Oslo, 31. August (2011)

Ik kijk erg naar deze film uit. Schijnt ook een grote rol voor de stad Oslo zelf te hebben.

Erg fijn, subtiel, teder filmpje. Vond het wel jammer dat de hoofdpersoon meteen die dag al drugs gaat kopen EN een terugval krijgt. Had dat nou open gelaten, dan hadden we zelf kunnen gissen hoe het de dagen erna zou verlopen. Dat had de film nog veel subtieler gemaakt.

Trailer (YouTube)

vandaag gezien...vond het een mooie film die wat zwaar op de maag viel

Goede film, goed gespeeld, geen lichte kost, maar niet heel verrassend. Het verhaal sprake me aan omdat het gaat over mijn generatie. Herkenbaar is de tegenstelling tussen de verslaafde hoofdpersoon en het gezinnetje. Mogelijk zullen sommigen deze film als "belerend" ervaren (zie ook comments bij de film "Play"). Zelf vind ik het juist aardig dat een fenomeen tamelijk waarheidsgetrouw aansluit bij het "Nu", netals in "Play".

Uitstekend drama, ik voelde net als het hoofdpersonage. Misschien omdat ik hetzelfde heb meegemaakt (in zekere zin.)

*4

Somber, maar erg sterk portret van een jongeman die gebukt gaat onder overmatige demonen uit het verleden. Hoewel de stad rondom hem bruist, snijdt de depressie van het hoofdpersonage als een mes doorheen de zonnige, sprankelende setting. Hierdoor hangt er eigenlijk anderhalf uur lang een pijnlijke waas overheen Oslo, 31. August.

Het geheel valt dus zwaar op de maag, maar het wordt allemaal zo geloofwaardig en authentiek gebracht, waardoor deze tweede worp van Joachim Trier uitgroeit tot een ware krachttoer. Oslo wordt knap in beeld gebracht, met gevoelige scènes waarbij de poëzie van het scherm spat. Er wordt ook fantastisch geacteerd, niet in het minst door de charismatische hoofdrolspeler Anders Danielsen Lie.

Geweldige film, 4*

Indrukwekkend aangrijpend drama. Anders Danielsen Lie speelt grandioos, mede door hem krijgt de film een enorme lading.

Taai onderwerp voor een film, deze dag uit het leven van een ex-verslaafde die zijn vroegere vrienden gaat opzoeken in Oslo. Gelukkig levert het geen zwaarmoedige film op. Dit is vooral te danken aan de uitstekende hoofdrol van Anders Danielsen Lie, die zijn personage humor en een gevoel van melancholie meegeeft. Regisseur Joachim Trier brengt alles op subtiele en overtuigende wijze in beeld. Vooral het gebruik van geluid (of het ontbreken daarvan) is zeer bijzonder.

Een dromerig, sfeervol, delicaat, intrigerend, somber, traag, stil, teder en persoonlijk karakterportret van een gekwelde ziel. Deze film over een dertiger in geestesnood, die een grote leegte ervaart, met een drugsverleden en daarover een verscheurend schuldgevoel, is in de kern een verhaal over het bestaan. De cast overtuigt en Anders Danielsen Lie is (uitstekend) natuurlijk. Het camerawerk is vooral sterk in de vertrouwelijk overkomede close-ups van de hoofdpersoon.

N.B. Er heeft eens iemand gezegd dat er geen gelukkige verslaafden bestaan, in dat kader is dit portret treffend.

Een sterke melancholische film over een 34 jarige ex-junk die een dag verlof krijgt van het kliniek en vrienden/familie gaat opzoeken en constant toch de drang heeft om weer drugs te gaan gebruiken. De film is nogal tegenstrijdig want het lijkt erop wat er ook gebeurt hij het toch al op heeft gegeven. Zo laten zijn vrienden/familie ook geen goede indruk achter en zegt hij de ene keer dat hij wel van zijn ex-vriendin houd en de andere moment weer niet.

Toch wel een aanrader voornamelijk door de soundtrack en het spelen met geluid. Zo is de scene in de cafetaria erg sterk waar hij allemaal gesprekken om hem heen hoort.

Toch is het allemaal niet al te somber of echt zwaar maar wel een bitter geheel.

Niet verkeerd dit drama, maar ook weer niet heel sterk. Dit is gewoon hoe het vaak kan gaan in het leven. Hij is de eerste niet en ook zeker niet de laatste die zoiets meemaakt. Niet heel bijzonder dus. Wel lekkere muziek. Leuke film voor een suffe avond. 3 sterren

Mooie beelden van Oslo maar een verhaal zit er niet echt in

Tering wat een depressieve meuk.

Not my cup of tea!

Sluit ik me bij aan.

Had je iets anders verwacht dan als je de beschrijving van die film zo leest?

Nee, maar had gehoopt er lekker in te zitten, maar vond het eerder vermoeiend.

Ik was aan ''the Abyss'' begonnen, en daar werd ik nogal depri van, dus maar stopgezet en een echt depri film opgezet.

Viel nogal mee, goed gespeeld hoor, maar depri.......

Gewoon een realistische film met een open einde.

Het sollicitatie gesprek vond ik het hoogtepunt van de film

Prachtige confronterende film, zoals de Scandinaviërs bij uitstek lijken te kunnen. De film brengt het verhaal op sublieme, ingetogen, maar niet mis te verstane wijze in beeld, zonder technische hoogstandjes die dergelijke onderwerpen tegenwoordig nog al eens om zeep helpen.

Prachtig hoe het taboe rond verslavingsproblematiek in beeld wordt gebracht. Ook in Nederland nog altijd een van de grootste taboes van de hedendaagse maatschappij. Als je eenmaal een stempel op je gedrukt krijgt is daar nauwelijks vanaf te komen, behalve door er niet open over te zijn, met alle psychische problemen van dien. De hoofdpersoon liet op niet is te verstane wijze zien dat je graag open wilt zijn, maar dit eigenlijk niet meer durft. Ook al weet je dat je jezelf daarmee ook tekort kunt doen.

Mooi ook hoe de film en passant nog wat andere maatschappelijke zaken aanstipt zoals dat het ideaalbeeld "married with children" ook niet per definitie gelukkig maakt en dat als je als dertiger geen kinderen hebt al snel anders benaderd wordt door de stellen om je heen die dat wel hebben.

Zoals aan de andere (vaak door jongeren?) posts blijkt niet voor iedereen te behappen, maar voor wie verder durft te kijken een absolute aanrader!

****

p.s. zeker geen open einde zoals sommigen beweren. De lezing van asroma4 is zonder twijfel de enige juiste.

Erg pijnlijk om te zien, aangezien ik zelf een verslaving had: slaappillen...Ik at ze als snoepjes om mij compleet te verdoven overdag!...Als ik ze niet nam, kwam de angst, met het gevolg dat ik compleet blokkeerde, en daar werd ik uiteraard weer depressief van

Op dit moment ben ik weer ''clean''...En ook mijn leven heeft weer wat inhoud;)...Het is niet gemakkelijk, de een redt het, en de ander....

Ik was niet zo'n type die uitging, ook omdat ik de mensheid uit de wegging!...Ik haatte de mens, die waren de oorzaak waarom ik zo angstig was...BULLSHIT natuurlijk, alleen nog steeds ben ik vrij selectief op het sociale vlak...Ook zijn de angsten er nog, alleen nu kan ik mijn angsten redelijk ''kanaliseren''...Het zal gewoon nooit helemaal weggaan, en daar word je soms niet vrolijk van

Gelukkig ben ik geen type die er een einde aan zal maken:)...Al heb je soms van die momenten...ahhhhh....Maar ik heb mooie mensen om mij heen!...Een klein groepje welliswaar, maar toch....

De jongeman in de film, was ook gelijk het hoogtepunt!...Heel goed speelde hij, en wat voel je met hem mee!!....Jammer dat hij er gewoon niet uitkwam met zichzelf!....Het leven kan zo mooi zijn!.

@glimmerman2000

Mooie berichten! Keep up the good work!

Oersaaie drepressieve film...als je zin hebt om je slecht te gaan voelen, kijken!!

deze twee constateringen maken het geen slechte film;

Ter vergelijking: requiem for a dream is ook een depressieve film + je wordt er ook niet bepaald happy van...ik denk dat niemand dat met me oneens kan zijn...

...maar om oslo 31 august nu direct te waarderen met 1.5 ster op basis van uitsluitend die twee argumenten..tja...dan kan je dus niet tegen depressieve films, denk ik dan....houd het dan bij bv. Walt Disney of een leuke Block Buster.

Requiem for a Dream..fantastisch!...die film heb ik al 5 keer gekeken. In die film gebeurd echt vanalles..is toch niet te verglijken man!! Heb deze in mijn top 10 staan.

Die zal ik meteen ook nog even 5 sterretjes geven.

Oslo, 31 zal ik nooit meer erop zetten..die heb ik alweer gewist. weg ermee..

Ik blijf bij mn mening dat ik m niet pakkend vond.

Ik kan goed tegen depressieve films..zijn echter veel betere gemaakt de laatste tijd..zoals Rundskop of Melancholia...Black Swan...

Ik heb m wel afgekeken...ik zal er n halfje bijdoen ...1 is wel erg weinig ja, vond de film wel realistisch.

Block Busters en Disney..hmmm, tsja...die kijk ik ook..ik kijk alles! Zitten ook heel soms leuke films bij. Bedankt voor het advies.

Ik vind dat mensen die het drammerige, kitscherige. puberige en schromelijk overschatte Requiem for a dream durven te vergelijken met dit subtiele meesterwerkje collectief hun mond moeten spoelen.

@thysum: Deze mening is een stuk meer toegelicht, daar kan ik weinig tegen in brengen.

@Olaf K. en thysum :

Ik maak géén algemene vergelijking maar wees er alleen op dat de ingredienten "depressieve film" en "houd je een slecht gevoel aan over" ook bij bv. Requiem for a dream van toepassing zijn; er is dus geen reden om mijn mond te spoelen, al doe ik dat graag met bv een koffie in de ochtend of een duveltje bij de film. Dat requiem for a dream een betere film dan oslo etc. daar zijn we het denk ik snel over eens.