Sleeping Beauty (2011)

Zeer matig.

Had nogal een erg geforceerd gevoel. De shots moesten statisch blijven evenals de personages en handelingen. Er leek in het begin nog wel wat mysterie rond Browing te schuilen maar al snel is duidelijk dat de film weinig te melden heeft en lekker arthouserig wil doen. Dat bleek nogal saai te zijn met veel bleke mensen die weinig emotie tonen. Het is me wat.

1.5 sterren.

Tjah wat moet ik zeggen? Waarschijnlijk was de gedachte gang achter deze film 'als we er tetten in doen, dan zal het wel goed zijn'. En goed-goed dat heeft me een aardig eind geholpen met de worsteling die ik had om door deze film te komen.

Nee het is geen goede film. Statisch gefilmd en puur zakelijk. Over de dialogen niet gesproken... blubber. Welke stagier heeft dit als afstudeer project ingeleverd? Succes met nog een jaar denk ik?

Emily zet vooral een goede rol neer als ze slaapt, en laten we eerlijk zijn... met een lekker lichaam alleen kom je er niet.

Ms Browning is een mooie dame en ook de zachte tinten zijn aangenaam om te zien edoch helaas, kortweg gezegd is de film een kwestie van veel geschreeuw maar weinig wol.

De verschillende miniplotjes beklijven en interesseren niet. Dialogen komen gekunsteld over en het mysterieuze aspect komt nauwelijks uit de verf. Pretentieus prulwerk.

Soms speelt mijn gebrek aan intelligentie mij parten. Bij het zien van Sleeping Beauty had ik daar weer last van.

Ik zag dat de studente Lucy (Emily Browning) drie baantjes had om geld te verdienen (kopieerassistente, serveerster en proefkonijn in een of ander wetenschappelijk onderzoek) en dat zij daarnaast regelmatig uit de kleren ging om onder verdoving een naakt lustobject te zijn voor oude mannen: “We have one rule: no penetration”. En dat is het dan. Geen verhaal, geen plot. En dan is de film afgelopen. Zo maar. Ik snapte er helemaal niks van.

Hoewel Emily Browning best aardig acteert en zo ongeveer de helft van de tijd half of helemaal ontkleed te zien is, mist zij de uitstraling om de kijker anderhalf uur lang te kunnen boeien.

Mijn conclusie: Sleeping Beauty is een film, waarvan ik mij afvraag waarom hij gemaakt is. Volgens mij gewoon zonde van de tijd en de moeite.

Als eerste: Emily Browning is gorgeous. Werkelijk. Wát een schoonheid. Om jaloers op te worden.

Ik vond het begin van de film een beetje raar. Scènes die elkaar niet logisch opvolgden, soms plots knoerharde en vervelende manier, dialogen die kant noch wal raakten..

Wat moest ik daar nou mee? Ik kende het personage Lucy nog niet goed maar er gebeurden dingen bij en met haar die ik lastig te plaatsen of te begrijpen vond. Als je het plot een beetje in je hoofd hebt zitten kun je het nog wel enigszins naast je neerleggen en 'afwachten', maar ik begrijp goed dat dit voor anderen een storende factor is, het gebrek aan duidelijkheid en uitdieping.

Lucy voelt erg afstandelijk. Als kijker wil je iets van haar, haar leren kennen. Dat lukt niet. Ik vond het eigenlijk veel te klinisch en te 'puntgewijs' en had hierdoor totaal geen binding met het personage van Browning, of met welk personage dan ook. De verteltrant is voor mij het belangrijkste, en misschien is dat waar voor mij de schoen wringt. Het is vrij saai.

Browning haar magere, witte lijfje is vaak in beeld. Soms in pikante lingeriesetjes, soms helemaal naakt. En dat is, helaas, ook een van de weinige dingen die de film te bieden heeft.

Ik kan me dan ook aansluiten bij BBarbie (Misschien moeten we samen maar een clubje oprichten), want ook mijn gebrek aan intelligentie was voelbaar. Ik las haar recensie nadat ik de film gezien had en voelde lichte opluchting. Gelukkig, het lag niet aan mij. Begon al aan mezelf te twijfelen. Heb ik iets gemist of staarde ik te lang naar de kleine borstjes van Browning? Wat heb ik nou gezien? Een rode draad heb ik niet kunnen ontdekken, alleen wat scènes van oude venten die rokend naast een tienerlookalike zitten nadat ze een, ik neem aan, goede beurt hebben gehad.

Scène, volgende scène, nog een scène, tsjak, tsjak, tsjak! Amper een touw aan vast te knopen.

Nee, tegenvaller. Heel ander beeld had ik er bij, helaas bleek dit de uitwerking van een verhaal dat mij zo interessant leek.

Geen touw aan vast te knopen, is mijn eerste reactie gedurende het kijken naar de film. Toch, op het eind gaf het mij een enorme push tot nadenken. Een schokeffect voor mij.

Een meisje leeft het meest zwartgallige leven dat je je kunt voorstellen. Ze is studente en heeft meerdere baantjes welke te geestdodend voor woorden zijn, maar goed, misschien in evenwicht met haar studie (wiskunde?). Opvallend is dat Lucy daarnaast of daarbij ook mannen uit het cafe oppikt voor platte seks (voor geld of niet?). Het enige wat ze nog kan doen bij thuiskomst is dodelijk vermoeid, nog geheel gekleed, op bed vallen en slapen. Hoe welkom zal het nieuwe baantje zijn, slapen tijdens je werk Er valt verder niets te lachen in haar leven, zoals we in de gehele film aan haar gelaat kunnen zien.
Volgens mij heeft ze overigens een drang naar zelfvernietiging en zichtbaar geen problemen met alles te snuiven, zuipen en slikken wat voorbij komt.

Diverse dingen vielen mij op in de film:
Alle mannen in het 'bordeel' zijn impotent en alle mannen in de film zijn niet capabel liefde te geven aan Lucy. Sommigen wel seks of seksuele aandacht (via het cafe), maar nogmaals, ik zie geen greintje liefde.
Lucy heeft een zieke, bijna stervende vriend (verslaafd/aids of wat?). In ieder geval is hij dodelijk vermoeid (zegt hij, zij het van Oprah Winfrey Lol!)). Deze vriend voert ze sterke drank met cereals in een kom als ontbijt. Een vaag en voor mij onverklaarbaar gegeven. Zelfs neemt ze ook een longdrinkglas vol met de sterke drank, geen gevoel voor maat lees ik hieruit. De vriend gebruikt het woord "putrid" voor zijn tong, wat zowel verrot als corrupt betekent. Hij kon daardoor indertijd haar mond niet penetreren, vertelt hij.
Lucy wil trouwen met alle mannen die slechts minimale tedere aandacht aan haar besteden (ipv seks), in mijn ogen de instelling van een meisje van vier.
Bij het diner is Lucy in het wit gekleed en is haar onderzijde bedekt (geen penetratie?), in tegenstelling tot de andere vrouwen, deze zijn gehuld in weinig verhullende zwarte straps en gaas (verwijzing naar BD/SM, grenzen verkennend en erkennend binnen de seksualiteit?). Lucy wordt halverwege verexcuseerd en mag vertrekken voordat de overige vrouwen verder gaan met de mannen.
Er is veel aandacht voor 'geen penetratie' in de film (in het 'bordeel'). In haar dagelijks leven wordt Lucy echter volop gepenetreerd, namelijk in haar spijsverteringskanaal (lab) en ook volgend uit haar cafébezoekjes (wordt gesuggereerd). In het bordeel is het de regel dat dat niet gebeurt. In mijn ogen kan het haar niet eens veel schelen of het wel of niet gebeurt. Alleen veel later heeft ze de behoefte om meer precies te weten wat er zoal plaatsvindt tijdens het slapen. Misschien omdat ze thuis niet meer naakt de slaap kan vatten.

Dan zien we het eind. Lucy heeft besloten de zaak te filmen. Een van de mannen krijgt veel lepeltjes toegediend in zijn kopje thee door Madam en wordt vervolgens niet meer wakker. Het eind wordt bewust toch nog vaag gehouden. Was het een droom of gefilmd en is de man die nu naast haar ligt weer een volgende en gaat ze akkoord met de werkwijze?
Volgens mij is de clou dat alle rituelen in het 'bordeel' een soort stervensbegeleiding zijn bij vrijwillige euthenasie. Inclusief een laatste avondmaal van te voren.
Lucy is de uitverkorene die niet gepenetreerd wordt en het laatste snoepje mag zijn. Het doet mij een beetje denken aan de giften die vroeger meegegeven werden in een graf.
De film speelt m.i. met en rond het (metafysische) verband tussen seks en dood.

Nu kom ik bij het gevoel wat deze film mij geeft. Ik word er bedroefd van.
Ondanks alle visuele schoonheid vind ik het een inktzwart verhaal met een uiterst misantropisch mensbeeld, over zowel mannen als vrouwen.
Gezien de schoonheid van de beelden, de uitvoering en het feit dat ik toch onder de indruk ben van het originele, doch vage verhaal kom ik op 3.5 voor deze film.

Niet helemaal geslaagd dit; hier en daar doen een aantal nogal pretentieuze arthouse-elementen afbreuk aan het geheel, maar de film is toch best intrigerend en onderhoudend. Browning is in ieder geval uitstekend in de hoofdrol. Jammer van de nogal afstandelijke opzet van het verhaal (versterkt door het ontbreken van close-ups) en het vreemde einde.

Intrigerende film. Wel een die uitnodigt om niet de moeite te doen om uit te vinden waar het nou om draait, want de verborgen boodschap is erg goed verborgen, en het lijkt ook wel voorspelbaar dat het verborgene niet zo'n vrolijk wereldbeeld is. Maar raadselachtig blijft het, en om meteen te zeggen dat er geen diepgang in zit is toch wat te makkelijk.

Welke rol speelt Birdman, en wat bindt Lucy aan hem? Waarom is Lucy zo zelfdestructief - of is ze dat eigenlijk wel? Waarom is ze zo ijverig bezig met haar rotbaantjes, en wat beweegt haar om dat dan toch te laten versloffen?

Niet iets wat ik in een enkele kijkbeurt doorzie. Maar ik weet niet of ik het de moeite vind om nog een paar keer te gaan kijken. Net als Dreiecke (goed verhaal trouwens!) denk ik niet dat ik er vrolijk van word.

En voordat ik dat nog vergeet, Emily Browning is hier natuurlijk wel echt heel goed aan het acteren. Niet op de traditionele manier van netjes en met een mooie dictie de teksten zeggen, maar dat wil niet zeggen dat het niet bewonderenswaardig is. Kijk die scene in het laboratorium maar eens terug.

Echt weer een film die totaal ondergewaardeerd wordt omdat het het verkeerde volk triggered.

Mooi zwartgallig sprookjes. Enorm veel suggestieve cues, heerlijk surreëel universum en een aaneenschakeling aan scenes waar geen touw aan vast te knopen lijkt. Lijkt inderdaad, want Leigh weet daadwerkelijk van die complexiteit een narratief geheel te maken maar zet de kijker gewoon enorm aan het werk en reikt niets aan. Ideaal voor de puzzelaar.

Maar de film komt bij veel puzzelaars niet aan en dat is jammer. Browning is echt geweldig als protagoniste. Enorm afstandelijk en overtuigt je als kijker dan ook dat ze niets meer dan een leeg omhulsel, vooral de Vagina is a temple scene is daar een uitstekend voorbeeld van. Heerlijke statische feel en triggered je als kijker enorm. Daarop komen de scenes met Birdman nog, en o wee wat is Browning daar goed.

Niet zo wannabe arthouse als de critici wilde doen geloven want Leigh handelt duidelijk vanuit een uitgangspunt en weet dat met sfeer en oogverblindende cinematografie de surrealiteit tot leven te laten komen. Een film die zijn kijkers nog meer zijn best laat doen dan David Lynch himself maar de puzzelaar zal dit een heerlijke film vinden. Herzienwaarde lijkt me ook enorm groot, zal dit zeer onderschatte maar sterke hersenpenetratie vast nog wel een aantal keerg aan zien.

Aparte film, ik hou er een dubbel gevoel aan over.

Pluspunten: Het is mooi gefilmd, een originele verhaallijn (nog nooit zoiets als dit gezien). De manier waarop deze regisseur bepaalde onderwerpen aansnijdt vind ik interessant.

Minpunten: Terwijl je aan het kijken bent is het totaal niet logisch, scene's verliepen niet logisch! Het verhaal liep niet logisch, eigenlijk was niks logisch.

Het was misschien soms wel erg ver gezocht waardoor veel mensen na het zien van deze film met veel vragen blijven staren naar de aftiteling (met name ik zelf). Ik kon de film niet loslaten en bleef maar denken "er moet toch iets zijn wat de regisseur wilde zeggen?" Dat is best een vervelend gevoel na het zien van een film. Na heel veel denkwerk (ik ben waarschijnlijk niet super intelligent) ben ik er toch voor mezelf uitgekomen wat mij lijkt wat de bedoeling van de regisseur was, waardoor de film ergens wel logisch werd. Er gaan toch wat punten af voor het feit dat ik zo verschrikkelijk hard moest nadenken. Ook had ik het gevoel dat ondanks Lucy een duidelijk personage is, zij te veel op afstand bleef. Dit was waarschijnlijk ook de bedoeling maar omdat ik haar met niemand kon meten bleef zij 1 groot vraagteken gedurende de film.

Jammer hoor, het had echt heel wat kunnen zijn!

Desalniettemin een 6/10, omdat het me toch aan het denken doet zetten

Fascinerende film die nog wel een tijdje door mijn hoofd blijft spoken. Ik heb deze film afgelopen avond in de bioscoop gezien waarbij het mij opviel dat gezien het aantal bezoekers - en dat waren er niet veel - er veel gepraat werd en dat ging zeker niet over de film. Die mensen hadden er dus helemaal niets van begrepen. Ik kan me ook wel enigszins volgen in bovenstaand bericht van Olaf K, hoewel mijn beleving aanvankelijk niet zo was. Laat ik heel eerlijk zijn, ik voel me doorgaans zeer aangetrokken tot vrouwelijk schoon en het mooie naakte lijf van Lucy gaf mij een heerlijk gevoel. Het zij zo. Dat heerlijke gevoel verdween echter heel snel bij het zien van de ijzersterke laatste twee scènes die mij met de nodige vragen achterlieten. Waarom schreeuwde het meisje zo hysterisch? Omdat er een oude man naast haar in bed lag, iets wat zij door haar verdoofde toestand in vorige gevallen niet opgevallen was? Voelde zij zich hierdoor misbruikt of werd zij overvallen hierdoor met een enorm schuldgevoel? Een antwoord hierop wordt niet gegeven en juist dat maakt deze film voor mij juist zo interessant.

edit: De verklaring die PisPaaltje geeft vind ik ook best wel om over na te denken.

Waardering; voorlopig 3,5*

een mysterieus soft-erotisch verhaaltje, die je zwaar aan het brainstormen (kan) zet(ten)...

het deed me een beetje denken aan de film 8mm, waar het thema snuff-film werd aangezwengeld. ennu... hier gaat het om vieze oude mannetjes, met vreemde #-asspiraties.

de vraag is inderdaad ook een beetje of de film verborgen boodschappen heeft...als dit het geval is kan dit nog wel een arthouse-sleeper hit worden! ...met een duistere invalshoek

**/ sterren

Verdomd goede film! Een indrukwekkend filmdebut.

Intrigerend, mysterieus en verontrustend.

Het groot over de grote thema's in het leven; dood en seksualiteit, jong zijn en ouderdom, macht en moraliteit, rijkdom en armoede, schoonheid en verval, hoogmoed en corruptie, naieviteit en volwassen worden.

Macht/ materiële rijkdom corrumpeert. Goed ze wordt dik betaald voor de uurtjes als levende opblaaspop, en ze doet het uit "vrije" wil, maar eigenlijk vind ik deze vorm van misbruik en exploitatie bijna nog erger dan een echte verkrachting, dat is tenminste eerlijker in de zin van, het is duidelijk wat er gebeurd. Dat die man zelfmoord pleegt naast haar in bed is dan wel het toppunt van immoraliteit en machtsmisbruik. Bah!

Ik denk dat je inderdaad wel kunt afleiden dat Lucy depressief is, ze doet van alles maar leeft niet echt. Aan het eind van de film wordt ze pas echt wakker, komt ze tot leven als ze het uitschreeuwt.

Emily Browning is echt geweldig als Lucy/Sarah, alle andere acteurs zijn goed.

Tegelijk verbaast het me niks dat hij hier zo slecht scoort. Zodra er ongemakkelijke seksuele scenes in een film zitten gaat de score omlaag. Te confronterend?

Sleeping Beauty, waar slaat die titel op? Dat zij slaapt tijdens haar werk als prostituee en dat ze mooi is (zeker, met haar roomblanke gave huid en fijn Australisch accent), maar daarvoor lijkt me het een te veelgelaagde film. Dus gaat dat verder. Slaapt ze sowieso niet in haar hele leven en moet ze worden wakker gemaakt (zoals ook in het sprookje)? Ik kan overigens ook wel wat vinden in de visie van Reinbo. Er zit in ieder geval genoeg in, wel niet direct duidelijk wat alle verbindingen zijn, maar het meeste is goed te volgen. Wel had het allemaal wat strakker gekund, nu heb ik vooral het gevoel dat Leigh er te veel ideeën in kwijt wil.

Overigens zit die inhoud niet in de weg om ook gewoon te genieten van de film, en dat kan volop. Ten eerste van Browning, haar uiterlijk en acteerwerk - hoe ze doods kijkt de hele tijd- maar ook de fijne fotografie, de prettige stille scènes zonder enige muziek (pas na ruim een uur dacht ik wat te horen) en alle fijne omgevingsgeluiden die een opvallend rustgevende werking hebben. Zo kijkt dit heerlijk weg en heb je nadien alle tijd om nog eens de inhoud te overdenken. 4,0*.

Prachtige film waarin een studente een baantje aanneemt bij een bijzonder soort high-class escortservice. Een gestileerde en trage film met een aantal bizarre en ongemakkelijke scenes. Een intrigerend hoofdpersonage die moeilijk te doorgronden is en die overigens bijzonder sterk wordt neergezet door Emily Browning in een wel hele moedige en fysiek lastige rol.

Een redelijk drama/romantiekfilm...

Redelijk verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/

muziek (Dolby Digital)..

Best wel een aparte bijzondere film die ook nog enigszins mysterieus is. Hoewel de film me wist te boeien sprak me vooral het visuele aspect aan en dan met name Emily Browning (veelvuldig bloot) die ook nog eens zeer goed speelde. Qua mysterieusheid en het visuele aspect vond ik deze film wel wat weg hebben van de film "Eyes Wide Shut". Het einde vond ik overigens een beetje vaag want waarom reageerde Emily Browning zo hysterisch ?

P.S. geweldig overigens als de oude mannen openhartig (met name Peter Carroll met zijn epiloog over botten) zijn en waarna de kille en vooral de zakelijke Clara (goed gespeeld door Rachael Blake) dan steeds zegt "Jij bent veilig. Er is hier geen schaamte. Niemand kan je zien. Maar onze regels moeten worden gerespecteerd. Geen penetratie."

Deze film is blijkbaar nergens te krijgen, maar wel tot ieders verrassing te bekijken via Netflix. Hij stond al een hele tijd op mijn lijst en de prachtige trailer maakte mijn verwachtingen bijna immense, kan alleen maar tegenvallen denk je dan, en dat klopt.

visueel prachtig! De stijl in alles doorgetrokken is het mooi met voor het oog heel goed gecaste acteurs. Ik was van het begin tot eind geboeid, en vond hem zeker niet te traag.

De afwisseling van redelijk rechtaan toegankelijke scenes en dialogen met de trage, mysterieuse en unsettling scenes viel mij een beetje moeilijk. De film was voor mij net niet surreal genoeg om de nevelige scenes te 'verantwoorden'.

Misschien doet die het daarom over het algemeen niet zo goed, net niet toegankelijk genoeg voor de mainstream en net iets te casual voor de doorgewinterde art house kijkers.

Openingscene vond ik heel sterk, ik werd er direct een beetje naar van.

Moeilijke film

Ik kan me zowel vinden in de negatievere recensies als de positievere. Aan de ene kant is het gewoon een erg droge verfilming en is de film bij vlagen echt tempoloos, maar aan de andere kant is alles zo ontzetten gestileerd en krijg je tijdens het kijken naar de film continu het gevoel dat er een soort van verstopte boodschap schuilt in Sleeping Beauty. Dit daagt je toch uit om de film uiteindelijk te doorgronden. Een heleboel andere mensen zal dit zich uiteindelijk niet interesseren en het gebrek aan narratief maakt de film ook minder meeslepend.

Ik zit er echt precies tussenin dus.

3,0*

Dit was wel een speciaal verhaal. 'k vond het wel een intrigerend verhaal en zat wel geboeid te kijken wat er allemaal gebeurde, maar het was zeker geen standaard verhaal.

De cast deed het prima en kwam wel overtuigend over. Verder zag de film er goed uit.

'k weet wel niet of de film een grote herbekijkwaarde heeft.

Sleeping Beauty gaat over een jonge vrouw die met elke job tevreden is om haar huur en studies te betalen. Niet dat ze zo wanhopig is, maar ze leeft wel van dag tot dag en is zeker niet kieskeurig wat die jobs betreft. Haar leven wordt mooi in beeld gebracht. Je merkt wel dat ze weinig toekomstperspectief heeft. En dan komt er een zeer aparte job te voorschijn die haar wat geld kan opleveren. Een zeer intrigerende job en als kijker ben je dan ook enorm benieuwd. Bij de introductie met haar werkgeefster, had ik het idee dat dit wel eens een betere versie van Eyes wide shut kon zijn, maar dan zonder het overdreven soft gemaskerde orgie. Zeker toen de nieuwe job kwam waarbij ze enkel naakt moest slapen. Je bent toch benieuwd wat er volgt.

Een boeiende film dus die je meesleept. Maar op het einde zat ik toch met honger. Was dat het maar? Zeker gezien de hoge verwachtingen was dit ietwat teleurstellend. Jammer, want het is een mooie film. Rustig, sfeervol en sereen. En ja, Emily Browning is geen lelijke actrice. Maar qua opset is dit zeker geen slechte film. Helaas van het einde. Met die activiteiten tijdens haar slaap had meer mysterie mogen zijn.

Uiterst intrigerende film, op meerdere vlakken. Op de voorgrond wordt het verhaal van een jonge aantrekkelijke vrouw (Emily Browning) verteld die bijverdient als luxe prostituee. Maar wat tussen de regels door wordt verteld is minstens zo interessant en maakt de film juist zo intrigerend. De vergelijking met Yorgos Lanthimos kwam al snel in me op, soms snap je niet direct wat je ziet, of staat het haaks op je verwachtingen, waardoor de film regelmatig verrassend uit de hoek komt.

De persoonlijkheid van het personage dat door Emily Browning gespeeld wordt lijkt moeilijk te doorgronden, zoals in Kynodontas. Tussen de regels door speelt de dood een belangrijke rol. Dat blijkt helemaal als je beseft dat het idee achter deze film afkomstig is uit het boek Nemureru Bijo - Yasunari Kawabata (1961) - BoekMeter.nl (De Schone Slaapsters), maar de regisseuse draait hier het verhaal om. Dat boek wordt verteld vanuit een oude man die de nachten in het luxe bordeel uit de film doorbrengt en daar zijn leven, en dood, overdenkt. Maar deze film wordt verteld vanuit het perspectief van een van de prostituees, wat een erg origineel en geslaagd resultaat oplevert. De film weerspiegelt als het ware het boek.

Ook intrigeren de haast ondoorgrondelijke beweegredenen van de prostituee, maar volgens mij probeert de regisseur ook daar ons (en onze maatschappij) een spiegel voor te houden. Zij maakt deel uit van de samenleving, en wordt door die samenleving geleefd (net als wij). Ze probeert aan de dagelijkse sleur te ontkomen. Maar zelfs als prostituee krijgt ze te horen dat ze carrière kan maken en heeft ze te maken met leidinggevenden, die zelf hoer zijn en dus ook door anderen worden geleefd. Zij geeft niets om geld en zoekt volgens mij naar thrills die op, of over, het randje zijn: staat open voor drugs die haar wordt aangeboden, neemt baantjes aan als hoer, laat zich drogeren, etc. Ze heeft weldegelijk karakter, ze is zorgzaam voor anderen, haar werk interesseert haar niet, ze laat zich niet rondcommanderen en aanvaardt liever ontslag, ze wordt liever uit huis gezet dan dat ze zich schikt aan haar huisgenoten (ze heeft geld zat om de huur te betalen). Wellicht dat ze daarom zo schrikt op het einde, wanneer ze zoekende naar... "echt leven" merkt dat ze zelfs in haar zoektocht, en in haar slaap, wordt geleefd door mensen die niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk, dood zijn.

Ik deel in die zin dus niet de mening dat zij degene is die 'dood' is, zij is juist de enige die zich niet conformeert met haar situatie, en is omringd door mensen die dat wel doen, mensen die uit schaamte of angst niet datgene durven doen wat ze werkelijk willen, dat durven ze alleen in een bordeel, zonder kijkers, zonder schaamte. Pas als de dood nabij is durven zij te leven.

Het doet verder niet ter zake, maar in het boek wordt uitgelegd waarom "niet penetreren" zo belangrijk is, de prostituees uit het boek zijn namelijk maagd. In de film speelt dat niet en is het niet duidelijk waar die regel vandaan komt, tenzij je penetratie ook figuurlijk interpreteert.

4*

Sleeping Beauty is een film waarin veel wordt geslapen. Zoveel geslapen dat je er als kijker slaap van krijgt. Niet alleen slaap van de slaapscenes maar ook gewoon omdat de film verschrikkelijk inhoudsloos blijkt te zijn. De film heeft geen boodschap en is in essentie zo leeg als een nest waaruit de kuikens net zijn uitgevlogen. Pulp!

Door de titel zal je algauw denken dat het hier om een real-time versie van het bekende sprookje gaat. Echter dat is dit niet, hooguit was het nog sprookjesachtig te noemen. Julia Leigh creëert in haar filmdebuut (en enige film) een vreemde dromerige sfeer. Het gaat over universiteitsstudente Lucy (Emily Browning, The Uninvited, Sucker Punch) die door haar leven lijkt te slaapwandelen. Met een reeks uitzichtloze banen (een print-baantje, een serveerster, en vrijwilliger voor medische experimenten) leeft ze niet echt. Enfin...uiteindelijk bereik je als de kijker waar de titel naar verwijst; ze wordt in slaap gedrogeerd waarna oudere heren met haar naakte lichaam spelen. Geen penetratie! Men probeert de herhaling en eentonigheid van Lucy's leven te tonen maar dat maakt de film vrij traag en zit er veel tijd tussen de gebeurtenissen. Hierdoor sleept de film best wel! Echter door vreemde situaties en oncomfortabele momenten die gedurende de hele film worden getoond, (oude mannen die zich langzaam en met moeite uitkleden, in een medisch lab een buis in haar keel of het verzoek om haar lippen in dezelfde kleur als haar schaamlippen te kleuren.) bedwelmt en vervreemdt, het op zijn best, de kijker. Als je de film beschouwt als een levendige droom , dan werkt het nog aardig. Al neemt het zichzelf ook te serieus!

Dit is geen gebruikelijke film en ook geen gemakkelijke. Het gegeven van de film is wel bijzonder. Als je leeft alsof je slaapt en eigenlijk in niets of niemand echt geïnteresseerd bent. De vormgeving en de manier waarop dit gefilmd is, is helaas minder boeiend gedaan. Alhoewel, ergens ook weer niet. Het past wel bij het onderwerp. Maar toch is het wel moeilijk om je in de film te verplaatsen omdat je niet wil kijken naar een film die je eigenlijk niet interesseert. Dat is onnatuurlijk. Maar dat zou wel de insteek moeten zijn die je moet hebben om naar deze film te kijken. En dat maakt de film dan wel weer fascinerend. Net als de hoofdpersoon en de bijzondere baan die ze heeft.

Ook is het een soort film die in de jaren zeventig en tachtig nog wel eens gemaakt werd, maar tegenwoordig bijna nooit meer omwille van de verkoopcijfers. En dat is dus zeker ook te waarderen aan deze film.

Universiteitsstudente Lucy [Emily Browning] vindt een baan in een luxueuze horecagelegenheid waar ze flink kan bijverdienen door slapend en bloot op een bed te liggen met mannen op leeftijd die haar niet mogen verminken of penetreren. Veel naakt dus en een hoop hijgerig gedoe, maar het zou me verrassen als je hier ook maar enige logica aan kunt verbinden. Zonderling. En niet op een goede manier