Mars Attacks! (1996)

Toen ik deze film de eerste keer zag - in de bioscoop nota bene - vond ik het drie keer niks. De humor vond ik geen humor en het verhaaltje sloeg helemaal nergens op enzo. Later was die op tv en bleef ik tóch hangen. Het speelt met allerlei clichés en Tom Jones is natuurlijk geweldig tussen al die schotels en Lukas Haas is bijna nog schattiger dan in Witness. Ik vond het ook echt grappig.

Heerlijk debiele film, zoals we (soms) gewend zijn van Burton. Het absurde einde (jodelmuziek kills aliens?) lift het net naar 3,5.

Heerlijk farce deze film, en zonder twijfel m'n favoriete Burton film. Zoals steeds ongelooflijk melig en cheesy, maar deze keer mocht er ook effectief om gelachen worden.

Prachtig hoe Burton hier een heel leger Hollywoodvedetten afmaakt (met als uitschieter Nicholson in een About Schmidt achtige rol). Prachtig hoe die aliens niks meer zijn dan verwende, kinderlijke, kleine etters. Leuk hoe die aliens eraan gaan bij het luisteren van die absolute kutmuziek (ik vond het best geloofwaardig ), geniaal wat voor een idioot die Tom Jones toch is, en wat voor baggermuziek hij voortbrengt.

Ook Burton's background als animator is hier duidelijk zichtbaar. Want de CGI mag dan eigenlijk bedroevend slecht zijn, het werkt wel, en de mix stoort helemaal niet. Het ligt er allemaal lekker dik op, met slechte SFX, geinige muziek en bij wijlen enorm grappige jokes : "don't run, we are your friends", terwijl op de achtergrond Las Vegas er moet aan geloven..

Yup, dit soort over-the-top entertainment trekt me wel. 4*

Bij vlagen hilarisch en over het algemeen een zeer vermakelijke komedie.

Don't run, we are your friends.

3,5*

Ik zal zeggen, lees even alle berichten door (omtrent bedoelingen etc.)

Mars Attacks! is niets anders dan een ode ack ack ack ack ack ack ack aan de jaren 50 b-sf-films met een parodische reuzen-knipoog. Ver over de top in alle aspecten, dus ook het ack ack ack ack ack ack ack ack acteerwerk.

Dat Mars Attacks! niet door iedereen gewaardeerd wordt, ack ack ack ack ack ack ack ack ack ack ach ja, mij een zorg. Het is een van de weinige komedies die mij iedere keer weer laat ack ack ack ack ack ack ack ack ack ack ack ack gillen, gieren en brullen.

Ack ack ack ack ack ack ack ack ack ack ack ack ack ack
Vertaling: For the fundamental truth self-determination of the cosmos, for dark is the suede that mows like a harvest.
whahahahahahahackackackackackackackackhahahaha!

Zo erg als Manodessources vond ik het nou ook weer niet, de film was best door te komen maar om nou te zeggen wat een topfilm van Burton, nou nee.

Ik dacht de hele film door; "Okay, wie heeft de marsmannetjes na 12 uur 's nachts eten gegeven?" Het eerste uur is die losgeslagen, kwakende, extreem kattekwaad uithalende bende aliens nog wel grappig maar daarna begint het toch erg flauw te worden allemaal. Vooral in de tweede helft moet de enige goede grap; "Don't shoot, we come in peace" zelfs tot 3x toe herhaald worden.

Ik vind het toch erg jammer dat Burton niet voor wat scherpere humor gekozen heeft ipv 107 minuten lang te blijven hangen in slapstick met beroemdheden en lelijke martianen.

Bovendien vindt ik de stijl van de film ook niet echt mooi of appart. Okay, de aliens zijn vreselijk nep en foeilelijk precies zoals de bedoeling was maar het CGI is voor mijn gevoel niet echt op z'n plaats. Had liever acteurs in strakke pakjes gezien en vliegende schotels aan touwtjes. Verder weinig verassende of bijzondere shots, terwijl Burton daar toch best oog voor heeft (Sleepy Hollow, Edward Scissorhands, Big Fish).

jammer hier had, zeker met het talent van Burton, vast een veel mooiere, betere, grappigere en vooral scherpere film ingezeten. Mars Attacks! behoort niet tot het beste materiaal wat de man ooit gemaakt heeft. 2* voor de soms best vermakelijke eerste helft.

Lekker gek en vermakkelijk filmpje.

Echt weer iets van Burton, de zeer gekke personages, het verhaal is heerlijk raar maar toch sfeervol met veel humor.

Echt een film die je absoluut niet serieus moet nemen, maar wel leuk is om te kijken.

3*

Duidelijk Burton's minste. Heb er niet om kunnen lachen, maar dat was ook al zo met Galaxy Quest (dat zelfs nog slapper was); is hier een trend te zien?

Vervelend, saai, slechts de 'it wasn't the doves' grap was wel geinig. Nee hoor, geef mij maar zo'n echt slechte jaren 50/60 sci-fi onzinfilm. 1,5* voor deze.

Bizarre film met een grote sterrenkast als Brosnan en Nickelson. De film was overdreven, zoals je in zon parodie verwachtte. Er zat best nog veel sadisme trouwens in met alle kills en zaps.

De film was wel wat chaotisch waardoor het soms wat te overdreven was. Eigenlijk wist ik na afloop niet goed wat ik moest denken. Maar wel dat ik me ermee had vermaakt.

3*

Jij doet toch zo gewichtig over waarom het een but film is? Een lap tekst zonder inhoud en dan moet ik uitleg geven? Het werkt naar mijn weten precies andersom. Ik had helemaal nog geen stukje geschreven bij de film.

Maar vooruit, ben in een goed humeur en de humor van de film is nogal makkelijk te verdedigen. De film werkt op verschillende vlakken. De ode aan onzinnige jaren '50 troep was erg treffend en geslaagd. Leuk gebruik van cgi (hoewel stop motion wellicht nog leuker was geweest). De sterrencast die wel erg makkelijk om zeep wordt geholpen. De boodschap aan Burton van producers dat je Nicholson niet zo maar kon omleggen was niet aan hem besteed. Hij gaf hem een dubbelrol en legde hem twee keer om.

De Marsmannetjes die door de straten lopen en het vertrouwen proberen te winnen, 'don't run we are your friends' en ondertussen alles in de as leggen.

Leuke verwijzingen naar films (niet alleen jaren '50 crap maar ook bijvoorbeeld 2001: A Space Odessey).

De knipoog in de vergeefse speech van Nicholson. Las Vegas wordt nog even op de hak genomen. Trailer trash moet eraan geloven, hollywood ontgeldt het. Expres compleet foute muziek gebruiken (It's not unusual..), het expres belachelijke einde. Etc. Etc.
Genoeg zo of gaan jullie nu zelf een poging wagen?

De film ademt campyfun en is zowel een geslaagde parodie als een film die goed op zichzelf staat. Geen losse flodders. Das best knap, ken niet zoveel voorbeelden. Je moet echt je best doen dat allemaal niet te willen zien. Als je er dan vervolgens voor kiest het niet leuk te vinden, moet je dat verder zelf maar weten.


[edit kapp: persoonlijke aanval verwijderd]

Film met regelmatig wel leuke en grappige momenten. Er spelen een hele boel bekende acteurs in mee en om de zoveel tijd zie je wel eens een nieuwe bekende acteur verschijnen. Dit laatste maakt het ook waard om deze film te kijken. De marsmannetjes zien er inderdaad slecht uit maar dat was ook juist de bedoeling van deze film.

Ach het is geen super film maar je kunt je er aardig mee vermaken.

Overdreven humor waar ik ook geen seconde om kon lachen. Tegenovergestelde van subtiel.

Het enige wat leuk is zijn wat referenties naar oude sci-fi, maar verder slaat Burton de plank nogal mis. Hoofdoorzaak: niet grappig. Ook de sterrencast, met Nicholson voorop, is ronduit vervelend.

Irritante overdreven neventypetjes zoals die van Michael J. Fox en Portman. Bah wat een kitsch.

Alles is best wel vermakelijk en leuk. En op vele momenten ook grappig maar vanaf de Marsmannen beginnen aan te vallen begin ik de film eigenlijk 1 grote slechte chaos te vinden. Wel leuk om z'n bekende cast samen te zien.

***

Blijft gewoon een van m'n favoriete Burton's. De stijl is ongekend sterk, en is een grote knipoog naar de sci-fi uit de jaren 30 tot 60. Een van de mooist vormgegeven comedy's ooit, en stiekem ook gewoon een van de leukste.

Maf en goedkoop, en juist daarom zo leuk.

Tuurlijk is deze film niet serieus te nemen, en dat moet je dan ook vooral niet doen.

Gewoon verstand op 0, bier en chips erbij en het zal je niet tegenvallen.

3*

Tsja tsja, wat zullen we er van zeggen? Niet het beste werk van Tim Burton, dat zeker niet. Wel leuk om zo'n heel scala aan bekende acteurs voorbij te zien voorkomen, maar als parodie sloeg het bij mij niet echt aan. Wel erg leipe aliens, dat wel.

Mars Attacks! is opzicht een aardig vermakelijke film. De casting is dan echt geweldig : Jack Nicholson, Michael J. Fox, Glenn Close, Pierce Brosnan, Danny DeVito, Jack Black en Annette Bening zaten allemaal goed in hun rol. De Humor is wel wat flauw vond ik.. De actie-scenes waren midelmatig, maar de Aliens zelf waren erg leuk gemaakt. Het verhaal slaat natuurlijk nergens op, maar de uitwerking ervan is dus zeker niet verkeerd.

3,0*

Toen ik deze film een aantal jaar geleden voor het eerst zag, vond ik 'm hilarisch! Een paar weken terug kocht ik 'm voor een prikkie. Ik moet zeggen dat ik een beetje teleurgesteld ben na de 2e kijkbeurt. Er gebeuren een hoop dingen in waarvan je moet glimlachen, maar slechts weinig waar je echt om moet lachen. Acteerwerk is geweldig, met name Jack Nicholson in 2 rollen.

3*

Best een leuke film. Vooral het overhoopschieten van personen waarbij je het niet verwacht, met die speelgoedgeweertjes

De marsmannetjes zien er heerlijk knullig en belachelijk uit. Heb niet veel met scifi films, maar als het zo gebracht is wel. Komische en kleurrijke settings en hier vind ik Sarah Jessica Parker veel leuker dan in Sex and The City.
3 - 3,5*

Erg vermakelijke komedie met hele grappige mars mannetjes die kwekken als eenden.

Prima acteurs.

3,5 ster

Ik heb nog niet veel van Tim Burton mogen zien, maar Mars Attacks doet mij zowaar verlangen naar meer komische nonsens van deze man. Een zeer grappige film met een hoog gehalte aan anti - helden en veel gepruts en gefrunnik. Sarah Jessica Parker als sterreporter was trouwens veel leuker dan als veredelde hond! 3,5*

gisteren herzien, en geef deze toch een halfje meer als vorige keer. Er had wel nog iets meer van deze film kunnen gemaakt worden met deze storm aan bekende acteurs. Maar ok... het is natuurlijk één grote knipoog naar alle sf-films van vroeger.

De 'actie'scènes worden trouwens vrij goed in beeld gebracht vind ik. En geregeld ook ns goed moeten lachen

3*

Leuke ode van Tim Burton aan de science-fiction films uit de jaren '50. De special effects zien er tegelijkertijd goed en lekker knullig uit. En ook de aliens op zich zien er erg grappig uit. Het verhaal is nogal eentonig van aard, waardoor het niet altijd even onderhoudend is. Een grote cast met louter bekende gezichten, waarvan Jack Nicholson het meest hilarisch is in een dubbelrol.

why can't we all just get along?

Niet heel goed, maar ook niet heel slecht. De knulligheid heeft toch wel wat. Toch wel leuk om te zien hoe die aliens onze planeet naar de klote helpen. Verder een beetje te veel sterren waar ik weinig mee heb, op Nicholson en Pam Grier na. Vind Danny Devito een vervelend mannetje en Tom Jones had van mij afgemaakt mogen worden.
Kijkt over het algemeen toch wel lekker weg, voldoende

Burton's hommage aan de kitscherige jaren '50 science fiction zit vol idiote en absurde knipogen, terwijl het terzelfdertijd een satire is op politiek, militarisme en niet in het minst op de arrogantie van de mens die alles denkt te weten. Want vrede is allerminst hetgene waarmee die boosaardige marsmannetjes mee afkomen, tot grote verrassing van iedereen. De baldadigheden van die groene slijmerds deden me ook meer dan eens denken aan... de Gremlins. Een indrukwekkende cast passeert de revue, van Nicholson naar Natalie Portman naar Danny De Vito en Jack Black. Veel grote namen met beperkte screentime voor de meesten, en dat is jammer. De film mist vooral een verhaal en personages die blijven hangen. Het is echter een coole Tom Jones die ik nog het leukst vond. De manier waarop de Martians aan hun einde komen, met het strontvervelende nummer "Indian Love Call" van Slim Whitman was ook leuk gevonden.

De onnozelheid druipt in grote hoeveelheden van "Mars Attacks!" maar het is niet allemaal even funny. Het eerste half uur vond ik moeilijk door te komen. 3,5* voor een film die niet onopvallend blijft.

Een leuke film.
Burton weet het absurdisme leuk naar voor te brengen. De Aliens zien er ook leuk uit.
Sarah Jessica Parker vond ik leuk als hond/vrouw.

Een 3.5*

Edit: Leuk! een beetje te veel gezegd.

Het blijft toch een leuke film. Het begint al met de begintitels, waar je van de ene grote naam in de andere valt. 'k wist niet meer dat er zoveel bekend volk in deze film meedeed, maar 'k denk dat de grootste sterren de aliens zelf zijn. Zo'n bizarre figuurtjes met hun grappige stemmetjes

De film is op zich ook heel leuk. Een nogal eenvoudig verhaal, maar wist me toch de hele rit te boeien. De film bevat ook heel veel humor en kon me absoluut bekoren.

Wie eens een fout filmpje met aliens wil zien is hier zeker aan het goeie adres. Voor mij absoluut een aanrader.

Nice planet. We'll take it!

Gisteren in de vroege avond ben ik deze Mars Attacks toevallig tegengekomen toen ik aan het zappen was op Prime. Normaal gezien zou ik niet blijven zitten voor zulke films, maar door de geweldige cast met niemand minder dan Jack Nicholson, Annette Bening, de jonge Nathalie Portman, Michael J. Fox, Jack Black en Danny DeVito besloot ik toch om te blijven zitten.

En daar heb ik eerlijk gezegd dik spijt van, want van die ronkende namen blijft er niet veel meer over. Tim Burton bewijst hier nogmaals mee dat een sterke cast niet volstaat om een goede film te maken, want hij slaat hier de plank serieus mis. De film begint met verschillende kleine verhaallijnen waar de idiootste personages worden geïntroduceerd en die op zich niets met elkaar te maken hebben. Ik heb op zich niets tegen idiote of stereotiepe personages, zolang ze maar grappig zijn kan ik me er best mee vermaken, maar dat is hier duidelijk niet het geval. Vooral die vrouwelijke reporter en de personages van Bening en DeVito zijn van die types waar ik nu niet bepaald mee kan lachen. Naast het feit dat er haast geen grappige personages in de film zitten ( enkel het oud dement vrouwtje kon af en toe een glimlachje op mijn gezicht toveren), is de film ook gewoon niet grappig. Een vrouw en een hond die van hoofd wisselen bijvoorbeeld staat bij mij allang niet meer aangeduid als humor. Zelfs de marsmannetjes begonnen me op den duur te enerveren door steeds te herhalen “We are your friends” en “We come in peace”. Ook de effecten zien er echt slecht uit, maar het heeft wel een charme die ik nog kan appreciëren.

Wat Jack Nicholson in deze film stond te doen is me een groot raadsel. Op zich weet hij zijn rol vrij goed te brengen, want het president zijn gaat hem blijkbaar goed af. Al heb ik hem natuurlijk wel beter dingen zien doen als bijvoorbeeld McMurphy of als Jack Torrance, maar als je hem vergelijkt met de rest van de cast steekt hij er met kop en schouders bovenuit. Naast zijn rol van president nam hij ook nog een tweede rol op zich, namelijk die van de maffe Art Land. In die rol komt hij toch minder goed uit de verf, maar veel lag gewoon aan het idioot stereotiep personage. Al bij al is het de aanwezigheid van Nicholson die deze film nog een beetje kleur geeft, want voor de rest zijn de acteerprestaties echt niet om over naar huis te schrijven. Annette Bening bijvoorbeeld deed het nog uitstekend in American Beauty, maar hier is ze werkelijk vreselijk om naar te kijken. De scène waar ze een groep mensen in een kerk toespreekt is ze zelfs lachwekkend slecht. Ook de rest van de cast deed het al niet veel beter, Danny DeVito was zelfs barslecht als gokker, maar veel had ook te maken dat er te veel rollen te verdelen waren. Jack Black en Pam Grier bijvoorbeeld komen amper in beeld. Ook de toen nog erg jonge Natalie Portman heeft hier een rolletje van de dochter van de president. Ik heb in ieder geval al positieve reacties gelezen bij Léon waar ze op ongeveer dezelfde leeftijd een rol had, maar hier was ze nu niet bepaald opvallend. Al blijf ik wel benieuwd om haar bezig te zien in Léon.

Ik vraag me echt af hoe Tim Burton in godsnaam zo’n cast heeft kunnen strikken om in zulk zootje mee te spelen. Wat bezielde Jack Nicholson om in zo’n project te stappen? Wat mij betreft is dit pure verspilling van talent, maar aangezien Mars Attacks nog een degelijke score haalt van 3.07* zijn er nog mensen die dit werk kunnen waarderen. Voor mij hoeft het alleszins niet.

1.5*

Schlecht.

Na vijf minuten film is al duidelijk dat er veel en veel te veel personages zijn. Helaas is geen enkel geslaagd. Stuk voor stuk zijn het vreselijk irritante verschijningen, met al even irritante achtergronden. Dan is het nog hopen dat ze een degelijk einde krijgen, maar ook dat valt tegen. Bijna elk personage dat sterft wordt gedood door zo'n stom laserpistool.
Uiteindelijk is het slepen naar het einde, dat eens het daar is voor een hoop opluchting zorgt.

Mars Attacks! beschikt over een op het eerste zicht fenomenale cast, maar dat valt enorm tegen. Topper Jack Nicholson valt door de mand, maar hetzelfde kan gezegd worden van zowat alle anderen. Van Glenn Close en Annette Bening tot Pierce Brosnan en Michael J. Fox: geen enkel optreden laat een positief gevoel na.

Dit is de eerste film van Tim Burton die mij tegenvalt. Andere kleurrijke onzin à la Beetle Juice kan ik erg smaken, maar hier ontbreekt het aan scherpte. Zowat elke poging tot humor blijft een poging.
Ook de marsmannekes zien er ontzettend slecht uit. Dan doel ik zelfs niet op de belabberde CGI, dan wel op het ontwerp - een creatief iemand als Burton die zich beperkt tot een groot hoofd??
Muzikaal is met Mars Attacks! weinig mis, maar dat alleen kan de boel niet staande houden.

Slechtste film die ik in tijden heb gezien.
1

Leuke film van Burton, die na een ode aan de slechtste regisseur aller tijden, hiermee juist een ode maakt aan de films van Ed Wood en consorten.

Mars Attacks! is in alle opzichten natuurlijk hartstikke fout. De marsbewoners, ook wel Martianen genoemd zorgen af en toe wel voor een glimlach. Er zitten wel twee handen vol aan bekende acteurs in, die niet allemaal even goed en leuk zijn. Ik vond vooral Jack Nicholson en Pam Grier het erg leuk doen. Danny DeVito was eerder irritant dan grappig. Ook leuk zijn die momenten dat de bekende acteurs doodgaan. Vooral ook omdat ik het niet altijd verwachtte. Zo zit ik nog naar Michael J. Fox te kijken en twee seconde later is hij alweer vergaan tot groen gruis. Onverwacht, maar wel leuk.

Zo is het eigenlijk de gehele speelduur. Ik zit vaak glimlachend te kijken, maar echt schaterend of echt hilarisch wordt het helaas nooit. Ik moet wel zeggen dat alles erg zorgvuldig gemaakt is, dat kun je wel aan Burton overlaten. De marsmannetjes zien er creatief uit en ook de effecten hebben iets goedkoops en houterigs, zoals het ongetwijfeld ook bedoeld is. Het is een leuk tussendoortje en een aardige ode, maar zo geweldig als Burton’s andere ode, Ed Wood, wordt het helaas nooit.

3,0*