Penny's Shadow (2011)

Genoeg bekende gezichten in één film gepropt, dus de cast is wel herkenbaar voor mij. Ex-soapies, (ex) actrices uit de serie Spangas en wat 'oude rotten'. Best leuk. Maar tja.... Ik hou niet van paarden. Echt totaal niet gewoon. Desondanks deze film toch maar een kans gegeven onder het motto 'Even een luchtige film'.

Dat kreeg ik inderdaad wel. Niet al te zwaar, maar ook geen topvermaak. Ik had de film waarschijnlijk veel beter kunnen waarderen als ik een jaar of 13 was of zelf paard zou rijden. De film zit vol stereotype personages (Gaby Blaaser haar personage Jorine bijvoorbeeld), de dialogen zijn vrij mat en de interactie tussen Kai en Lisa... Nee. Kwam niet uit de verf, die opgekropte woede en onmacht. Lisa/Liza deed het best aardig maar ik vind het toch overrated. Snap de lof niet zo.

Het is echt een tienerfilm. De muziek (Veelal zeurderig of zoek Nederlandstalig geneuzel), de gesprekken, de situaties.. Ik was er dan ook halverwege de film wel klaar mee. Gezeur om dat paard joh, gefrustreerde gedoe eromheen telkens. Ik kon me lastig inleven, laat ik het daar op houden.

Behoorlijk rommeltje deze paardenfilm over een paard met een (raaaaaaaaaaaaaarrrrrrrre) trauma, een jongedame die een speciale band krijgt met dat paard, en natuurlijk een lekkere jongen om mee te tongen. De film zit boordevol spectaculaire beelden van gegalloppeer over het Waddeneiland Ameland, fraai, en eigenlijk ook het enige dat de film kijkbaar maakt.

Want, sjongejongens, dat script. Om te huilen. Een kakmeisjesclub dat komt paardrijden, een band incl. een dikke excuusneger (excusez le mot) met het repertoire van allerlei zoetsappige Hollandsche liedjes (het is niet voor niets een TROS-productie), ach, eigenlijk alles. Zelfs een shetland-pony genaamd Rakker die als side-kick de allergrootste lachers in zijn reportoire heeft.

Gelukkig is daar hoofdrolspeelster Liza Sips die als enige soapie laat zien dat zij meer in haar mars heeft dan de rest van de cast. Dieptepunt is ongetwijfeld haar tegenspeler Levi van Kempen (ook een soapie) die gecast blijkt te zijn voor zijn blote torso. Geef die jongen alsjeblieft nooit meer een rol, zelfs niet in een soap, wat een non-talent.

Liza Sips op een steigerend paard op de natuurlijke 'steppe' van Ameland en een mooi geschoten onderwaterscene; ik kan er maar liefst 1,5* voor uitdelen, jawel! Hier had veel meer mee gedaan kunnen worden.

Natuurlijk ziet de toen 20-jarige Liza Sips er te oud uit om een meisje van zestien te spelen. En ja, er lopen wat karikaturale personages rond. De overdaad aan matige popdeuntjes, zeker in de tweede helft van de film, doen bij volwassenen wellicht ook de tenen krommen. Maar het verhaal van de band die ontstaat tussen Lisa [Sips], wiens paard pas is gestorven, en het paard Shadow, dat getraumatiseerd is na een ongeluk waarbij zijn eigenaar om het leven is gekomen, weet op fraaie wijze zware thema's als rouwverwerking, schuld en niet te vergeten de onuitwisbare band tussen paard en berijder te verwerken in een film die paardenliefhebbers waarschijnlijk niet onberoerd zal laten. Het ontspannen spel van Tanja Jess en Rick Engelkes als de volwassenen is een plus, maar de film wordt gestolen door Rakker, de Shetlandpony. Steven de Jongs prima regie en fraai camerawerk van Richard van Oosterhout zorgen ervoor dat dit een film is die de doelgroep (vooral lezers van het tijdschrift Penny die de film produceerde en waarnaar de film is vernoemd) uitstekend bediend.