Smokey and the Bandit Part 3 (1983)

Ik had nooit gedacht dat het ooit nog gebeuren ging, maar bij deze film ging ik zowaar terug verlangen naar Burt Reynolds als 'Bandit'. Met andere woorden: What a piece of crap.

Buiten de scene waarin Patton nagespeeld wordt een bijzonder ergerniswekkende film. Als Cletus nog 1 keer 'I am the Bandit' had geschreeuwd was de tv uit het raam gegaan. Laat deze liggen, mensen!

1*.

Mijn god wat een achterlijke bedoeling was dit derde deel van Smokey and the Bandit. Qua niveau en humor deed hij niet veel onder van een gemiddelde Bassie en Adriaan aflevering. Het voordeel van een gemiddelde Bassie en Adriaan aflevering is dat ze maar kort duren, terwijl deze film circa 80 minuten duurt. Voor een film is dat best kort, maar voor deze film is het gewoon veel te lang en ook een pure marteling.

Het verhaal de humor en de uitvoering (een paar autostunts zijn nog aardig) zijn zo flauw/slecht en kinderachtig als maar wat. En hetzelfde geldt eigenlijk voor de cast met als dieptepunt Burt Reynolds lookalike Jerry Reed (inclusief snor en hoed) als de 'Bandit'. Maar dan wel een 'Bandit' met anorexia, mijn god wat zag hij er slecht uit. In het eerste deel van Smokey and the Bandit had Jerry Reed nog een leuke bijrol als de vrachtwagenchauffeur, maar hier in de rol van de 'Bandit' is hij gewoon schandalig slecht. Ook zitten er in deze film een aantal draken van een vrouwen die een hoofdrol spelen zoals Colleen Camp (ze zou goed thuishoren op een woonwagenkamp) en Faith Minton (ze leek net op een transseksueel).

De enige die deze film nog een beetje weet te redden is Jackie Gleason met zijn aardige rol als sheriff "Buford T. Justice". Maar ook hij was in deze film ver op zijn retour t.o.v. de eerste twee delen. Nee dit ellendig derde deel had gewoon nooit gemaakt mogen worden.

Tijdens de pauzes op het werk en de slag met deze Smokey and the Bandit part 3 waar we reeds de eerste twee zagen. En de collega's waren ondanks mijn tegenwerpingen erop gebrand dit deel ook te zien waarop na afronding afgelopen donderdag toch werd toegegeven dat we het beter bij alleen de eerste film hadden kunnen houden.

En voor de derde keer gaan we los met Bufford T. Justice, Big and Little Enos en....uhm geen Burt Reynolds? Nee, geen Reynolds maar wel Jerry Reed die in plaats van de vrachtwagen ditmaal mag invallen voor de Bandit en zich zelfs zo kleed met snor en al. Nou, schiet mij maar lekker, de film heeft sowieso al afgedaan op dat moment zonder Bandit, hoe kansloos! Voeg daar een flinter dun verhaaltje aan toe rondom een weddenschap tussen Enos en Justice waar an passant de inval Bandit bij betrokken wordt om het een beetje spannend te maken en dat is het dan wel.

Uiteraard is er de gebruikelijke chaos en achtervolgingen, doen er zich heel wat koddige momenten voor en is er zowaar één erg goede scène met de Klu Klux Klanners die achter een stel gekleurde kippenboertjes aanzitten en het moet gezegd dat die wel hilarisch is. Maar verder, ondanks Colleen Camp als eyecandy, is dit toch wel een hopeloze film waar men nooit aan had moeten beginnen die zelfs niet in de schaduw kan staan van het al matige tweede deel.