijkingsmateriaal. Ik moet zeggen dat ik dit een erg sterke thriller vond. De film draagt een constante sfeer met zich mee die mij erg aanspreekt. Erg 'ouderwets', maar het komt de film absoluut ten goede. Hierdoor vond ik de film erg spannend. De met aandacht verzorgde settings en decors zien er ook erg knap uit, en in combinatie met de geslaagde kostuums draagt ook dit bij aan die betreffende sfeer. Cusack is een prima acteur, en dat laat hij ook hier wederom zien. Ook de rest van de cast is aardig op dreef. De film wist me dusdanig te boeien, dat ik op een gegeven moment een stuk of vijf suggesties had van mogelijke daders, waarvan er op het einde geen een de goede bleek te zijn Voorspelbaar kan ik de film dus absoluut niet noemen. Ik snap wel dat sommige mensen niet tevreden zijn met het einde en de onthulling van de dader, maar ik vond het wel fijn dat er gekozen werd voor iets wat niet zo voor de hand lag.

De film heeft een aantal erg gewaagde scenes, o.a. de bloederige moord op de vijand van Poe in het begin. Door dit soort 'rauwe' scenes weet de film je aandacht meteen vrij snel vast te houden. Het verhaal is inderdaad erg eenvoudig, maar de aanwijzingen zijn vindingrijk. Het verdere verloop van de film wordt er ook niet oninteressanter op. Doordat ik benieuwd raakte naar waar de moordenaar weer zou opduiken en wat zijn handelingen en plannen zouden zijn, heb ik me nooit verveeld. Het einde voelde wel een beetje afgeraffeld aan.

Wellicht een simpele thriller, maar de uitvoering vond ik meer dan prima gedaan. Visueel ziet het er goed uit, en het is duidelijk zichtbaar dat men veel aandacht heeft besteed aan de uiterlijke verzorging van de film. Geen geniale film, maar wel vrij sterk en boeiend van begin tot eind.

3,5*

Had geen flauw idee wat ik kon verwachten. Maar een Cusack film zorgt altijd voor verrassingen. Cusack speelt meestal niet in van die enorme hoogvliegers, maar toch blijft er wel altijd iets hangen. Dan is het Serendipity, een teen feel-good film en dan verrast hij zoals in Martian Child. En yep, ik vond het een enorm sterke film waar hij Poe neerzette zoals ik me die altijd heb voorgesteld : de ietwat rare wereldvreemde vogel die akelige moordverhalen neerschrijft waarbij je toch een iet of wat gekronkeld brein moet hebben om de moordwijze zo uit te werken. De setting,sfeer,kostuums en grauwte van deze tijd komt enorm goed over. Inderdaad het liefdesverhaaltje had ook van mij weggemogen en gaf geen meerwaarde.

Deed me ook na een tijd denken aan Sherlock Holmes meets Jack the Ripper.

3.5*

Vrij ambitieuze maar toch maar ten dele geslaagde film over de laatste dagen van Edgar Allen Poe.Als liefhebber van zijn verhalen en de Corman verfilmingen uit de jaren zestig bleef ik toch een beetje met een leeg gevoel zitten.De film zag er goed uit maar ik had meer op de Poe sfeer (wat dat dan ook precies mag zijn) gehoopt.Nu was het meer een Holmes achtig detective verhaal wat weliswaar aardig maar nergens opzienbarend was.Wel een goede rol van Evans maar Cusack en Gleeson heb ik wel eens beter gezien.Resultaat;Net een voldoende.

Een redelijk mysterie/thriller film...

Niet spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs John Cusack, Brendan Gleeson

en Oliver Jackson-Cohen...

Perfect HD kwaliteit...

Perfect achtergrond geluid/

muziek (Dolby Digital)...

Her innocence was the first part of her soul to die

Ik had The Raven altijd wat links laten liggen. Ik ken wel wat van het werk van Poe, al komt mijn kennis van het bekende gedicht dan ook voornamelijk van de Treehouse of Horror parodie uit de Simpsons en de Roger Corman verfilmingen, maar mijn broer stond hier vrij wild van toen hij de film in de cinema had gekeken. Voor een voorbije kerstmis had ik hem de film dan ook maar ineens cadeau gedaan en toen we daarjuist iets aan het zoeken waren om te kijken, besloot ik om de gok maar eens te wagen.

En het resultaat is vlees noch vis. Ik had totaal geen idee waar de film over ging gaan, al werd het wel erg snel duidelijk met de moord met de bijl slinger dat het om een killer ging gaan die de verhalen van Poe als bronmateriaal gebruikte, maar de spanning die je bij dit soort films verwacht blijft uit. Vreemd eigenlijk want op zich blijft de film wel boeien maar de climax waar Ivan de slechterik van dienst blijkt te zijn is nogal flauw uitgewerkt. Het heeft allemaal een nogal hoog Sherlock gehalte maar dan zonder de genialiteit van dat personage waardoor de film naar het einde toe vervalt in een volg de aanwijzingen verhaaltje. Toegegeven, het zit allemaal op zich nog wel vrij degelijk in elkaar maar de relatie met onder andere Fields lijkt nooit echt van de grond te komen. Het grote hekelpunt is echter dat Poe zelf een nogal zoutloos personage is dat nooit echt een vaste vorm krijgt. De ene keer is hij een zatlap, dan een ietwat agressief type dat door niemand echt geaccepteerd wordt en dan blijkt iedereen opeens fan te zijn van de man. Het is allemaal te wisselend maar ook het gebrek aan achtergrondinformatie zorgt ervoor dat zijn acties soms nogal geforceerd aanvoelen. Zo krijg je wel even te horen dat iedere vrouw in Poe's leven sterft en dat zijn laatste grote liefde nogal plots is gestorven maar zijn zelfopoffering valt dan wel weer wat uit de lucht.

Al blijf ik erbij dat dit toch ook grotendeels te wijten is aan John Cusack. De acteur was één van de redenen waarom ik The Raven altijd wat links had laten liggen en eens de film een halfuur bezig was, viel me ook weer waarom. Het is niet dat hij altijd slecht is, zo is hij in 1408 zeker en vast te pruimen, maar dit gaat hem niet zo goed af. De rest van de cast is niet echt memorabel maar het grote pluspunt aan de film is de sfeer. De grauwe 19e eeuw wordt op een gotische manier neergezet en ook een aantal van de moorden zijn goed in beeld gebracht. De meest tot de verbeelding sprekende is natuurlijk die met de slinger bijl, een moord waar regisseur McTeigue en de zijnen wraak nemen op de echte Griswold. Deze had na de dood van Poe in 1849 een niet zo positief krantenartikel over de schrijver geschreven waarop deze scène een nogal verlaat wederantwoord werd.

Leuk om eens een keer gezien te hebben maar dan voornamelijk vanwege het gotische sfeerbeeld dat de film uitstraalt. Cusack is niet altijd even goed geslaagd als de legendarische schrijver maar bon, de moorden zijn goed in beeld gebracht waardoor The Raven in het algemeen nog wel blijft boeien.

Kleine 3*

Beter dan verwacht.

Edgar Allen Poe ken ik vooral van naam en heb ik vroeger weleens een boek van gelezen, maar verder is zijn levensverhaal mij totaal onbekend. Hier wordt zijn leven als het ware verweven en met een fictief verhaal. Het sfeertje is in ieder geval erg lekker te noemen. Inhoudelijk doet het denken aan een mix van Sherlock Holmes, Sleepy Hollow en From Hell.

Qua mysterie is het ook zeker niet slecht. De zoektocht naar de dader wordt leuk vormgegeven en daarnaast is de zoektocht ook best vermakelijk. John Cusack doet het ook niet slecht en vult zijn rol in ieder geval humoristisch in, al over act hij hier en daar wel. Los daarvan blijf ik wel telkens het idee houden dat er meer uit te halen valt. Een soort van gevoel alsof er nog een positieve uitbarsting staat te gebeuren, die nooit plaatsvindt.

Al met al is het nooit hoogstaand, maar best vermakelijk, soms lekker mysterieus en daarnaast verveelt het ook geen seconde.

3,0*

Beter dan gedacht. Het is wel een erg donkere film, vooral in het begin en zo was het soms een beetje moeilijk om te volgen, maar gelukkig beterde het wel als de film vorderde.

'k vond het wel een spannende zoektocht. John Cusack was ook goed te doen.

Uiteindelijk wel een goeie film die toch wel eens het bekijken waard is.

Heerlijke film! Dit is dan ook echt het genre wat mij me past.

Een behoorlijke Cusack, al was hij niet eens de uitblinker.

Het plot is natuurlijk niet bijster origineel, maar de uitwerking is erg sterk gedaan.

En toch knap dat ze het redelijk onvoorspelbaar hebben kunnen houden.

Het slot had van mijn 2 min eerder mogen komen, anders had ik nog een half puntje hoger gestemd.

Maar een dik verdiende 4 sterren. *4.0