Hemel (2012)

Bij de eerste 5 minuten had ik het idee dat ik naar een aflevering van "Meiden van Holland" zat te kijken. Neuken, kut, poep, "Jorisje" enz enz. Ook het wegscheren van het schaamhaar moest weer duidelijk in beeld gebracht worden. Weer een typische platvloerse Hollandse film dacht ik waar alles gezegd en getoond moet worden en waar ze niet het verschil weten tussen erotiek en porno. Ik dacht; lieve Hemel waar gaat dit heen! Maar goed, gaandeweg werd de film beter, Hemel was een dusdanig verward meisje dat in een enorme identiteitscrisis zat wat haar ongepast taalverbruik verklaarde. Dus, de eerste vijf minuten pasten wel in de context van het verhaal. Onaantrekkelijk was Hemel, zeer goed geacteerd door Hannah Hoekstra zeker niet, althans zo lang ze haar kleren aan had. Naakt zag ze er niet uit. Het is vanwege het zeer goede spel van deze actrice en het toch ook wel zeer goede einde dat deze film van mij een voldoende krijgt, hoewel op visueel vlak deze film mij absoluut niet kon bekoren. Maar 'soit', ik heb aanzienlijk slechtere Nederlandse films gezien. Dus laat ik eens een keer gul zijn.

3,0*

Hemel, waar heeft dat kind in godsnaam last van?
De film begint met een aantal seks-scéne's, daarna opnieuw een aantal seks-scéne's, en als ik dan het vermoeden begin te krijgen dat er eindelijk iets van een verhaal begint, dan is dit zo slecht uitgewerkt dat ik weer begin te verlangen naar een goede seksscéne.

Nee, ik heb totaal geen problemen met seks in film, integendeel, maar ik hou ook van een goed script, en dat is hier ver te zoeken / onvindbaar.
Het meisje Hemel zit ergens mee, ze is beschadigd terwijl het er niet op lijkt dat ze in een instabiele omgeving is opgegroeid. Ze loopt rond met een obsessie voor seks en tevens een ongezonde relatie met haar eigen vader lijkt te willen reageert haar frustraties en jaloezie af op mensen die juist heel vriendelijk tegen haar zijn.
Ze gaat op een dak op het randje staan twijfelen om zichzelf te pletter te laten vallen, omdat.... eehh...

Tsja, en als het nou allemaal nog enigszins begrijpelijk zou zijn (of worden) waarom ze dit allemaal doet zou ik me nog willen proberen in te leven, maar dat is, en blijft onduidelijk, en zo zit er geen enkele ontwikkeling in de film en laat deze mij derhalve met een onbevredigend, en zelfs onprettig gevoel achter.

Aan Hannah Hoekstra ligt het niet. Ze acteert goed maakt het met haar verschijning zo af en toe nog de moeite waard om naar te kijken. Iedereen acteerde eigenlijk wel goed. De soundtrack was minimaal, maar wel goed. Ik heb wel het idee dat ik de "muziek" (voor zover je het muziek kunt noemen, het was meer af en toe een paar tonen) ken uit een andere film, maar ik heb geen idee welke.

Naakt met als functie beeldvulling vind ik eigenlijk best prima

En het eeuwige gezeur over de 'nederlandse' films met 'veel bloot' er in ben ik allang danig zat. Alsof er in buitenlandse films nooit iets te zien is - en alsof dat altijd het verhaal dient. En dan nog, wat is 'functioneel' uberhaupt in relatie met naakt. Leg het me uit.

Maar toch kan dat allemaal niet verhullen dat het plot wat aan de esoterische kant is. Wat Hemeltjelief zoekt, en wat haar vader daarmee te maken heeft ontgaat me. Of heb ik net die sleutelscene gemist... teveel afgeleid door de mysterieuze hoofdstuktitels. Ook alweer zo'n veeg teken van teveel pretenties, te krampachtig arty-farty.

Aan de positieve kant dan wel mooi spel, mooie beelden, een goeie soundtrack, en een mooi meisje dat ik graag eens op het hele menu van de snackbar zou trakteren. Want ze is wel wat erg mager.

'Seks is onhygiënisch, dat is het hele ding.'

Mijn Hemel, wat is dat meisje akelig mager. Bijna uitgemergeld. Als ik iets niet aantrekkelijk vind zijn het extreem magere meisjes waarbij je de ribben uit ziet steken. Zo zonde, want haar hoofdje is best aardig. Of kan aardig zijn. Nu was Joris ook net (Een hele lelijke) kabouter Spillebeen, dus dat matchte wel aardig. Al haar partners eigenlijk.

Al snel voelde ik een overweldigende afkeer voor dat meisje. De manier waarop ze sprak (stemgeluid, taalgebruik(, haar gedrag (Dat staand plassen, come on..)... Verschrikkelijk zeg. Ik kreeg maar geen band met dat kind, ondanks dat steeds duidelijker werd hoe verknipt ze is. Toch voelde ik niks van empathie. Het kon me niks schelen wat met haar gebeurde. Ligt dat aan mij, ben ik een monster, of heeft haar personage gewoon veel te weinig meegekregen om ook maar iets voor te voelen?

De zwaar ongezonde relatie met haar vader hielp hierbij ook niet. Je gooit je pa niet op de grond om vervolgens bovenop hem te klimmen en je benen om hem heen te klemmen. Waarom laat die vader dat u überhaupt toe, bleef ik me maar afvragen.

Ik bleef maar hopen op een verhaal, op psychologische diepgang, verklaringen, achtergronden.... Daarvoor in de plaats kreeg ik saaie dialogen, seks en een slap verhaal.

Snel vergeten, dit wanproduct.

^Wat Elineloves schrijft daar kan ik me grotendeels bij aansluiten.

Ik vind Hemel eerlijk gezegd een smerige film, met ranzige personages en vulgaire dialogen. Wel een dappere rol van de graatmagere Hannah Hoekstra die een behoorlijk deel van de film in haar blootje rond huppelt.

Heftige reacties. Aangenaam is de film zeker niet nee.

Empathie hangt af van de kijker. Het is ook niet het woord dat bij mij als eerste opkwam. Eerder gefascineerd door.

Ik zie een worsteling met gevoelens en identiteit, met als resultaat een vlucht naar voren via provocatie, stoerheid en (zelf) destructie. De behoefte aan moeder, de geschiedenis van de moeder en de rol vd moeder als vaders partner. De rol die Hemel eigenlijk in wil nemen of vervullen. Ze weet dat dat niet kan maar uit haar frustratie in verleidings-/claimgedrag ten opzichte van vader. (Wanhopig) willen vastklampen aan haar vader.

De wijze waarop nieuweling Hannah Hoekstra de rol van Hemel vertolkt vind ik zeer indrukwekkend. Ze heeft presence. En dat ze het heeft aangedurfd! Ik denk niet dat een andere actrice uit Nederland deze prestatie had kunnen neerzetten. Met Helena vd Meulen(scenario) en Sacha Polak (regie) voor mij toch zeker een 7 waard.

Empathie is misschien ook een kwestie van smaak (of ethiek?). Ik had er niks mee bij de hoofdpersonen in project-X, maar die film heeft een haast mythische status verworven.

Trouwens hoeveel empathie hadden Kubrick en Hitchcock eigenlijk met vrouwen? Of zie de heersende opvattingen van mannen (volk) in India over vrouwen nav recente gebeurtenissen (groepsverkr./moord).

Anyway, het gaat in eerste instantie om de film en/of acteerprestatie die wordt (af)geleverd. Laat ik mij dan toch ook maar eens gaan wagen aan Clockwork Orange. Kijken of ik empathie kan opbrengen voor de gewelddadigen.

Iedereen alvast een gelukkig en gezond 2013 toegewenst en niet te vergeten veel filmplezier!

En dat Monic Hendrickx een gouden kalf moge krijgen voor haar rol in tv-serie Penoza

Beetje een eigenaardige film, waar niet zo heel veel in gebeurd maar waarbij de film slechts kijkt naar Hemel, een een of ander vaag wijf die niet helemaal goed bij der hoofd is en met haar botheid echt tegen alles en iedereen weet te schoppen. De film wil uiteraard wel ergens naartoe (dat zie je ook wel aan het einde) Hemel deed me wel een beetje denken aan dat ene vage wijf uit Caged, ook hierin is ze weer op een buitengewone manier helemaal geobserdeerd door seks, en word ook op den duur bloedirritant. Hans Dagelet was nog wel een van de weinige die het nog wel goed deed. Voor de rest is deze film wel leuk om een keer te kijken, alleen om helemaal dubbel te liggen van de best ziekelijke redenaties, en het acteren van Hannah Hoekstra.

2,5*

In die eerste scène dacht ik even dat Hoekstra echt fellatio ging toepassen. Niet dus, en dat is jammer, want het enige dat ze nu in de mond gelegd kreeg waren bijzondere slechte en haast lachwekkende flarden dialoog. En in tegenstelling tot een Hans Dagelet (aardige rol nog wel) weet ze daar helemaal niets mee te doen. Ja, wat vuilbekken, maar het komt zo geacteerd en dus ongeloofwaardig over, dat je 90 minuten lang niets met de hoofdpersoon hebt. Hoogstens wekt het irritatie op.

En het thema van de film is wel aardig, maar wordt bijzonder zwak uitgewerkt. Wat seks in het begin, en vervolgens enkel nog verhaal. Waar bleef de seks, vroeg ik mij ineens af. En sowieso het hele gedrag van Hemel was mij een heel groot vraagteken. Toch niet enkel doordat de moeder is overleden? Ook de relatie met de vader (beide lijken toch wel op elkaar) is op zijn zachts vreemd te noemen, maar het waarom wordt ook in dezen niet gegeven. En nee, wat stille beelden tonen met wat gebliep en een gitaarakkoord als muziek toont alleen maar legt helemaal niets uit, of geeft zelfs maar geen hint. Dat heb ik vaker bij Nederlandse art-housefilms, dat men denkt door zo weinig mogelijk te zeggen, wel een goede film te maken. Joy is daar ook al zo een goed voorbeeld van.

En dan kunnen er nog wel een aantal shots inzitten die mooi zijn, en een tweede helft van de film die iets beter is, maar eigenlijk is dit als geheel gewoon een wanproduct. De ideeën zijn er nog wel, maar op zo een belabberde manier uitgewerkt. Toen Hans zijn pik nog tonen mocht (totaal onnodig, zo sneaky in de hoek van het beeld) wist ik genoeg: 0,5*.

Behoorlijk opmerkelijk dat het gros van de kijkers totaal niet begrepen heeft wat er nu eigenlijk aan de hand was, terwijl het langzaam maar zeker toch overduidelijk uit de doeken wordt gedaan. De zoektocht van Hemel naar haar identiteit. Lijkt ze nu op haar overleden moeder (die ze niet heeft gekend) of op haar vader? Via (zelf)destructie richting een bezinnende finale...

Het probleem is niet de vorm van de zoektocht (kortweg gezegd de naakt- en seksscenes), maar de uitwerking daarvan. Iedere keer als er weer een puzzelstukje bekend wordt, moet daar op gereageerd worden in de volgende scene waardoor het antwoord alsmaar duidelijker wordt. De puzzel wordt zodoende te snel opgelost door de(ze) kijker.

Recht-toe-recht-aan, maar toch in een mooifilmerij-mal gegoten.

Ik vond dit een erg goede film en het gaat best over een wereldwijf, staand plassen top scene, haar geschoren muts is ook erg gewaagd en zover ik weet is nog nooit eerder zo'n scheer scene gezien in een film. Ik snap de diepgang in deze film wel en vond hem erg interessant. Seks is slechts een metafoor voor haar zoeken naar haar identiteit, uiteindelijk knapt ze en huilt ze, dit vond ik een prachtige scene, ook de scene in het dak van Sevilla Rol van Hans dagelet was ook erg goed. Dit is ook een reden waarom ik de films Caged van brennikmeijer of Nina Satana erg goed vindt.

Film met ongelofelijk veel potentieel die helaas blijft steken in oppervlakkigheid. Het camerawerk weet de film staande te houden met een paar prima shots, maar dit was niet genoeg om het geheel naar een hoger plan te tillen. Dit deed het acteerwerk niet, hoewel Hannah Hoekstra mij gaandeweg de film toch enkele malen wist te verassen. Helaas was de dialoog die zij uitsprak voorzien van een enorme hoeveelheid knulligheid.

Toch een halfje extra voor de opera scène, 2.5 sterren.

goede verwoording. ik vond het ook allemaal net niks.

Mijn hemel! Waar heb ik nu naar zitten kijken? Volgens mij naar een film zonder kop of staart, met daar tussenin zoiets als een relaas over een nihilistische jonge vrouw, die volgens mij het noorden voorgoed kwijt is. Als Sacha Polak met sommige beelden én met vulgaire dialogen de huidige stand van onze beschaving wil schetsen, dan schiet zij wat mij betreft haar doel ver voorbij. Dit is gewoon bagger en elke relatie met de werkelijkheid berust volgens mij louter op toeval. Het verwondert mij daarom dat iemand überhaupt op het idee komt om een dergelijke film te maken.

Dit mag dan wel een Nederlandse Drama film zijn, maar helaas is dat meer van toepassing op de dramatische uitvoering van het verhaal dan het verhaal zelf (welke overigens ook niet veel soeps is). En dat de uitvoering dramatisch is komt vooral door de broodmagere (je kan o.a. de ribben zien en tellen en waarschijnlijk er ook de xylofoon op spelen) en borstloze hoofdrolspeelster Hannah Hoekstra in de irritante rol van de niet sympathieke Hemel (voilà de titel van de film), die alleen maar aan seks denkt (ook doet) en om haar draait dan ook het hele verhaal, welke is opgedeeld in 8 hoofdstukken.

In deze film zit best veel bloot (o.a. continue in de eerste 10 minuten van het verhaal, wat tevens het eerste hoofdstuk is met de passende naam "Genitale fase") en dat vind ik altijd wel leuk en mooi om te zien in een film, maar omdat het bloot in deze film volledig op conto komt van Hannah Hoekstra was het eigenlijk niet leuk en mooi om te zien en had het ook wel iets weg van horror, omdat Hannah Hoekstra zo uit een concentratiekamp had kunnen komen. Dus wat dat betreft is het inderdaad jammer dat men niet heeft gekozen voor een vrouw met een normaal figuur en die ook nog borsten heeft (zoals bijvoorbeeld Eva Duijvestein, die ook in deze film te zien is), want dan had ik waarschijnlijk deze film leuker gevonden.

In dit verhaal draait het dus volledig om Hemel, die na het overlijden van haar moeder samen met haar vader Gijs (gespeeld door Hans Dagelet) een gezin vormt. Hemel denkt vooral aan seks en gaat veel om met verschillende mannen (die ze o.a. verlijdt met teksten zoals "Ik heb een hele natte kut, wil je even voelen") en vader Gijs die een veilingmeester is en ook trompet speelt, gaat om met jonge vrouwen (zo vader, zo dochter ) die dan zijn nieuwe liefde worden en daar heeft Hemel het wat moeilijk mee en daar draait het dan om in dit verhaal.

Zoals eerder gezegd bestaat het verhaal uit 8 hoofdstukken (die allemaal maar weinig voorstellen en ook nauwelijks inhoud hebben en ook maar iets van 9 minuten duren) en wel de volgende:

1e "Genitale fase": draait om Hemel en haar vriendje Joris (gespeeld door Ward Weemhoff) en speelt zich af in de slaapkamer van Joris waarbij ze alleen maar over seks en liefde praten (o.a. "Ik kan een man die zoveel van zijn vrouw houdt, dat hij zelfs een keer de poep van haar heeft opgegeten" en "Je steekt toch ook je pik in mijn poep", waarop Joris zegt "Ja, ik was de weg kwijt") en waarbij Hemel op een gegeven moment staande gaat plassen op het toilet en als ze daarna weer terug gaat naar de slaapkamer, wordt vanwege hygiëne (waar Joris naar streeft) haar behaarde vagina geschoren door Joris.

2e "Mohammed": draait om Hemel en een allochtone man (gespeeld door Abdullah el Baoudi) die ze ontmoet en versierd in een discotheek, waarna ze met de scooter naar zijn appartement gaan en seks hebben. Je zou vanwege de hoofdstuktitel verwachten dat de naam van de man dan "Mohammed" is, maar dat is niet zo, maar Hemel noemt alle allochtone mannen gewoon "Mohammed".

3e "Vader en Dochter": draait om Hemel en haar vader Gijs, die samen een goede en ook wel vreemde relatie met elkaar hebben. Zo stoeien ze een beetje met elkaar waarna Hemel op haar vader gaat zitten als die op de grond ligt en die dan zegt "Je zit op mijn buik, ik moet poepen". Later in het verhaal stapt ze ook gewoon bloot uit de douche en loopt ze naar hem toe en omhelst ze hem. Ook draait het in dit verhaal om de jonge vriendin van Gijs, te weten Emma (gespeeld door Eva Duijvestein en die hadden ze wat mij dus betreft, qua uiterlijk, beter kunnen kiezen voor de hoofdrol van Hemel), waar Gijs op het punt staat om hun relatie te beëindigen.

4e "Waar god woont": draait om Hemel die samen met een man naar zijn appartement gaat en daar hardhandig erachter komt dat de man van SM houdt en wurgseks op haar gaat uitvoeren. Daarna gaat ze doodleuk naar het verjaardagsfeest van haar stiefbroer en zegt ze dat ze een SM-figuur heeft ontmoet waarbij ze "wurgseks" heeft gehad en dat ze dat doodvermoeiend vond Dat zegt ze overigens als geintjes. Op dat verjaardagsfeest ontmoet Hemel ook de vriendin van de stiefbroer, die zeer gelovig is en nog nooit seks heeft gehad.

5e "Jij maakt mij mens": draait om vader Gijs en zijn nieuwe jonge vriendin Sophie (gespeeld door Rifka Lodeizen), die de verjaardag van Hemel met zijn drieën gaan vieren in een restaurant en waar Hemel dus voor het eerst kennis maakt met Sophie (gespeeld door Rifka Lodeizen).

6e "Verliefd": draait om Hemel en haar nieuwe vriend Douwe (gespeeld door Mark Rietman), die een vriend is van haar vader. Daarbij lopen ze op een gegeven samen op het strand en ontmoeten ze een visser/jutter die Douwe kent en waar Hemel op een gegeven moment tegen zegt "Ik ben dit jaar veels te nat" en ook doet ze op een niet leuke manier tegen hem alsof ze "Gilles de la Tourette" heeft.

7e "Sevillana": Sevillana is een een bepaalde vorm van muziek en volksdans uit Andalusië (Zuid-Spanje) en daar speelt dit hoofdstuk zich in af en draait om Hemel en haar vader Gijs, waarbij Hemel op een gegeven moment ziek (wat ze heeft is onduidelijk) wordt en ook de drang heeft om van een dak af te springen, omdat ze dat laatst iemand zag doen. Had ze dat maar overigens gedaan, want dan was de film tenminste afgelopen

8e "Gewone thee": draait om Hemel die naar Brechtje (gespeeld door Barbara Sarafian) gaat, die vroeger een vriendin en werkcollega was van haar vader Gijs en daar drinken ze samen dan gewone thee (dus zonder smaakje) en praat Brechtje over vroeger toen Hemel nog maar een paar jaar oud was en haar vader haar steeds meenam naar zijn werk. Tijdens het luisteren krijgt Hemel een bloedneusen is het verhaal gelukkig ook gelijk afgelopen.

Al met al gewoon een slechte Nederlandse Drama film, waarvan het verhaal totaal niet weet te boeien, te vermaken of te ontroeren. Zowel het verhaal als de uitvoering ervan stelt weinig voor en dat komt omdat het qua verhaal ontbreekt aan inhoud en qua uitvoering stoor je je de hele tijd aan hoofdrolspeelster Hannah Hoekstra, die je vanwege haar magere uiterlijk liever niet bloot wil zien, in de hoofdrol van de irritante en niet sympathieke Hemel. Toch krijgt deze film nog één puntje van mij en dat komt omdat het verhaal gelukkig maar 75 minuten duurt en veel tenenkrommende slechte dialogen bij mij nog enigszins humoristisch overkomen.

P.S. vanwege de volgende film (beter gezegd Documentaire) "Nieuwe Tieten (2013)" van regisseuse Sacha Polak, kan ik me achteraf voorstellen dat ze gekozen heeft voor Hannah Hoekstra als hoofdrolspeelster in deze film.

Je hebt Hemel en de Hel. Deze film is de hel!

Wat een saaie k. u. t. film, en wat krijg je een hekel aan Hannah Hoekstra die gewoon alles doet, wat haar door de regisseur gevraagd wordt, staand zeiken, veel seks en volledig onaantrekkelijk naakt constant eigenlijk en graat-mager... Terwijl ik toevallig haar film de Helleveeg eerder heb gezien van d'r, waarin ze werkelijk een prachtrol neerzet, die was echt top. Maar deze Hemel uit 2012 is vreselijk! De enige overeenkomst tussen deze films , is dat ze een grote bek heeft en alles zegt , wat in haar opkomt zonder enige schaamte...In de Helleveeg is dat leuk, hier ist bloedirritant...... Helleveeg 4 a 5 sterren, Hemel 0,25 sterretje zonder licht....

Wat een gedrocht van een film. Voor zover je dit een film kunt noemen.

Elke keer weer vraag ik me na afloop af: waarom doe ik mezelf dit aan?

Telkens weer na een Nederlandse drama film (wat uiteindelijk altijd een dramatisch, belabberd, slecht stuk ellende is) vraag ik mezelf af waarom ik mezelf zo martel. Er is nog geen één Nederlandse drama geweest die mij heeft geboeid of weten te raken. Of überhaupt die ik met een voldoende kon bestempelen.

Ze weten het gewoon niet te brengen.

En dan nog te zwijgen over H. Hoekstra, waar ik me normaal gesproken al dood aan irriteer in films, maar die zichzelf nu zo uitgehongerd heeft dat haar ribben en botten uitsteken. Niet lullig bedoeld, maar ik werd gewoon misselijk van de eerste 10 minuten dat ze in beeld was. En niet alleen om het feit dat ze broodmager was, maar ook aan die hele "seks"scène met het laten scheren van haar poes included. Walgelijk.

Verder gebeurde er hélémaal niks. Zero. Saaie bedoeling.

Een halve ster is nog te veel.

In de openingsscène ligt Hemel [Hannah Hoekstra] rollebollen met Joris [Ward Weemhoof]. Ze is een opdringerige, seksueel assertieve mannenverslinder. En een vrouw, dus moet haar promiscuïteit schijnbaar wel door een of ander trauma zijn veroorzaakt. Haar vader [Hans Dagelet] zal daar wel iets mee te maken hebben. Een broodmagere Hannah Hoekstra stort zich vol overgave op haar rol, maar haar personage is net zo afstotelijk als het scenario. Polak en scenarist Helena van der Meulen dachten waarschijnlijk een veelzeggende film te hebben gemaakt. Het zei mij helemaal niets.