50/50 (2011)

Omdat ik nogal wat ervaring heb met het onderwerp wist ik niet zeker of ik deze wel wou gaan kijken. Uiteindelijk gisteren gezien en ik ben erg blij dat ik hem gezien heb. De combinatie tussen humor en drama is uitstekend gedaan en de hoofdrolspelers kloppen bij elkaar. Seth Rogen voor de komische ondertoon en dat deed die uitstekend. Natuurlijk is de film voorspelbaar maar maakte geen moment uit. Ik had verwacht dat ik juist wat somber zou worden van de film maar achteraf werd ik er juist wat vrolijker van . Al met al vind ik dit een van de beste films van dit jaar, en het is erg jammer dat waarschijnlijk veel mensen deze film laten liggen vanwege het onderwerp.

4,5

O ja, de soundtrack was ik ook erg te spreken over. Alle nummers werden op het juiste moment ingezet.

Ik kan mij voorstellen dat als je te zwaar (dramatisch) in deze film gaat zitten, dat hij dan niet grappig kan zijn en emotioneel niet goed binnen komt. Maar moet je dan überhaupt wel een komedie gaan kijken, als je meer "emo" had willen zien?

Toch mis jij de boodschap van deze komedie/drama dan ook een beetje, want die probeert de impact van kanker & de dood juist te relativeren en niet zwaarder aan te zetten dan dit beladen onderwerp al is.

Als ze met deze film de impact van de dood hadden willen omschrijven, dan hadden ze het wel alleen bij een drama gelaten en niet de luchtige combinatie opgezocht met komedie. Denk je niet?

Leuke cast, goed acteerwerk. Verder mooie mix tussen drama en humor, ook al is een extra diepe laag moeilijk te bespeuren. Al bij al een goede film, maar geen waw-gevoel; eerder een clichégevoel met een (licht) verfrissende toets.

zeer goede mix idd tussen drama en humor! Vond de liefdes opbouw tussen de therapeute en Adam heel mooi gedaan. Je voelde dat er iets bloeide maar je zag het niet..

zeer genoten van deze film!

Zeer degelijke komedie, zeker gezien de laatste tijd. Heb me erg vermaakt .

Tamelijk unieke film, die een goede balans weet te vinden tussen komedie en tragedie. Joseph Gordon-Levitt wordt (of is) een van de beste acteurs van de komende jaren. Erg overtuigend.

Ontzettend goed en overtuigend. Even in laten zinken en morgen een hoog punt geven.

Hele fijne film. En wat is die Anjelica weer geweldig.

Aardig stukje in De Volkskrant van drie jongeren met kankergeschiedenis die naar de film zijn geweest. Ze herkenden vrijwel niets qua ziektebeschrijving of hoer er mee omgegaan wordt.

Dus uit realistisch perspectief hoef je de film kennelijk niet te zien.

Ik las dat de film gebaseerd is op het leven van de regisseur, die zelf dus ook te maken had met (de) ziekte en doormiddel van humor op de been bleef. Blijkt dus maar hoe uiteenlopend de ervaringen liggen.

Hij zegt het toch zelf in de film. This is normal what you should be feeling. En daar reageert hij dan sterk op.

Aan dergelijke stukjes in de Volkskrant heb ik niet veel, het is natuurlijk heel persoonlijk.

In Amerika gaan mensen hier anders mee om dan in Azië of Nederland bijv.

Een dikke 4 trouwens

Dat gaven ze ook al aan. In Amerika is het waarschijnlijk erg anders.

Iedere patiënt is anders. Onzinnige vergelijking dus.

Ja duh, maar er zijn natuurlijk zat vergelijkingen te trekken qua ziektebeeld en hoe je omgeving op je reageert.

@fotzenbikkel

@Wilderness

Dan moeten jullie deze film maar eens kijken, hier is de ballans van humor en bittere drama goed in uitwerking gebracht.

Ik vind dit persoonlijk één van de best neergegezette personages die Sally Fields ooit heeft gespeeld...

two weeks

Echt een geweldige film. Perfecte balans tussen humor en drama, wat natuurlijk met dit onderwerp erg moeilijk en gevaarlijk is. Ook de soundtrack was erg goed!

Luchtig in elkaar gezet, jammer.. Had meer serieuzer gemogen,vooral omdat het over een ziekte gaat. Sorry, maar ik vond hem TE zoet voor een film, wat eigenlijk veel gevoeliger zou moeten worden uitgewerkt (met name de humor, vond ik erg ongepast soms.)

*2.5

Enorm sterke mix tussen komedie en drama

de perfecte balans tussen drama en komedie, zoals hierboven vermeld staan

het is me nog nooit gebeurd maar ik voelde zowaar een traan opkomen tijdens deze film, dit komt mede door het geweldige spel van Josep Gordon-Levitt die echt een erg goede rol neer zet.

het verhaal is orgineel, een komedie over kanker heb ik nog niet gezien..de hele cast vond ik trouwens erg goed..Anna Kendrick vond ik als de psychiator ook erg overtuigend en Seth Rogen speelt zijn normale rol maar ook hij komt erg goed uit de verf. de grappen kwamen op mij goed over en de overgang naar de ziekte was niet heel erg voelbaar. je kreeg het gevoel alsof het zo daadwerkelijk aan de gang was waardoor je ook heel erg in het verhaal kwam te zitten. je leeft samen met Adam die tijd uit zijn leven en daarom pakte deze film mij persoonlijk.

de persoon die het script schreef is eigenlijk de Adam in het verhaal, dus hij zal het wel degelijk in grote lijnen zo meegemaakt hebben..alleen is het natuurlijk wat veranderd voor de film. zo grappig zal het allemaal niet geweest zijn..maar als film vond ik deze erg goed..1 van de betere van dit jaar.

Ben erg onder de indruk van 50/50, het is een heel aangrijpend verhaal maar met de aanwezige humor is het een gouden combinatie geworden. Het is niet je typische drama over iemand met een ernstige ziekte. Het valt lastig te beschrijven vind ik, en ik snap best dat mensen er misschien moeite mee hebben. Maar ik heb ook gehoord en gelezen dat mensen het respectloos vinden naar de mensen met kanker toe, maar dat snap ik dan weer niet. De muziek en camerawerk vond ik ook uitstekend. De humor zoals ik al zei is erg sterk, soms wat grof maar ja dat heb je met Seth Rogen. Hij speelde trouwens erg sterk, maar de ster is natuurlijk mega talent Josep Gordon-Levitt, die echt de sterren van de hemel speelt. En ik was ook erg gecharmeerd van Kendrick.

Een absolute must see! 4.5*

perfecte combinatie van humor en drama. Aangrijpend verhaal over een ziekte, vriendschap en hoe er mee om te gaan. Aanrader!

Echt een leuke, mooie film! Die 99 minuten waren zo voorbij.

Nu wat ik hieronder lees van dat hij niet helemaal realistisch is, daar kan ik wel mee volgen. Ik had een vriendin met botkanker, zij was soms zelfs te zwak om een bericht te typen of te praten. Adam in deze film blijft nog springlevend naar feestjes gaan enzo...Tja.

Maar langs de andere kant heb ik hier ook gelezen dat personen die er niet mee om kunnen gaan en hun vriend laten vallen, wel heel werkelijk zijn en in de meeste films niet voorkomen. Dus dat lijkt mij hier dan wel goed weergegeven. Maar zoals gezegd, ieders ervaring is natuurlijk anders.

Ik vond deze film in ieder geval geslaagd, en helemaal niet te zwaarmoedig. Jammer dat Adams vriendin inderdaad door een minder goede actrice gespeeld werd; de rest van de cast was nagenoeg perfect.

Matig, en de humor 'neuken' heb ik nu wel gehad. Verder erg voorspelbaar.

50/50 is een heerlijke combinatie van drama en komedie, gedragen door uitstekende prestaties van de cast.

Het is lastig om een film met dit onderwerp te maken, vooral wanneer er ook nog is komische elementen in verwerkt zitten. Toch weet Levine de balans tussen drama en een (puberale) lach prima te bewaren. Dit komt tot uiting in de vorm van Gordon-Levitt en Rogen, die weten te overtuigen als vrienden. Waar Gordon-Levitt echt enorm sympathiek overkomt(kwaliteit) en tegelijkertijd zowel iets vrolijks als iets treurigs uitstraalt(past goed in de lijn van de film) en zijn rol met verve speelt. Daar zorgt Rogen af en toe voor de puberale lachers, een rol dat hem op het lijf is geschreven. Wanneer het er op aan komt blijkt ook dat de puberale man toch een groot hart heeft.

Dit zorgt voor een perfecte stel. Ook Kendrick is in haar element als onzekere, beginnende psychiater en de band die ze opbouwt met Gordon-Levitt is ontroerend. Het belangrijkste is dat de personages echt voelen en dat is gelijk het sterkste punt van de film.

Het verhaal is behoorlijk rechtlijnig en heeft weinig verassingen in petto, maar dankzij het bovenstaande maakt dit eigenlijk niet uit en is het lastig om niet een traantje weg te pikken om vervolgens daarna weer flink in de lach te schieten. Het is alleen jammer dat er niet meer aandacht aan de twee oudjes besteed is waar Gordon-Levitt samen chemotherapie mee had.

Of Gordon-Levitt zijn situatie realistisch is en dat een aantal kankerpatiënten het er niet mee eens zijn zal me eigenlijk een worst wezen. Ook die drie kunnen geen accuraat beeld weergeven over hoe zo'n situatie werkelijk is, aangezien iedereen het op een eigen(lees:andere) manier beleeft. Wat mij betreft is het dan ook een erg realistische film. Als je echt een ongeloofwaardige film over dit onderwerp wilt zien zou iemand is My Sister's Keeper moeten kijken.

50/50 is gewoon een erg sympathieke film die lang zal blijven hangen!

4*

Ontzettend goede film die perfect drama en comedy afwisselt. Veel gelachen, maar ook wel serieuze momenten, erg sterk geacteerd en muziek ondersteund de film goed.

Uitstekende en zeer sterke film met glansrollen van Joseph Gordon-Levitt (zoals zo vaak) en als uitblinker Seth Rogen die een vriend speelde hoe een vriend zou moeten zijn. Ook de bitchie Bryce Dallas Howard (dochter van Ron Howard : Happy Days) was erg goed als vriendin van Joseph Gordon-Levitt en als laatste ook een goede rol van Anna Kendrick als Katherine( ook van haar gaan we nog veel van zien).

Bryce Dallas Howard's personage vond ik één van de meest onsympathieke personages die ik in lange, lange tijd heb gezien. Eerst gaat ze vreemd, dan, tijdens de uitmaak scene, doet ze of het allemaal de schuld is van Adam, en vervolgens, als het allang uit is, wil ze hem weer terug, want ze heeft het niet zo bedoeld en ze wil het leven terug dat ze hebben gedeeld. Aáh! Ik kan dat echt niet uitstaan, de zwakheid die haar personage uitbeeld. Om eerlijk te zijn had ik hetzelfde bij Stijn in Komt een vrouw bij de dokter, hoewel ik in die film nog wel een heel klein ietsiepietsie begrip kon opbrengen voor Stijn, hoe bizar dat verder ook klinkt.. Je bent bij iemand die ziek is, zeg, daar moet je dan maar mee leren leven, hoe zwaar het ook wordt. Alsof je partner er voor heeft gekozen om ziek te zijn, te worden. Je hebt voor het totaalplaatje getekend, en of je partner nou ziek wordt, een been mist of wat dan ook voor ziekte oploopt, je gaat er niet zomaar vandoor als je partner ziek wordt. Dat doe je gewoon niet, je bent bij elkaar, je hebt ervoor gekozen om bij je partner te willen zijn. Dan kom je niet met lullige smoesjes dat je het zó zwaar hebt. Gosh, daar werd ik echt verschrikkelijk boos om van binnen! Tenzij je de grootste oelewapper bent die er daar buiten rondloopt ga je er niet vandoor en ren je niet weg als het even moeilijk wordt, je bent er voor degene, en je gaat niet zomaar weg. Wat een trut, zei ik dan ook hardop, toen ik de scene zag waar Rachel begon te piepen. Ik had haar personage serieus een draai om d'r oren willen geven!

Seth en Joseph zijn erg goed op elkaar ingespeeld. Erg mooi om bepaalde scenes te zien. Anna Kendrick is niet helemaal overtuigend, ze is een beetje minder, misschien in de context van de film, maar het wilde niet echt vlotten met wat ze hier deed. Ik vond het een beetje matigjes, waar het haar betrof. Misschien lag het aan het feit dat Bryce gewoon net ietsje beter speelde? Wat het ook was, ik vond het maar zo-zo, vooral dus wat betreft Anna. Verder was het zeker een mooie film. Geen dijenkletsers (volgens Jesse) of een film waarbij je voortdurend slap van de lach tegen je mede bioscoop gaander hangt omdat je zo hard moet lachen, of waar de tranen over je wangen lopen, maar het kende wel enkele grappen die redelijk goed geschreven waren.

Ik had eigenlijk verwacht dat 'ie meer emoties zou oproepen. Maar dan hey, natuurlijk kon ik dat op m'n vingers natellen, aangezien Seth Rogen een rol speelde.

Al met al, dit is best een mooie film. Hier en daar iets missend aan diepgang (hij mist net een beetje echt leuke grappen, hoewel er wel iets te lachen valt), maar die 2 mannen in de film maken het wel genietbaar. 3,5*.

'' What's that? Is he Frodo's psychiatrist? ''

's Avonds laat, in het pikkedonker, spontaan op weg naar de bioscoop in plaats van toch een film thuis te kijken en ik mocht kiezen! Waar kies ik dan voor? Juist! Joseph Gordon-Levitt. Geweldig acteur. Seth Rogen nam ik maar voor lief. Ik ging voor Joseph.

En dat was ook wel duidelijk, nadat ik met een grote smile naar het scherm staarde tijdens de douchescène, waarbij mijn vriend me even aanstootte van 'Hè, ik ben er ook nog!' en ik natuurlijk quasi afgeleid reageerde met; 'Hè, wat? ' Waarop hij op zijn beurt weer begon te 'Oeh!-en' toen Bryce Dallas Howard vervolgens in beeld kwam (terwijl ik weet dat hij dat mens niet kan uitstaan, na deze film sowieso al niet meer.) Oke, ik verdiende het.

Adam is cute. Zijn pa en ma zijn ook cute. Zijn vriendin Rachael was NIET cute. Wat een vreselijk mens zeg. Als je vriend zoiets doormaakt zou je hem voor 110% moeten steunen in plaats van het egoistische kreng uit te hangen en te brabbelen over positieve en negatieve energie en hoe stressvol het wel niet is. Ik snap het niet. Vreemdgaan is sowieso ontiegelijk triest, laat staan in een dergelijke situatie.

Ook Anna Kendrick vond ik niet veel soeps. Is zij niet dat meiske uit 'Up In The Air'? Daar vond ik haar ook maar irritant en kippetig. Maar ach, laat ik eens proberen om niet de complete cast af te kraken (Seth, Bryce, Anna) maar om wat positiever te zijn.

Terug naar Gordon dan. Hij speelde werkelijk, zoals gewoonlijk, ontzettend overtuigend en ik ga steeds meer geloven dat deze man elke rol met gemak aan zou kunnen. Hij komt natuurlijk en 'echt' over, in geen geval hoefde ik aan hem te twijfelen, het was alsof ik hem al jaren kende. -I wish by the way-. And I looooved Alan! Philip Baker Hall is zo schattig!

Zelfs Seth was redelijk te doen. Rogen heeft voor mij vaak de gave om zijn personage plat en oppervlakkig te maken, of dat nu wel of niet zo bedoeld was. Een vervelende druktemaker. ''Help me help you get laid.'' Ja, dat is ook echt iets waar je je op moet focussen als je kanker hebt. Prioriteiten stellen uiteraard. Daarbij komt ook nog eens dat ik zijn stemgeluid niet prettig vind om naar te luisteren, en over zijn verschijning.. daar laat ik me beter niet over uit. Niet mijn soort acteur dus. Maar enfin, ik heb hem overleefd.

Af en toe heerlijke one-liners in deze film. Dat maakt de film wat 'lichter' en minder zwaar beladen, iets wat toch wel nodig is bij dit thema. “No one wants to fuck me, I look like Voldemort.” Jammer genoeg zakt de film de tweede heeft een beetje in. Er gebeurde weinig, de humor was minder aanwezig en het werd allemaal bedrukt en 'zwaar'. Wederom begrijpelijk, gezien het thema, maar de fijne balans tussen drama en humor leek even verdwenen.

Toch leef je elke minuut mee met Adam en hoop je op genezing. Het einde van de film is voorspelbaar, de clichés werden niet uit de weg gegaan (bitch van een vriendin, gaat vreemd, hij wordt verliefd op het aparte doktersmeisje, happy ending) maar ach. Je gunt het Adam. Dat is het belangrijkste.

Mooie film.

Inderdaad, daar heb ik het nog niet eens over gehad. Goede songkeuze, erg passend.