Tinker Tailor Soldier Spy (2011)

De kwaliteit druipt er vanaf maar helaas is het verhaal (voor mij dan) zo rommelig dat ik mijn aandacht er niet bij kan houden.

Jammer... dik 2 uur "worstelen" om door deze film heen te komen. Ik vond het zonde van het geld die ik aan de blu-ray heb uitgegeven. Gezien de acteurs die meedoen, leek het zo veelbelovend te worden.

Degelijke, ingetogen spionagefilm met een aardig neergezet sfeertje, maar net als de boeken van John le Carré (waar ik wel eens aan begon, maar nooit uitlas) kan het me niet de volledige duur geboeid houden. Daarvoor blijft het allemaal teveel op één golflengte hangen in plaats van je te prikkelen of af en toe een versnellinkje erin te gooien.

Fantastische spionage film

Sterke spionagefilm met een spannende en boeiende verhaal door de zoektocht naar de mol en Smiley vs Karla. Verder veel bekende Britse topacteurs bij elkaar die fantastisch presteren. Ik zou toch meer van Smiley en The Circus willen zien, bijvoorbeeld de 70s/80s serie met Alec Guiness.

Die laatste serie (dus de bewerking van TTSS) heb ik een jaartje geleden op DVD gekocht... Grappig dat je dit schrijft, want ik ben net het boek aan het lezen, als voorbereiding op het herzien van eerst de TV-serie en daarna de film! (Zie voor de TV-serie op MovieMeter hier.)

Goeie sfeer, mooi langzaam uitgewerkt en prettig gefilmd - mooie shots, hoewel er ook wel een aantal waren die ik oerlelijk vond. Helaas komt het verhaal maar erg langzaam tot uiting, en daardoor wordt de film wel slaapverwekkend langdradig, ik kon m'n aandacht er met geen mogelijkheid bijhouden. Het boek heb ik geloof ik heel lang geleden ook wel gelezen, en dat vond ik ook als saai als ik het me goed herinner.

Veel goede acteurs, maar wat eruit komt is niet heel bijzonder vond ik.

Bij het voor de zoveelste maal herzien van de film valt me nu toch een minpuntje op: Ciarán Hinds (Roy Bland), die zo'n enorme indruk op mij maakte toen ik hem voor het eerst zag als Captain Wentworth in de televisiebewerking van Jane Austens Persuasion uit 1995 (en later nog in onder andere The sum of all fears en Munich), is hier één van de titelpersonages, maar krijgt van alle vier eigenlijk het minst te doen en wordt ook het minst geprofileerd, zodat het eigenlijk ook wel een beetje logisch is dat hij niet de mol is. (In een weggelaten scène op de DVD zien we hoe hij in een pub zit te drinken met Guillam, die nog nerveus is omdat hij vlak daarvoor bij MI6 heeft ingebroken, en plotseling vraagt Bland: "What do you think of Datsuns?" Guillam: "What?" Bland: "Datsuns. Just got one. Wife made me. Caught sight of myself in it the other day driving past a shop window, and I thought: Who is that old fucker? [Guillam lacht] What are you driving these days?" Guillam: "Citroen DS." Bland: "French... Ooh la la..." Een heel kleine maar grappige scène.)

Zo... toch nog maar een keer gekeken. Eerste keer kon ik er mijn aandacht niet bijhouden. Daarom een film voor het grote doek in wezen, zonder afleiding. Moet m'n mening herzien. Prachtige sfeertekening van het Engeland ten tijde van een 'slice' Koude Oorlog, zeg maar gerust een exercitie in Britishness deze film, met slim camerawerk van de Nederlander Hoyte van Hoytema. Veel onderbelichting, spiegelende brilleglazen, met af en toe een toets Magritte en zowaar Hergé. Ruim aandacht voor de banaliteit en de ambtelijkheid van het spionage- en contraspionagewerk, de bijbehorende achterdocht en backstabbing. Het Kerst personeelfeest met de aanhef van het Russische volkslied leek uit het leven gegrepen. Kom daar eens aan in Amerikaanse spionagefilms. Banaal ook natuurlijk in "What did Karla want you to do?"... "I'm not his bloody office dog!"... M.a.w. verraad uit een vaag moreel besef, niet totale toewijding. Zou een weggever zijn dat de mol degeen is die van alle medewerkers in The Circus het meest wegheeft van Kim Philby? Leuke aan spionagefilms als deze is dat je bijna schematisch varianten op dit thema kan maken: wie houdt wie voor de gek, en waarom? Geen gemakkelijke film omdat het verhaal 'rond' komt door af en toe terug te grijpen naar wat eerder is gebeurd, compleet met subplotjes en het nodige aantal personages. Ga 3 min. naar het toilet, en je vraagt je bij terugkomst af wat die nou weer daar doet?

De crème de la crème van het Britse acteergilde treedt op in deze spionagethriller die veel weg heeft van een complexe versie van Wie Is De Mol. Erg jammer, maar dit sloeg bij mij niet aan en na een half uur was ik afgehaakt. De sfeer, de productie en het acteerwerk op zich waren nog wel het genieten waard, maar je kijkt een film toch voor een verhaal wat enigszins duidelijk te volgen is. Dat zat er niet in voor mij.

Tinker Tailor Soldier Spy

Je hebt wel eens van die films waarvan je ziet dat de kwaliteit er af druipt qua acteren, cinematografie, script etc. Maar toch doet het je niks en is het een strubbeling om de film af te kijken. Tinker Tailor Soldier Spy behoort voor mij tot deze categorie. Visueel ziet het er prachtig uit en bijna alle Engelse acteurs zijn uitgelopen om een rol te spelen. Ze zijn niet allemaal memorabel maar Gary Oldman, Mark Strong, Tom Hardy en Benedict Cumberbatch zijn geweldig. Het script zit op zich goed in elkaar maar hier begint wel het grote probleem voor mij. Met trage films en flashbacks/forwards heb ik geen probleem maar dan moet er wel meer zijn en het moet functioneel zijn. Ook een trage film kan een spannende, mooie opbouw hebben met scènes die er toe doen (The Constant Gardener, La Vie d'Adéle en El Secreto de Sus Ojos zijn recente voorbeelden die ik heb gezien en geweldige films) maar TTSS heeft beide niet. Er wordt veel gepraat en gekeken naar elkaar maar het doet je niks omdat er een ongelooflijke afstand wordt gecreëerd tussen de personages en de kijker. Het maakt je eigenlijk geen bal uit wat er in de film gebeurd en als dan ook het mysterie van de spion zich zo traag ontvouwd zit je vaak naar de klok te kijken. Alleen als het personage van Tom Hardy verschijnt leeft de film even op. Ik wil wel wat voelen of geprikkeld worden door een film maar TTSS is ruim twee uur een redelijke vlakke bedoening.

Om een beoordeling te geven moet je de hele film gezien hebben vind ik. Bij Tinker Tailor Soldier Spy was dat een zware bevalling. Voor de fantastische acteurs en schitterende cinematografie toch nog een nipte voldoende.

Spionagefilm met heel wat gekende acteurs. Een film die je best wel tweemaal bekijkt want het verhaal is niet steeds even makkelijk te volgen.

Top acteurs en mooie beelden maar een verhaal van niks, meer dan twee uur 'wie is de mol' en zes keer dezelfde neergeschoten zien worden als ongeveer de enige actie.

De Whodunnit is meer de vorm van de film. Het onderwerp is nostalgie naar de koude oorlog, jaren '70. Het oude Europa. De ontknoping (betrappen van Bill Hayden) gebeurt dan ook op een kalme manier zonder elke vorm van sensatie.

Misschien heb ik de films ietwat te vermoeid gekeken, maar ik vond hem bij vlagen erg warrig. Als dit bij een herziening minder is kan er zo een halve tot een hele ster bij de score op komen. Verder had de film een heerlijk sfeertje en de cast is goed samengesteld, daarnaast vond ik de rust die in de meeste scenes zat erg prettig bij deze film.

Night's Watch, als jij zelfs bij je vermoeidheid al zo gevoelig voor die drie elementen uit je laatste zin bent als jij blijkt te zijn, kan ik je een herziening zeker aanraden, daar wordt deze film alleen maar beter van. Echt prachtig.

Die herziening gaat er zeer zeker komen!

Schitterend geacteerd, met wel de beste rol van gary oldman.

Originele structuur waarbij bij een tweede keer kijken alles op zijn plaats valt.

Grandioos

Uitstekende film waarin een ex-spion de opdracht krijgt een mol te zoeken binnen de Britse geheime dienst. De film speelt zich af tijdens de koude oorlog en is authentiek aangekleed. Traag en sfeervol (geen actie-scenes in deze spionage-thriller). Een ingewikkeld, maar onderhoudend plot maar de personages komen voorop hier. Sterk neergezet door een prima cast met aardig wat bekende namen.

Een misdaad-, politie-, spionagefilm....impliceert dat de kijker met het verhaal meeleeft, een eigen mening over dader of ontknoping in de loop van de film ontwikkelt en liefst voor verrassende wendingen komt te staan.

Van al dit komt niets in huis. Ik vond geen enkele motivering omtrent de afloop van de film. Een personage wordt aangeduid als schuldige, maar waarom die precies heb ik niet gesnapt.

In de film zit noch emotie noch hart.

Dikke ontgoocheling.

Voor mij was hier werkelijk geen doorkomen aan. Aan topacteurs ontbreekt het niet. Ik heb drie keer geprobeerd verder te kijken maar nee ik geraakte er niet door. Een thriller? Werkelijk?

Oké, 1 dag later nog maar is geprobeerd. Het is me gelukt om af te kijken! Meer van hetzelfde grijs decor met grijze, grauwe maatpakken.

Een dromerige Gary Oldman die ik overigens vaak heel goed vind maar me hier echt niets wist te doen. Soms loopt ie half voor zich uit te mompelen. Een hoofdpersoon dat zich gedurende lange tijd eigenlijk weet te camoufleren met de meubels. Misschien gewoon mijn ding niet, maar ik heb nog maar weinig films gezien die ik zo ongelooflijk saai vond. Er is maar 1 score die overblijft dan: 0.5*.

“It's the oldest question of all, George. Who can spy on the spies?”

Tinker Tailor Soldier Spy laat zien dat een herziening soms wonderen kan doen. Het verhaal en het einde kende ik nu, en daardoor ben ik ook op andere dingen gaan letten. Het trage tempo, de grauwe kleuren, het ingetogen acteerwerk, de weinig (uitgesproken) emotie, het einde waarbij de verrader zonder veel vuurwerk wordt ontmaskerd etc. Alles draagt bij een sfeervolle film die bij iedere kijkbeurt steeds meer indruk maakt.

Geen sentimenteel gedoe of grootse gebaren, maar gewoon een stel spionnen die hun werk doen en een dubbelagent moeten ontmaskeren. Er is zeker wel plaats voor emotie, en vooral Strong en Hardy vond ik hierin erg overtuigend. En dan heb je ook nog Oldman als Smiley, Cumberbatch, Hurt, Jones, Hinds en Firth. Zo ongeveer het beste wat Groot Brittannië te bieden heeft. Het verhaal zit ingenieus in elkaar en uiteindelijk passen alle puzzelstukjes. Het is soms ingewikkeld, maar aan het einde van de film zit je ook als kijker met een voldaan gevoel.

Helaas na een drie kwartier afgezet; kan dus geen quote geven. Was mij te rommelig, te ingewikkeld, te moeilijk. Wél prachtige sfeerbeelden

Het beroemde boek van thrillerauteur John le Carré, leverde eind jaren zeventig al een memorabele, zes uur durende BBC-serie op, maar de Zweedse regisseur Tomas Alfredson bewees dat het verhaal ook in twee uur verteld kan worden.

Begin jaren zeventig is de Koude Oorlog op zijn absolute hoogtepunt. De gepensioneerde spion George Smiley (een meesterlijke acterende Gary Oldman) moet op zoek naar een Russische mol binnen de Britse geheime dienst.

Dit is geen film waarbij je rustig onderuit kunt hangen, want je moet als kijker namelijk constant opletten. Er worden weinig aanwijzingen gegeven en belangrijke ontwikkelingen vallen nauwelijks op, omdat ze niet vet worden aangezet. De sterrencast (o.a. de bekende acteurs Gary Oldman, Tom Hardy, Colin Firth, Mark Strong, John Hurt en Benedict Cumberbatch) speelt geweldig en het is ook allemaal zeer fraai geschoten. Meermaals bekijken is, gezien de complexiteit van de plot, aan te bevelen.

Gisteren nog maar eens gezien. Blijft een briljante verfilming van een briljant verhaal. Mij een raadsel waarom ik die zo laag heb gewaardeerd. Al is het wel zo dat ik de cast van de televisieserie uit 1979 nog helder op m'n netvlies heb staan, terwijl ik dit viertal niet uit elkaar kon houden. Gary Oldman zet een uitstekende Smiley neer, maar ja, Sir Alec Guinness valt niet te evenaren. Van 2,5 ster naar 3,5 ster. Een zeven is het echt wel.

Oef, wat een degelijkheid.

Je leest het hier wel vaker: tot in de puntjes verzorgd. Qua visuele invulling is haast overal aan gedacht en het verhaal zit geraffineerd in elkaar, zo erg zelfs dat de ontvouwing zich zonder welke vorm van bombast dan ook voltrekt. Het is aan de kijker om de lading ervan op te pikken.

Hoewel het te bewonderen valt dat de kijker er op die manier actiever bij betrokken wordt, maakt de film er - bij een eerste kijkbeurt - minder gemakkelijk indruk mee.

Je leest hier ook dat een herziening vaak wonderen doet. Dat dan pas opvalt hoe verfijnd en doordacht alles erin verweven zit. Er zit echter vrij weinig in dat tot die herziening uitnodigt.

Acteurs zijn beroofd van hun charme, het kleurschema oogt vergeeld en grauw en hoewel het allemaal past bij het verhaal en de setting, staat het niet echt in dienst van een filmbeleving.

Het had meer in zich. De onthulling dat Tarr per toeval raak schiet met de terloops genoemde mol, had bijvoorbeeld meer lading kunnen dragen, ware het niet dat wij al wísten dat die mol er zat.

Tinker is een boek. Een doordacht en kundig geschreven vertelling die indruk wil maken met realisme, gespeend van de kunstmatige ingrepen die we gewend zijn, en zich beperkt tot de essentie. Het maakt alleen geen indruk.

Het kat-en-muisspel gedijt beter bij voelbare spanning, die met iedere ontdekking toeneemt. In boekvorm bouwt de lezer die zelf deels op in zijn hoofd; deze film serveert de onthullingen even neutraal als een roman maar zet nergens aan om die spanning tastbaar te maken.

Een gemis, eens temeer omdat de film oogt alsof alles een bewuste keuze is. 2,5*

Grote namen in een film met heel weinig actie of spanning. Er zijn veel betere spionnen verfilmingen op de markt. Deze kan je een keer bekijken als je echt niets beters te doen hebt. Of misschien eerst het boek lezen en dan kijken wat ze er van gebakken hebben in de film.

Lange zit en regelmatig de weg kwijt, dat is toch wel de verwachte herinnering die ik aan deze film over zal houden.

Het is geen voordeel als je (zoals ik) de originele tv-serie uit 1979 kent. Onwillekeurig zit je steeds te vergelijken. Dat pakt meestal niet goed uit voor de film.

Aan bekende namen geen gebrek, maar de film is zo mogelijk nog trager dan de toenmalige tv-serie. Ook de interne strubbelingen bij de geheime dienst (MI6) komen niet goed uit de verf. Meer dan een magere '3' kan ik er niet van maken.