Melancholia (2011)

Arthouse is min of meer Engels voor 'filmhuis'. Dus films die eerder in filmhuizen getoond worden, dan in grote bioscopen zoals Pathe. Qua stijlkenmerken kan je niet zeggen dat er een bepaalde stijl is.

Dat is raar gesteld want de Von Trier liefhebbers of mensen die meer van een film verwachten dan alleen spektakel gaan deze als eerste zien.

Opzich wel een mooie film. Sommige stukjes zijn wat langdradig, maar over het algemeen blijft het wel interessant, ook maakt het 2de deel een hoop goed. Er wordt prima geacteerd en ook mooi gefilmd. Begin alleen niet aan deze film als je niet zeker weet of je wakker kan blijven, want je moet je aandacht er wel bij kunnen houden xD

Lars von Trier mag van mij wel een tijdje doorgaan met het maken van zulke films. Antichrist moet men ook zeker gezien hebben.

7.5*

Ik was erg gecharmeerd van Another Earth en zag dat daar bij de berichten veel de vergelijking werd gemaakt met deze film van Lars von Trier.
Die moest ik dan natuurlijk ook maar zien!

En ook deze film is wonderschoon. Een kunstwerk!
De discussie en de houdingen die ontstaan na het ontstaan van een naderende apocalyps zijn bijzonder interessant en hier schitterend in beeld gebracht.
Met name Kirsten Dunst die de show steelt.

Het begin was wat vaag, en ik vreesde voor een film als The Tree of Life welke mij niet al te goed beviel. Maar gelukkig kregen we al vrij snel een verhaal.
De trouwerij was vaag. Ik begrijp eigenlijk nog steeds niet echt waarom Justine ineens bij haar man weg wou, en waarom ze in het tweede deel ineens zo depressief was en amper op haar benen kon staan. Maar zo waren er wel meer vragen die bleven hangen. Belangrijkste van de film is dat hij onherroepelijk weet te boeien, van het begin tot het einde.

Misschien na herziening een halfje erbij, maar voor nu een halfje minder dan Another Earth:

* * * *

Het mag dan arthouse zijn, het verhaal vond ik waardeloos, slap, langdradig en saai.

Zelfs een opengetrokken blik bekende (overigens goed acterende) acteurs weten er nog geen boeiend geheel van te maken, de personages boeien al evenmin als het verhaal.

De eerste 10 minuten kan je sowiezo beter doorspoelen, de filmmuziek is verschrikkelijk.

Het verhaal roept vragen op, zaken kloppen niet, onlogische besluiten worden genomen door de personages etc etc.... nee.... snel vergeten deze troep.

Mooie beelden

mooie muziek

maar het verhaallijn was echt vreselijk.

Wat een langdurig gebrabbel en overbodige scene's.

Dit was mijn 4e Lars film, maar dit was echt een enorm lange zit naar de climax wat dan weer juist erg kort duurde.

Jammer.

Ik vond het trouwens ook heel jammer dat de film dus begint met alle mooie beelden die je in de trailers ziet, en verder ook niet terug komen, uitgelegd worden en er niks mee gedaan word.
Die beelden zijn zo mooi, dromerig en sprookjesachtig dat je verwacht dat je deze heel veel in de film te zien krijgt.. niet dus, jammer voor deze misleiding.

Al die beelden komen toch juist wel terug in de film?

Een va de mooiste openingsscenes ooit!

Ik had toch ook het gevoel dat een aantal weliswaar prachtige beelden/metaforen uit de ouverture niet meer echt aan bod kwamen in de verdere film, wat voor mij bijdroeg tot een indruk van nogal gratuite esthetische Spielerei. Ik denk bijvoorbeeld aan de wegzakkende moeder met kind in haar armen, het nadrukkelijke Breugheliaans landschapstafereel, de natuurbeelden, ...

Die scenes kwamen toch allemaal voorbij, al waren het niet dezelfde shot. Verder was dat ook helemaal niet nodig aangezien de aopcalyptische openingsscene prima op zichzelf kan staan.

Mee eens. Vooral dat schilderij ofzo, (wat jij schijnbaar een Breugheliaans landschapstafereel noemt) begreep ik niet helemaal eerlijk gezegd.

De wegzakkende moeder met haar kind begrijp ik nog wel. Daar zijn wel meerdere verklaringen voor te bedenken.

Ik heb het idee dat de beginbeelden een visioen van Justine waren en dat haar daarmee duidelijk werd dat zij dit wilde veranderen, indien mogelijk. Zij wilde volgens mij haar zus en het kind besparen wat er volgens haar (volgens haar visioen) zou kunnen gebeuren, dat moeder en kind radeloos, chaotisch en ongelukkig ten onder zouden gaan.
Een heel krachtig gebaar van Justine, in mijn ogen.

het waren toch gewoon beelden met een sterk toegenomen zwaartekracht als gevolg van de naderende planeet. Mensen, paarden, vogels werden allemaal naar beneden getrokken. Verder paste het apocalyptische beeld van Breughel thematisch toch prima.

Je zag in het begin moeder en kind rennen over het gras (zakten ze ook weg? is bij mij weggezakt helaas) in plaats van zittend in een tent van stokken zoals aan het eind. Ook zag je Justine in haar trouwjurk in plaats van in haar gewone kleding zoals aan het eind. Het begin is daarom volgens mij een visioen of droom.

Ze zakten weg in het gras. Maar je kan de idd ook als visioen zien. Van mij hoeft het ook allemaal niet perfect te passen.

Een film die je aan moet staan denk ik?? Ikzelf kan er niet naar kijken, heb na 10 min alles doorgespoeld maar gebeurd geen reet in de hele film! ben blij dat ik er niet 2 uur aan spendeert heb zeg.

0.5 ** voor K. Dunst

Doorspoelen. Altijd erg handig als het vooral om dialoog en acteerprestaties gaan.

Is het werk van de maker of de mening van de kijker gratuit?

Voorbeeld. Als de fatale planeet nadert en de personages zitten op het terras in een soort ochtendschemering dan hoor je heel nadrukkelijk vogels zingen als op een vroege zomerochtend bij zonsopkomst. In de ouverture storten vogels neer...

Zomaar een artistieke bevlieging? Ik vind het mooie ondergangsbeelden van een bevlogen kunstenaar.

Heb deze film in twee etappes uitgekeken, daar ik bij de eerste zit in slaap ben gevallen. Dat geeft al een aardige indruk, denk ik.

De muziek is goed gekozen, van mij dan ook geen woord over welke componist er wel of niet beter zou zijn geweest. Wat bij deze film nml. van ondergeschikt belang is, het gaat om het verhaal.

Wel, dan kan ik kort zijn. Het verhaal is saai, oersaai. Er is geen humor, er is geen meeslepend personage. Nee, gewoon een slappe bruiloft met een overspannen bruid en dat is het eigenlijk wel zo'n beetje. De ondergang van de aarde, ach dat is vooral bijzaak.

De ondergang, ja dat was het hoogtepunt van de film, naast de muziek ook het enige hoogtepunt.

Jammer dat je daar eers 90 minuten op mag gaan zitten wachten. Als dit de standaard is voor "art" ben ik genezen. Pak ik nog liever een hengel en een dagje vissen (ik haat vissen).

1 ster voor de muziek en het slot van de film. -4 voor de rest.

Oja, wat de film zowiezo totaal onzinnig maakt, ridicuul: is dat men vrolijk een bruiloft organiseerd, de meeste gasten zich prima en onbezorg vermaken terwijl er een catastrofe staat te gebeuren.

Echt te belachelijk voor woorden.

Ja, stom he.

Erg mooie film, wordt allemaal fijn voor je open gehouden en niet als een prakje voor je opgediend. deed me een beetje aan The tree of live denken, maar dan wel een stuk beter en zeker een stuk aangenamer. De film is bij tijden betoverend mooi, nooit over de top zoals in the Tree of live zo vaak het geval was. The cast is werkelijk om van te smullen, echt geweldig. Kirsten Dunst en haar moeder Charlotte Rampling bijvoorbeeld, die ook een heerlijke rol had. Bijtend en al. Dat zijn acteurs waarvan ik smul en dan onder zo'n regie, echt erg goed. Ik zal de film nog wat moeten laten bezinken, maar een dikke 4,5 is het zonder meer.

Ik kreeg juist de indruk dat niemand zich werkelijk vermaakte. Zo'n compleet gestoorde bruiloft heb ík in ieder geval nog nooit gezien.

Het is natuurlijk wel apart dat er evengoed mensen aanwezig zijn. Je zou verwachten dat iedereen wel wat anders aan zijn hoofd heeft en tijd met elkaar wil besteden ipv naar deze bruiloft te gaan.

Weet overigens niet precies hoeveel tijd er zat tussen de bruiloft en het einde van de aarde.

Op de bruiloft verschijnt de planeet voor het eerst in berld. Het probleem lijkt dus nog ver weg. Typisch menselijk gedrag om door te dansen op de rand van de vulkaan..... Juist erg realistisch.

Mijn mening hier op Moviemeter is dat in ieder geval! Een mening die niet gratuit is, is meestal gevaarlijk...

Ik meen één van de vogels die neerstortten zelfs nog gezien te hebben in een boom toen de zussen te paard door het bos reden!

ThomasVV heeft helemaal bij het rechte eind. Wat precies is zo artistiek of experimenteel aan deze film? Helemaal niets. Die andere blah film van von Trier waar het meer weg had van een theater stuk was meer experimenteel. Melancholia is gewoon een vreselijk saaie film. Misschien interessant voor mensen in een depressie die op het punt staan om te trouwen, maar verder ook niet. Dit heeft niets met arthouse te maken. Dit is een film met voldoende budget, maar met een verhaal dat de meeste mensen niet zal aanspreken omdat het oninteressant is.

Von Trier is nooit een gewone regisseur geweest waarbij je alles op een plateau voorgeschoteld krijgt. Dat je de film als vreselijk saai ervaart betekent misschien dat je de film niet volledig begrepen hebt. Alles in deze film was gerelateerd aan het eind van de wereld die eraan zit te komen. Die trouw zag ik althans ook in dat licht : het personage van Dunst die op onverklaarbare wijze neerslachtig wordt en zich vreemd gaat gedragen. Ook de moeder zegt daar dingen die ze in normale omstandigheden niet zou zeggen. Op dat moment weet niemand nog dat het eind van de wereld eraan komt. Het is volledig zinnig om te zeggen dat die emotionele verstoringen een voorbode zijn van de apocalyps.