Tequila Sunrise (1988)

Intrigerend misdaadverhaal met een complex opgebouwde, ietwat verwarrende verhaallijn.

Vind de film op zich niet slecht, maar er is nauwelijks sprake van enige spanning en er zitten nogal wat vreemde plotwendingen in. ***

Matige film over een ongewone vriendschap tussen een drugdealer en een agent. En is het niet hun werk dat de vriendschap breekt, dan is het wel een vrouw. Op zich dus een aardige driehoeksverhouding, maar het komt wat geforceerd over en nogal ongeloofwaardig. En dit geldt eigenlijk ook voor de rest van de film. Uiteraard is de cast wel de moeite waard, maar weten de film op zich niet te redden.

Had ooit, heeeel lang geleden de vhs van deze gekocht. Maar voordat ik 'm kijken kon ging de videorecorder kapot. Paar jaar later wel een nieuwe gekocht, maar die werd - samen met de tv - gejat, alweer voordat ik aan deze band toegekomen was. En zo blijft dit dus eeuwig 'die film die ik nog niet gezien heb'. En heb ik dus de dvd al meer dan een keer gekocht...

Want van de film zelf onthou ik niet zo heel veel, het verhaal is toch echt nogal aan de slome kant en mist de actie en de spannende intrige teveel om je echt bij te blijven. En waar nou eigenlijk die vriendschap tussen Mel en Kurt op gebaseerd is komt toch ook niet zo erg goed over. Net zo min als waarom het dan ineens dik koek en ei is met Michelle. Wel hoe ontzettend jong ze hier allemaal nog zijn. Ai, daar ben ik zelf toch ook alweer zo'n vijfentwintig jaar ouder.

Raul Julia speelt inderdaad een mooie rol. De anderen, mwah, zouden me niet echt opvallen door deze film. Hoewel, Michelle is toch wel een echt mooie meid.

Ik vond dit een slechte film. Het bijzondere is dat deze film het enorm goed deed aan de box office (100 miljoen tegenover een kostenplaatje van 20 million dollar), maar dat kwam door het trio Gibson - Pfeiffer en Russell waar iedereen een hoop van verwachtte. Er zijn dus heel wat mensen opgelicht geweest toen, tenzij ze die film natuurlijk goed vonden...

De film bleef de hele lengte vastmodderen in een saaie liefdesdriehoek en een weinig gepeperde chemie tussen Gibson en Russell. Het leek alsof beide acteurs totaal niks met elkaar hadden en misschien achter de coulissen niet eens met elkaar konden opschieten. Maar ook met Pfeiffer botert het niet. Van de stomende seksscène met Gibson had ik meer willen zien dan vertroebelde beelden. Een totaal gebrek aan sfeer ook. Kortom: over de hele lijn een mislukking waar de makers er financieel goed vanaf komen. Enkel Raul Julia zorgt nog voor een lichtpuntje.

Flauw.

Ongeïnspireerd werkje met de sterren van dat moment, al vind ik van dat trio de heren tegenvallen. Michelle Pfeiffer bekoort mij iets meer, maar komt er eveneens bekaaid van af. Het script zwalpt immers en lijkt geregeld de weg kwijt. De liefdesdriehoek is flets en lijkt het tempo eerder tegen te werken dan dat het de film extra pit en schwung geeft. Teleurstellend dus.

2

Als maandagse afsluiter nog even Tequila Sunrise die qua naam maar al te bekend is en natuurlijk een cast van naam in het veld brengt. Het is sowieso de periode van de sterke maar typische jaren '80 actiethriller, maar dat is nog geen garantie dat deze Tequila Sunrise het ook goed doet. Lekkere cocktail trouwens, verschillende van naar binnen gegoten tijdens een vakantie op mijn 18de a 19de.

Maar goed, oude buddy's Dale en Nick tegenwoordig elkaar als drugshandelaar en rechercheur. Sowieso al bedenkelijk hoe zo'n Nick dan bij de politie komt met een dergelijke reputatie, en dan ook nog eens in dezelfde stad blijft met alle mogelijke beschuldigding en verwijt. Ga dan ergens anders werken en waarom laat een chef of commissaris dit toe? Maar goed, een kat en muis spel dus waar Dale zich al langere tijd gedraagt maar onder druk van het netwerk het slechte pad weer op wordt gedreven met een gretig politiekorps op de nek met Nick en Jo Ann als benodigden voor een driehoeksrelatie. En het moet gezegd dat de omgeving mooi is, de cast behoorlijk en Mel Gibson opzich een aimabel karakter neerzet.

Maar daar houdt het dan ook als snel op waar het verhaal me nooit een moment kan bekoren, de driehoeksverhouding ook iedere chemie mist, het geheel nooit een moment spannend wordt en ik dus ver voor de helft mijn interesse al volledig kwijt ben en het nog een zware bevalling is om het einde te halen. Daarom kan ik deze Tequila Sunrise dan ook geen voldoende geven en slechts een misser op praktisch alle vlakken noemen is.