50/50 (2011)

Nooit gedacht dat ik een mafkees als Seth Rogen nog eens tegen zou komen als producer van zo’n serieuze film. Een mooie mix van drama en humor en over de gehele linie goed geacteerd, in het bijzonder door Joseph Gordon-Levitt. Prima film.

Ik dacht dat dit een film zou zijn die mensen met kanker zou uitlachen. Want Seth Rogen kennende: hij heeft best wel grove humor. Maar tegen alle verwachtingen in werd dit een erg gevoelig filmpje over een zwaar onderwerp. Deze film laat zien hoe de medemensen van kankerpatiënten omgaan met die ziekte. Pas in echte nood leer je de mensen kennen: Beste vriend wordt rotzak, vriendinnetje blijkt een bitch te zijn en de moeder blijft overbezorgd. Maar uiteindelijk geven ze allemaal wel om jou.

Deze film heeft mij eigenlijk wel diep geraakt.
Over het acteerwerk kan ik eigenlijk totaal niet klagen want dit was bij (bijna) iedereen uitmuntend. De personages en hun reacties en acties zijn ook erg overtuigend gebracht. De film heeft een mooie mix van drama en humor, die iedereen wel zal kunnen bekoren. Een erg mooie 4* want deze film behoort echt tot één van de beste van 2011.

Een komedie kunnen plaatsen in wat een drama had moeten wezen.

3.5*

Aardig drama, vooral door het sterke acteerwerk van Joseph Gordon-Levitt. Ook Seth Rogen doet het goed als Adam's beste vriend. Het verhaal wordt realistisch neergezet, wel jammer dat Adam uiteindelijk samenkomt met zijn therapeut, dat zag je al de hele film aankomen. Geen topper, maar mede door de goede acteerprestaties en het goed uitgewerkte verhaal, zeker de moeite waard.

Het is al meer gezegd, maar een komedie over kanker is en blijft natuurlijk linke soep. Want lukt het de regisseur om een zwaar onderwerp als dit luchtig te houden, zonder te grof te worden.

En dat lukt de regisseur redelijk. De scenes over de ziekte zijn luchtig, maar nergens platvloers. Of het ook geloofwaardig is, vraag ik mij af. Het slechtnieuwsgesprek vond ik bijvoorbeeld wat vreemd. Maar de verhoudingen tussen Adam, die overigens een uitstekende wordt neerzet door Levitt, zijn vriend Kyle en zijn ouders zijn erg boeiend om te volgen, ook wanneer dit spanningen opleverd. Iedereen heeft op zijn problemen met de situatie en dat werd geloofwaardig gebracht. Al baalde ik onzettend van de manier waarop. Moesten die platte scene's over de sexuele escapade's van Rogen nou? Dat hij en Adam, misbruik makend van de ziekte, op zoek gingen naar dames? Jammer, en misschien zelfs wat misplaatst. Ook wanneer Adams vriendin blijkt vreemd te gaan, brengt Rogen dit weer op een vreemde manier aan het licht.

Al met al is de film dus redelijk geslaagd maar vond ik hem hier en daar toch net wat té luchtig.
Tot slot wil nog even de scene waarop Adam geopereerd word noemen: Bravo! Prachtige scene waarop de gevoelige kijker het moeilijk zal hebbe de oogjes droog te houden.

3*

Seth Rogen maakt vulgaire mopjes en Jozef Gorden-Hewitt heeft kanker. Onbegrijpelijk waar deze film zo'n hoge score aan heeft verdiend. Zowel hier als op de grote Database haast beschouwd als meesterwerk. Toegegeven, een en ander is overtuigend, maar het geheel is voorspelbaar, clichématig en buiten de scène die aan de operatie voorafging weinig of niet meeslepend of pakkend. 50/50 past zomaar in het rijtje van Apatow-kaskrakers. Vlot acteerwerk, simpel verhaaltje, maar in de verste verte geen materiaal voor toplijsten.

3,00

Tsja... Een typische Amerikaanse 'romantische' komedie waarin kanker centraal staat. En dat is waarschijnlijk de verklaring voor de hoge score...

Ik heb wel genoten hoor, en de soundtrack is schitterend, maar het was wel erg voorspelbaar en cliché...

Fijne film. Ik ben zelf kankerpatiënt en het is aangenaam dat het allemaal luchtig en heel duidelijk weergegeven wordt. Kanker moet geen 'fluisterwoord' zijn, maar een ziekte waar gewoon over gepraat kan worden.

Zoals heel duidelijk gemaakt wordt in de film overkomt het je gewoon en laat je je daarna een beetje leven, omdat je geen flauw idee hebt wat je ermee moet.

De acteurs zijn stuk voor stuk heel prettig om naar te kijken en het is gelukkig niet overdramatisch gebracht, maar eigenlijk heel nuchter.

4*

Aardige prent, maar ook geen cinema die over een paar weken nog door mijn hoofd zal spoken, vrees ik. De eerste helft is sporadisch wel eens goed voor een gniffel, maar echt overtuigend vond ik het allemaal niet. Daarna wordt het wat serieuzer, en dat werkt ook wel.

50/50 confronteert je met je eigen sterfelijkheid, iets waar ik in het dagelijkse leven eigenlijk zelden mee bezig ben. Niet echt wereldschokkend voor een prent over kanker, maar regisseur Jonathan Levine brengt het wel op een oprechte manier. Met zijn aanpak vermijdt hij grotendeels de valkuilen der klefheid, maar een echt bijzondere film wordt het in mijn ogen nooit.

Hetzelfde geldt voor de acteurs. Gordon-Levitt en Rogen zie ik wel graag bezig, maar om nu te zeggen dat ze hier excelleren... Niet echt. Ook jammer dat er aan geen enkele bijrol wat vlees lijkt te hangen.

3* dan maar.

Goed!

Kanker: geen makkelijk te verteren onderwerp. Heel knap dat de regisseur het zo luchtig weet te houden terwijl hij de realiteit niet schuwt.

Het hele ziekteproces wordt oprecht, behoorlijk to-the-face en voor velen herkenbaar in beeld gebracht. Al is het maar een bezoekje aan de dokter, die je iets emotieloos iets verteld waar je eigenlijk geen snars van begrijpt. Of dat je een persoonlijk gesprek hebt met iemand die nog maar net begonnen is in zijn of haar functie. Zulke dingen zijn realistisch en vaak grappig uitgewerkt.

Behoorlijk voorspelbaar, dat wel. In dit geval is dat helemaal niet zo’n minpunt. Ik heb me er totaal niet aan gestoord. Daarbij hebben eigenlijk alle karakters in de film daadwerkelijk iets te zeggen of toe te voegen.

Toffe cast ook, die goed tot sterk in zijn rol zit. (de dochter van Marijke Helwegen doet geloof ik ook mee )

Sterke en karaktervolle film waarin confronterend drama en comedy weer eens zeldzaam goed worden gecombineerd. 8/10*

Waarschuwing: is geen KOMEDIE!!!

Dat ze beweren een komedie gemaakt te hebben over het onderwerp kanker leek al onmogelijk, wat blijkt; dat was het dus ook. Deze film is uiteindelijk gewoon een soort speelfilm geworden, met Seth Rogen, dus er valt ook wat te glimlachen. Echt leuk wordt het echt nergens.

Het blijft een echte hele serieuse film, met hele serieuse onderwerpen, en de dingen er omheen maken het eigenlijk alleen maar erger........

Het lijkt wel een cabaretvoorstelling van Theo Maassen, daar kom je tegenwoordig ook niet lachend vandaan........

Ik werdt er eigenlijk alleen maar depri van.

En nu ik ongeveer 5 films van hem gezien heb weet ik het zeker; Ik haat Seth Rogen!!!

Wel eens gehoord van tragikomedie?

Natuurlijk wordt er in deze film niet het soort humor gebruikt waar de films van Rogen normaal vol van staat. Ik kan ook niet zeggen dat ik zijn rol in deze film geslaagd vind maar de verwachting hebben dit werkelijk een lachfilm is met kanker als hoofdthema is ook een beetje vreemd. Er staat overigens ook drama/komedie als genre aanduiding.

Ik vond het een buitengewoon sterke film, die volgens mij kanker en de patient met heel veel respect behandelt. Volgens mij met ook een heel herkenbaar dilemma, hoe ga je als patient om met Kanker. Maar wellicht nog veel lastiger, hoe ga je als omgeving van een kanker patient om met de patient en zijn/haar situatie. Dit laatste thema werd in deze film ijzersterk verwerkt. De 'ruwe bolster blanke pit' vriend gespeeld door seth rogen was meesterlijk. Ruw, maar ook intens meelevend. Heel herkenbaar! Wij ebben er van genoten 3.5 ster

Hoe zwaar dit onderwerp is, hoe luchtig het wordt gebracht. Met Seth Rogen erbij ben je verzekerd van een stevig portie humor. Ook de scene dat Adam stoned het ziekenhuis verlaat is om te brullen. Al met al een mooie film, maar het einde is natuurlijk Amerikaans "zoet"

Klasse film met drama en natuurlijk ook de nodige humor! Is natuurlijk helemaal top dat er over die vreselijke ziekte een luchtige film wordt gemaakt en dat het dus helemaal geen taboe onderwerp hoeft te zijn. Daarom dikke 4 *

Erg goede film, die een zwaar onderwerp op een luchtige, maar tevens ook zeer realistische manier vertelt.

Dat heeft Levine dan toch maar bewerkstelligd en dat is best knap, want het is gewoon een moeilijk onderwerp om te verfilmen. Gordon-Levitt is een overtuigende hoofdrolspeler, die goed weergeeft hoe een echte kankerpatiënt zich moet voelen. Hij probeert wel vrolijke dingen te doen en positief te blijven, maar aan de andere kant heeft hij een grote treurige uitstraling en dat is natuurlijk logisch gezien de situatie. Ik was verder even bang dat Seth Rogen met zijn humor niet in de film zou passen, maar dat had ik gelukkig mis. Zijn droge humor, die hij elk moment gebruikt, maakt van hem een sterk personage, die ten allen tijde zichzelf durft te blijven en die zijn vriend blijft steunen, hoe moeilijk de situatie soms ook is.

Dan zijn er nog de dames in de persoon van Bryce Dallas Howard, die haar vriend niet steunt en hem zelfs bedriegt. Dat gedeelte vond ik het minst overtuigend, zoals ik Howard ook geen superactrice vind. Gelukkig is daar dan ook nog Anna Kendrick, die de therapeute van Gordon-Levitt speelt en waar ik wel van gecharmeerd ben. Zij weet haar rol een diepere lading mee te geven en weet ondanks haar iets minder grote rol, toch een sterk personage neer te zetten.

Uiteindelijk verloopt de film wel enigszins zoals ik had verwacht, maar de manier waarop die weg verloopt is gewoon ontzettend goed gedaan. Of de ziekte inhoudelijk goed wordt benaderd, durf ik niet te zeggen, maar de manieren waarop elk personage is opgebouwd is ontzettend goed en vooral uitermate realistisch. Dat durf ik best te stellen aangezien ik het laatste jaar twee mensen verloren heb aan dezelfde klote ziekte. Positieve benadering is ontzettend belangrijk, om die mensen op te beuren als het even niet lekker loopt en ook om hun laatste fase van het leven zo aangenaam mogelijk te maken, ook al is er misschien geen redden meer aan. Daarom is Seth Rogen hier zo ontzettend goed op zijn plaats.

Een lach en een traan, zo hoort het!

4,0*

5 sterren, prachtig geacteerd en Yellow Ledbetter deed 't 'm naar mijn mening...

Goeie film, wel een beetje teveel emo liedjes en kijk mij is tevreden zijn met kanker momenten, maar goed geacteerd en de komische noot van Rogen zorgde voor de humor, leuke film

Ik ben misschien wat subjectief omdat ik mezelf een ‘survivor’ mag noemen, maar mijn eerste reactie was: ‘Wauw, wat goed’. Deze reactie is wel in het licht geplaatst van mijn verwachtingen; een Drama/Komedie. Er zijn talloze manieren om een dergelijk verhaal te vertellen en dit was de invalshoek van Reiser en Levine. Die keuze staat ze vrij, natuurlijk. En die keuze brengt een aantal consequenties met zich mee; voorspelbaarheid, oppervlakkigheid, luchtigheid en beperkte uitwerking van het medische verhaal (Niet één keer opgenomen? Come on!). En een happy end. Dat vind ik dan weer eerder veilig dan gedurfd. Het zou pas echt gedurfd zijn als er grappen worden gemaakt en Adam gaat aan het eind dood. Ik hoor het graag als er zo’n film uitkomt.

Daarnaast is de luchtigheid mijns inziens absoluut niet misplaatst. Relaxedheid en humor zijn volkomen natuurlijke reactie voor een kankerpatiënt. De complete acceptatie van je overlevingskansen die uitgroeit tot een persoonlijke overtuiging dat je het niet gaat overleven zonder dat je het gevecht opgeeft. De film geeft wat dat betreft wel een realistisch beeld. Slikken en doorgaan, dat is alles wat je kunt doen.

Het gedrag van Kyle en Rachel kan wel gerechtvaardigd worden. In kan me best voorstellen dat het af en toe bijna beter/makkelijker is patiënt zijn dan directe omstander omdat het eigenlijk gewoon heel moeilijk te begrijpen is als je het niet zelf meemaakt. Vooral de scene op het feestje dat Kyle geeft om het leven van Adam te vieren is typisch en heel herkenbaar. Opeens kent iedereen wel iemand met dezelfde ziekte terwijl deze juist heel erg zeldzaam is en opeens weet iedereen wat goed voor je is. En er zijn altijd mensen die er niet mee om kunnen gaan en je laten vallen.

Inderdaad, elke patiënt is anders. Zelf kreeg ik maar twee kuren binnen drie dagen. Die hadden dan wel weer een hele hoge dosis. Ik lag dus ook in quarantaine en kon absoluut mijn bed niet uitkomen of soms zelfs maar mijn hoofd optillen. Het was volgens mij nooit de bedoeling van de film om al dit soort ellende om de ziekte te laten zien Dat is de gemaakte keuze. Prima. Volgens mij zou het uitgebreider in beeld brengen van de lichamelijke gevolgen van kanker ook niet heel veel toevoegen aan de film. Als het puur een drama was geweest was dit een ander verhaal.

Verder; acteurs. Gordon-Levitt doet dit erg goed. Erg geloofwaardig als kankerpatiënt. Kendrick is in het begin echt té overdreven stuntelig. Ik heb zelf nooit therapie gehad, maar als dat is wat ik gemist heb, dan vind ik het niet erg dat ik het zelf heb moeten uitzoeken (ook al is die reis nog steeds niet afgelopen 11 jaar na dato). Rogen is af en toe tenenkrommend (de scène dat Kyle Rachel op haar plek zet bijvoorbeeld) en af en toe ook best geloofwaardig als vriend die niet weet hoe hij met de situatie om moet gaan. Oh, en die arts die Adam z’n diagnose meedeelt; wat is dat?! Ik mag hopen dat er geen arts op deze wereld rondloopt die het zo aanpakt.

Eigenlijk jammer dat de film vlak na de operatie stopt. Persoonlijk vind ik de nasleep, het verwerken van iets als het overleven van kanker, veel interessanter. En het is zeker een minder vaak verteld verhaal. Ik heb jammer genoeg nog geen film of boek gevonden die dat goed weergeeft (ik houd me aanbevolen als iemand hier dat wel heeft).

En PollyPeachum heeft gelijk. Laten we alsjeblieft niet op onze tenen lopen als het over kanker gaat. Het hoort nou eenmaal bij het leven en persoonlijk heb ik er een heleboel mooie dingen aan over gehouden. Makkelijk praten misschien voor iemand die het wel overleefd heeft, maar ik had het niet anders gewild.

Op een gegeven moment was is echt bang dat de film zou gaan over hoe de twee vrienden zijn kanker gebruikten om sex te verkrijgen maar gelukkig herpakte de film zich. Later kreeg het dan weer het cliché einde: een afknapper.

Heerlijk zoals die trut de deur gewezen werd

Nergens slecht, maar redelijk vlak allemaal.

Een verhaal als dit doet me meestal wel iets. In Hasta La Vista! loopt er ook een ziek personage rond, maar in die film werkt dat. 50/50 overtuigt m.i. niet helemaal.
Dat komt volgens mij vooral door de personages. Adam, Kyle en Adam's moeder zijn nog wel leuk, maar Adam's vriendin en de therapeute zijn tenenkrommend.
Verder passeert heel wat gedoe de revue, maar slechts één scène weet indruk te maken en dat is wanneer Adam het in de auto op z'n zenuwen krijgt.

Het acteerwerk is ondanks de op het eerste zicht aardige cast wisselvallig. Ook na deze film ben ik nog niet overtuigd van Joseph Gordon-Levitt. Ik vind dat hij teveel teert op z'n zielige gezichtsuitdrukkingen.
Seth Rogen is absoluut oké. Ondanks een minder moment hier en daar is hij over de ganse lijn goed op dreef. De bijrollen van Anna Kendrick en Bryce Dallas Howard zijn vuilbakmateriaal. Anjelica Huston is gewoon aandoenlijk in haar rol van bezorgde moeder.

Geen slechte film, maar echt veel ziel zit er naar mijn gevoel niet in.
3

Één van de beste tragicomedies die ik ooit gezien heb.. Mooie omschrijving "Een lach en een traan". Ik heb qua beide emoties enorm genoten van deze film.. Dit is zon film waar veel criteria voor een goede film wegvallen.. Het acteerwerk was geweldig. Ieder personage wordt perfect vertolkt en samen wordt er een prachtfilm van gemaakt..

Normaal 3,5 a 4 sterren, maar op de manier hoe er in de film is omgegaan met kanker, geef ik hem een 4,5.

Altijd een gevoelig onderwerp als het over leven en dood gaat in het bijzonder als men zo jong is als de hoofdpersonage in deze film. Dat het een mix met komedie is, is in deze goed geplaatst. Je kunt het zien als het positieve naar boven willen halen als het lot je toeslaat. Lijkt me niet makkelijk maar het geeft je blijkbaar wel hoop op een goede afloop. Blijft voor mij toch betreurend dat de film ondanks de humor maar toch met zo'n onderwerp maar een zenuwinzinking kent en het drama los daarvan geen andere zijde van de medaille laat zien.

Qua film als lijdend patient zoals Tom Hanks als aidspatient in Philadelphia gaat de diepgang niet ver. Vooral omdat de film een standaard Hollywood opbouw heeft en clichématig van opzet is. Toch is het acteerwerk niet slecht en komt het geheel toch geloofwaardig over.

Heb hoe dan ook wel genoten van deze film.

Soderju, sterke film!! Brok in de keel momentjes te over!

Zeer goed acteerwerk van zowel Joseph als Seth!!

Dit is met recht een aanrader!

Best wel een mooie film.

Deed me aan 'Komt een vrouw bij de dokter' denken maar dan met humoristische stukjes om het zware onderwerp wat luchtiger te maken. Dat was fijn en werkte goed.

Goed geacteerd ook, al bracht de hoofdrolspeler met Adam niet meteen het type karakter waar ik graag een hele film van zie. Beetje een overdreven sullig watje vond ik hem. Toch heb je wel met hem te doen wat hem overkomt.

Z'n beste vriend Kyle vond ik een goede toevoeging, het was vaak lachen met hem erbij (de tondeuse scene o.a. ) en dat maakte het geen deprimerende, trieste film.

Soms wat voorspelbaar maar wel een interessante en goede film.

3,5 sterren

Quote ingekort:

Was jouw verhaal beter geweest als jij geen happy end had gekend? Dit is een waargebeurd verhaal, geschreven door de 'survivor'. De man in kwestie schreef (schrijft?) voor de Daily Show with Jon Stewart en dit is hem gewoon overkomen. Ongetwijfeld zal hij dingen hebben toegevoegd/weggelaten om het een onderhoudende film te laten zijn. Maar om jezelf dood te laten gaan in een film over jouw gevecht met kanker om een dapperder film te maken gaat mij iets te ver.

Dit is geen persoonlijke aanval, ik ben blij dat jij er nog bent om tegen uit te varen over een film die ik erg goed vind. Voor een groot deel komt dit door Seth Rogen. Niet om JGL te kort te doen (die is eigenlijk altijd goed) maar Seth Rogen's karakter's steun, of pogingen daartoe, maakten het voor mij pas echt goed.

Topfilm!

Prima film, feelgood, spannend, grappig, etc