The Woman in Black (2012)

Gezien in de sneak. Een film die jammerlijk braaf blijft, en alleen maar uit spanningsopbouw bestaat. Het is hier en daar allemaal net te voorspelbaar. De prent weet weinig nieuws te brengen en wilt maar niet op gang komen. Radcliffe speelt aardig, maar het rondlopen met lantaarn door een oude verlate gang doet zijn Potter imago alleen maar versterken.

De film is uiterst sfeervol geschoten en heeft een prima set design. Maar is nergens een goede thriller, laat staan horror.

Ook gezien in de Sneak. Ik had er erg naar uitgekeken, maar had toch andere verwachtingen. De film voelde veel stoffiger aan dan gedacht. Hoewel erg genoeg schrikmomenten waren (sommige zag je ook wel aankomen) en er een donkere en naargeestige sfeer hangt, kent de film ook zeker langdradige momenten.

Ik bleef bijvoorbeeld maar wachten totdat Daniel zijn toverstaf zou trekken en 'Expecto Patronummmm!' zou roepen, maar dit bleef uit. Ik vond hem ook een beetje te jongere en kinderlijke uitstraling hebben voor een rol als deze, zeker wanneer je moet geloven dat hij al vader is van een 4 jarig zoontje. Toch doet hij het niet slecht, al is het veel van hetzelfde.

Ik ben gevoelig voor dit soort films. Ik ben doodsbang voor dat soort poppen en ik vind dat geestengedoe ook hartstikke creepy, zeker wanneer het van die enge vrouwen in zwarte jurken zijn. Dit is op zich ook wel goed in beeld gebracht, erg sfeervol. Ook de jonge kindjes waren creepy as hell.

Ik heb me er mee gemaakt, hoewel er meer mee gedaan had kunnen worden. De nasmaak is een beetje bitter, alsof de film niet helemaal goed uit de verf is gekomen. Verdient wel een voldoende. Twijfel wel tussen 3* en 3.5*. Voor nu maar even 't hoogste.

Oh ja, en de hond was wel weer erg schattig.

Als er weer eens een horrorfilm zit aan te komen op het grote doek, dan leef ik altijd in angst elke maandagavond. 'Zou tie deze week in de sneak komen of niet??' Ik ben namelijk een vreselijke filmkijker/beoordeler als het horror betreft, heb eigenlijk een bloedhekel aan heel de tijd in spanning te zitten. Dat is hier na een half uur eigenlijk constant. Films met geesten zijn ook niet mijn idee van een ontspannend avondje, dus je kan begrijpen dat ik nog net geen kussentje had meegenomen om voor me gezicht te houden. Regelmatig weggekeken dus ik heb het gezicht van The Woman eigenlijk niet goed gezien. Maar goed ook, anders nachtmerries als een dolle

Laten we het over iets anders hebben. Wat een fantatstische keuze maakt Radcliffe hier trouwens. Qua acteren wordt hij niet echt op de proef gesteld, maar wie had verwacht dat Harry in deze soort film zou gaan spelen na de grootste filmreeks in filmgeschiedenis?!

Werkelijk uitstekende voltreffer van Hammer Films en James Watkins, die hiermee toch wel bewijst een van de beste in zijn vak te zijn. The Woman in Black is een film waar de Gotische sfeer vanaf druipt en waar de mise-en-scène, vooral in het huis, om te smullen is. Zelfs Radcliffe deed het naar behoren, maar die is maar een pion van de klasse die hem omringt. Zeer sterk.

Dikke 4*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: The Woman in Black (2012, James Watkins) - bioscoop recensie - cultmoviesreviewed.com

Mooi dat er nog dergelijke films gemaakt worden.

De film speelt zich af eind 19e eeuw, kent minuten lange scènes zonder dialogen en heeft een erg rustig tempo. Dat soort combinaties lijkt me tegenwoordig moeilijk aan de man te brengen, maar ik vond het allemaal erg geslaagd. De sfeer wordt stukje bij beetje opgebouwd en het mysterie rustig uit de doeken gedaan, en de mooie beelden en prachtige sombere lokaties hielden het visueel aantrekkelijk. Lang geleden dat is zulke mooie mist gezien heb

De film kent voor het genre van een spookhuis-film wonderlijk genoeg niet al te veel jump scares. Niet dat die er niet zijn, maar de schrikmomenten waren over het algemeen vrij subtiel. Een goed voorbeeld is meteen de eerste echt enge scène waarin de vrouw in het zwart in feite al de hele tijd in beeld is maar zich pas op het einde zichtbaar maakt door zich subtiel om te draaien. Er komen vaak geen plotselinge geluiden aan te pas; de film maakt uitstekend gebruik van geluid, maar alleen echt als het nodig is om spanning op te bouwen. De special effects zijn ook behoorlijk goed. De spoken zijn bijna geheel echte mensen, net als in het geslaagde Insidious, en verder is alles opnieuw heel subtiel gedaan.

We kunnen er niet omheen dat dit de eerste film van Radcliffe is die niets met Potter te maken heeft, maar hij deed het echt niet beroerd. Hij was misschien iets te jong voor de rol, maar die constante droevige blik in zijn ogen werkte goed en hij was heel ingetogen, vooral bij de spannende, bijna dialoog-loze scènes in het landhuis. Soms was hij wel iets tè apatisch, maar er zit nog wel een beetje talent in de jongen, mocht hij zijn filmcarrière toch door willen zetten. De rest van de cast scoort ook gewoon een dikke voldoende; geen overacting hier.

Ook deze film bewijst maar eens wat ik vaker zeg; van een spook valt bijna nooit te winnen Het verhaal kent een leuke wending die je als ervaren horror-kijker misschien wel aan ziet komen, maar het was toch een dappere zet om het zo droevig maar ook weer enigzins positief af te laten lopen.

Ja ik ben best wel te spreken over deze film die bewijst dat subtiliteit in films nog altijd te vinden is.

zonder iets weg te geven van de inhoud vond ik the woman in black een geslaagde film voor in de bios. Een aanrader voor als je van een creepy sfeertje met veel schrikmomenten houdt. Buiten die twee positieve noten, ook wel wat minpunten. Daniel radcliffe overtuigt niet altijd, maar dat neem ik hem niet eens kwalijk. Hij doet goed zijn best. Maar hij komt te jong en harry potterachtig over. Verder vind ik het verhaal nou niet echt eentje waarvan ik zeg dat het blijft hangen. Misschien delen andere mensen die mening niet.

Armzalige productie uit de toch beroemde Hammer Studio , de film is nooit verrassend nooit eng of creepy en is totaal spanningsloos de schrikmomenten zijn zeer maar dan ook zeer mager en op een hand te tellen. Doordat Daniel Radcliffe mee speelde hebben ze geprobeert om een groter publiek te trekken maar die zullen erg teleurgesteld zijn ik persoonlijk ben ik al geen fan van Daniel Radcliffe en hier is hij totaal niet op zijn plaats en komt erg ongeloofwaardig over.

Sporadisch enge maar grotendeels nogal oubollige en simplistische horrorfilm, met een wel heel dik aangezette gothische sfeer. Radcliffe is acceptabel, maar de vlakke hoofdrol eist niet heel veel van hem. De hele film is eigenlijk pure middelmaat, niet slecht, maar het is het allemaal net niet. Hier en daar wat creepy scenes en een paar effectieve schrikmomenten, maar daar is alles wel mee gezegd.

Redelijk.

Het verhaal zelf vond ik nogal tam en spanningsloos. De sfeer is echter uitstekend neergezet en DE reden dat ik dit nog best een aangename film vond.

Weinig regisseurs die zich nog aan een echt klassiek horrorverhaal durven of willen wagen. Wat dat betreft alleen maar lof dat Watkins er (wel) voor gaat en niet zonder verdiend succes.

Met een ingenieuzer en/of spannender plot had ik 'the Woman in Black' een stuk hoger gewaardeerd. Nu blijft het bij 6.5/10*

Ik heb het idee dat de oorspronkelijke roman meer gericht was op de psychologische terreur naar het hoofdpersonage en dat deze verfilming toch meer een achtbaanrit vol griezelige momenten is geworden. Maar werkt het? Nou, ik ben me een paar keer flink de pleuris geschrokken. Sowieso straalt de film uit elke porie sfeer uit. Ook een complimentje voor de serieuze stap die Daniel Radcliffe hiermee maakt om zich te ontdoen van zijn imago als Harry Potter; hij laat hier maar weer eens zien wat een talentvolle en veelzijdige acteur het eigenlijk is.

Een ideaal recept om je slaap bij te kunnen halen want we dwalen voornamelijk rond in een oud stoffig landhuis waar het kwade zich schuil blijft houden om je later, in samenwerking met geluidseffecten, te laten schrikken. Een enkele keer pakte dat goed uit maar over het algemeen vond ik het niet erg beklemmend. Jammer ook dat de regisseur voor Radcliffe heeft gekozen want hij deed me meerdere malen denken aan Harry Potter (ondanks ik daarvan nog geen enkele episode heb gezien). Daniel zelf doet niet veel verkeerd maar ik denk dat ook menig andere acteur deze rol had kunnen vervullen dus die keus begrijp ik niet echt.

Sfeervol was het wel met de krakende deuren, spinnenwebben en kaarsen. De scène in de modder was ook redelijk uitgevoerd en gelukkig bleven tientallen shots van afrafelend touw achterwege zoals we die wel vaker aantreffen. Mits je jezelf dwingt om de aandacht erbij te houden is dit best een aardige prent met een griezelige vrouw die een onschuldig klein dorpje angst blijft bezorgen.

Zeer sterk verhaal, dat helaas niet bij een groot publiek zal aanslaan. De "gewone" filmkijker is deze "traagheid" niet gewend en haakt daardoor snel af. Voor de liefhebber van dit soort films zijn de schrikmomenten precies op de juiste momenten.

Radcliffe vind ik prima gecast. De film kan natuurlijk niet los gezien worden van de historische context. Het was toen vrij normaal om jong kinderen te krijgen. Daarnaast weet Radcliffe de verhouding tussen zijn ratio en emoties goed in bedwang te houden. Daardoor is het makkelijk in te leven in zijn personage.

Daarentegen is de originaliteit ver te zoeken waardoor deze film niet meer dan drie sterren verdiend.

Ik heb de fimm in de bioscoop gezien.

Ik vond hem erg tegenvallen, ik had gehoopt op een spannende film met veel schrikmomenten.

De film bleek echter niet echt spannend en er waren maar weinig echte schrikmomenten.

Ik denk dat er één moment was dat ik schrok.

In het eerste deel van de film vond ik dat er slecht geacteerd werd later in de film vond ik dit beter worden.

You could have saved him...

Ik had vandaag zin om (nog) eens naar de bioscoop te gaan, maar mama en papa hadden daar niet echt zin in. Dus ze dropten me aan de cinema en gaven me wat geld mee. Aan de kassa, met mijn kleine Sprite, stond ik te kijken welke film ik wou zien. Project X zag er grappig uit en Journey 2 zag er adembenemend uit, maar ik ben de enige horrorfan in de familie en een horrorfilm in de bioscoop zien is toch wel een aparte ervaring. Ik vroeg aan de dame aan de kassa of The Woman in Black een enge film was, en ze antwoordde dat ze best wel bang was toen zij hem zag. Ik was blij toen ik dit hoorde en bestelde direct een ticket. Maar dan zag ik dat ik helemaal alleen in de zaal zou zitten. Dit vond ik niet erg. Ik ging de zaal binnen en zag twee jongeren zitten waar ik normaal moest zitten, dus ik ging gewoon achter hen zitten. En ze begonnen te kletsen, de hele film lang. En nu de filmrecensie na dit lange (en ietwat overbodige) stuk.

Vanaf de eerste seconde heerst er een onheilspellende en kille sfeer. De openingsscène is dan ook werkelijk geniaal. Het oude Groot-Brittannië is erg grauw en kleurloos vormgegeven. Dit past dan ook weer bij de sfeer. De film kent een heel trage opbouw, en de eerste twintig minuten zat ik werkelijk te wachten op een eerste schrikmoment. En vanaf Kipps in het huis gaat, begint het. De schrikmomenten stapelen zich op en ze komen waar en wanneer je het niet verwacht, waardoor ze ook een groter effect hebben. En wanneer Kipps zich in de kelder bevindt en er een vrouw (The woman in black) op de achtergrond haar hoofd draaide, zei de jongedame voor mij: (Scheldwoord), der stoat daar 'n wuf! Vertaald: (Scheldwoord), er staat daar een wijf! En deze zin spookte steeds rond in m'n hoofd gedurende de film waardoor ik steeds in een erg luide lach schoot wanneer de rest bang waren.

Het verhaal is niet erg origineel, maar hier draait het om de eigen twist die Watkins geeft aan de film. Het is allemaal spannend genoeg zodat de film spannend blijft en steeds boeit. Wat ik wel erg vond, was dat er allemaal kinderen sterven in de film en met het busongeval in Zwitserland in m'n achterhoofd vond ik het toch wel morbide.

Het acteerwerk is overal erg goed en vooral Daniel Radcliffe springt eruit omdat we hem enkel kennen van zijn rol als Harry Potter. En voor mij was het wel eventjes wennen voor ik daar niet meer aan dacht. Ik vond hem, zoals sommigen al zeiden, wel best jong uitzien om een vader van een kind van vier te zijn.

Het einde van de film vond ik nogal een anti-climax. Het viel nogal tegen. Ik hoopte op een hoop Ooooh's en Aaaaaah's, maar die kon ik niet uitkrijgen. Een mooie 3,5* voor deze mooie film. Wel jammer dat ik deze film alleen heb gezien in de bioscoop. Ik denk dat je er in groep ook meer aan hebt.

Zeer matig.

Vooraf maar weinig over deze film opgevangen. Wist dat hij van James Watkins was en dat was eigenlijk info genoeg. Grote teleurstelling dan om bij het begin van de film te zien dat het een Hammer Films productie is.

En dat vat de film eigenlijk ook perfect samen. Een uberklassiek spookhuisverhaal, erg rechtlijnig en bekend terrein zonder enige verrassing. Maar ook Watkins komt niet volledig uit de verf. De schrikeffecten zijn povertjes en het opbouwen van échte spanning, ondanks sommige langgerekte scenes, lukte niet echt.

Wel sfeervol geschoten, daar ligt zo'n beetje het enige positieve punt van de film. Radcliffe, hoewel hij iets te jong oogt, was tegen verwachting in niet al te irritant, maar redden kan hij de film allerminst.

Spijtig nog van het onnoemelijk duffe einde, had best wat meer mogen zijn, deze film. Hopelijk gaat Watkins de volgende keer weer iets op eigen houtje doen, want in zo'n studiostelsel als Hammer gaat zijn talent verloren. Hij moet zich na deze film weer helemaal opnieuw bewijzen.

2.5*

Zit op gelijke hoogte met de film uit 1989. Beide hebben een prima cast en zetten ook allebei een grimmig sfeertje neer. Daniel Radcliffe stelt niet teleur als een personage dat ver staat van Harry Potter. Voor zijn leeftijd gezien zet hij ook een redelijk overtuigende weduwe neer.

19/20e eeuws Engeland is het ideale decor voor dit soort films, gelukkig is er vastgehouden aan de locatie. De schrik momenten zijn redelijk gedoseerd over de gehele film maar het wordt nooit eng. In principe is dat ook niet het idee van deze horrorfilm, het lugubere verhaal staat centraal. Het einde laat ten wensen over, naar mijn idee een einde die ik al heel vaak gezien heb.

Deze film is 3,5 ster zeker waard, al is het alleen maar dat Arthur Kipps mij geen seconde heeft herinnerd aan Harry Potter, en dat gezegd mogen hebben: een goede prestatie voor iemand die een groot deel van zijn leven is overheerst door de tovenaarsleerling. En is het ook niet gewoon leuk om iemand te zien ronddolen met een kaars in stoffige en dompige kamers die een duister verleden hebben?

Zeker geen slechte film, heb mij een paar keer goed geschrokken door de hele 'kille' sfeer die in het huis rondhing..

Zelf vind ik persoonlijk slecht dat de "Woman in Black" haar personage niet is verder uitgediept,waarom al die kinderen? en ga zo maar door.

Daniel "Harry Potter" Radcliffe speelt zijn rol deftig, alhoewel hij waarschijnlijk voor 30 jaar met Harry Potter zal worden geasocieerd deed die best een goede acteerprestatie, was ook niet echt moeilijk, wat bang kijken en een paar zinnetjes spreken..

Vond de mansion heel veel lijken met Shutter Island...maar dan in plaats van met de boot met de wagen en ook nog een paar andere films zijn als inspiratie genomen want echt origineel was hem ook trouwens niet.

Allesinds, zeer boeiende film,natuurlijk niet voor kijkers met een gevoelige hart maar toch goed ...

Spannende film!

Erg lang naar uitgekeken natuurlijk door Daniel Radcliffe. Ik was erg benieuwd hoe hij het er nu vanaf zou brengen na zijn grote rol als Harry Potter. Maar dat doet hij helemaal niet verkeerd. Nou had hij ook wel het geluk dat zijn hoofd precies bij zijn rol en die tijd past haha. Ook de kleding paste gewoon perfect bij hem, eng genoeg. Zijn acteerwerk was goed, niet heel bijzonder en soms was het moeilijk om hem niet te zien als Harry Potter maar na een tijdje had ik ook dat niet meer in de gaten. Hij kan imo nog beter worden qua acteerwerk, dus ik zou hem persoonlijk zeker niet te snel afschrijven. Hij heeft wel een bepaalde charme wat ik wel kan waarderen.

Verhaal zelf was goed. Vooral het einde, zag ik overigens niet aankomen, hoe stom dat dan ook is. En er zaten in de film zelf ook een aantal behoorlijke schrikmomenten. Zat echt op het puntje van mijn stoel, zo spannend waren sommige scenes. Mede ook door de fenomenale sfeer, want daar moet de film het wel echt van hebben. Maar oh wat was dat goed uitgewerkt, de omgeving, de weg naar het huis, het huis zelf! Erg goed gedaan. Fijn ook dat er niet veel dialogen waren want juist de 'stille' scenes waren het engst.

Ja ik kon hier wel wat mee, film is niet voor iedereen weggelegd denk ik, je moet er van houden maar persoonlijk heb ik altijd wel wat met enge huizen en geesten. Daarbij was de sfeer super en ook leuk om Daniel eens in iets anders te zien.

4*

Een tegenvaller, hoewel er wel 'schrikmomenten'in zitten, zijn die zo voorspelbaar dat ik er niet van schrok. Het was ook eerder een horror verhaal voor bij een kampvuur dan voor in de bios.

Een slechte horror film.

Maar eerlijk is eerlijk, het ziet er prachtig uit en verhaal-technisch is het goed onderbouwd.

Had er meer van verwacht. Daniel Radcliffe doet het absoluut niet verkeerd, maar het hele verhaal is gewoon niet goed. Werd in de bios meer een soort van comedy dan een echte thriller/horror. Vooral dat stukje met die poppen en dan met name dat aapje. Gewoon lachwekkend. Verder een ontzettend slecht einde en achteraf een film die mij niet lang bij zal blijven.

Een erg goede film die een sterke opbouw kent en waarbij het vehaal je meteen (althans mij) aangreep.

Daniel Radcliffe deed het in mijn ogen ook erg goed en het duurde ook niet erg lang dat ik van het "Potter-gevoel" af was.

De sfeer en de setting in de film doet het erg goed, combineer dat met een aantal sterke schrik momenten (hoewel deze wel voorspelbaar zijn) en een pakkende score en je hebt het halve werk.

Overige acteurs doen het ook goed en "overtuigend".

Al met al een heerlijke horror/thiller die mij van het begin tot het einde mij wist te boeien.

Ik ben ook erg benieuwd naar het tweede deel.

Van mij een wel verdiende 4,0*

Mwoa, mwoa. Vind het niet erg als horrorfilms alle cliché's van het genre uit de kast halen, als dat maar op een effectieve manier gedaan wordt kan het prima een goede opleveren. Maar The Woman in Black is af en toe gewoon een beetje lachwekkend, waardoor het nergens écht spannend kan worden.

Grootste manco van de film vind ik dat er veel momenten in zitten die niets in de film te zoeken hebben en eigenlijk ook gewoon nergens op slaan, maar er duidelijk alleen om de kijker even te laten schrikken in zijn gezet. Hierdoor heb je telkens weer zo'n 'oh ja, ik zit een film te kijken' gevoel. Schrikmomenten horen natuurlijk in een horror, maar ze moeten toch op zijn minst een beetje logisch zijn in de context van de film.

Zo vond ik het grote onzin dat die woman in black telkens ineens vanuit het niets schreeuwend in beeld kwam. Dat paste op geen enkele manier bij dat 'karakter'. Als je de geesten van die kinderen zag schreeuwen zou het nog een beetje sense maken, maar die vrouw had geen enkele reden om steeds zo te schreeuwen (behalve dan dat het zogenaamd weer een schrikmomentje oplevert). Dat de mensen in het dorpje zo bang zijn voor de advocaat is ook niet logisch, aangezien men ten eerste aan het begin helemaal niet weet wie hij is en ten tweede luidt die legende daar ook enkel dat de woman in black die kinderen vermoordt en heeft het niets te maken met wie die advocaat wel/niet aankijkt. De scene met al die geluidmakende poppen om die vrouw te lokken was ook nogal belachelijk. Of dat je van buiten het verlaten huis die vrouw naast de advocaat in het raam ziet staan. Het slaat nergens op dat die vrouw alleen maar naast hem staat en dan vervolgens rustig even uit het raam tuurt, maar ja de kijker ziet deze scene natuurlijk van buiten en dan is dat zogenaamd enger.. Vond het allemaal maar wat lachwekkend.

Geef een twee-en-halfje, heb er een prima avond mee gehad en nu gewoon lekker nooit weer zien.

Goede sfeer, prachtige beelden, goed acteerwerk.

Het verhaal is alleen niet sterk en erg eenvoudig. Veel schrikmomenten, sommige zijn wat voorspelbaar.

Daniel Radcliffe doet me in deze film niet gelijk denken aan Harry Potter, waar ik vantevoren wel bang voor was. Hij zet een goede rol neer en laat zien dat hij meer kan dan alleen Harry Potter films.

Geen topper, maar ik heb me wel vermaakt.

Zeer deftige spookfilm die het vooral moet hebben van de akelige sfeer en prachtige cinematografie. Zeer knap bij momenten vooral de locatie van Eel Marsh House . Je ziet de plottwists soms van ver afkomen en in wezen is het een redelijk clichéfilmpje, maar het werkte allemaal zoals het moest en kon bovendien nog met enkele schrikmomenten uithalen. De technische kant loont veel meer dan het acteerwerk dat bijna als een simpele ondersteuning overkomt. Spookhuisfilms zijn geen kado om te maken want het genre is intussen bijna uitgemolken en het is moeilijk om nog origineel en angstaanjagend over te komen. Woman in Black is dan niet zo origineel, bij momenten vond ik het erg angstaanjagend, vooral omdat ik alleen was thuis in het donker bij het kijken van deze film. Kleine 3,5* lijkt me op zijn plaats.

Best wel een verrassend goede Mystery / Horror film die zowel boeiend als ook spannend was. De sfeer is lekker creepy in de film, alle elementen (zoals landschap en oud vervallen huis met duistere plekken) voor een spookfilm zijn aanwezig, er zitten een paar aardige schrikmomenten in en de uitvoering was ook nog eens prima gedaan. Visueel zag het er ook allemaal goed uit en de cast deed het ook best goed hoewel Daniel Radcliffe me niet echt kon overtuigen (hij oogt wat stijfjes), maar slecht was hij zeker niet. Het verhaal zat aardig in elkaar en was spannend tot het einde wat eigenlijk ook best fraai was. Of het een goed of slecht einde was valt misschien nog over te twisten (ik vond het in ieder geval goed en ook wel mooi). Hier en daar heeft men wel wat dingen overgenomen uit andere films zoals "The Ring" en "Dead Silence" maar echt storend was het niet. Al met al een verrassend leuk filmpje wat met 90 minuten ook nog eens een prima tijdsduur heeft.

Dan snap jij niet hoe je films moet kijken... de eerste 40 minuten zijn juist cruciaal voor de opbouw van het sfeertje, met uitzondering van de eerste paar minuten dan, maar dat zal bij iedere film zo zijn want het verhaal moet altijd geïntroduceerd worden.

The Woman in Black is in tegenstelling tot Eden lake -een shock horror- een vrij klassieke horror. Dit resulteert in een zeer voorspelbaar plot van begin tot eind, wat helaas toch het kijkplezier een beetje vergalt. Aangezien dit soort films al 100 keer eerder zijn uitgevoerd moet je ook naar de uitvoering kijken en die is wel oké.

De sfeersetting is behoorlijk creepy en de scenes in het oude landhuis leveren daadwerkelijk kippenvel op af en toe. De verplichte scares zijn ook aanwezig en werken over het algemeen wel, al mag je de sound editor wel de meeste credits hiervoor geven.

Verder weinig verassingen en een einde dat ook niet al te bijzonder oogt.

Middle of the road stuff en dat is toch jammer met het brute regiedebuut Eden Lake als voorganger.

2,5*

Matige vertoning deze bovennatuurlijke thriller. De schrikmomenten die er zijn worden veroorzaakt door de geluidseffecten, oftewel het volume in één keer belachelijk verhogen. Als de heer Radcliffe mij om advies zou hebben gevraagd, zou ik hem hebben afgeraden om in deze film te gaan spelen. De sfeer en de rol liggen vrij dicht bij die van Harry Potter en zo komt de man nooit van dat stempel af.

Hammers huis.

Net nadat de Hammerstudio’s op prettige wijze nieuw leven werd ingeblazen met films als 'Wake Wood' en de remake 'Let Me In', werd met het enorm tegenvallende 'The Resident' het einde al weer bijna voorspeld. Want met studio-boegbeeld Christopher Lee een uitglijder maken onder het beroemde horrorlogo, werd menigmaal bestempeld als een onvergeeflijke misstap. Ietwat overdreven misschien, maar de prent werd wel terecht afgeserveerd als een slechte film.

Hoe anders is het met 'The Woman in Black'. Wederom een remake. Radcliffe, bekend van de vele Harry Potterfilms, schudt met gemak zijn alter-ego van zich af in dit duistere sprookje. Voorzien een aantal effectieve schrikmomenten wordt de kijker vakkundig de stuipen op het lijf gejaagd. Zelfs wanneer er een overdaad aan onverklaarbare fenomenen plaatsvindt, zijn het de bakken vol sfeer, de geweldige settings en het onverschrokken, nieuwsgierige hoofdpersonage dat het filmvolk bij de les houdt.

Binnen het subgenre ‘Haunted House’, is dit een film die rustig mee kan varen met de klassiekers uit Hammers koker. Hamerend op alle specifieke kenmerken van de klassieke griezelfilms moeten de studiobonzen regisseur Watkins zijn sterke en schokkende debuut ‘Eden Lake’ zelfs doen hebben vergeten. Het geeft niets, zo een aanpak was hier overduidelijk niet nodig. Want ondanks het veilige pad dat wordt bewandeld, zal de kijker zich toch menigmaal onveilig voelen. Hammer staat weer als een huis. En zo hoort het.

Zeer goed.

Met dank aan DFW voor het recensie-exemplaar.

Modaal filmpje

Nergens wilt de film de grenzen van ''waanzin''opzoeken,nergens wilt de film vernieuwend zijn. Op deze manier zal je over een jaar al snel in niemands land belanden,omdat films als deze al miljoen keer zijn gemaakt. Maargoed ondanks dat deze film in herhaling valt en bijna geen onderscheid maakt aan haar ''collega's'' zal deze film niet snel vervelend worden en blijft het allemaal behoorlijk toegankelijk samen gepaard met de brave anderhalf uur zal deze film een prettig filmpje zijn om even tussendoor te kijken. En ik zelf heb altijd wel een zwak voor dit soort Engelse spook verhaaltjes.

De kracht van deze film is niet de commerciele ''horror'' en zeker niet de aardig weg-gedrukte Daniel Radcliffe,maar de prachtig geschoten scene's die nochtens de kracht van de spanning laat toenemen (totdat die helemaal kapot geschreven zijn). Ik durf best te zeggen als James Watkins niet zo sterk de omgeving had gebruikt dat dat zo'n 70 tot 80% kracht had ingeboet.

Want op basis van het verhaal (?) is er er weinig tot niks te genieten..

Middle of the road..