Cedar Rapids (2011)

Kort samengevat .. gezellig.

Best een leuke comedy, al houdt de film stevig vast aan bestaande formats en komt de meeste lol toch echt wel van de cast zelf. Helms vond ik iets teveel op een Ben Stiller stand-in lijken, vooral Reilly weet een aantal keren aardig grappig uit de hoek te komen. Heche vond ik letterlijk onherkenbaar, Whitlock Jr. een leuke verrassing. Hoe verder de film vorderde, hoe grappiger z'n personage werd.

Beetje jammer van de wat lauwe climax. Een eeuwig pijnpunt voor comedies als deze, maar blijkbaar hoort het erbij. Vind het altijd jammer om tijd te verliezen aan amper werkende drama stukjes, daar kijk ik dit soort filmpjes uiteindelijk niet voor.

Uiteindelijk resulteert deze film in een gezellig onderonsje tussen 4 fijne acteurs, Helms vond ik jammer genoeg de minste uit het gezelschap, maar vervelend vond ik hem verder ook weer niet en de rest vangt hem aardig op.

Aardig avondvullertje, veel meer is het ook niet, maar af en toe wat gezapige gezelligheid kan ook geen kwaad.

3.0*

Youth in Revolt was al geen onverdienstelijk werkje, maar met Cedar Rapids doet Arteta er nog een lekker schepje melige feelgoodness bovenop. & i loved it.

Sterker nog, vond dit één van de leukste (kleine) filmpjes die ik in tijden heb gezien. De meeste komedies doen me qua feeling niet zoveel, maar deze had de juiste toon. Erg grappig dankzij Reilly (terwijl ik dat type personage zelden geslaagd vind!) en Helms is zoals altijd erg sterk. Heeft sowieso veel credits dankzij The Office US, fijne acteur waar ik een film voor aan zou zetten.

Ook Whitlock JR is een prima aanvulling op het gezelschap. Zeker richting het einde erg komisch (feestje) en om het viertal te volmaken is er Anne Heche met een fijn personage. Het doet geen moeite om een originele lijn uit te stippelen maar in plaats daarvan vertrouwd Arteta op z'n cast en dat zou ik ook hebben gedaan..

Een beter tussendoortje zal ik niet snel kunnen bedenken, echt mijn type cast dit...heerlijk!

Eindelijk weer eens een komedie die me erg wist te boeien heerlijke subtiele humor en een geweldige cast, Ed Helms is geniaal als Tim Lippe enJohn C. Reilly is weer goed op dreef als Dean Ziegler , voor het vrouwelijke schoon moeten we bij in deze film bij de mooie Anne Heche zijn verder nog piep kleine rol van Sigourney Weaver als Macy Vanderhei al met al een

must see.

Fijn filmpje dat net iets mist om echt memorabel te zijn. De humor werkt op sommige momenten erg goed (die oneliners van Reilly ), maar soms is het ook wat minder. Sowieso ben ik geen geweldige fan van Ed Helms. Speelt vaak datzelfde goody-two-shoes-typetje en in Cedar Rapids is het weer van dattum. Hij heeft ook altijd de neiging om zich wat schuldig te maken aan overacting, maar weet zich hier gelukkig grotendeels in te houden. Echt op de zenuwen werken doet hij dus niet, maar met een andere hoofdrolspeler had dit voor mij waarschijnlijk beter gewerkt. Ook de laatste 20 minuten zijn er wat te veel aan, maar verder een gezellige wegkijker zoals Onderhond al zei.

3*

Standaard komedie over een slome verzekeringsagent, netaan voldoende door de gein van Reilly. Leuk voor tussendoor, echt hangen blijft de film niet.

Soms schuddebuiken.

Het is vooral Reilly die verlaat de show steelt als gesjeesde verzekeringsagent in een verhaal dat verder weinig boeit. Helms doet het ook niet slecht, maar als main attraction schiet hij wel te kort. Gelukkig zijn de bijrollen vaak prima. Meer schaterlachen had gekund en het zoetige einde is ook al onnodig, maar schuddebuiken moet soms kunnen bij deze komedie.

Goed.

Beetje een tegenvallende film. Waar het sfeertje en de acteurs leuk zijn, is de humor een stuk minder en heb ik uiteindelijk weinig gelachen bij de film. Een beetje het geval van vlees noch vis.

2,5

Net als Youth in Revolt weer een film van Arteta die me niet echt aanstond. Helms zelf is vervelend als lulletje lappenkatoen die op een conventie het ware leven ontdekt, zijnde sex, drugs en omkoping. Het personage irriteert echter nogal waardoor we voor de fun verder moeten kijken naar de vuilbekkende Reilly en vooral Whitlock Jr. die een fantastische droogkloterige deliverance heeft; hulde voor die man. Voor de rest niet of nauwelijks van genoten.

1,5*.

Middelmatige komedie die er niet in slaagt doel te treffen. Hoofschuldige is hoofdrolspeler Ed Helms, hier akterend als een geforceerde kruising tussen Ben Stiller en Steve Carell. Niet alle schuld ligt echter bij hem, want het script is ook erg voorspelbaar en weinig inventief. Jammer, want er zijn hier en daar wel wat leuke momenten en vooral John C. Reilly en Anne Heche zetten leuke personages neer.

Best een aardige film met dito cast incluis voldoende veelbelovende ingrediënten als seks en drugs. Toch blijft het allemaal wat aan de brave kant en vooral het cliché Hollywood einde is jammer. De klassieke grap in de aftiteling die ik me nog herinner van m'n oom met Oud & Nieuw ergens in de tachtiger jaren ofzo daargelaten.

Aardig, niks verrassend, dus prima filmpje.

Helms, C. Reilly en Whitlock Jr. doen het allemaal oke. Af en toe geslaagde grap. En de nodige cliché's.

Voor op een zondag was deze precies goed.

Nogal te flauwe komedie met veel typische Amerikaanse cliché humor en alleen door Reilly nog bij vlagen leuk te noemen is.

Na Bradly Cooper en Zach Galifianakis is het nu aan de derde hoofdrolspeler uit The Hangover de beurt om het alleen eens te proberen. Waar de andere er nog redelijk in weten te slagen om het soort personage waarmee ze bekend zijn geworden naar een andere film te kopiëren, blijft Helms toch niet meer dan een simpele loser waar er al zoveel van zijn. Waar komedie-iconen als Carel of Ferrell mij aan het schaterlachen krijgt zonder ook meer een woord te zeggen heeft Helms daar duidelijk hulp bij nodig in de vorm van een paar aardige grappen. Vooral John C. Reilly laat zien hoe het wel moet, zelfs wanneer de grappen erg goedkope en plat zijn.

Wat betreft inhoud stelt de film niet bijster veel voor en wat er gelukkig geen poging gedaan om er een boodschap in te verpakken in de vorm van drama. Cedar Repaids is simpel, luchtig en vooral erg gemakkelijk scoren

2,5* omdat Reilly de leukste is (en dat zegt genoeg over de rest)

Toch eigenlijk een beetje een nietszeggende komedie. De film is opzicht niet slecht maar echt gelachen heb ik eigenlijk nergens om. Probleem met deze film is eigenlijk hoofdrolspeler Ed Helms. Normaal hangt hij altijd wel de clown uit en is hij best grappig maar in deze film speelt hij juist een serieuze sullige sukkel en die combinatie past niet echt bij hem (in het laatste gedeelte van de film komt hij nog een beetje los). Degene die deze film nog enigszins redt en ook het meest grappige is, is John C. Reilly (met buikje ) maar dat is hem wel toevertrouwd. Anne Heche is trouwens vreselijk in deze film met haar hoge irritante stem maar dankzij haar uiterlijk is ze wel nog enigszins genietbaar. Van het verhaal moet je overigens niet veel voorstellen, het begint nog best leuk maar al snel wordt het een flauwe en soms ook best een saaie bedoeling. De film duurt met 80 minuten gelukkig niet echt lang waardoor hij wel best te doen is voor een keertje.

O ja de "Golden Earring" is ook aanwezig in deze film

Goeie film waarin een verzekeringsagent uit een klein stadje naar een grote verzekeringsconventie gaat in de grote stad. En hier komt hij erachter dat het leven rondom hem minder braaf is dan hijzelf. Niet hilarisch, maar wel grappig. Het verhaal op zich stelt niet al te veel voor, maar de personages zijn wel goed uitgewerkt waardoor dit nog net 3.5 sterren oplevert.

Frank Capra leeft! In ieder geval lijken we de geest van zijn werk terug te vinden in Cedar Rapids, tenminste als we even voorbij het gevloek, de seks, de drugs en de hoertjes kijken. Hoewel, dat blijft allemaal ook zeer braaf. Maar de verhaalontwikkeling, het moraal en het type personages zijn puur Capra. Niet dat dit ooit ook maar enigszins in de buurt komt van, zeg, It's a Wonderful Life, maar het is wel een alleraardigste feelgood-film met een gezond screwballgehalte en vooral een cast die er meer van maakt dan er eigenlijk in zit, zeker John C. Reilly en Anne Heche. Verwacht geen hoogstaande film, maar zoals Onderhond al zei kan soms een gezapige, gezellige film als Cedar Rapids geen kwaad. Nu moet Arteta nog alleen maar de donkere, bijna wanhopige onderlaag van Capra vinden en misschien wordt het nog eens echt wat.

3*

Prettige maar geen hoogstaande feelgoodmovie die het moet hebben van de leuke cast. Vooral Heche en Reilly weten te overtuigen. Helms mist nog wat charisma om een film te kunnen dragen maar de bijrollen zijn dan weer wel erg leuk. De film is gezellig maar zal niet lang in mijn herinnering blijven.

Gemiddeld.

Had er in eerste instantie niet echt bijster veel van verwacht, maar moet bekennen dat de film lekker wegkijkt. Het naïeve straalt gewoon van Lippe af en hij komt in Cedar Rapids terecht waar hij van zijn baas een Diamond-award moet zien binnen te slepen.
Uitgerekend de 2 personen (Joan en Ziegler) met wie hij niet mag omgaan zijn de mensen die hem op sleeptouw nemen en hem laten kennis maken met de ruwe wereld buiten zijn "kerkelijke" dorpje.
Het is geen echte lachen-gieren-brullen-film, maar wel een waarbij mijn mondhoeken meerdere keren omhoog kwamen. Humor met een achterliggende gedachte...

Cedar Rapids schaart men onder het subgenre fish-out-of-water-comedy, zo las ik. Ik kende die term niet. Dus even opgezocht. Fish out of water refereert aan een persoon die zich in een omgeving bevindt die hem onbekend is en waarin hij zich niet op zijn gemak voelt. In films als Trading Places (1983), Some Like It Hot (1959) en Being There (1979) is dat bijvoorbeeld het geval. Deze films schaart men onder het kopje fish-out-of-water. Het gegeven van een personage in een onbekende omgeving, spreekt mij altijd wel aan. Prettig dat er een term voor is bedacht. Fijn ook dat er vele lijstjes zijn te vinden om eens door te spitten.

Cedar Rapids plaatst zijn held Tim Lippe (Ed Helms) buiten zijn vertrouwde omgeving op een congres voor verzekeringsmaatschappijen in het stedelijke Cedar Rapids. Een enorme schok voor een man die nog nooit een stap buiten zijn dorpse geboorteplaats heeft gezet. Tim is een saaie en plichtsgetrouwe man die je als nerd kunt betitelen. Een man die nogal hecht aan de kleur bruin. Kan het saaier? Hij draagt bruine truien, woont in Brown Valley en werkt voor een bedrijf dat Brown Star heet. In de film wordt deze stijve en bloedserieuze hark losgelaten op het congres dat in feite voor de deelnemers alleen als dekmantel dient om gigantisch te feesten.

En zo ontrolt zich een voorspelbare film met drinkgelagen, foute humor, met feelgood-momentjes en uiteraard met hernieuwde inzichten bij de personages. Ach, ik heb soms nog wel moeten lachen ook. En daarbij heeft die Ed Helms een terughoudende, sympathieke manier van acteren die niet irriteert. Dat scheelt ook.

Cedar Rapids is zo'n filmtitel die me wel iets zei, maar ik eigenlijk niet wist waarover het ging. Zo memorabel is deze film zeker niet nu ik hem heb gezien. alles behalve hoogstaand en gaande over een saaie sukkel die als verzekeringsagent van een klein stadje naar de grote stad mag naar één of andere conferentie.

Nouja, sukkel, de ma blijkt een echte womanizer te zijn. God mag weten hoe, ik zag de magic touch toch veel minder. Leuk zo'n rolletje erbij van John C. Reilly, al vond ik hem overdreven druk. Dan had ik het meer voor de nuchtere klaarkijkende Ronald Wilkes. Fijn ook om af en toe Kurtwood Smith te zien, de man die ik steeds link met de immer slechte Clarence Boddicker uit RoboCop.

Voor de rest een typische komedie met ongewone gebeurtenissen, beetje (foute) humor, enz .. Fijn om meegepikt te hebben, maar ik zal er niet van wakker liggen.