Hemel (2012)

Dit mag dan wel een Nederlandse Drama film zijn, maar helaas is dat meer van toepassing op de dramatische uitvoering van het verhaal dan het verhaal zelf (welke overigens ook niet veel soeps is). En dat de uitvoering dramatisch is komt vooral door de broodmagere (je kan o.a. de ribben zien en tellen en waarschijnlijk er ook de xylofoon op spelen) en borstloze hoofdrolspeelster Hannah Hoekstra in de irritante rol van de niet sympathieke Hemel (voilà de titel van de film), die alleen maar aan seks denkt (ook doet) en om haar draait dan ook het hele verhaal, welke is opgedeeld in 8 hoofdstukken.

In deze film zit best veel bloot (o.a. continue in de eerste 10 minuten van het verhaal, wat tevens het eerste hoofdstuk is met de passende naam "Genitale fase") en dat vind ik altijd wel leuk en mooi om te zien in een film, maar omdat het bloot in deze film volledig op conto komt van Hannah Hoekstra was het eigenlijk niet leuk en mooi om te zien en had het ook wel iets weg van horror, omdat Hannah Hoekstra zo uit een concentratiekamp had kunnen komen. Dus wat dat betreft is het inderdaad jammer dat men niet heeft gekozen voor een vrouw met een normaal figuur en die ook nog borsten heeft (zoals bijvoorbeeld Eva Duijvestein, die ook in deze film te zien is), want dan had ik waarschijnlijk deze film leuker gevonden.

In dit verhaal draait het dus volledig om Hemel, die na het overlijden van haar moeder samen met haar vader Gijs (gespeeld door Hans Dagelet) een gezin vormt. Hemel denkt vooral aan seks en gaat veel om met verschillende mannen (die ze o.a. verlijdt met teksten zoals "Ik heb een hele natte kut, wil je even voelen") en vader Gijs die een veilingmeester is en ook trompet speelt, gaat om met jonge vrouwen (zo vader, zo dochter ) die dan zijn nieuwe liefde worden en daar heeft Hemel het wat moeilijk mee en daar draait het dan om in dit verhaal.

Zoals eerder gezegd bestaat het verhaal uit 8 hoofdstukken (die allemaal maar weinig voorstellen en ook nauwelijks inhoud hebben en ook maar iets van 9 minuten duren) en wel de volgende:

1e "Genitale fase": draait om Hemel en haar vriendje Joris (gespeeld door Ward Weemhoff) en speelt zich af in de slaapkamer van Joris waarbij ze alleen maar over seks en liefde praten (o.a. "Ik kan een man die zoveel van zijn vrouw houdt, dat hij zelfs een keer de poep van haar heeft opgegeten" en "Je steekt toch ook je pik in mijn poep", waarop Joris zegt "Ja, ik was de weg kwijt") en waarbij Hemel op een gegeven moment staande gaat plassen op het toilet en als ze daarna weer terug gaat naar de slaapkamer, wordt vanwege hygiëne (waar Joris naar streeft) haar behaarde vagina geschoren door Joris.

2e "Mohammed": draait om Hemel en een allochtone man (gespeeld door Abdullah el Baoudi) die ze ontmoet en versierd in een discotheek, waarna ze met de scooter naar zijn appartement gaan en seks hebben. Je zou vanwege de hoofdstuktitel verwachten dat de naam van de man dan "Mohammed" is, maar dat is niet zo, maar Hemel noemt alle allochtone mannen gewoon "Mohammed".

3e "Vader en Dochter": draait om Hemel en haar vader Gijs, die samen een goede en ook wel vreemde relatie met elkaar hebben. Zo stoeien ze een beetje met elkaar waarna Hemel op haar vader gaat zitten als die op de grond ligt en die dan zegt "Je zit op mijn buik, ik moet poepen". Later in het verhaal stapt ze ook gewoon bloot uit de douche en loopt ze naar hem toe en omhelst ze hem. Ook draait het in dit verhaal om de jonge vriendin van Gijs, te weten Emma (gespeeld door Eva Duijvestein en die hadden ze wat mij dus betreft, qua uiterlijk, beter kunnen kiezen voor de hoofdrol van Hemel), waar Gijs op het punt staat om hun relatie te beëindigen.

4e "Waar god woont": draait om Hemel die samen met een man naar zijn appartement gaat en daar hardhandig erachter komt dat de man van SM houdt en wurgseks op haar gaat uitvoeren. Daarna gaat ze doodleuk naar het verjaardagsfeest van haar stiefbroer en zegt ze dat ze een SM-figuur heeft ontmoet waarbij ze "wurgseks" heeft gehad en dat ze dat doodvermoeiend vond Dat zegt ze overigens als geintjes. Op dat verjaardagsfeest ontmoet Hemel ook de vriendin van de stiefbroer, die zeer gelovig is en nog nooit seks heeft gehad.

5e "Jij maakt mij mens": draait om vader Gijs en zijn nieuwe jonge vriendin Sophie (gespeeld door Rifka Lodeizen), die de verjaardag van Hemel met zijn drieën gaan vieren in een restaurant en waar Hemel dus voor het eerst kennis maakt met Sophie (gespeeld door Rifka Lodeizen).

6e "Verliefd": draait om Hemel en haar nieuwe vriend Douwe (gespeeld door Mark Rietman), die een vriend is van haar vader. Daarbij lopen ze op een gegeven samen op het strand en ontmoeten ze een visser/jutter die Douwe kent en waar Hemel op een gegeven moment tegen zegt "Ik ben dit jaar veels te nat" en ook doet ze op een niet leuke manier tegen hem alsof ze "Gilles de la Tourette" heeft.

7e "Sevillana": Sevillana is een een bepaalde vorm van muziek en volksdans uit Andalusië (Zuid-Spanje) en daar speelt dit hoofdstuk zich in af en draait om Hemel en haar vader Gijs, waarbij Hemel op een gegeven moment ziek (wat ze heeft is onduidelijk) wordt en ook de drang heeft om van een dak af te springen, omdat ze dat laatst iemand zag doen. Had ze dat maar overigens gedaan, want dan was de film tenminste afgelopen

8e "Gewone thee": draait om Hemel die naar Brechtje (gespeeld door Barbara Sarafian) gaat, die vroeger een vriendin en werkcollega was van haar vader Gijs en daar drinken ze samen dan gewone thee (dus zonder smaakje) en praat Brechtje over vroeger toen Hemel nog maar een paar jaar oud was en haar vader haar steeds meenam naar zijn werk. Tijdens het luisteren krijgt Hemel een bloedneusen is het verhaal gelukkig ook gelijk afgelopen.

Al met al gewoon een slechte Nederlandse Drama film, waarvan het verhaal totaal niet weet te boeien, te vermaken of te ontroeren. Zowel het verhaal als de uitvoering ervan stelt weinig voor en dat komt omdat het qua verhaal ontbreekt aan inhoud en qua uitvoering stoor je je de hele tijd aan hoofdrolspeelster Hannah Hoekstra, die je vanwege haar magere uiterlijk liever niet bloot wil zien, in de hoofdrol van de irritante en niet sympathieke Hemel. Toch krijgt deze film nog één puntje van mij en dat komt omdat het verhaal gelukkig maar 75 minuten duurt en veel tenenkrommende slechte dialogen bij mij nog enigszins humoristisch overkomen.

P.S. vanwege de volgende film (beter gezegd Documentaire) "Nieuwe Tieten (2013)" van regisseuse Sacha Polak, kan ik me achteraf voorstellen dat ze gekozen heeft voor Hannah Hoekstra als hoofdrolspeelster in deze film.

Aan het slot weet iedere kijker wat het gedeeld verdriet is tussen vader en dochter, en dan moet er een emotiebom ontladen tussen kijker en protagonisten. Maar Polak blijft gestileerd en afstandelijk Hemel-staren. Dat is zelfs voor de getalenteerde Hoekstra teveel.

Irritant verwend kutkind neukt alles aan elkaar en is onaardig tegen iedereen in haar omgeving. Als het mijn dochter was had ik haar halverwege de film een enorme ram voor d'r muil gegeven. Verdient ze echt. Zelden kon ik me zo slecht inleven in een personage. Ik dacht ook echt "toe spring maar dan zijn we van je af" als ze op dat dak staat. Wellicht is dat toch een compliment voor de makers...

Je hebt Hemel en de Hel. Deze film is de hel!

Wat een saaie k. u. t. film, en wat krijg je een hekel aan Hannah Hoekstra die gewoon alles doet, wat haar door de regisseur gevraagd wordt, staand zeiken, veel seks en volledig onaantrekkelijk naakt constant eigenlijk en graat-mager... Terwijl ik toevallig haar film de Helleveeg eerder heb gezien van d'r, waarin ze werkelijk een prachtrol neerzet, die was echt top. Maar deze Hemel uit 2012 is vreselijk! De enige overeenkomst tussen deze films , is dat ze een grote bek heeft en alles zegt , wat in haar opkomt zonder enige schaamte...In de Helleveeg is dat leuk, hier ist bloedirritant...... Helleveeg 4 a 5 sterren, Hemel 0,25 sterretje zonder licht....

Twee keer niks is niks. Zonde van mijn tijd.

Wat een gedrocht van een film. Voor zover je dit een film kunt noemen.

Elke keer weer vraag ik me na afloop af: waarom doe ik mezelf dit aan?

Telkens weer na een Nederlandse drama film (wat uiteindelijk altijd een dramatisch, belabberd, slecht stuk ellende is) vraag ik mezelf af waarom ik mezelf zo martel. Er is nog geen één Nederlandse drama geweest die mij heeft geboeid of weten te raken. Of überhaupt die ik met een voldoende kon bestempelen.

Ze weten het gewoon niet te brengen.

En dan nog te zwijgen over H. Hoekstra, waar ik me normaal gesproken al dood aan irriteer in films, maar die zichzelf nu zo uitgehongerd heeft dat haar ribben en botten uitsteken. Niet lullig bedoeld, maar ik werd gewoon misselijk van de eerste 10 minuten dat ze in beeld was. En niet alleen om het feit dat ze broodmager was, maar ook aan die hele "seks"scène met het laten scheren van haar poes included. Walgelijk.

Verder gebeurde er hélémaal niks. Zero. Saaie bedoeling.

Een halve ster is nog te veel.

Lekker aan het body shamen hier Jorderientje. Chappeau.

Uitstekende dromerige film, puik acteerwerk van de twee hoofdpersonages.

Wat een vreselijk gedrocht is dit. Een gezocht drama dat maar nergens kan boeien. Veel minder seks en een betere ontwikkeling en diepgang bij en na haar bedpartners had het verhaal een beetje kunnen redden. Hoekstra kan wellicht aardig spelen, maar hier had ze ook beter haar kleren aan kunnen houden.

Ik weet wel welke film ik voortaan opzet als m'n insomnia weer es opspeelt.

Verhaal van Hemel verteld in 8 korte verhalen. Ik vond het allemaal zo slecht niet.

Veel dialogen veelal over seks, en de ideeën van Hemel hierover.

In de openingsscène ligt Hemel [Hannah Hoekstra] rollebollen met Joris [Ward Weemhoof]. Ze is een opdringerige, seksueel assertieve mannenverslinder. En een vrouw, dus moet haar promiscuïteit schijnbaar wel door een of ander trauma zijn veroorzaakt. Haar vader [Hans Dagelet] zal daar wel iets mee te maken hebben. Een broodmagere Hannah Hoekstra stort zich vol overgave op haar rol, maar haar personage is net zo afstotelijk als het scenario. Polak en scenarist Helena van der Meulen dachten waarschijnlijk een veelzeggende film te hebben gemaakt. Het zei mij helemaal niets.