Tinker Tailor Soldier Spy (2011)

Ik ben benieuwd hoe Tinker, Tailor, Soldier, Spy (op een bepaalde manier een erg mooie titel, wellicht door de alliteratie) op MovieMeter gaat uitvallen. Dit is misschien een spionnenfilm, maar ver verwijdert van James Bond of Jason Bourne. Trager, weinig actie, een complexer plot en vooral veel understatement. Het blijkt bijna wel een film te zijn over terughoudendheid. De personages zijn gedwongen zeer gesloten, omdat ze geheimen met zich meedragen, maar bij veel van hen zijn ook de emoties afgesloten geraakt door de jaren heen. De jongere personages dreigen dezelfde kant op te gaan, waardoor het geheel begrijpelijk is dat Tom Hardy's personage op een gegeven moment zegt dat hij niet zo wil worden als de andere spionnen. Overigens zou in een normale spionnenfilm Hardy's personage waarschijnlijk de hoofdrol hebben, aangezien hij het meest een actiepersonage is, met ook nog eens een romantisch karakter en een verhaallijn waarin hij erin geluisd wordt. Maar hier is dat slechts een pion in het spel. Voor het grootste deel kijken we dus naar emotioneel ingetoomde mannen, die ook nog eens allemaal vrij oud zijn.

Dit is misschien niet ieders kopje thee, maar ik hoop dat het een publiek vindt, want Tinker, Tailor, Soldier, Spy is een geniaal thrillerdrama dat nog het meest te vergelijken valt met enkele paranoiathrillers uit de jaren '70, zoals 3 Days of the Condor en eigenlijk ook wel All the President's Men. Alles wordt geloofwaardig gebracht. Het plot is complex en bevat vele personages. Ik moest toegeven dat ik na de schitterende, intense openingsscène wel even een tijdje nodig had om in het verhaal te komen. Het duurde even voordat ik wist wie nou welke positie had en wie met wie onder een hoedje speelde en waarom. Maar dan vindt de film ineens zijn focus en wordt het een klein meesterwerk in onderhuidse spanning en paranoia. Knap is hoe de personageverdieping hier in combinatie met het ontrafelen van het plot wordt gedaan. Smiley is de rode lijn, de detective die het verhaal leidt, maar via zijn onderzoek krijgt bijna ieder personage (inclusief Smiley) één eigen moment, in de vorm van een aantal scènes waarin hun verhaal vertelt wordt. Tegelijkertijd wordt hun rol in het grote geheel duidelijk, maar leren we ook iets meer persoonlijks van ze en komen er emoties uit. Deze aanpak werkt stukken beter en interessanter dan het hier misschien klinkt.

Natuurlijk helpt het hierbij dat de cast enorm sterk is, met voor sommigen de beste rol van hun carrière. Uitschieters zijn Tom Hardy als sympathieke pechvogel, Benedict Cumberbatch als een jong spionnentalent (het hele korte moment waarop hij het uitmaakt met zijn vriend is bijzonder aangrijpend op de een of andere manier, vooral omdat het zo uit het niets komt) en vooral Mark Strong, een acteur die ik vooral ken van weinig opvallende schurkenrollen in o.a. Kick-Ass, Sherlock Holmes en Robin Hood. Hier geeft hij een bijzonder pakkende performance die wel eens de beste van zijn totale werk kan worden. Maar boven alles is dit Oldmans film. Je zou het haast niet zeggen, omdat hij ondanks dat hij meer scènes heeft dan iemand anders hij vaak afwezig lijkt. Hij zegt weinig, heeft bijna de gehele tijd één gezichtsuitdrukking (ondanks zijn naam glimlacht hij slechts een keer, geen brede lach) en ik heb hem misschien één of twee keer kunnen betrappen op een stemverhoging. Voor het grootste deel lijkt hij er maar wat rond te lopen en te observeren met die grote bril van hem. Het personage fascineerde me, omdat hij zo gesloten is. Dat spionnen in films vaak niet enorm emotioneel zijn is gewoon, maar dit is het toppunt. Het knappe aan Oldman is dat hij toch de gevoelens bij Smiley vaak herkenbaar maakt, in ieder geval voor de actieve kijker. Hoe hij dat precies doet is me eigenlijk een raadsel, aangezien hij dus niet veel mimiek heeft, weinig beweegt en niet veel praat. Geen idee hoe Alec Guinness hem speelde (ik moet de mini-serie nog zien), maar waar Kos zich niet kan voorstellen dat Guinness overtroffen wordt, kan ik me niet voorstellen dat het beter kan dan Oldman hier. Ik ben nooit zo'n fan geweest van Oldman, juist omdat hij vaak nogal overacteerd, zeker in de jaren '90 nog. Maar zoals Prudh hier al schreef lijkt hij steeds kalmer te acteren, maar kalmer dan dit zal hij niet worden, tenzij hij een lijk speelt in zijn volgende film. Het understatement hier zou veel Aziatische acteurs afschrikken.

En dat is niet alles. Tomas Alfredson is ook nog eens een superieur regisseur, zoals we al wisten van Let the Right One In. Wat een sfeer schept hij hier. Erg somber en grauw, stoffig zelfs, maar ook weer erg mooi en prettig gestileerd. Uiteraard veel shots door ramen om het spionagegevoel te versterken. In combinatie met de prachtige art-direction is dit één van de mooiste films van het jaar. Het scenario is daarnaast erg knap en weet zover ik weet zonder plotgaten een bijzonder complex verhaal te vertellen (het boek is geloof ik erg dik) zonder dat er iets onafgewerkt over blijft (al viel het me op dat Ciaran Hinds personage geen uitdieping kreeg, dat lijkt me iets dat geschrapt is). Het is zo perfect als je mag verwachten. Geen adrenalineverhogende thriller, geen wervelend spektakel, maar een meesterwerk in onderhuidse spanning, paranoia en subtiele karakterschetsen. Oh, en een prachtig tijdsbeeld als bonus. Ik ging voor vier sterren, maar de film spookt nu al twee dagen flink in mijn hoofd rond, meer dan enige andere film in tijden, dus ik verhoog naar 4,5*

P.S.: Is deze poster niet mooier?

Wat een sfeertje creeert Alfredson hier zeg, ongekend. Net als zijn vorige film is het allemaal zeer somber, donker en beetje depri en mysterieus. Wat ook knap is dat hij acteurs die niet zoveel uitstraling hebben, heel dreigend laat overkomen. Een van de voorbeelden is gelijk de beste scene van de film: de close-up van Oldman(natuurlijk een man met flink wat uitstraling) die aan het vertellen is, maar waar zijn verhaal onderschikt is aan de sfeer. Ijzingwekkend! Knap staaltje acteerwerk, ook van rest van cast. Al had ik iets grotere rollen gewild voor bijvoorbeeld Hurt en Hinds. Maar zeker een speciale filmervaring die puur vanwege de sfeer al de moeite waard. Wel een dikke pil, want er wordt veel in gepraat en dan kan de speelduur misschien bepalend worden.

Sterke film.

Wat ik vooral erg goed vond, de sfeer die Alfredson schept, ook visueel, geeft erg goed mee hoe de teneur in de wereld was. Niemand vertrouwde elkaar, wantrouwen kwam van buiten en binnenuit, en ik vind het vooral prachtig hoe je dat visueel terug ziet. Elke keer schigtige blikken over en weer. Het spreekt allemaal erg tot de verbeelding, en ergens is het jammer dat ik die tijd nooit heb meegemaakt. Het heeft iets avontuurlijks en jongensachtigs.

Verder neemt de film alle tijd om een verhaal te vertellen, zeker in het begin. Tegen het einde worden er wat zijlijntjes open gelaten die ik liever wat meer ingevuld had zien worden, maar dat is een beetje een speelfilm euvel. Het is gewoon zo'n uitgebreid en gedetailleerd verhaal, dat is bijna niet in z'n geheel over te nemen. Jammer alleen dat het plot zelf niet wat scherper uitgewerkt werd. Maar verder wel erg intelligent en ingewikkeld speurwerk.

Een bonk acteergeweld natuurlijk ook nog eens, met zo'n beetje alle grote Britse acteurs die bijna allemaal prachtige rollen neerzetten. Minpuntje is dat Oldman zelf niet echt 100% weet te imponeren, in ieder geval niet het meest van allemaal.

Al met al een hele goeie film, alweer eentje dit jaar. 4*

Ik ben normaal iemand die verhalen snel begrijpt, maar hier kon ik geen touw aan vastknopen. Misschien wel omdat ik, naarmate Tinker Tailor Soldier Spy vorderde, überhaupt de energie niet meer had om er een touw aan vast te kunnen knopen. De cast zat echter goed in haar vel, het filmwerk was mooi en sommige stukjes konden me daadwerkelijk raken. Maar het meeste ging voor mijn gevoel nergens over en als het dat wel deed, wat het waarschijnlijk inderdaad ook deed, dan moet meneer de regisseur begrijpen dat zijn nieuwste aanwinst plotloos lijkt. Ik ben nog nooit zo vermoeid de zaal uit gelopen.

Erg mooi gemaakte spionagethriller gegoten in een rustige wat donkere sfeer met mooie beelden en dialogen die je pakken en je kalm maar goed het verhaal inzuigen, Ijzersterk geacteerd door een prima

gekozen cast. klasse film!

Gary Oldman is hypnotiserend goed als die ietwat melancholische George Smiley die ermee geconfronteerd wordt dat zijn eigen systeem niet meer functioneert. De film weet ontzettend scherp dat gevoel van oudenjongens krentenbrood te brengen, maar tegelijk die onderhuidse spanning van spionage, verraad en intriges. Verwacht geen schietpartijen of achtervolgingen, maar een zinderende rit waarbij elke blik die het ene personage op het andere werpt betekenisvol kan zijn. Uitmuntende thriller!

Briljant spionage film.

Nog nooit zo'n sterk suspense gevoeld in een film sinds Hitchcock. Een groots compliment. Maar een heerlijke spionage thriller die toch uit een ander vaatje tapt dan vele andere hedendaagse thrillers. De visuele stijl is hier een sterk element in. Alfredson weet met een grauwe en kille sfeer zoveel twijfel te zaaien, het toekomstbeeld is zo negatief en het ontmaskeren van de mol wordt hierdoor zo enorm significant voor een positief toekomstbeeld. De onderhuidse spanning en de uitwerking van het ontrafelen van het web van verraad en intriges is magistraal.

Erg sterke cast ook natuurlijk die de film met verve weten te dragen. Ook wel nodig bij deze afstandelijke personages die geheimen met zich mee dragen maar ook enorm veel lagen bezitten. Ik vind vooral de 'romantische' aard die deze personages met zich meebrengen erg ingenieus. Waar die van Strong en Firth er het meest uit springen en het significantst is. Erg sterk gedaan. Erg fijne shots ook, vooral die Hitchcockiaanse apartment shots . Samenspel tussen Hardy en Khodchenkova is ook subliem.

Een zeer intelligente, spannende, onderhuidse, en gelaagde (en het zijn veel lagen) spionage thriller. Geweldig filmjaar is 2011 zeg en weer een meesterwerk die echt dik leunt tegen de volledige score (dat zien we wel bij herziening). Intelligentere thrillers heb ik zelden gezien. Herzieningswaarde ook enorm hoog. Must see.

De film moet het vooral hebben van een geniale cast, zoals de geroutineerde Oldman en Firth (mag je ondertussen ook wel zo noemen) maar ook de nieuwere acteurs als Hardy (die dit jaar echt heeft bewezen een topacteur te zijn) en Benedict Cumberbatch. En natuurlijk de sfeer is goed. Het verhaal heeft zeker de nodige potentie, maar ik vond het af en toe wel erg verwarrend. Het is zeker een goede film, maar er had denk ik wel nog net iets meer in gezeten. Maar de spanning is in ieder geval wel goed aanwezig.

3.5*

Vooral erg mooi gestileerde en sfeervol gemaakte spionagethriller die zich veel meer dan de James Bonds van deze wereld richt op de werkelijke stoffige en stiekeme mannetjes die zich in de hoogtijdagen van de Koude Oorlog met informatie bezighielden.

Moet wel zeggen dat het allemaal behoorlijk snel ging qua verhaal. De serie was wat dat betreft veel rustiger, trager en gedetailleerder, wat natuurlijk ook niet verwonderlijk is.

Maar gelukkig zit er nog steeds een goede suspense opbouw in de film en heeft met toch de moeite genomen om het oorspronkelijke verhaal duidelijk over te brengen.

Cast zal wellicht één van de beste zijn die er in 2011 te zien was. Zelfs in de bijrollen topacteurs. Al moet ik zeggen dat Smiley voor mij toch wel onlosmakelijk verbonden is met Alec Guinness. En hoeveel Oldman hem aardig imiteert in mimiek is het toch niet echt hetzelfde.

Lichte tegenvaller, vooral door het lage tempo en het erg praterige en helaas niet echt boeiende script. Aan de cast ligt het in ieder geval niet, die is zonder uitzondering eersteklas, met Oldman in een prachtige subtiele hoofdrol en iedere bijrol fraai ingevuld. Visueel zit de film werkelijk prachtig in elkaar; camerawerk en decors zijn bijzonder sfeervol en het tijdsbeeld is subliem gerealiseerd. Maar ja, dat kan helaas niet verhullen dat de film bij vlagen aan de saaie kant is.

Gezien de goede cast had ik wel aardige verwachtingen van deze film. Het is echter een saaie en oninteressante bedoeling. De scenes wisselen elkaar vlug tempo af, waardoor het verhaal aanvankelijk lastig te volgen is. Ook gezien de veelheid aan personages. De personages zijn allemaal erg vlak, waardoor er geen enkele band ontstaat met de personages of het verhaal. Het verhaaltempo ligt echter laag en er gebeurt ook weinig interessants. Hierdoor nam mij aandacht ook steeds meer af, naarmate de film vorderde. De uiteindelijke ontmaskering van de spion, kon mij dan ook weinig meer interesseren. Heel matig...

Hoewel Tinker Tailor Soldier Spy diverse fantastische elementen bezit, stelt de film als geheel toch teleur.

Dit is voornamelijk te wijten aan Alfredson's strakke focus op het plot, wat het uitwerken van de personages sterk in de weg zit. Voor een spionagethriller ten tijde van de koude oorlog is dit an sich geen groot probleem, ware het niet dat de film voor een belangrijk deel leunt op het 'Wie Is De Mol?' mysterie. Door de vlakke uitwerking van die karakters kan dit je als kijker moeilijk meesleuren.

Wat overblijft zijn fantastische vertolkingen van de cast, aangevoerd door Gary Oldman in topvorm, de zeer treffende en sfeervolle score van Alberto Iglesias, het fijne tempo, de mooie sets en het prima camerawerk. Maar als deze elementen niet optellen tot een meeslepend spionageverhaal, dan haalt het eindresultaat slechts een magere voldoende.

Okee, de film verwarrend maken dat is de makers goed gelukt. Maar dat ze een vreselijk saaie film hebben weten te maken ook, en dat lijkt me dan weer niet de bedoeling.

Ik vind de film echt helemaal niks! Totaal geen actie en vreselijk langdradig. Verder ook alleen maar oude mannetjes en grauwe beelden. Nee, eigenlijk in geen enkel opzicht wordt ik vrolijk van deze film. Alleen de sfeer die gebracht wordt in de film is goed gedaan. Maar ja, hoe moeilijk is dat? Een wazig en saai gebeuren neerzetten.

Voor de rest is deze film voor mij een grote teleurstelling.

Ik had gedacht een boeiende film te gaan zien, maar helaas. Het verhaal is verwarrend, aan het einde begreep ik er nog niets van. Alles ging super traag en was letterlijk slaapverwekkend.

Intrigerende film op z'n John le Carré's, eigenlijk hopeloos ouderwets maar daarom niet minder vermakelijk. Niet alleen speelt de film zich een paar decennia geleden af, ook het tempo is hierop aangepast, waardoor suspense de actie naar de achtergrond verdrijft. Mede hierdoor krijgt de topcast kans zich te onderscheiden (Oldman, Strong, Hurt en Cumberwatch blinken allen uit), al wordt het daarbij wat in de weg gezeten door het al te nadrukkelijk aanwezige whodunit plotje dat niet geheel adequaat wordt afgewerkt.

3,5*.

Tinker Tailor Soldier Spy valt op veel vlakken op. Ten eerste is dit nieuwe werk van Tomas Alfredson wederom een visueel tot in de puntjes verzorgd. Het subtiele camerawerk, de effectieve setting en vooral het kille sfeertje maken TTSS zeer intrigerend om naar te kijken. Vond het daarom jammer dat de montage en de vertelling niet echt overeenkomt met deze stijl. Men lijkt erg veel te willen vertellen en daardoor komt de film nogal gehaast over. De film stipt iets aan en gaat snel weer verder, had voor sommige onderdelen toch graag meer tijd vrijgemaakt gezien.

Wel is het des te knapper dat veel personages toch goed uitgewerkt worden. Enkel een paar hadden voor mij wel iets meer achtergrond mogen krijgen. De cast die is aangehaald kan met weinig woorden worden omschreven; fenomenaal. Zelden zie je zoveel acteergeweld bij elkaar. Oldman is geweldig als het zeer intrigerende hoofdkarakter Smiley en de bijrollen door John Hurt, Mark Strong, Toby Jones en de vele anderen zijn stuk voor stuk ijzersterk. Benieuwd wat een tweede viewing gaat doen.

3,5 sterren.

Knappe, intrigerende prent waar ik misschien nog net iets meer van verwacht had. Alfredson is er in ieder geval met verve in geslaagd de seventies-sfeer te capteren. Het geheel is sober en erg somber, en elke pixel ademt paranoïa.

Een film die zich wellicht niet helemaal laat vatten bij een eerste kijkbeurt, dus misschien kan Tinker Tailor Soldier Spy de volgende keer z'n verwachtingen volledig waarmaken. Niettemin nu al van genoten, goed voor 3,5*.

Buitengewoon intrigerende en ingewikkelde spionagethriller. Die het genre over een hele andere boeg gooit en er een sfeervol en complex filmpje van weet te maken met sterk afgebeelde personages. Geen 13 in een dozijn politiefilmpje meer een uitgediept spionageportret. dikke 4*

Zelden zoveel moeite moeten doen om m'n aandacht bij een film te houden. Vond er bij tijd en wijle geen doorkomen aan en ik vind het een hele prestatie van mezelf dat ik het volgehouden heb.

Het is absoluut een complexe film. Heel veel personages passeren de revue en het kostte me veel moeite om die allemaal te onthouden. Voordeel is dat de film zo traag is dat je daar ook ruimschoots de tijd voor hebt.

Ik geloof ook zeker dat het een zeer goed spionageportret is en het zeer realistisch is, maar het kon me allemaal weinig tot niks interesseren.

Vond de film zo ontzettend saai en telkens wanneer ik dacht dat er een climax aan zat te komen, eindigde die in een anti-climax.

Gary Oldman valt niks te verwijten, hij vult z'n rol perfect in en is terecht genomineerd voor een Oscar. Maar afgezien van de goede sfeer en het puike acteerwerk is het verder één groot, saai gebeuren dat voor je gevoel een halve dag duurt voordat de aftiteling verschijnt en je redelijk leeg achter blijft.

Geen aanrader.

Alfredsons verfilming van deze klassieker is veel meer dan een goede spionagethriller. Het is ook een mooi en realistisch portret van de spion als ambtenaar, met een schitterende cast. Gary Oldman kruipt in de huid van een onopvallende, stille, ervaren ex-spion die een mol in de hoogste regionen van de dienst moet ontmantelen. De manier waarop Alfredson het hoofdpersonage voorstelt is subliem en geniaal. Je hebt geen tijd om rustig onderuit te zakken, of je mist een subtiele wending of knipoog van de regisseur. De verschillende personages en verhaallijnen vereisen je maximale concentratie (en waarschijnlijk ook een tweede kijkbeurt), een tip is dan ook om vooraf op IMDb al eens kennis te maken met de personages. Een absolute aanrader, die ik hoger inschat als die Britse topper van vorig jaar: the King's Speech.

Tja, 'k vond het geen misse film, alleen had de film niet zoveel vaart. Toch weet hij wel te boeien door de zoektocht naar de mol. Ook de acteerprestaties maken veel goed, vooral door de hoofdrolspeler. Hij speelde erg overtuigend en het was eigenlijk een rol die op z'n lijf geschreven was.

'k vond de film wel beter dan "The Good Shepherd", die toch een beetje gelijkaardig is.

Niet echt een must-see, maar voor wie graag spionagefilms ziet, is het wel een aanrader.

De film met de coolste titel en de beste cast van 2011, dat stond vooraf al vast. Maar Tinker Tailor Soldier Spy blijkt daarnaast ook nog eens een geweldige film. Om maar met die cast te beginnen. Ongelofelijk hoeveel fantastische acteurs er in deze film meespelen. Iedere Britse acteur van naam speelt wel een rol in deze John le Carré verfilming. En waar een dergelijke cast met enkel grote namen vaak afleidt is dat hier totaal niet het geval. Gary Oldman is als hoofdrolspeler George Smiley de absolute topattractie van Tinker Tailor Soldier Spy maar ook Ciarán Hinds, Toby Jones, Colin Firth, David Dencik, Mark Strong, Tom Hardy en John Hurt maken indruk.

Daarnaast is het een verademing om te zien dat regisseur Tomas Alfredson vertrouwen toont in de kijker. Geen uitleggerige dialogen in Tinker Tailor Soldier Spy, maar een lastige puzzel, over de zoektocht naar een mol binnen de Britse geheime dienst, structureel 'The Circus' (een personage op zich) genoemd, die zich langzaam ontvouwt en waarbij opletten een absolute must is. Als Tinker Tailor Soldier Spy dan ook nog op weergaloze wijze het troosteloze Engeland van de Koude Oorlog op het scherm weet te toveren, blijft er werkelijk niets te klagen over.

Een oerdegelijke spionagefilm met een complex plot en opnieuw die magnetische beelden zoals ook in "Lat den Ratte Komma in" het geval was. Het is aangeraden om hier met een wakkere geest mee te beginnen. Gary Oldman als de stoffige Smiley moet een mol vinden aan de top van de Britse veiligheidsdiensten. Dit na een fiasco met een geheim agent in Hongarije en het overlijden van zijn baas Control. Dit is het begin van een zoektocht om de dubbel agent door de mand te laten vallen met alle geslepenheid en truuks die hij bezit. Het lijkt ook op een machtsspelletje tussen twee meesterspionnen, enerzijds Smiley zelf en anderzijds de Rus met de codenaam "Karla", die de mol onder zijn controle heeft. Sherlock Holmes vs Moriarty op zijn Le Carré? Daar dacht ik wel aan.

De spionagesfeer zit er dik in en voelt zalig aan. De grijze seventies kledij, de kantoren vol dikke dossiers, de rokende spionnen die op die manier hun voortdurende nervositeit kanaliseren en het heen en weer sturen van gecodeerde boodschappen. Dat is wat een spionagefilm hoort te zijn. Ook de acteurs vond ik er goed uitkomen. Oldman komt in aanmerking voor een Oscar, maar eigenlijk kwam hij best droogjes over. Het verhaal van Ricki Tarr (rol van Tom Hardy) vond ik wel leuk en goed gespeeld maar niet geklaagd... het is een heel goede film.

Erg fijne spionagethriller dit.

Het begint gelijk al bij de cast, want wat spelen er veel grote namen mee in deze film, die het allemaal ook nog eens goed doen. Aan de andere kant had ik door de vele namen en rollen aanvankelijk wat moeite om in de film te komen. Het is goed opletten geblazen wie nu precies wie is, maar toen ik dat eenmaal doorhad, ontspon zich een zeer interessante film. Oldman, Strong, Hardy, Hurt en vooral Firth doen het allemaal erg goed.

Daarnaast heeft de film een sterke sfeer. Films die zich in Europa afspelen vind ik op dat gebied vaak al mooie dan de Amerikaanse tegenhangers, omdat de locaties in Europa vaak veel mooier zijn voor dit soort films. Regisseur Alfredson weet hier goed raad mee en schept een sombere grauw sfeer, die erg goed past bij deze film. Ook erg mooi hoe iedereen gefilmd wordt en het wantrouwen richting elkaar dat iedereen uitstraalt, versterkt het paranoïde sfeertje. De muziek is ook erg mooi trouwens, rustig, beetje Fransachtig en goed passend bij de situaties, waardoor de onderhuidse spanning vaak alleen nog maar toeneemt.

Tinker Tailor Soldier Spy is dus een erg boeiende film geworden. Een spionagethriller hoeft niet altijd met veel vaart en actie gebracht te worden, om erg goed te zijn. Het kan natuurlijk wel, maar Afredson bewijst dat je met een sterke regie, fijne sfeerschepping en een handvol topacteurs minstens net zo ver kan komen. Tinker Tailor Soldier Spy is de zoveelste bevestiging van het feit dat 2011 gewoonweg een erg goed filmjaar is.

4,0*

Een boeiende film die zo nu en dan iets té veel oplettendheid van de kijker vraagt.

Een voorbeeld, dit zit niet letterlijk in de film, maar om aan te geven wat ik ongeveer bedoel.

Een politieagent betrapt een inbreker in een huis. Als kijker weet je dan nog niet dat de inbreker een inbreker is, het kan net zo goed de bewoner van het huis zijn. Er volgt een enigszins betrapte blik van de inbreker als hij de agent aankijkt. In het vervolgshot zijn we ineens een jaar verder, loopt de inbreker zomaar ergens vrolijk straat na zijn straf uitgezeten te hebben. Even denk je: kijk ik nu een flashback? Of een flashforward? Wat is er gebeurd? Het hele stuk ertussen wordt geskipt, want de film veronderstelt dat wij als kijker wel snappen dat hij gearresteerd en bestraft zou worden. Er wordt niet 1 seconde aan vuil gemaakt.

Dit soort dingen maken dat je niet even weg kan lopen om een biertje te halen, of je mist cruciale info, die vaker nonverbaal dan verbaal aan je voorbijtrekken.

Dat vind ik tot op zekere hoogte leuk, maar naast mij (vriendin) ontstond een wat nerveus gewoel op de bank: ze kon het bij vlagen niet volgen (ik soms ook niet) maar wilde niet steeds "huh" roepen, tot na een uur het "pauzeer even en leg het even uit want ik snap er geen hol meer van" kwam. Ja da's best lastig.

Met andere woorden: kop erbij, of je vind er niets aan. Geen film om met een krat bier met vrienden te kijken.

De film veronderstelt ook enig enige kennis van de koude oorlog. Dat alles in het westen was gericht op de vijand in het oosten. Dat geheime diensten toen continu met Rusland bezig waren (en een klein beetje IRA misschien) en met niets anders. Als je daar geen "gevoel" bij hebt, door interesse, geschiedenisles of het kijken van andere films, dan vind je deze film echt niet interessant.

Ik vond het wel aardig maar iets teveel een nichefilm. Muziek, regie en gezichtsuitdrukkingen werden zo nu en dan dik aangezet, maar de ernst of spanning kwam niet altijd op me over.

3 sterren

Kleurende karakters.

Een mooi gefilmde en knap in elkaar gestoken ‘remake’ met een hoog aantal steracteurs. Oldman wordt na zijn pensioen opgetrommeld om een mol te ontmaskeren binnen de Britse geheime dienst MI6. De bijzondere karakters geven extra kleur aan deze spionagethriller die zelf ook in de jaren zeventig lijkt te zijn vervaardigd. Door niets voor te kauwen tijdens het verhaal, wordt vanzelf enige oplettendheid afgedwongen en daardoor de betrokkenheid van de kijker verhoogd.

Zeer goed.

Tinker Tailor Soldier Spy is naast een film met een prachtige titel ook een erg sfeervolle film, wat dat betreft doet de film zijn naam wel eer aan. Verder zitten er erg fijne scenes in waar vooral de scene op de landingsbaan erg fraai is gedaan.

Het verhaal is lekker mysterieus en houd je op het puntje van de stoel, al had het soms wel iets duidelijker uitgewerkt mogen worden. Er wordt erg veel met namen gesmeten in de film en soms raak je hierdoor het overzicht kwijt. Vooral wanneer je de film om 1 uur 's nachts kijkt is het opletten geblazen.

Wanneer je dit doet wacht je een fijne spionage thriller.

3,5*

Ongetwijfeld een goede film voor de liefhebbers van dit soort langdradige films. Het was ieder geval niet mijn ding. Het kostte me veel moeite om in het verhaal te komen en het te willen blijven volgen. De sfeer is uitstekend, het acteerwerk prima en het zit op zich vrij aardig in elkaar. Maar het wist me totaal niet te boeien.

2,5*

Heerlijek spythriller over een vermeende mole in de Britse MI6.

Alfredson zet een lekker Koude Oorlog sfeertje neer met veel grauwe scenes, loom tempootje en verre camerashots (waardoor het net lijkt alsof je als kijker zelf een spion bent). De dialogen zijn erg sterk en het plot is zeer indrukwekkend.

Alleen vind ik wel dat Alfredson zich vol heeft gefocust op het plot en zo nu en dan vergeet dat hij een film moet maken. Er zitten veel slome scenes in die net wat te traag zijn en de gehele film is over het algemeen vrij doods. Maar ondertussen mag je als kijker niet verslappen want het plot zit ingenieus in elkaar en niets wordt echt expliciet uitgelegd. Zo duurde het een halfuur voordat ik echt in de film zat en wist wat er allemaal ongeveer speelde. Echter gaat het introduceren van nieuwe personages en namen de gehele 2 uur door. Je moet er dus wel ff flink bij blijven. Ik denk dat de film wel een paar 'Baantjer' momentjes had kunnen gebruiken, van die obvious momentjes waarop je als kijker direct weet dat er iets belangrijks gaande is. Bijvoorbeeld dat Smiley iets ontdekt over zijn vrouw of over een speciaal document. Het had uiteraard niet zo voorgekauwd gehoeven zoals in onze Hollandse detectiveserie, maar Alfredson heeft wel hoge verwachtingen van zijn kijkers. Die verwachtingen kon ik zelf echt niet altijd inlossen want sommige dingen heb ik gewoon gemist.

Echter is het Cluedo sfeertje zo tof gedaan. Je weet dat één (of meerdere?) leden van The Circus niet te vertrouwen zijn, maar verder weet je niet hoe en wat. Helaas kon ik het spelletje zelf niet altijd meespelen omdat de karakters niet echt worden uitgediept (behalve Smiley zelf), waardoor je je als kijker weinig verdachtmakingen durft te maken.

Het acteerwerk is echt geweldig, vooral Oldman en Firth denkwaardige prestaties neerzetten. Strong en Hardy volgen op respectabele afstand.

Tinker Tailor Soldier Spy biedt een interessante kijk in het echte spionnenwereldje van de 70s (dus verwacht geen James Bond of Jason Bourne perikelen), waar je als kijken wordt geacht na te denken. Maar daar wordt je ook zeker voor beloond.

Onnoemelijk saaie 'thriller' wiens aard haast even koud aanvoelt als de oorlog die hij tracht te kenschetsen. Het verhaal boeit hoe langer hoe minder en de grijze setting geeft samen met de duffe muziek gezwind de genadeslag. En terwijl 'Tinker Tailor' alreeds langzaam dood ligt te bloeden op het harde asfalt, komt daar uit het struikgewas een naar flauwe kip smakende Oldman opdraven, die tegen beter weten in een cricket bat hanteert, maar niettemin de mooiste zwaai uit zijn leven aflevert. Jammer genoeg verandert de afgeschreven, massieve cricketbal al snel in een stuurloos, oncontroleerbaar projectiel, dat zich onbeholpen een weg baant doorheen de fundering van deze film. Onder luid geraas stort de circustent in. Applaus. Doek. Staande ovatie.

1,50