Sherlock Holmes: A Game of Shadows (2011)

Nou, dat viel niet mee. Groot fan van zowel de oude Granada serie als de recente versie van de BBC en ik heb ook met plezier een paar boeken van Conan Doyle gelezen, maar deze Sherlock Holmes van Guy Ritchie blijkt niet helemaal mijn ding te zijn. Deel 1 heb ik enkele jaren geleden, nog voordat ik in aanraking kwam met de twee series, gezien en deze vond ik toen best vermakelijk. Vandaar dat ik nog best optimistisch aan deze sequel begon.

Wat me vooral tegenstond: het is behoorlijk rommelig. Het tempo ligt moordend hoog, waardoor ik er gewoon nooit lekker in kwam en het mysterie me steeds minder kon boeien. Tegen de tijd dat ik bij de climax aangekomen was, kon het me zelfs volledig gestolen worden. En da's toch best wel eigenaardig, aangezien ik normaliter graag met Holmes en Watson mee denk en speculeer. Visueel is deze film geregeld om je vingers bij af te likken, maar ik vind het Sherlock Holmes universum niet geschikt voor een 'flitsend' filmpje, inclusief Matrix-effecten, als deze. Robert Downey Jr. is naar mijn mening ook veruit de minste vertolker van Holmes die ik gezien heb. Natuurlijk zou het onzin zijn om te zeggen dat een personage op een bepaalde manier gespeeld moet worden, maar deze versie is nog maar weinig onderscheidend van bijvoorbeeld James Bond. Holmes kan hier namelijk werkelijk alles. Naast zijn gebruikelijke deductieve vaardigheden is hij ook een halve Bruce Lee, sociaal sterk en tevens een 'womanizer'. Jude Law doet het dan op zich nog wel goed als Watson en de chemie tussen beiden levert hier en daar wel een leuk momentje op. Ook slagen Stephen Fry en Jared Harris erin om respectievelijk een leuke Mycroft en Moriarty neer te zetten.

Op de kwaliteit van het visuele, evenals het wederom uitstekende werk van Hans Zimmer, is dus niks aan te merken. Het kijkt ook allemaal wel weg, maar het voelt gewoon nergens echt goed. Het is zó gehaast, zó chaotisch, zó veel van alles... Een rustigere aanpak in alle mogelijke opzichten was hier veel meer op zijn plaats geweest naar mijn mening. Uiteindelijk vond ik het maar een weinig verrassende en, nog erger, nauwelijks amusante blockbuster.

2*

Ik vond dit vervolg in tegenstelling tot de algemene opinie juist een heel stuk beter dan het eerste deel. De chemie tussen Robert Downey Jr. en Jude Law is nog beter dan in het vorige deel, en absoluut het beste aspect van deze twee films. Er zat ook wat meer geslaagde humor in deze, vooral in het heen- en weergekibbel tussen Holmes en Watson. Wat Game of Shadows vooral beter doet dan zijn voorganger, is het vertellen van een interessanter verhaal en het hebben van een betere vijand. Moriarty is nog wel redelijk saai, maar zijn motieven zijn tenminste all too real en daardoor interessant. Leuk einde ook. Qua visuele stijl en tempo is het typisch Ritchie; in orde dus.

Leuk.

Ik kan me niet veel meer herinneren van het eerste deel, behalve dat er wel wat minder actie in zat. Ook meer mystery meen ik, dit vervolg gaat vol voor het entertainen. Dat maakt het allemaal als Sherlock Holmes natuurlijk wat minder, maar als ervaring ook soms wat leuker. Ik verkies dan eigenlijk ook dit deel boven het eerste deel.

Ik verkies het niet omdat er meer actie in zit, maar vooral omdat het visueel een stuk vooruit is gegaan. Ritchie bewijst wederom een goed regisseur te zijn die met meerdere genres wat aankan. Er zitten een aantal zeer memorabele momenten in deze film, denk maar aan de bosachtervolging. En zo zit de film vol met visuele hoogstandjes.

Acteerwerk is zeer solide. Downey Jr kan dit soort rollen nu wel dromen. Hij is er precies goed voor, en Ritchie lijkt dit ook heel goed te weten. Law doet het ook heel verdienstelijk als Watson, maar is als personage wat saaier en bovendien eist Downey Jr alle ruimte op tussen de twee. (Uiteraard). Rapace vond ik dan weer wat zwakker.

Visueel is het erg gaaf. De actiescenes zijn erg goed getimed en uitgevoerd. De CGI laat heel af en toe een paar steekjes vallen maar er zit vaak genoeg detail in om dit te verbloemen. De actie schiet soms lekker door en komt regelmatig met een paar verrassingen. Ondanks dat een aantal trucjes herhaald worden vond ik het helemaal niet herhaald eigenlijk.

Qua verhaal is het wel wat te makkelijk natuurlijk, zeker voor een film in de Sherlock Holmes-reeks. Ritchie maakt er vooral een soort Marvel-held van zonder de superkrachten. Soms zitten er nog lichte mystery-elementen in maar in het algemeen is het vooral actie en komedie verpakt in een luchtige en ouderwetse omgeving. Veel Holmes is er niet aan uiteraard.

Het gaat ook allemaal net wat te lang door en de bad guys zijn een beetje flauw. Voor de rest is het wel een uitstekende film op visueel gebied en acteerwerk. Zeker geen vervelende film om even uit te zitten.

“Be careful with the face, boys! We do have a dinner date tonight.”

Na toch wel het succes van deel één en wetende dat het tweede deel ook op ‘Netflix’ staat ben ik gisteren met veel enthousiasme begonnen aan dit deel, toch iets te veel hopende op het succes waar deel één mee wist te strijken die helaas toch langzamerhand begon te vervagen. Aan het begin van de film zit je er lekker in, het sfeertje gecreëerd in deel één is zeker terug en je ziet dat iedereen er zin in heeft, echter vervaagd dit sfeertje langzamerhand en blijkt al gauw dat ‘Ritchie’ wat begint door te draven in zijn succesformule, iets wat de film min of meer de das om lijkt te doen. Toch redt hij de film wederom door de originele cast terug te laten komen en zelfs wat leuke nieuwe castleden toe te voegen, wat toch doet blijken dat de film wederom een leuke zit is geworden, helaas minder spectaculair als deel één.

Zoals gezegd kent de film wederom een leuke cast. Met ‘Robery Downey Jr.’ in de hoofdrol als ‘Sherlock Holmes’ kent de film een uitstekend hoofdpersonage die overigens erg grappig over wist te komen, aan zijn zijde en wederom een perfecte match staat ‘Jude Law’ die samen met zijn tweeën de touwtjes in handen nemen en het ook echt wel goed weten te vertolken. Ook nieuwkomers zoals ‘Noomi Rapace’ en ‘Jared Harris’ deden een leuke rol, helaas wel minder overtuigend.

De film kiest overduidelijk het pad van meer actie, en dat is eigenlijk al wel vanaf het begin te herkennen aan de vele actiescenes die we tegen gaan komen. Dit werkte in mijn ogen toch wel meer in het nadeel, hoewel deze wederom mooi in scene zijn gezet is het iets te veel van het goeie, en dan voornamelijk van het voorspellen van zijn moves en die van zijn tegenstander die hij iets te veel stopt in zijn films, en in deel één nog voornamelijk leuk en vernieuwend waren maar nu te achterhaald. En zo heeft hij iets te veel van deel één in de films zitten, het is niet meer ‘speciaal’.

Toch kent de film ook zijn goede momenten, waar ik voornamelijk in een deuk heb gelegen om het moment dat Downey Jr.’ met zijn dikke reet op een shetlander paard gaat zitten wat er totaal niet uit zag, komisch gezicht, en onder andere wel meer momenten kende waar ik toch van kon genieten was het komisch opzich nog best te doen. En ook het moment waar ze aangevallen worden door de Duitsers, die met o.a. bommen op hun schieten en deze moeten ontwijken in het bos vond ik bijvoorbeeld een heel mooi shot en die beelden waren erg leuk in elkaar gezet.

Over het algemeen heb ik me dus best wel vermaakt met deze film, het was dan wel geen speciale film op sommige momenten en het verhaal vond ik minder krachtig dan het eerste deel had, ik heb me uitstekend vermaakt en gelukkig duurt hij niet heel lang.

3.5*

Downey Jr. kruipt opnieuw in de huid van de legendarische Britse detective die zich in Sherlock Holmes (2009) ontpopte als een intelligente, gevatte detective die zich ook in een gevecht prima staande kan houden maar die Watson [Jude Law] nodig heeft om niet verstrikt te raken in zijn eigen neuroses en excentrieke gedragingen, Holmes en Watson nemen het op tegen aartsvijand Moriarty [Jared Harris] die met een serie liquidaties en aanslagen probeert een Europese oorlog te ontketenen. De frisheid van het origineel is weg, maar Downey Jr. en Law zijn onweerstaanbaar en Noomi Rapace zorgt voor nieuw elan als de mysterieuze Madam Simza Heron en Ritchie houdt opnieuw de vaart er flink in.

Het vervolg op Sherlock Holmes (2009), en in mijn mening zelfs nog beter dan de eerste. Wat deze film beter weet te doen dan zijn voorganger, is het neerzetten van meer en betere actie scenes. De film begint gelijk al met een leuk actiemomentje. Natuurlijk komen veel karakters terug, en verschijnen er ook nieuwe karakters. Even in het kort, het was een goede film die zeker het kijken waard was

En met Sherlock Holmes Game of Shadows de laatste herkijk van deze week, niet vanwege twijfel maar omdat ik deze ook, net als de voorganger, op blu-ray bij de kringloop gevonden had en simpelweg niet kon laten liggen. En ook deze herkijk bracht net als de voorganger niets nieuws onder de zon ten opzichte van mijn eerste beoordeling.

Het is nog altijd zonde dat McAdams er zo snel uitgaat, Jared Harris is erg sterk als de intellectueleen wrede bad guy, Paul Anderson goed als zwijgzame handlanger, het duo Law en Downey Jr is in die zin. weer in ere hersteld en met de soundtrack en het nodige aan humor en actie zit je wel geramd voor een leuke avond. Maar zoals ik al eerder constateerde is dit tweede deel toch vooral een herhaling van het trucje uit de eerste die daar vernieuwend is maar nu toch vooral een beetje in herhaling valt. Desondanks vermaakt het wel zeker en ben ik stiekem toch wel erg benieuwd naar deel 3 waar dan eindelijk sprake van is. Kom maar op zou ik zeggen.