Dog Day Afternoon (1975)

Knappe film van Lumet, waarin sterk geacteerd wordt door Pacino. En niet te vergeten Cazale, die helaas niet oud heeft mogen worden. De sterke sfeer is voelbaar in de film. Die het presteert om toch vrij luchtig te blijven, ondanks alle dramatiek. Een klassieker, met als speerpunt het knappe acteerwerk, en de chemie tussen de cast. 4,5 ster.

Lekkere sfeer, dacht dat ik al een berichtje over de helft vd film had geschreven, maar zal wel in de war zijn. Denk dat Al Pacino in deze film laat zien wat hij in zich heeft, en daarmee zijn carrière veilig stelt! Echt fantastisch hoe hij speelt. Nu zou zo'n film niet meer kunnen, maar gelukkig kun je er nog wel van genieten. Meesterwerkje.....

Goeie film dit. Was duidelijk te merken dat de overvallers weinig ervaring hadden. Vond die Stevie aan het begin een beetje raar. Maargoed het kan natuurlijk altijd dat je ineens bang bent. Vond ook dat er een goeie sfeer in zat, een beetje beklemmend. ond het eind wel jammer stiekem, dat Sal door het hoofd werd geschoten. Acteurs waren verder ook prima. Pacino zoals eigenlijks altijd weer uitstekende rol. Verder vond ik Cazale ook goed als Sal. Zonde dat hij in zo weinig films heeft kunnen spelen.

Wat speelt Al Pacino briljant zeg! Echt ongekend realistisch en overtuigend.

Gewoon een heerlijke film. Ook wel paar keer hard gelachen! Vooral om die bank meisjes!

Het einde was misschien een tikje teleurstellend. Je gunde Son en Sal de vrijheid wel, maar helaas is het op deze manier voor ze gelopen!

Prachtige film! Alleen het einde vond ik wat minder.

Ietwat langdradig misdaaddrama.

De film begint nochtans als een vinnige misdaadkomedie. Sonny en Sal tonen zich niet bepaald professionals en dat levert enkele komische situaties op.
Helaas brokkelt de film dan langzamerhand af. Dit komt vooral door de introductie van Leon en de akkefietjes met Sonny's dikke vrouw en z'n irritante moeder. Dat werd echt door je strot geramd. Het boeit niet, maakt de film 20minuten te lang en het voegt weinig tot niets toe aan het verhaal.
Het einde was ook niet echt speciaals, al is het zielig dat John Cazale's personage - weeral - doodgeschoten wordt.

Al Pacino is fantastisch, maar hetzelfde kan gezegd worden van John Cazale. De man heeft/ had niet veel woorden nodig om iets te zeggen. Sterke gezichtsuitdrukking.
De meeste bijrollen waren redelijk irritant, vooral Sonny's familie en vrienden.

De film ziet er best gedateerd uit, maar dat maakt mij niet veel uit. Muziek viel mij opmerkelijk genoeg niet op.

Begint goed, maar wordt zwaar en voelt lang aan.
3

Bijzonder.

Dog Day Afternoon heeft een erg authentieke stijl in zijn genre. Het is een misdaadfilm over een gijzeling maar tegelijkertijd is het een soort komedie met hilarische scenes. De film wordt gedragen door een jonge maar ijzersterk spelende Al Pacino. De film begint hilarisch door het afhaken van één van de drie gijzelaars. Toen werd de toon al meteen gezet voor welke richting de film op zou gaan. En de ingeslagen weg kon ik absoluut waarderen. De gehele film draaide het om Pacino en dat dwong hij ook af. Minpunt vond ik de lengte van de film en de soms wat langdradige en uitgerekte scenes. Niet elke subplotje was even boeiend en door het rekken van die scenes voelde het langdradig aan. Het einde kon ik dan wel weer erg waarderen. Kortom; Leuke film, tikkeltje langdradig, geweldige Pacino en sterk eind. 3,5!

Het eerste halfuur vond ik sterk, onder meer omdat die gegijzelde vrouwen het helemaal niet erg leken te vinden, en voor de pizzajongen die zei: "I'm a star". De twee telefoongesprekken halverwege waren veel te lang. Het deed me ook wel aan een aflevering van Kojak denken.

Een gijzeling waarbij Sonny de politie wonderbaarlijk onder controle kan houden. Er is weinig geweld en er vallen geen onnodige slachtoffers, in plaats daarvan wordt er pizza gegeten en kan het contact met dierbaren personen worden onderhouden. Het is een sprookje voor iedere crimineel en we worden als kijker bijna aangespoord om een poging tot diefstal te ondernemen. Toch blijkt het allemaal niet zo simpel te zijn. Sonny moet overal aan denken en de groene flappen waarvoor ze eigenlijk voor kwamen werden al snel naar de achtergrond geschoven. Een uitweg via de limousine en vliegtuig lijkt de enige oplossing te zijn. Natuurlijk gunde ik het Sonny en Sal dat ze rustig in hun jet konden stappen. Jammer dus dat de bestuurder van de limo uiteindelijk het feestje heeft verpest maar aan de andere kant was het wel erg triest geweest van de FBI om deze twee boeven te laten ontsnappen. De formidabele rol van Pacino en de zorgvuldige casting van de bijrollen zorgen voor een meesterlijke verfilming van dit waargebeurde voorval. Het enige wat ik me wel afvroeg was of dat er op de bewuste dag echt zoveel agenten klaar stonden met hun getrokken pistooltjes. Speelduur mocht van mij gerust nog wat langer gemogen want het was erg boeiend.

Dog Days.

Een film die zich hoofdzakelijk op een bepaalde locatie afspeelt zijn er al veel van gemaakt, maar is nooit zo meeslepend als Dog Day Afternoon. De setting is erg leuk gevonden. Op een erg warme dag plegen de fantastisch spelende Pacino en Cazale een overval. De hitte voel je door je beeldbuis heen. De wanhoop die de mannen doorgaan is dat ook. Verhaal/uitgangspunt is interessant en ook niet iets wat je destijds in een Hollywood film vaak zag. De climax is ook werkelijk zenuwslopend en tevens erg wrang. Samen met de personages voel je je verraden en wanhopig, en voel je je erg slecht als Cazale wordt neergeschoten . Toch erg jammer dat we deze acteur moeten missen. Had nog zoveel moois kunnen laten zien, iets wat hij op dat moment ook al had gedaan.

goeie film

goed acteerwerk

weer een al pacino die schitterd,wat een briljante acteur.

nou weet ik het niet zeker maar was dit niet een waar gebeurd verhaal?

mischien weet iemand dit?

lang geleden dat ik deze film gezien heb maar is me altijd bij gebleven.

Het is inderdaad een waargebeurd verhaal.

Based on a True Story (2005) is ter aanvulling ook de moeite.

oke bedankt voor de info

Eigenlijk niets op aan te merken. Zeer sterk acteer werk en een solide script maar mij toch allemaal iets te traag op de een of andere manier.

De term "based on a true story" betekent niet automatisch "waargebeurd". De filmmakers hebben zaken ter dramatisering aangedikt en andere weggelaten. Gebeurt overal, natuurlijk, maar volgens mij is er geen enkele film (documentaires daargelaten) die 100% waargebeurd is.

Dat maakt voor deze film natuurlijk niet uit. Een film wordt niet beter omdat het waargebeurd zou zijn.

@aazhyd

ben het met je eens dat een film niet beter hoeft te zijn als het waargebeurd is

wel vind ik, dat vaak een film indrukwekkender is als het waargebeurd is.

wat betreft de term based on a true story heb je helemaal gelijk in.

wel zijn er films die wel degelijk waar gebeurd zijn.

”I don't wanna talk to some flunky pig trying to calm me man.”

Een behoorlijke fascinerende misdaadfilm, waarin een jonge Al Pacino zich definitief op de kaart zet en waarbij het weer eens erg jammer is om te constateren dat John Cazale zo jong is overleden, want wat was het toch een veelbelovende acteur.

Beiden heren spelen hier de rol van bankovervaller, en de bankoverval is ook hetgeen waar Dog Day Afternoon omheen is gebouwd. Het draait hier helemaal niet om spektakel of sensatie, maar vooral om het realistisch weergeven van zo’n daad. Pacon en Cazale zijn namelijk erg menselijke overvallers, die ook openstaan voor hun gijzelnemers, met hun praten en daarbij ook hun beperkingen en handicaps leren kennen, zodat ze daarmee rekening kunnen houden. Het is dan ook niet zo raar dat de twee gijzelnemers op een bepaalde sympathie van de kijker kunnen rekenen. In ieder geval wel op mijn sympathie.

Pacino wil het geld namelijk ook niet voor zichzelf hebben, maar voor de geslachtsoperatie van zijn (homoseksuele) partner. Dat gebeuren, en de gijzeling zelf, is allemaal enorm realistisch weergeven. In combinatie met het uitstekende acteerwerk van de twee hoofdrolspelers, zorgt dat ervoor, dat het hele gebeuren gewoon een behoorlijke indruk weet te maken. Spanning is er ook volop. Naarmate de overval vordert, wordt de dreiging op een escalatie ervan namelijk steeds groter. Vooral het gegeven dat Cazale een vrij labiel personage speelt, die elk moment dreigt te ontsporen, is een sterke zet van Lumet en zorgt ervoor dat de dreiging eigenlijk constant voelbaar is.

Verder besteed Lumet veel aandacht aan de reacties van de mensen buiten de gijzeling. Niet alleen de gewone burgers, maar ook de media-aandacht komt uitgebreid naar voren en maakt van deze Dog Day Afternoon een nog completer plaatje. Natuurlijkhoopte ik op de goede afloop, maar uiteraard zag dat er niet in. Dog Day Afternoon boeit bijna de gehele speelduur, kent een paar ijzersterke momenten en is in zijn geheel zeer goed te noemen. Het mist net datgene om een meesterwerk te zijn, maar komt er in ieder geval toch vrij dicht bij in de buurt.

4,0* ruim

Ik vond de film zeer langdradig, totaal niet spannend en ook eentonig. Ik heb op geen enkel moment gevoeld dat er een echte dreiging was. Zeer voorspelbaar, saai en de film duurde mij net een uur te lang. Op het moment dat Sonny's vriendje kwam, werd het allemaal verschrikkelijk saai. De dialogen konden mij ook niet echt boeien.
2,5* omdat het begin nog wel redelijk was.

To my darling wife... Leon

Wat een meesterlijke rol van Al Pacino

Dog day afternoon lijkt aanvankelijk te gaan over een wat klungelige bank overval maar ontpopt zich gaandeweg als een knap emotioneel drama. Cazale en Pacino weten door hun samenspel zeer sterk het beeld van twee vrienden die tot een soort wanhoopsdaad zijn overgegaan neer te zetten. Tel daarbij dan nog de bijna voelbare penarie, warmte en drukkende sfeer in de bank en de psychologische druk die dat op de beide overvallers brengt, plus het naar labiel-neigende karakter van Cazales rol en je hebt een film die je meesleept in de emoties. Nu en dan gaat Sonny naar buiten en ondanks dat dat hem in contact brengt met de 'vijand' geeft dat je een gevoel even frisse lucht in te kunnen ademen. Dat gevoel van meeleven met een film krarkter voel ik niet vaak en dat maakt dan ook dat ik deze film hoog waardeer. Hoe het einde ook is, het doet werkelijk niets af aan wat deze film volgens mij wil tonen: de psycholigische druk op twee onervaren bank overvallers.

Heel knap gespeeld door Pacino en Cazale, elk op hun eigen manier. Pacino kan het allemaal tenauwernood onder controle houden en Cazale verliest zichtbaar langzaamaan de grip op de situatie. Ze doen het allebei enorm goed, zowel in subtiele dingen alsook in groteske scheldpartijen (met name Pacino tegen de onderhandelaar).

Maar, daar houdt het op. De klungelige politie wordt nooit echt dreigend dus de sfeer, die als beklemmend ervaren moest worden, werkte niet voor mij. Het Stockholmsyndroom wat de gijzelaars op een gegeven moment krijgen maakt de sfeer alleen maar luchtiger, net zoals de vreemde ouderwetse BH's van de dames waardoor ze bijna allemaal rondlopen met rare punt-tietjes.

De knap gespeelde personages Sal en Sonny slepen je door de film heen, maar als het verhaal zich dan richt op de achtergrond van Sonny, wordt het vervelend en langdradig. Met name omdat zijn achtergrond een onsamenhangend, onlogisch en daardoor oninteressant zootje is.

Op het moment dat Sonny's moeder verschijnt wordt de film echt te lang en was ik mijn interesse in de afloop eigenlijk al verloren.

Het eigenaardige aan dit soort films is dat ze eigenlijk nooit meer worden uitgezonden op TV en de mensen die deze films gaan zien, noemen zich over het algemeen filmliefhebber (ben ik geen uitzondering op). Maar dat is ook terug te zien in de meningen en de stemmen. Laat deze film zien aan een gemiddeld publiek en hij floept heel hard uit de top250.

Dat gold voor misschien voor Sonny, Sal had daar eigenlijk niets te zoeken.

Even een paar dingen opzoeken in het woordenboek. Met gijzelaar bedoel je hier gijzelnemer. En wat je bedoelt met hilarisch snap ik al helemaal niet. De film is nergens grappig. Hooguit sporadisch luchtig (de pizza bezorger die roept "I'm a hero") en Pacino die zijn geweer heel knullig tevoorschijn haalt. Maar dit is beslist geen komedie. Het is een thriller die niet thrillt en een dramafilm die nooit vreselijk dramatisch wordt.

2,5 sterren

Trailer @ Youtube

Meeslepende film. Misschien ietwat langdradig op sommige momenten al heb ik hier persoonlijk niet zo'n moeite mee. De twee hoofdrolspelers spelen zoals eerder genoemd geweldig, zij dragen dan ook de film.

Het moment dat de overvallers door krijgen dat de bank

door politie is omsingeld, en hun sprookje uit is plus de

wanhopige lange nasleep met mediacircus erbij is toch

zeer vermakelijk.

Redelijke film die net niet aan mijn verwachtingen voldoet.

Het begin is ijzersterk, met de introductie van Al Pacino en Cazale, die zich duidelijk niet al te professioneel betonen. Dit levert in het eerste halfuur enkele hilarische situaties op, maar naarmate de speelduur verstrijkt ga je wennen aan de situatie en heeft het dramagedeelte de overhand.

Grootste pluspunt is het ijzersterke acteerwerk van Al Pacino, maar ook Cazale doet het goed. Zijn personage bevindt zich wat op de achtergrond, maar brengt spanning, omdat Cazale nogal labiel overkomt en ieder moment zou kunnen ontsporen.

Een groot minpunt is het bestaan van enkele overbodige scenes en karakters; zo vond ik Sonny´s familie en Leon maar irritant, waardoor echt meeleven er voor mij niet inzat.

Ondanks dat ik dit een goede film vind was ik blij toen ie voorbij was, omdat het allemaal net iets te lang voortsleept.

Desondanks is dit bij vlagen een vermakelijk en goed werk.

3,5*

EIgenlijk is deze film een gemiste kans, gebaseerd op ware gebeurtenissen, was dit de kans voor Pacino, maar ook Cazale om aan hun sterke performances welke ze al hadden laten zien in de jaren 70, denk daarbij alleen maar aan de beide Godfathers, nog eentje toe te voegen, dat lukt naar mijn inzien alleen Cazale, maar als je zijn kleine oevre bekijkt dan blijkt dat hij alleen maar dergelijke rollen speelde, die van een beetje labiel, verloren of onopgemerkt figuur. Het is jammer dat hij na zijn laatste film is overleden, wie weet welke rollen hij nog had kunnen spelen.

Hier in DDA speelt hij geweldig. Pacino is OK, maar kan beter. Durning geeft weer eens een lesje hoe je een bijrol dient neer te zetten, subliem. Misschien heb ik wel te hoge verwachtingen van Pacino. Het kan niet altijd top zijn. De film krijgt een 3 vanwege de andere vertolkingen.

Naar mijn mening staat deze vrij laag op de lijst, een superfilm die nagelbijtend spannend is van begin tot eind. Een pareltje......

“ATTICA! ATTICA! REMEMBER ATTICA?”

Sterke gijzelingsfilm. Pacino en Cazale zijn een weergaloos duo en de film heeft naast spanning en drama ook veel humor. De politie (in het eerste gedeelte) zijn niet de slimste, en de vrouwen die gegijzeld worden vinden het volgens mij wel best. Met hilarische gevolgen.

De film is wel te lang en vooral in het middengedeelte gaat zich dat wreken. Vooral het gedeelte met Leon en dat gedoe met de vrouw van Sonny (Pacino) is niet bijster interessant. Je kan dit soort gijzelingsfilms maar het beste kort houden, en Dog Day Afternoon is hier helaas een goed voorbeeld van. Het einde is wel sterk en Pacino en Cazale leveren vakwerk af. Zij zorgen er met z'n tweeën voor dat je blijft kijken.

Onthutsend slecht.

Eigenlijk is deze film van alles niets. Niet echt stoer, niet echt grappig en niet echt spannend. De film doet erg goedkoop aan, en Pacino, normaal een positieve factor, stelt teleur. Onbedoeld luchtig, waardoor de film totaal niet doet wat het hoort te doen.