The Descendants (2011)

Bedankt timbo_ voor je antwoord en toelichting. Kan me ook wel voorstellen dat het missen van Sideways voor een acteur een ramp moet zijn, zulke juweeltjes zijn zeldzaam.

En in vergelijking met andere films van Alexander Payne eindigt deze film niet zoveel happier. Zijn films, zeker Sideways, hebben over het algemeen toch wel een feelgood gehalte. Deze film was dramatischer, maar zoals ik al eerder zei, met imo de juiste zwaarte.

Fraaie site ook overigens van je, ga m vaker bekijken!

Goede film, jammer dat Clooney toch wel een beperkt repertoire heeft. Heb de laatste tijd veel films met hem gezien en hij speelt eigenlijk altijd George Clooney. Maar in combinatie met een goed script, de prima acterende dochters en een voor mij onverwacht en veel te kort weerzien met Beau Bridges toch 4*. Viel mij op dat vooral de vrouwen in de zaal teleurgesteld waren door Descendants.

ben het daar eigenlijk wel mee eens. Toch wat tegenvallend, redelijk oppervlakkig.

Ik vond overigens wel dat de dochters beiden goed in hun rol zaten.

Gemiddeld...........

Door de mooie recenties vanmorgen nog maar eens gekeken,maar het lukt me niet de aandacht erbij te houden ik hou het voor gezien

Goede film, geen kaskraker dat niet maar wel goede acteurs, ook de zaken die gebeuren zijn zaken die helaas ook in het echte leven gebeuren.

Normaal gezien is dit genre film niet echt iets voor mij maar vond hem wel oke.

Ga 'm vanmiddag kijken na veel positieve verhalen te hebben gelezen, gehoord.

Score volgt later..

Dit is de Clooney zoals hij in elke film is, moeilijk kijkend met vooral goede acteurs om hem heen. Hij sleept zich er wel doorheen en de man heeft nog steeds een knappe kop dus ernaar kijken is ook geen straf. Nu de film, alle lovende recensies ten spijt, ik heb helemaal niet zo'n topfilm gezien. Goed om te zien hoe Clooney omgaat met zijn gezin en hoe de verbanden binnen de familie liggen. Ook met die verkoop erbij, dat had in mijn optiek totaal geen toegevoegde waarde. Evenals Sid, die totaal geen toegevoegde waarde had. Een wat matte film die bij mij geen emoties opriep al deden de dochters het wel heel goed. Mooie setting en grappige muziek. Dat dan weer wel.

Goeie film, wel beetje langdradig.

Sorry hoor maar deze fim een komedie?! Nee, geen komedie, geen slappe-lach-film... Zo her- en der had ik echt last van een wegtrekker, Had enige moeite om mijn aandacht vast te houden. Gelukkig is dat goed gekomen. Het is een mooi verhaal. Grappig vind ik dat de broer van Jeff Bridges, Beau Bridges een tenuutje aan had á la De Dude. Eerlijk gezegd, deze film kan moeiteloos uitgezonden worden bij RTL4. Onder de noemer "echtgebeurd". Hoef de film voorlopig niet voor een 2e keer te zien. De lovende reacties over deze film vind ik persoonlijk iets te overdreven.

Ik vond het verhaal goed en sterk. Goed geacteerd. Alleen ik vind hem erg langdradig. Gebeurt weinig. Voorspelbaar. Dus daarom minder geschikt voor mij.

Ik had meer verwacht van deze films naar aanleiding van de recensies en het winnen van allerlei prijzen. Af en toe vond ik hem wat langdradig en langzaam op gang komen. Het acteerwerk in deze film vond ik wel goed.

Redelijke film maar ook niet meer dan dat.

Het verhaal is leuk maar er gebeurt gewoon te weinig om bijna 2 uur lang te kunnen blijven boeien.

Clooney speelt goed en ook zijn 2 dochters speelden hun rollen met overtuiging maar dat was niet genoeg om de film naar een hoger plan te tillen.

Vandaar 3*.

eindeijk een geloofwaardige clooney ..herkenbaar als vader van twee tiener dochters..beste rol tot nu toe ..past bij hem..goede film ....mooie beelden van hawai en eilanden...zeker geen komedie hoewel sommige momenten daar wel toe neigen..zeker wel zakdoeken werk

Leuk, maar niets bijzonders. Storend dat het eigenlijk twee verhaallijnen door elkaar zijn die niks met elkaar van doen hebben en geforceerd worden verbonden. Verder mis ik echt mooie shots en indrukwekkend filmwerk. Wel speelt Clooney sterk, zoals eigenlijk alle acteurs. Sterkste punt is eigenlijk wel de humor, dat is dat wel weer een prestatie gelet op de thematiek. Niet voor naar bios gaan, maar gewoon een avondje voor inruimen als ie op Net5 langskomt

Zeer degelijk geacteerde film waarbij de acteurs de kans krijgen om te schijnen en dat doen Clooney en consorten dan ook naar behoren. Verder de gebruikelijke mooie shots van de prachtige natuur en een verhaal dat zwaar op de maag ligt, maar gelukkig ook nog luchtige momenten kent. Vooral de scene met het vriendje en de opa is erg hilarisch.

Typisch Oscarmateriaal, zeer degelijke en solide. Maar ik moet wel zeggen dat de film in zijn geheel niet een permanente indruk achterlaat. Daarvoor blinkt de film nou niet genoeg uit.

3,5*

Goed geacteerd, mooi verhaal, realistisch en overtuigend!

Oscar-waardig? Mwah,... dat ook weer niet!

Het fijngevoelige, intieme, met humor doordrenkte drama over onvermijdelijkheid en vergankelijkheid is een uitstekende balans tussen tragedie en komedie, vol met scherpe, sociale satire. Roerend maar niet sentimenteel. De verschillende verhaallijnen worden meesterlijk met elkaar verknoopt. De regisseur beschikt, met zijn symphatieke en hartgrondige kijk, over een preciese waarneming en zorgt daarmee voor karakterontwikkeling. De cast oogt, naast uitstekend, harmonieus en de grandioze setting (decors) van het Hawaii landschap zorgt voor een optisch contrast.

Beter dan verwacht, leuke film met een sterke George Clooney, vooraf was ik nogal cynisch over zijn Golden Globe (vooral omdat ik de concurrentie erg sterk vond) maar het is niet gek dat hij hem heeft gekregen. Het is een interessant verhaal, een beetje zoet en er gebeurd niet heel veel. Maar het is wel gewoon 2 uur lang genieten, mede door de mooie locaties en sterke muziek. Ook de 3 jonkies doen het erg goed.

4*

Erg prettige film. Eenvoudig maar toch sterk waarin George Clooney echt een goede rol neerzet. Hij mag van mij best de oscar mee naar huis nemen aangezien Ryan Gosling niet is genomineerd. Al vond ik Gary Oldman ook erg sterk.

Ik verwachte eerst een wat opzichte oscar tranentrekker. Toch weet de film hier zich van te distantiëren door uitstekende regie van Alexander Payne. Clooney weet een perfecte echtgenoot neer te zetten die wat in dagelijkse sleur terecht is gekomen, werkelijk uitstekend acteerwerk. Ook Shailene Woodley deed het erg goed als nieuwkomer. Belooft wat voor de toekomst.

Het leven dat Matt King heeft op de Hawaï eilanden word erg sterk neergezet door een fantastische soundtrack die ook erg ingetogen is. De hele film heeft gewoon een erg fijne sfeer.

Als is het einde misschien wat voorspelbaar, toch maakt de uitwerking het een erg geslaagd einde.

Nee zometeen maar eens About Smidt opzetten van Payne die ik al lang wou zien. The Descendants is in ieder geval uitstekend bevallen en mag van mij de Oscar voor beste film mee naar huis nemen. Vind overigens buiten deze film, Drive en 50/50 geen uitschieters dit jaar en over het algemeen een erg zwak filmjaar van wat ik tot nu toe heb gezien.

Een prent die mijns inziens net iets te zwaar leunt op de kwaliteiten van Clooney. Had op zijn positie een ander neergezet en het geheel viel als een kaartenhuis in elkaar. Gelukkig was dat niet het geval en verraste daarnaast Shailene Woodley met een geloofwaardige rol als oudste dochter en 'instand' moeder. Wat die misplaatste knul de hele tijd liep te doen was mij een raadsel en ook werd af en toe veel té duidelijk dat we naar iets wat in scène is gezet zitten te kijken. Al met al verdienstelijk, maar toch net ietswat té Hollywood om Payne straks te overdonderen met Oscars als je het mij vraagt.

Ben van plan aankomende tijd eens wat films te zien die favoriet zijn voor de oscars. Omdat deze film zeker een kanshebber is om diverse beeldjes in ontvangst te nemen mocht deze zeker niet ontbreken.

Dat George Clooney er een rol in speelt was alleen maar mooi meegenomen. Ben een groot fan van hem en dat maakt hij in deze film weer helemaal waar. Wat een ontzettend goed acteur is dit toch. Hij zet z'n rol, misschien wel z'n beste rol ooit, verschrikkelijk goed neer. Het komt zeer overtuigend over hoe hij zijn personage Matt King neerzet.

De voice-over aan het begin van de film is prachtig, en dan bedoel ik vooral de tekst. "Mensen die op het prachtige Hawaii wonen hebben ook hun problemen en hier is een ziekte zoals kanker net zo erg als in welk ander oord of gebied dan ook".

Zette me meteen aan het denken en kon dat gedurende het kijken niet loslaten. Want de film behandeld zeker een hoop problemen en levensvragen. Door er af en toe een vleugje humor aan toe te voegen wordt het echter nooit echt een zware film.

Voor Shailene Woodley had haar acteercarriere niet beter kunnen beginnen want ik weet zeker dat ze na het spelen in deze film de aanbiedingen voor het uitkiezen heeft. Mooi om te zien hoe ze met diverse emoties om weet te gaan en zelfs niet door Clooney weggespeeld wordt.

De aanwezigheid van haar vriendje was een goeie keus van Payne zodat er af en toe wat luchtigs plaats kon vinden in plaats van de hele film in een mineurstemming beleven.

Ik vind het lastig om hier meteen een goed oordeel over te vellen. Als ik terugdenk aan de film kan ik me prachtige scenes herinneren maar ook scenes die me niet zo heel veel deden, zoals bijvoorbeeld de verhaallijn met het verkopen van het land. Beoordeel deze film nu voor drieënhalve ster maar het kan zijn dat deze naar de vier gaat. Misschien over een tijdje nog maar eens opzetten.

Lekker film voor een zondagochtend in City Amsterdam. Goeie acteerprestaties met name van de twee dochters. Waarom dat ene vriendje Sid er nou bij moest is mij een raadsel, hij voegt niet veel toe behalve dan wat grappig (?) bedoelde momenten. Gelukkig gaat de film nergens echt over de top, een gevaar wat op de loer ligt bij dit soort verhalen.

Af en toe nog wel gelachen ook, fijne film.

Met About Schmidt en Sideways bewees Payne zich voor mij als een grootmeester van pijnlijke komedies. Of zijn het geestige drama's? Hoe dan ook, weinig regisseurs weten zo fijn karakteruitdieping te mixen met een gezonde portie wantrouwen en cynisme en toch humanistisch te blijven. The Descendants is een film in dezelfde traditie, al is hij wel wat milder gestemd dan zijn voorgangers. Het bijtende is er wat uit en de humor nadrukkelijker. Dat maakte hem voor mij toch ook net wat minder dan Schmidt en Sideways. De vermindering van cynisme (gelukkig nooit helemaal afwezig en er is in ieder geval genoeg ironie) stoorde mij dan nog niet echt, maar ik vond de grappen er soms wat over gaan.

Vooral het personage van Sid zei dingen die vooral bedoelt waren om even met wat humor op adem te komen, maar ik vond zijn opmerkingen te flauw en eigenlijk ook wat te dom, zelfs voor zijn karakter. Sowieso is Sid een zeldzaam geval van een zwakke karakteruitwerking van Payne, alsof hij niet weet wat hij er mee aan moet. Zodra Sid zijn verplichte serieuze moment op de bank heeft gehad waarin hij uitgediept wordt verdwijnt hij meteen naar de achtergrond. Hij loopt nog door de hele film rond, maar nu hij serieus is gemaakt krijgt hij nauwelijks nog grappen en is zijn rol overbodig. Ik moet eerlijk bekennen een tijd nodig gehad te hebben om in de film te komen en naar mijn gevoel waren het de nadrukkelijke grappen in de eerste helft die daar de oorzaak van waren.

Dit is dan ook een Paynefilm die voor mij bijna geheel teerde op het drama en daar gelukkig goed mee weg komt. Natuurlijk is het verhaal voorspelbaar, maar Payne redt zich eruit door het allemaal ontzettend geloofwaardig te brengen. Het meest onder de indruk was ik in de manier waarop de relatie tussen vader en dochters gebracht werd. Het had iets vertrouwds, iets echts. Het herstellen van de band tussen dit trio is een belangrijk plotonderdeel, maar voelt nooit als een zodanig aan. De manier waarop de meiden met hun vader omgaan is niet een van complete vervreemding maar ook een van acceptatie, alsof ze die man daadwerkelijk allang kennen en weten dat hij een onderdeel van hun leven is. Iets wat in zo'n beetje in alle films over zo'n onderwerp ontbreekt. Het herstel van de relatie gaat dan ook zo vloeiend, zonder verplichte grote scènes en heftige emoties, dat ik bijna mijn adem inhield bij de laatste scène op de bank, die typerend is voor de briljante eenvoud van het drama in de gehele film.

Zo weet Payne bijna alles in de film (Sid uitgezonderd te balanceren). De manier waar toegewerkt wordt naar de verplichte scène waarin Clooney niet het contract tekent is op een zelfde manier subtiel, waardoor het aan het einde niet meer valt te zeggen of hij uit haat voor die man met wie zijn vrouw vreemd ging zijn contract verbreekt of uit liefde voor de omgeving (het is natuurlijk beiden). Misschien wel de grootste prestatie van de film was dat ik met een brok in mijn keel zat tijdens de scène waarin het as werd uitgestrooid over de zee. We hebben niet veel positiefs gehoord over de vrouw, dus waarom zou ik bedroefd zijn bij haar dood. Ik weet niet hoe de film dit deed. De cast is goed, maar niettemin is dit de show voor Clooney en Woodley die het allemaal spelen zonder ook maar iets er dik bovenop te leggen. Als Clooney de Oscar wint voor deze rol is het wellicht de meest naturelle performance die ooit die prijs, er zit werkelijk geen grammetje vet aan deze acteerprestatie. Als laatste is er nog de geheime troef genaamd Hawaii. De omgeving wordt mooi gebruikt voor de sfeer (inclusief de shirts), maar het wordt ook knap emotioneel ingezet door een bijzonder mooi shot van een beboste berg te tonen na het uitstrooien van de as. Daarbij vond ik het erg goed werken dat het constant lijkt alsof het bijna gaat regenen.

Qua drama is dit dus een meesterslag van Payne, zo goed als zijn voorgangers, maar de flauwe humor en het haperende eerste uur houden me van een score voor een meesterwerk af. Niettemin mag Payne van mij doorgaan met dit soort onsentimentele karakterdrama's maken. Is toch wel een eigen stem in Hollywood.
4*

Kun je de scene nog herinneren waar de vader met beide dochters over het land uitkijken en de oudste dochter zegt er nog gekampeerd te hebben en de jonge dochter (de toekomst) zegt "en ik dan?". Dat was voor mij het beslissende moment over het wel of niet verkopen. De vader is helemaal niet op geld uit, dat blijkt steeds weer. De haat jegens de overspelende man lijkt een aanleiding te zijn, maar is dat imo niet.

Ach ja, best aardig tragikomisch drama, maar al die lof die de film krijgt gaat me wat te ver. Zo bijzonder vind ik het allemaal niet.
Met name het eerste uur kent maar weinig hoogtepunten.

Wanneer Matt met dochters en vriendje richting de verblijfplaats van die makelaar gaat begint de film gelukkig wat op te leven.
Maar verder niet iets wat echt indruk maakt.

Erg mooie film, maar niet de absolute topper die ik gezien de lovende kritieken en het handvol Oscar-nominaties verwacht had. Opmerkelijk is wel dat George Clooney -volgens mij voor het eerst- eindelijk eens echte emoties laat zien, al gaat hem dat zichtbaar niet gemakkelijk af. Daarom ook vind ik Shailene Woodley de ster van de film, omdat zij elke scène waarin zij te zien is schijnbaar moeiteloos naar zich toe trekt. 't Is te hopen dat we haar nog vaker te zien krijgen.

Het is lang geleden dat ik zo heb gelachen om een scene. Het moment dat Sid de dementerende oma belachelijk maakt doordat hij denkt dat ze Queen Elizabeth gaat ontmoeten. En natuurlijk de aangekondigde tik die de opa vervolgens uitdeelt.

Bijzonderen film. Op de één of andere manier de gehele film met een grote glimlach gekeken, terwijl het toch echt bol stond van het drama. Zeer knap geregiseerd en geacteerd.