The People vs. Larry Flynt (1996)

Dat slotpleidooi van Norton .

Het pleidooi en de antwoorden op de vragen van de raadsheren zijn inderdaad indrukwekkend. Mooi betoog over de vrijheid van meningsuiting en gezien de Nederlandse politiek is dit nog steeds zeer actueel.

Niet bij iedereen doet de naam Larry Flynt een belletje rinkelen. De in 1942 in Kentucky geboren Flynt was een uitgever van pornografische bladen. Ook hij verdiende miljoenen met een mannenblad net als Hugh Hefner. Het verhaal van deze film is dus gebaseerd op het levensverhaal van Larry Flynt. Waargebeurd, dus.

De film is op zich boeiend, maar had wel moeite om 't af te kijken, eerlijk gezegd. Sommige scènes waren leuk en sommige waren 'n heel stuk minder. Elke keer toen Larry Flynt voor de rechter stond was er altijd wel iets grappigs aan de hand. Gaat ie een shirt aantrekken waarop staat: 'Fuck this court'. Leuk trouwens dat de cameo van Flynt, Larry Flynt zelf was.

2,5*

Ik vond de film wel aardig maar niet echt super. Mensen die ervan houden om tegen de gevestigde orde aan te schoppen zullen de film wel fantastisch vinden.

Ik zelf heb daar mijn bedenkingen bij. Vrijheid van meningsuiting is een enorm groot goed maar respect tonen ten opzichte van je medemens is dat mijns inziens ook. Dat laatste deed Larry Flynt niet al te veel zoals blijkt uit de film. Uit Wikipedia komt naar voren dat de film eigenlijk nog te positief is voorgesteld. Hieruit blijkt dat hij zijn dochter heeft onterft omdat zij ander meningen heeft dan hij. Zo blijkt maar weer eens hoe hypocriet hij toch eigenlijk is. Aan de ene kant schermen op het recht van meningsuiting maar tegelijkertijd als je kind een andere mening is toegedaan dan jij haar onterven. Dat soort gedrag zie je enorm vaak. Vandaar ook dat ik daar niet zoveel waardering voor op kan brengen en het mij tegen de borst stuit. Dan heb ik meer waardering voor de aanpak van Mandela, Ghandi e.d

Boeiende film met prima acteerprestatie van Woody Harrelson, en Courtney Love.

Ietwat lange maar mooi film met uitstekende vertolkingen. Forman bewijst weer eens een topregisseur te zijn. Harrelson steelt de show. Vermakelijk en onderhoudend maar niet altijd en overal even sterk. Goed.

Jammer dat Forman een eendagsvlieg blijkt te zien met One Flew over the Cuckoo's Nest. Amadeus valt best nog te pruimen maar Man on the Moon en deze film vielen enorm tegen.

De eerste scènes van de film vond ik best vermakelijk al had ik niet echt veel met het hoofdpersonage, waarschijnlijk omdat ik Harrelson maar zwak vond acteren. Naar het einde toe irriteerde ik me ook ongelooflijk aan hem. Net als aan Courtney Love overigens. Zoals bv. bij het overlijden van mrs Flint vond ik Harrelson enorm zwak, niet mijn type acteur mss. Edward Norton blijft dan als enige over die de film met zijn acteerprestatie naar een hogerniveau weet te tillen met zijn schitterende monologen.

Soit, na de vermakelijke eerste scènes daalt de film (mede door de als maar meer irriterende Harrelson en Love) naar een droef niveau. Meer dan wat dingen in de rechtbank die hilarisch zouden moet overkomen (maar dat voor mij duidelijk niet zijn buiten zijn shirt dan) is er niet (buiten de enkele pogingen tot drama uit beschouwing gelaten).

Verder allemaal erg standaard uitgewerkt. Een buis ga ik hem niet geven maar meer moet hij ook niet verwachten.


2,5*

Fijne biopic van Forman, al is het wat conventioneler in opzet dan superieure werken als Amadeus en Man on the Moon. Een film als deze valt of staat al snel bij hoe interessant de hoofdpersoon is, voor de rest is het wat standaadwerk. Larry Flynt is echter geen vervelende hoofdpersoon en het levert dan ook makkelijk een boeiende film op. Daarnaast vind ik de thema's die aangesneden persoonlijk wel interessant. Jammer alleen dat de film wel iets te lang duurt.

De rollen van Harrelson en Norton zijn uitstekend, maar Courtney Love sprong er voor mij bovenuit.

Een ding is echter wel erg zwak. Larry Flynt pleit aan het begin van de film ervoor om ook vagina's te fotograferen en hij krijgt zijn zin. Het is dan wel stompzinnig om te zien dat in diezelfde scène de film ineens preuts wordt en de vagina nogal opzichtig buitenbeeld houdt (een close-up tussen de benen, maar met een stang van het bed voor de vagina). Het laatste wat een film over Larry Flynt moet zijn is preuts.

3,5*

Films als deze zijn vaak erg afhankelijk van het hoofdpersonage. Is zo’n personage interessant dan krijg je vaak al een leukere/betere film dan als het personage in feite niet zo’n bijzonder leven heeft gehad.

Larry Flint is in ieder geval een bijzonder persoon, zoveel is zeker. Harrelson zet hem ook goed en geloofwaardig neer. Flynt is een man met een sterke eigen wil, die zich door niets en niemand, zelfs een aanslag op zijn leven, waardoor hij verlamd wordt, laat afschrikken, om zijn eigen blootblad op de markt te krijgen. Hij krijgt veel tegenstand en er volgen diverse rechtszaken, waarbij Flint op een gegeven moment zelfs een sinaasappel naar de rechter gooit.

Ook Norton en Courtney Love spelen erg goed. Toch zitten er tussen de op zich leuke rechtbankscènes door ook stukken die een stuk minder leuk en interessant zijn, waardoor de film soms wat inzakt. Verder is de regie van Milos Forman vrij vlak en is het vrij duidelijk dat hij zelf veel sympathie voor Flint had, want de man wordt soms wel erg de hemel in geprezen, terwijl dat in werkelijkheid niet zo was.

Is in ieder geval is het best een vermakelijke film, die uiteindelijk erg vooruit geholpen wordt door de sterke acteerprestaties. Zeker leuk om een keer gezien te hebben.

Kleine 3,5*

Wat is die Forman toch fantastisch. Ook deze film is weer ijzersterk. Enerzijds is PvsLF een leuk en kleurrijk portret van een flamboyant figuur. Dit brengt veel zeer sterke en aangename scenes met zich mee. Anderzijds is dit het ultieme betoog tegen burgertruttigheid en de bekrompen (religieuze) denkwijze van enge republikeinen. Vooral omdat een aantal vergelijkingen en betogen van Norton en Harrelson ijzersterk zijn.

Wanneer je deze film als intelligente karakterstudie bekijkt van één man, is niet alles even goed uitgewerkt en kort door de bocht. Dat komt voor een groot deel door de fragmentarische vertelwijze. Als je het groter bekijkt en dit ziet als statement tegen de gevestigde orde en een film voor vrijheid, is de film een absolute voltreffer. Ik zie dit dan ook met de nodige goodwill groter, al is het alleen omdat ik Forman in staat acht de ambitie te hebben om meer te willen en kunnen. 4 dikke sterren.

Freedom of Speech/Press en de strijd daar voor. Actueel thema idd...

Toch wel heerlijke filmpje hoor. Vooral geniaal als die in de rechtbank zit met een t-shirt waarop Fuck This Court staat . Voor de rest natuurlijk best interessant door al die rechtzaken en het hele leven van Larry Flynt. Woody Harrelson is geweldig!

Hmm een 3.5 stemmen voor een film met als gemiddelde een 3.5. Lekker burgerlijk, zo had Larry het niet gewild.

Maar wel een leuke film. Met nadruk op leuk. Want wat is dit een ongelofelijk bizar verhaal! Een verhaal dat eigenlijk een film verdient die meer is dan alleen leuk. Desalniettemin is het een uiterst vermakelijke film waarin Harrelson een superrol vertolkt gesteund door een jonge Norton die zoals altijd een superrol vertolkt.

Love was ook wel goed, maar speelde eigenlijk alleen zichzelf. Ga vandaag of morgen de docu kijken over Flynt, ben benieuwd in hoeverre de film overeenkomt met de docu!

Ow, en de poster is natuurlijk briljant!

Goede interessante film over de oprichter van het blad hustler. Was jaren geleden nog in de USA naar zo'n hustlershop geweest. Het stikte daar van de nieuwschierige touristen. Ze hadden daar ook allemaal van die shirts te koop met grappige/fouten teksten.

Dit pleidooi voor onbevooroordeeldheid en persoonlijke vrijheid is slim, grappig, bizar, schaamteloos vermaak met hilarische dialogen en de nodige serieuze momenten. De cast speelt goed, al wordt de hoofdpersoon wel te aangenaam voorgesteld.

Redelijk lange film, maar dat stoort nergens. De film blijft over de gehele lengte boeiend. Het waargebeurde verhaal wordt uitstekend uitgevoerd hier. Ook de acteerprestaties van Harrelson en Norton zijn erg overtuigend. 4 Sterren.

Prima film over het leven (gedeeltelijk) van Larry Flynt.

Flynt is de uitgeven van vele tijdschriften in de V.S., vooral dan van pornografische bladen en daar draait het hem allemaal om, nu kijkt men er niet naar op, maar destijds toen hij begon met het uitgeven van deze bladen was het note done.

Vele rechtszaken waren het gevolg, ook al omdat Flynt op zijn zachts gezegd niet de makkelijkste persoon was in de rechtszaal en menig rechter op zijn paard kreeg.

De rollen zijn prima vertolkt en vooral Courtney Love (mevr. Kurt Cobain) heeft me hier aangenaam verrast, ze speelt haar rol prefect (helaas overkomt haar in het echte leven ook ongeveer wat ze in deze rol uitbeeld).

Deze prent is me goed bevallen ondanks de lengte heeft hij me helemaal niet verveeld en een zwak moment heb ik niet kunnen ontdekken.

Prachtige film voor op een regenachtige zaterdag/zondagmiddag, tijdens het getik van regendruppels tegen de raam en een warme kop chocolademelk.

Courtney Love acteerde niet eens. Ze speelde gewoon zichzelf; een drugsverslaafde slet. Zelfde geldt voor Edward Norton, die in elke film dezelfde stem opzet met dezelfde lichaamstaal, motoriek en mimiek.

Schandalig hoe een eerlijke viezerik als Larry Flint werd geterroriseerd en gedemoniseerd terwijl de grootste smeerkees en pedofiel uit de geschiedenis van Amerika (Hugh Hefner) wel vrolijk door mocht gaat met zijn praktijken, puur omdat hij tot aan zijn ellebogen in de reet van het Witte Huis zat.

Democratie? Bullshit. Een hypocrisie vol met corruptici.

Goed acteerwerk, aardig verhaal. Net boeiend genoeg, maar eigenlijk vond ik hem te lang duren.

Herziening nummer 6 (gokje) sinds 1996/1997, maar de waardering blijft staan. Blijft een intrigerend verhaal met knappe vertolkingen en fijne regie. Verwonderlijk dat Milos Forman dit onderwerp koos

Leuk, maar wel eens iets leuker gevonden. Het eerste deel van de film had best wat vlotter gemogen. Ik mis hier en daar de schwung die bij de opkomst van zo'n kleurrijke vent hoort. Net wat te vaak dat het hapert. Daar zit ook een van de raarste momentjes. Flynt die opdracht geef om een foef in vol ornaat te fotograferen, maar Forman durft dat blijkbaar toch niet aan.

Hij laat het dan wel zo opzichtig uit beeld dat hij wellicht op die manier een punt maakt, maar toch. De film wint aan kleur vanaf de moordaanslag, waarna Harrelson de mogelijkheid krijgt om zich flink aan te stellen. Met z'n vrouw gaat het al niet veel beter. Onuitstaanbaar wicht, die Love, wat dat betreft prima gecast. Ze speelt eigenlijk zichzelf en doet dat met overgave.

Het wordt als het ware een tragikomedie die kan teren op Jesus H. Christs (het heeft meer van dat soort kleine visuele grapjes) fratsen in de rechtbank, de aftakeling van vooral Althea én van Norton. Zeg maar het lulletje van de film, die steeds voor paal wordt gezet, maar een verbaal eindschot mag afvuren. Een andere blikvanger is Judge Morrissey. Vreemde snuiter, die Flynt.

Zeer goeie film en de moeite waard om in je collectie te hebben.

Ik had een rechtbankfilm verwacht, maar er valt veel meer te vertellen over het leven van Larry Flynt.

Inhoudelijk blijft het een meesterlijk werkje over de vrije meningsuiting, ongeacht wie of wat ermee gekwetst kan worden, ik ben er echt dol op

Interessante film en onderwerp, jammer dat daarvan iets te veel afgeweken werd met al die vervelende scenes met Althea.

Prachtige film over de uitgever van een porno-magazine die vaak in de clinch ligt met justitie. Een geslaagde biopic (niet de eerste of laatste van regisseur Milos Forman) over het bewogen leven van Larry Flynt. Een boeiend en vermakelijk hoofdpersonage die tot het uiterste gaat als het gaat over vrijheid van meningsuiting. Niet direct een voor de hand liggende casting van zowel Woody Harrelson als Courtney Love, maar het pakt hier bijzonder goed uit. Een nipte 4.5 sterren.

Best knap om een film met zo'n uitgangspunt zo droog te maken. Er zitten best wat aardige momenten in, maar het blijft over het geheel te vlak en langdradig waardoor het vooral aanvoelt als een film die Boogie Nights probeert te zijn maar het geen moment is.

Deze was eerder, maar los van porno als connectie zie ik sowieso weinig overeenkomsten.

Het zijn beide films rond een vergelijkbaar thema die drama op een luchtige, humoristische manier brengen. Boogie Night slaagt in die opzet veel beter. Hier valt het een beetje tussen wal en schip.