Nirgendwo in Afrika (2001)

Onderhoudende film met mooie natuurbeelden.

Dramatisch gaat de film niet al te diep. Aan de andere kant laat de film mooi zien hoe mensen in een ver buitenland, met horten en stoten, kunnen aarden en zich ontplooien. Hierdoor kunnen ze hun zorgen 'op een afstandje houden', hoewel deze altijd sluimerend onderhuids aanwezig blijven.

Zeer mooi gemaakte film, die dramatisch inderdaad niet altijd bevredigt, maar dat wordt ruimschoots goed gemaakt door de sfeerbeelden en de acteerprestaties van bijvoorbeeld de kleine Regina - leuk om zo'n klein kind zo 'geloofwaardig' zien te acteren.

3,5* plus 0,5* voor de aangename kijkervaring.

Nogal braafjes, typisch Academy voer dus. Had desondanks niet gedacht dat ik de hele rit zonder verveling kon uitzitten, maar dit viel me erg mee. De mooie plaatjes (soms iets te mooi als je het mij vraagt) en de aardig cast zorgen ervoor dat deze film nog enigzins het aanzien waard is. Voor één keer dan...

Ik heb de film net als Roodkapje gezien op Canvas en wat betreft zijn/haar mening zou Roodkapje gerust gedeeltelijk familie van me kunnen zijn (al schrijf ik "er wordt" in plaats van "er word" ).

Ook ik vond de landschapsbeelden (en de beelden van die arme Toto) erg genietbaar en als ik ooit voldoende geld heb, ga ik zeker eens naar Afrika. Het verhaal blijft inderdaad een beetje aanmodderen, maar echt vervelen deed het niet. Toch was ik blij toen de film gedaan was. Op dat moment had ik het allemaal wel al gezien. De manier waarop de film eindigde vind ik ook nogal een minpunt, maar ja.

Al bij al overweegt het positieve; ik zou hem echter geen oscar gegeven hebben.

Conclusie: 3.5 sterretjes

Mooie, knap opgebouwde film. Heeft me geboeid. Een beetje ontgoocheld door het plotse einde, maar eigenlijk is de film een knip uit het leven zonder dat het een epos moet worden. Eenvoud is er ook een goed kenmerk van en het gegeven is origineel en dat is merkwaardig gelet op de vele oorlogssituaties die we, vooral om commerciële doeleinden, in films hebben moeten knabbelen. De tegenstellingen bij de personages worden mooi aan het licht gebracht. Veel meer diepgang hoeft voor mij niet en de cultuurverschillen tussen de arme, berustende afrikaan en de rusteloos zoekende blanke is mooi en passend naar voor geschoven.

Duitse Robinsons in Kenia

Laatste film van het jaar voor mij.

1938. Een gezin niet-praktizerende Duitse Joden zien het onheil afkomen en zoeken hun toevlucht in Kenia, nota bene onder Brits bestuur. Daarna vertelt de film tien jaar uit hun leven : hoe ze hun familie verliezen in de holocaust , hoe de vader terug wil keren naar Duitsland en hoe de moeder, die eerst afkerig was tegen een leven in Afrika, het land niet meer wil verlaten, hoe de dochter in harmonie met de locals opgroeit. Het verhaal, hoewel in niets spectactulairs, heeft een erg rijke inhoud. Het gaat over je hart verliezen, over zoeken waar je hart thuishoort en uiteindelijk tot het besef komen waar je hart zich thuisvoelt. Dit geldt niet enkel voor de relatie van de personages tot het land, maar ook tussen henzelf. Daarom vond ik het eind nog niet zo voor de hand liggend.

Ik vond het zeker een enthousiasmerende story, heel authentiek aanvoelend en met een goed gevoel, dat echter niet voorkwam dat het laatste half uur een tikkeltje aan de lange kant begon te worden. Wel een goede film over zich aanpassen in een ander land met prima acteurs.

Een film die duidelijk mikt op het sentiment en daarin slaagt dankzij prima optredens van vooral de bijrollen, de Afrikanen stelen toch echt de show hier. Het plot rammelt hier en daar en skipt op de verkeerde momenten grote tijdsdelen, maar toch weet het dankzij het mooie sfeertje te overtuigen.

3,5*

Een rustige vertelling die niet alleen ruim aandacht schenkt aan de prachtige natuur van West-Kenya en de assimilatie van buitenstaanders in die fraaie omgeving, maar ook de tegenstelling laat zien tussen de altijd wat gespannen westerlingen en de bedaarde “Hakuna matata”-levensstijl van de inheemse bevolking met z’n heel aparte rituelen.

Ontroerend om te zien hoe snel en makkelijk de jonge Regina zich thuis voelt in haar nieuwe omgeving in scherp contrast tot de problemen, die haar moeder (en ook een beetje haar vader) daarmee heeft. Gelukkig neemt Caroline Link daarna de tijd om de ontwikkelingen in de karakters van de diverse hoofdpersonen over het voetlicht brengen.

Een erg mooie film met een goed verhaal en uitstekend acteerwerk.

Een mooi Duits Drama die afgelopen zaterdagnacht weer eens te bewonderen was op de Duitse kwaliteitszender ARD. En het mooie daarvan is dat deze zender tegenwoordig zelfs in HD te bewonderen is, waardoor deze film in volle pracht te bewonderen is en ook nog eens zonder hinderlijke ondertitelingen (aangezien ik woon aan de Duitse grens, is het verstaan van de Duits taal geen probleem voor me).

Ondanks dat het best een lange zit is en de film hier en daar langdradig en soms ook wat saai is, zat het sentimentele verhaal verder goed in elkaar en wist de film me ook wel te boeien (soms vertederend en ontroerend) en spat hij natuurlijk visueel (prachtige beelden van Afrika) van het scherm. De hele film ademt ook een lekker broeierig Afrikaanse sfeertje uit. Ook zitten er wat beelden (middels herinneringen) in van de Joodse familie Redlich van hun Duitse thuisomgeving, waar ze van moeten vluchten vanwege het Nazi-regime. De volledige cast doet het prima en tilt deze film naar een hoog niveau. Met name o.a. Juliane Köhler (die ook bloot te zien is), Lea Kurka (als de jonge Regina) en Karoline Eckertz (als de oudere Regina) doen het prima en overtuigend, maar met name de onbekende afrikanen stelen vooral de show in deze film.

Gewoon een goed en vooral mooi (visueel met name) drama, waar je wel even de tijd voor moet nemen want hij duurt behoorlijk lang.

Een lange film die mij niet constant boeide. Het kostte mij enige moeite om hem af te kijken. Tegelijkertijd ben ik wel blij dat ik deze film gezien heb, want ik vind het een mooi verhaal, vooral de rol van de dochter sprak mij aan, en ik heb iets met Afrika. Het acteerwerk is goed en de muziek vind ik prachtig. Een voldoende. 3*

Een ietwat stoffige - je kan dit zowel letterlijk als figuurlijk opvatten - film over een Joods gezin dat snel inziet dat het de verkeerde kant opgaat in het Duitsland van de jaren 30. Het was toen in de beginjaren nog relatief makkelijk het land te ontvluchten als je daar de nodige middelen voor had.

De familie Redlich vlucht naar het weinig navolgbare Kenia. Vooral de vrouw des huizes zet haar vooroordelen om in de praktijk en vraagt zich openlijk af of het allemaal wel nodig was om Duitsland te ontvluchten of op zijn minst of het wel nodig was om naar Afrika te trekken. Het komt de relatie met haar man niet ten goede, een huwelijk dat al op een laag pitje stond.

Het decor is uiteraard prachtig en ook het acteerwerk is naar behoren. Fijn ook de authentieke taal. Misschien inhoudelijk hier en daar wat te gezapig, maar in zijn geheel best OK.