De Nærmeste (2015)

Een bijzonder drama met een gedurfd verhaal over een vrouw die besluit haar halfbroer, die ze nooit heeft gekend, op te zoeken. Het contact verloopt in het begin erg moeizaam maar al snel springt er een seksuele vonk over, dit brengt natuurlijk de nodige problemen met zich mee.

Ik vond het een interessante film met een niet alledaags onderwerp, taboe's zijn natuurlijk altijd interessant, het voelt een beetje ongemakkelijk aan maar ik heb toch de gehele film geboeid zitten kijken. Helaas wordt niet alles duidelijk gemaakt, niet alles wordt getoond waardoor ik soms het gevoel kreeg dat ik iets had gemist. Ook het open einde vond ik een klein beetje tegenvallen, dat had wat mij betreft iets beter uitgewerkt mogen worden, ik had graag meer duidelijkheid gezien. Er wordt wel prima gespeeld en Ine Marie Wilmann is absoluut geen straf om naar te kijken. 3 dikke sterren.

Vrij zwakke onsamenhangende film over een verboden relatie tussen een halfbroer en halfzus. Hoewel het plot nog enigszins interessant kon zijn, vond ik de uitwerking niet geweldig. Het leek alsof er stukken uit de film werden gehaald waardoor ik het geheel niet kon plaatsen. De montage was belabberd en echt veel diepgang zit er niet in de film.

Ook de relatie met de moeder was pover, zowel met de zoon als met de dochter. Het kwam allemaal iets,te goedkoop over. Jammer, maar dit was toch één van die zwakke films uit Scandinavië. Jawel, die bestaan ook ...

Letterlijk en figuurlijk een kille film over de incestueuze verhouding tussen een getrouwde man en zijn halfzuster. Het valt niet mee om zoiets als een warm gevoel te krijgen voor de personages. Dat komt vooral omdat de film een berg onbeantwoorde vragen oproept naar het waarom.

Het lijkt erop dat regisseur/schrijfster Anne Sewitsky in dit psychodrama de weg van de minste weerstand kiest en dat tracht te compenseren met fraaie opnamen van winters Oslo.

Gaandeweg krijgt het verhaal meer inhoud en vorm en wordt je wel meegesleept in deze problematiek. Minpuntjes zijn de lange kinderballet scenes, de irritante hoofdrolspeelster en de vreemde muziekkeuze. Toch de moeite waard om kennis van te nemen.

Een zwakke film die niet van de grond komt. Te veel onduidelijkheden , met name de moeder Onnodige vulling met ballet, vriendinnen , die niets aan de kern van het verhaal toevoegen. Ik heb lekker gezapt en zocht de stukken op met broer en zus samen, die vooral flink van bil gingen. Teleurstellende film waar ik meer diepgang van had verwacht. Van de 100 minuten heb ik er vijftig van gemaakt.

Eigenlijk nog niet eens zo slecht als ik van tevoren had gedacht. Was ook wel benieuwd naar wat er allemaal zou gebeuren en hoe het zou aflopen. Als je de lat niet al te hoog legt, kom je er prima doorheen en is te zien hoe de relatie is tussen de hoofdrolspeelster en haar moeder, haar beste vriendin, haar sociale kring en vooral met haar broer.

Ergens had ik vooral het idee dat de lust vooral werd gecombineerd met een leegte en het idee nergens in te passen. Steeds maar weer het idee afgewezen te worden door van alles en iedereen. Het gebroken gevoel dat gecombineerd wordt met naïviteit en onzekerheid. Vond de hoofdrolspeelster trouwens een leuke meid, maar de broer echt afschuwelijk. Zeker naar het einde toe.

Enfin, op wat "saaie" stukken na die meer als vulling werden gebruikt (balletscenes) toch de moeite waard om eens te kijken.