Dog Day Afternoon (1975)

Kritischer kijken? Als jij niet ziet hoe meesterlijk Al Pacino in deze beklemmende film speelt kan ik het ook niet helpen.

Nope, dat kun je ook niet. Big Al kan gewoon meesterlijk goed acteren, maar daarom kan het verhaal, de omgeving, de mede-acteurs, de regie, etc. er voor zorgen dat ik de film geen 5 hoef te geven maatje.

Ter vergelijking. Alle films van The Godfather trilogie waarin Al Pacino speelt geef ik 'slechts' 4*.

Vreemd omdat je 'God' er in speelt haha. Scarface dan? Of The Merchant of Venice, of Blow? wat van cijfers geef je die films? Oh ja, The Devil's Advocate niet te vergeten, ben benieuwd maatje.

Inderdaad. Medeacteurs. Wat dacht je van John Cazale. Meesterlijk zoals hij hier de ultieme anti held neerzet. Maar het is vooral de ongelooflijk beklemmende sfeer die deze bijzonder ondergewaardeerde film laat bloeien.

Deze film, Serpico en The Insider zijn in die volgorde de beste films waarin Al Pacino speelt. Zijn acteerwerk in The Merchant of Venice is ook heel sterk. Als film is die net iets minder.

Vond ik meevallen maatje. Hoefde niet door mijn vingers te kijken hoor. Vond die overval wel leuk bedacht, alleen jammer dat die uitvoering niet lukte want nu zaten we 2 uren te kijken naar 4 muren, agentjes en publiek. Ga de film steeds minder leuk vinden nu.

Wij zullen elkaar nooit begrijpen.

Ooit wel eens hoor, geef ons tweetjes gewoon even tijd dan komt het wel goed.

Geheel toevallig mn 3e film van Sidney Lumet binnen korte tijd. Duidelijk de minste van de drie. De film is, ondank een zoals altijd ijzersterkte rol van Al Pacino, ontzettend langdradig. Ook lijkt de film mij niet realistisch. Het gedrag van de bankmedewerkers irriteerde me soms behoorlijk. Daardoor was het ook lastig met de personages mee te leven. Toch is de film, vooral door Pacino, niet heel erg slecht.

2*

Het tijdsbeeld maakt dat je nooit meer zo'n film kan maken. Vergeleken met veel modernere films is het verhaal langzaam, met slechtere acteurs (Pacino daargelaten ofcourse) en minder goed camerawerk. Maar dit is ook meteen de charme van de film. De sfeer die de film neerzet is uitmuntend overgebracht. Broeierig, beklemmend en realistisch. Voor mij een all-time favourit. 5*

Leuke film, veel gelachen, zeker de moeite waard om te kijken. De tijdssfeer komt goed naar voren en Pacino en Cazale zijn een komisch duo.

Ik dit poster niet veel mooier?

Dan prefereer ik deze:

http://shihzhu.files.wordpress.com/2009/12/dog-day-afternoon-c.jpg

Ik heb geen flauw idee wat ik over deze film moet zeggen. Veel valt er ook niet over te zeggen. Dus ik hou het maar kort. Een film die door de komedie aan het begin zich afscheidt van de doorsnee gijzeling. Dit deel vond ik dan ook veel leuker dan het dramadeel. Het dramadeel had echter wel iets grauws over zich. De spanning was af en toe om te snijden. Pacino speelt, zoals altijd, een goede rol en de rest van de cast speelt ook goed.

Het einde was goed, maar niet overdonderend. Ik ga morgen niet wakker worden met een dikke grijns op mijn gezicht.

Film die goed is, doordat hij zo luchtig is.

4,0*

Coulante overvallers, waren die 2. Gijzelaars waren zowat vrij om te doen wat ze willen. Dat het nog gebaseerd is op een echte gebeurtenis.

Het waren natuurlijk ook geen echte harde criminelen, eerder amateurs (kruimeldiefjes hooguit).

Hadden hun maar 't mentaliteit van de crew uit Heat. Dan was het totaal anders uitgelopen.

Mooi tijdsdocument. Had hem blijkbaar ooit al eens gezien, maar het enige dat bekend voorkwam was dat Pacino met een witte zakdoek zwaait voor de glazen deur.

Pacino is een beetje love-it-or-hate-it voor mij. Meestal echter dat laatste en zo ook in Dog Day Afternoon. Z'n drukke gedoe en geschreeuw met z'n knauwerige Italiaans-NewYorkse acccent begon na verloop van tijd op m'n zenuwen te werken. Niet slecht geacteerd, maar wel frustrerend.

Tegenover hem staat ook al zo'n opgefokt baasje in de vorm van de onderhandelaar en dat doet er nog een schepje bovenop. John Cazale spreekt me dan nog het meest aan. 'Goede foute' kop, zwijgzaam en overgeleverd aan de grillen van Sonny.

Het eerste half uur vind ik wel sterk, goede intro. Daarna wordt het allemaal wat gezapig. Alleen al een telefoongesprek duurde volgens mij tien minuten. Dat hoeft niet erg te zijn, maar als je er al niet "in" zit helpt het niet echt mee. Van de ware zenuwoorlog zoals in de omschrijving van de film staat heb ik weinig gemerkt..

De film neemt wel een aardig sociaal standpunt in (alsook de reden van de overval) maar het voelt niet echt overtuigend aan, al die joelende mensen en ontredderde agenten. Een beetje gedateerd, hoewel dat als tijdsdocument natuurlijk niet erg is.

Redelijk terleurgesteld in deze film. Had een meesterwerk gehoopt maar dat blijkt het niet te zijn. De film begint echt geniaal maar naarmate de film voorderd wordt het allemaal een beetje saai. Met als dieptepunt het telefoongesprek met Leon en zijn vrouw. Normaal zou ik dus 3 sterren geven. Maar omdat Pacino zo goed acteerd krijgt die 3,5 sterren.

Misschien keek ik door de verkeerde bril, maar het deed mij weinig: 3.50 (3.40)

Het wordt nergens echt groots, nergens heel spectaculair of meeslepend. Maar toch heeft deze prent de nostalgische uitstraling die het hem doet. De seventies sfeer doet Dog Day Afternoon veel goed en weet toch ook Pacino de film weer naar zijn hand te zetten. Jammer is echter dat de personages nooit bijster interessant worden, Sonny incluis. De dialoog doet daarnaast vaak wat suf aan en is de situatie in de bank tamelijk ontspannen, wat ik persoonlijk niet echt kon waarderen. Het tempo ligt laag maar zeker niet hinderlijk laag en regisseert Lumet het verhaal naar behoren. Zoals gezegd moet Lumet het cinematografisch vooral van de sfeervolle seventies settings hebben, want het verhaal, de personages en het gebrek aan echte hoogtepunten deden mij slechts bij vlagen warmlopen voor Dog Day Afternoon.

Prachtige film, super acteerwerk en boeiend van begin tot einde.

Direct daarna (om in de jonge Pacino sferen te blijven) Serpico gekeken. Afknapper in vergelijking tot deze.

Sterke film met glansrollen voor Al Pacino en John Cazale.

Bah, toch een beetje een tegenvaller.

Geen slechte film hoor, maar vond hem op de langen duur erg langdradig worden. Begin is zeker okee, aardig wat swung in maar dan volgt een lang tussenstuk waarin alleen de confrontaties / onderhandelingen met de politie kunnen boeien. Al de rest - en dan vooral het homo- en travestietengedeelte - was redelijk oninteressant. Einde is dan weer wel prima en komt een beetje als een schok. Tegen die tijd ben je het gezapige tempo al lang gewoon en dan is zo'n einde wel even verrassend.

Film heeft het nadeel dat hij vanalles tegelijkertijd wil zijn en daar net niet in slaagt: komedie, drama, thriller,... in geen van de drie blinkt de film dan ook uit.

Pacino is okee, maar vond vooral Cazale sterk acteren (nou ja, zitten en zwijgen, maar op een wel erg sterke creepy manier).

Jammer, had meer ingezeten.

Totaal andere film dan ik verwacht had.
Alleen het begin al, je denkt met professionele bankovervallers van doen te hebben, maar het blijken de grootste amateurs aller tijden met een IQ van onder de 80. Het begin is dan ook behoorlijk komisch net zoalsde keren dat Sonny naar buiten komt om te onderhandelen en om het publiek weer in gang te zetten
In het middengedeelte wordt het wat saaier met wat geneuzel over relaties en homo's en weet ik het al niet wat.
Het einde is dan ook wel weer aardig, had verwacht dat Sonny het ook niet zou overleven. Natuurlijk had de overmeestering ook al in de bank gekund. Sonny en Sal waren makkelijk te overmeesteren geweest. Ook de gijzelaars lieten zich iets van de makkelijke kant zien.
Al dan niet toch nog een vermakelijk filmpje, maar niet de film waar ik op gehoopt had.
Toch nog een 7 en dan vooral voor de acteerprestaties van Al Pacino en John Cazale.
3.5*

Tegenvaller. De film begint heel aardig, maar wordt erg langdradig. Die overdreven nichterige vriend van Sonny had al helemaal niet gehoeven. Al Pacino speelt wel weer prima, en Cazale ook niet slecht, maar de film duurt me veel te lang.

2*

Hele bijzondere film. Lastig om deze te beoordelen. Beoordeling: ...*

Hier wordt de fim geschaard in de categorie "Misdaad / Drama" Ik zou Drama willen vervangen door Dramakomedie.

Al Pacino acteert top, maar kan me de reactie van Bottleneck heel goed voorstellen. Het acteerwerk is inderdaad luidruchtig!

Deze film moet het niet hebben van snelheid, goed camerawerk of bijzondere locaties. Het gaat om de sfeer (je kan het bijna ruiken), het acteerwerk van Al Pacino en John Cazale en de interactie tussen de verschillende acteurs.

Vond de scene op het vliegveld één van de mooiste. Niet zozeer de ontknoping, maar wel de de sfeer, die opgebouwd werd met het geluid van de vliegtuigen.

Toch maar stemmen : 3,5*

NIet boeiend.

Het voelt vooral als "gemaakt" aan, ze weten dat Sonny niemand gaat neerschieten, toch is er veel tumult voor de dwerg met een witte zakdoek die "Attica!" staat te roepen en pizza bestelt. Wanneer je begint te hopen dat één van de vele snipers op de omringende daken hem een kogel door het hoofd jaagt ben je je niet aan het amuseren.

Pacino past helemaal niet in zijn rol, mag ie nog kunnen acteren al wat ie wil.

Had hem al eens gezien, maar kon me echt totaal niet herinneren wat ik er van vond.

Uiteindelijk wel een aardige film maar weinig bijzonders. Pacino is vooral erg veel aan het schreeuwen op straat, in die fases vond ik hem niet zo overtuigend. Eenmaal op rustige toer in de bank vond ik hem veel sterker. Jammer wel dat Cazale totaal ondergesneeuwd raakt en er erg weinig met zijn -toch wel- aanzienlijke functie gedaan wordt.

Ondertussen zijn de gijzelaars wel heel erg snel cooperatief geworden, en vond ik dat de film zo halverwege aardig stilvalt. Als eenmaal alles wel vaststaat is het wachten tot die bus komt, en worden er allemaal dingetjes gebruikt om het tempo erin te laten zitten. Niks aan het handje, maar dan moet opeens het lichtuitvallen, of weer iemand een dokter nodig hebben. Tja..

Het kijkt allemaal prima weg en het is sterk gemaakt, maar niet zo groots. 3*

Naar mening echt een klassieker. Uit 1975. Een bankoverval loopt totaal uit de hand en Sonny (een hele jonge Al Pacino) komt in de schijnwerpers te staan van de media. Goed verhaal en weer goed spel van Pacino..

4*