Ringu 2 (1999)

Ook niet echt eng. Maar dat neemt niet weg dat deze film spannend en creepy is. Nanamo Sasushima speelde opnieuw weer goed. Maar echt bibberen van angst doet deze film je niet. Al vond ik dat stukje datbiju die kerel die probeerde de video te wissen dat ie op de scherm een gewone vrouw ziet die door het overmatig terugspoelen en play drukken langzaam veranderd in Sadako en die man door door de tv heen vervloekt. Dan voel je wel een ijsblokje op je rug smelten.

Ook waren de zwartwit/ruisscenes weer aanwezig die de sfeer soms enger maken terwijl die eigenlijk niet eng bedoelt zijn lees: viaductscene met die oude vent. Ook was dat stukje met die dat die vrouw van de spiegel wegzweeft en even achter de muur verdwijnt en daarna om de hoek gluurt ook wel creepy.

Wat de film nou weer helaas een beetje afkraakt is in die putscene. Het begint allemaal spannend maar als Sadako uit het water komt en via de stenen naar boven klimt en als we haar gezicht dan zien, komt de aap een beetje uit de mouw. De gezicht is helemaal niet op de rillingen te krijgen en ziet er gewoon belachelijk uit. Daarna laat Sadako zich weer vallen en is de spanning ervanaf.

Maargoed dat stoorde me niet echt. Het verhaal was wel weer goed en sommige dingen spraken me wel aan. Het eindigde ook best wel eng.

3,5*

Net zo goed, of beter gezegd net zo slecht, als het eerste deel. Alleen de put scene op het einde was nog een beetje boeiend. Japanse Horror is niet echt aan mij besteedt want het eerste deel vond ik ook al vreselijk slecht. Omdat deze film nipt iets beter was dan het eerste deel geef ik hem een half puntje meer.

Oeh, wat een prut...

Zeer matig vervolg dat het moet hebben van onsamenhangende scenes die er eigenlijk gewoon zijn om je niet in slaap te laten vallen. Het verhaal zelf is heel boeiend, en het mysterie zou ik graag opgelost willen zien. Maar het is allemaal zo verschikkelijk langzaam en pover gebracht. Het camerawerk is werkelijk slaapwekkend en het gemis van muziek is een grove fout. De schrikmomenten blijven eigenlijk ook uit, aangezien de editing zeer slecht is en het geluid dus een seconde te laat komt.

Het enige dat de film nog levend hield waren de twee scenes het laatste halfuur. De spiegel scene was erg aardig, en ook de put scene was niet slecht. Sadako zag er als lijk enigzins nep uit, maar het feit dat ze tegen Mai praatte was best verassend.

Dit is dan ook echt het enige aangezien de sfeer en spanning voor de rest weg blijft. Dat was ook al een groot probleem bij de eerste film. De Ring serie is tot nu toe een van de mindere in het J-horror hoekje. Geen spanning, geen angst, geen sfeer, helemaal niks.

Aan Rasen(Ring: The Spiral) waag ik me al helemaal niet want die krijgt al een magere beoordeling. Enige die ik ooit nog wel wil zien is 0: Baasudai.

Maar voorlopig moet ik nog de USA Ring 2 kijken, om te kijken of de Amerikaantjes deze verpesten. Eerlijk gezegd heb ik nu al het gevoel dat de USA veel beter is... maar dat is natuurlijk niet moeilijk.

Voorlopig vind ik tot nu toe dus de Amerikaanse ring serie beter.

Boeit me niet dat het Hollywoodiaans en gelikt is, het is alsnog sfeervoller en enger als deze No-budget troep.

* 1,5

Ringu 2, ik wist eigenlijk van te voren al dat ik dit niet al te bijzonder zou gaan vinden. Maar achteraf viel dit 2e deel in de trilogie met 1 spin-off nog erg mee, waar het eerste deel mij érg tegenviel, valt dit tweede deel dus mee.

Nog steeds is het niet al teveel bijzonder. Het leuke aan de Ringu trilogie is het fantastische verhaal erachter, een videoband waar je na het kijken 7 dagen later sterft, geniaal natuurlijk. Maar kan dat een film als deze dragen?

Want wat dit tweede deel vooral mist is sfeer, het is weer een erg 'dode' emotieloze film met de ene saaie conversatie na de andere.

De eerste helft, eigenlijk het eerste uur van de film is gewoonweg saai en ik heb mezelf moeten tegenhouden om niet te gaan spoelen. Want de conversaties volgen elkaar op en geen enkel moment is noemenswaardig genoeg om hier te melden.

Het einde haalt de film dan wel weer wat omhoog, want dat is toch wel weer een erg tof einde met ook momenten waar Ringu om bekend staat. Het meisje met de lange zwarte haren en de put.

Erg saai. Ik herinner me niet dat ik de originele Ring bijster eng vond, maar herinnerde me in ieder geval nog wat sfeer. Deze film ontbeert dit echt behoorlijk en afgezien van enkele scenes, inclusief die sfeervolle putscene, gebeurt er uitzonderlijk weinig en zijn de scares op enkele vingers te tellen. De soundtrack draagt hier verder evenmin aan bij. Verder heb ik eigenlijk weinig meer te zeggen over de film, het boeide gewoon allemaal vrijwel niet.

Vreemd dat ik hier nooit op gestemd heb.

Ben 100% zeker dat ik de film gezien heb in m'n MM-periode. Eerste uur wist ik amper nog iets van, het zijn vooral de semi-wetenschappelijke neuzelscenes die me van deze film bijgebleven zijn. Onnodige uitleg voor het hele Ringu-fenomeen, er zijn wel meer van die Aziatische suspense films die daar last van hebben.

Visueel blijft het drakerig. Erg lelijk geschoten allemaal, beetje op niveau van het acteerwerk. Allemaal niet best. De soundtrack schiet er bovenuit. Duidelijk van de hand van Kawai en soms duidelijk sfeervoller dan de rest van de film, wat een nogal raar effect geeft. In ieder geval weet Kawai een aantal scenes wel wat kracht te geven.

Hier en daar wel een geslaagd horrormoment, al wordt deze film nooit eng of spannend. Maar de Ringu reeks zal mij nooit echt liggen vrees ik. Niet mijn type horror, zeker niet als het op deze manier gepresenteerd wordt.

1.5*

Geen beste franchise, deze Ringu serie. Deel 1 was wel aardig, maar verre van goed, maar de aanvullende film Rasen en deze Ringu 2 zijn echt slecht. Ik hoef niet zoveel achtergronden te weten over Sadako, ik zie liever eens een spannende film waarin Sadako nog eens kan overtuigen, iets wat ze nu dus totaal niet doet. Dat einde in de put bevestigt dat wederom, echt zo niet boeiend. Nu mezelf nog dwingen de prequel te bekijken en ik ben klaar met deze reeks. Misschien de Amerikaanse remakes nog maar eens bekijken, stonden me bij als best oké, al is het echt tig jaar geleden dat ik ze voor het laatst zag.

2*

Hoe vernaggel je een genrefilm die oorspronkelijk niet veel meer inhield dan een spookmeisje dat uit televisieschermen komt kruipen? Kennelijk was Ringu onderdeel van een SF-boekenserie met verschillende delen. Veel quasiwetenschappelijk geouwehoer over wat Sadako nou eigenlijk is, met af en toe een creepy fragment erdoorheen om de pit erin te houden. Ook iets willekeurigs ernaast met andere personages die opeens telekinetische krachten hebben. Was deel één al tergend om de plot exposition en de tergend trage spanningsopbouw; deze sequel doet er nog een schepje bovenop met nog meer serieus kijkende Japanners die elkaar aanstaren en af en toe verschrikt objecten oppakken. En Sadako? Die koekeloert ook niet meer vanuit de schaduw maar die komt bijna alleen terug in semi-artistieke, videoclipachtige scènes die nauwelijks eng of spannend worden. Alleen aan het einde mag ze nog even haar iconische figuur op de protagonisten werpen, maar het mag verder geen naam hebben.

Het officiële vervolg op het succes van het jaar daarvoor brengt dezelfde lelijke stilering, waardoor Ringu 2 vooral een taaie zit vormt. Regisseur Hideo Nakata brengt min of meer alle bekende personages terug, maar dat resulteert voornamelijk in een erg saaie zit. De hoofdpersonages zijn uitermate kleurloos en vervelend, bovendien zijn de nieuwe toevoegingen op conceptueel vlak compleet belachelijk. Uiteraard kende het verhaal altijd supernatuurlijke invloeden, maar dat betekent natuurlijk niet dat je aan de lopende band allerlei onzin hoeft toe te voegen. De verschijning van Sadako blijft niettemin leuk en de finale mag er best wezen, maar verder kent de film niet genoeg spanning en/of sfeer om het op de rails te houden. Het zal mijn ding nooit worden, vrees ik.