De Nærmeste (2015)

Vrij zwakke onsamenhangende film over een verboden relatie tussen een halfbroer en halfzus. Hoewel het plot nog enigszins interessant kon zijn, vond ik de uitwerking niet geweldig. Het leek alsof er stukken uit de film werden gehaald waardoor ik het geheel niet kon plaatsen. De montage was belabberd en echt veel diepgang zit er niet in de film.

Ook de relatie met de moeder was pover, zowel met de zoon als met de dochter. Het kwam allemaal iets,te goedkoop over. Jammer, maar dit was toch één van die zwakke films uit Scandinavië. Jawel, die bestaan ook ...

Letterlijk en figuurlijk een kille film over de incestueuze verhouding tussen een getrouwde man en zijn halfzuster. Het valt niet mee om zoiets als een warm gevoel te krijgen voor de personages. Dat komt vooral omdat de film een berg onbeantwoorde vragen oproept naar het waarom.

Het lijkt erop dat regisseur/schrijfster Anne Sewitsky in dit psychodrama de weg van de minste weerstand kiest en dat tracht te compenseren met fraaie opnamen van winters Oslo.

Eigenlijk nog niet eens zo slecht als ik van tevoren had gedacht. Was ook wel benieuwd naar wat er allemaal zou gebeuren en hoe het zou aflopen. Als je de lat niet al te hoog legt, kom je er prima doorheen en is te zien hoe de relatie is tussen de hoofdrolspeelster en haar moeder, haar beste vriendin, haar sociale kring en vooral met haar broer.

Ergens had ik vooral het idee dat de lust vooral werd gecombineerd met een leegte en het idee nergens in te passen. Steeds maar weer het idee afgewezen te worden door van alles en iedereen. Het gebroken gevoel dat gecombineerd wordt met naïviteit en onzekerheid. Vond de hoofdrolspeelster trouwens een leuke meid, maar de broer echt afschuwelijk. Zeker naar het einde toe.

Enfin, op wat "saaie" stukken na die meer als vulling werden gebruikt (balletscenes) toch de moeite waard om eens te kijken.