Taxi Driver (1976)

Absolute klassieker.

Om te beginnen is werkelijk alles in deze film is ontzettend knap en mooi overgebracht. Het sfeertje van Amerika; de achterstandsbuurten, het nachtleven, de hele cohesie van alles wat zeer authentiek aanvoelt. Het personage Travis Bickle is nog eens utopisch neergezet. Wellicht is dit wel zijn beste rol ooit.

Zoals al eerder is gezegd, de moeizame interactie van Bickle met alles en iedereen is ongeloofelijk fantastisch uitgewerkt en heb ik nog nooit zo puur en eerlijk zien overkomen. Zijn naïviteit en ongemakken waarmee hij worstelt, ik kreeg als kijker echt te doen met hem.
Het saxofoon deuntje wat echt de sfeer, de routine en het personage van Bickle overbrengt, de interessante voice-over, het klopt werkelijk allemaal. Het einde waar menig discussie over gaat is mijn inziens prima gedaan; lekker multi-interpreteerbaar.

Een absolute topper welke na herziening zo maar eens in mijn top10 terecht zou kunnen komen.

Deze snap ik niet.

Eens, een van mijn lievelingsfilms.

Pardon, dat hij utopisch goed speelt.

Hij speelt het 'denkbeeldig' goed?

Haha, zie nu dat ik toch wel met verkeerde termen aan het gooien ben. Laten we zeggen fantastisch goed.

@ yeyo en Goongumpa: eens!

King of Comedy is en geweldig en geweldig onderschat. Griezelig goed.

Top film! Van de soundtrack tot aan de acteurs, alles klopt wat mij betreft. Natuurlijk één van de meest memorabele scenes ooit, een ongelooflijk sterk einde en prachtig cinematografisch werk van Scorsese. Bij een aantal scenes stond het kippenvel mij op de armen, werkelijk zo mooi gefilmd. Travis die Betsy belt na het bioscoop fiasco was daar één van.

Inderdaad! Van mij mocht Bernard Herrmann nog 30 jaar langer leven om soundtracks te schrijven. Is dat niet edelmoedig van me?

Hier ben ik weer, ik kon deze top 250 film ook weer niet waarderen. Ik denk dat ik gewoon moet stoppen met top 250 films kijken want het werkt voor mij avenrechts.

Het grootste minpunt voor mij is dat de film ongelooflelijk saai is, er gebeurt geen zak in. De Niro ontwikkeld zich een beetje maar niet echt zoals ik had gehoopt of gedacht. De dialogen konden me ook echt niet intresseren.

De film doet alles langzaam en dan ineens tegen het einde moet alles in sneltrein vaart gaan. Als een man die een statement wil maken faalt het personage van De Niro ook verschrikkelijk. Het einde vond ik ook ongepast en een beetje afgewerkt als een boer met kiespijn. De overweldigende climax zoals op de achterkant stond heb ik niet gezien, gemist of anders ervaren. Maar positief ben ik er in ieder gaval niet over.

Wat was wel goed, en dat valt me op dat is in de meeste top 250 films wel, maar dat is het acteerwerk. De Niro doet het wel heel goed, maar hij kan me gewoon niet boeien.

Haal ik hiermee mezelf veel op de hals, vast wel maar ik wil jullie duidelijk maken dat ik het echt zo ervaar en ik zeg gewoon mijn menig, maar ik wil absoluut niet provoceren. Dat is in geen geval mijn bedoeling dus vat het ook niet zo op.

Dat lijkt me nu net de kern van de film...

Ja dat snap ik maar dat gegeven faalt in de film, ze hadden daar veel meer mee gekunt. en De Niro niet als een een loser neer moeten zetten.

Hoe dan wel? Eén of andere stoere vigilante die vrouwen bij de vleet versiert? De eenzaamheid van zijn personage en de totale miscommunicatie tussen hem en zijn naasten is juist fascinerend. Een 'loser' vind ik trouwens ook nogal kort door de bocht, hij is in zekere zin het resultaat van zijn omgeving.

Ik weet niet maar ik vond zijn personage niet intressant en een beetje flat, wat hij deed kon me totaal niet boeien, en ik vond alles maar een saaie bedoeling. Zijn omgeving zorgde ervoor dat hij iets tegen het geweld wou gaan doen. Of kwam dat door wat hij in vietnam heeft mee gemaakt, het is maar net hoe je het bekijkt. De miscommunicatie vond ik nou niet echt fascinerend maar dat heeft te maken met andere intresse, ik vond het eerder beschamend en nutteloos. Hoe zou jij hem defineren dan ik kan er toch niks anders van maken dan een loser, een nobody.

Maar dat maakt de film nu juist zo fascinerend en stelt het einde natuurlijk in een wel bizar daglicht. Dit is nu juist een van die zeldzame films waarbij alle elementen exact op hun plek vallen.

Flat?? Verre van. Zijn persoonlijkheid wordt natuurlijk niet in hapklare brokken blootgelegd, mede omdat zijn personage met niemand op een duidelijke manier communiceert. Maar ik durf Taxi Driver gerust een interessante karakterstudie te noemen.

Het is een samenloop van verschillende omstandigheden. Mijn interpretatie is dat hij uiteindelijk heeft gehandeld uit affectie voor het personage van Foster, om haar te 'redden' van haar ongelukkige bestaan. Maar daar valt natuurlijk over te twisten.

Beschamend, uiteraard, maar daarom nog niet minder goed. Hoe hij z'n vriendinnetje meeneemt naar die pornofilm bijvoorbeeld, pure plaatsvervangende schaamte!

Dat klinkt gewoon zo minachtend, terwijl er in de film toch wordt gepoogd om begripvol en reëel met zijn personage om te springen. Ik zou Raging Bull en King of Comedy alleszins maar links laten liggen, die twee hoofdpersonages zijn ook 'losers'.

Daarnaast lijken films over geslaagde en succesvolle personages me bijzonder saai als het accent op karakterontwikkeling komt te liggen..

Vind dat alles juist wel hapklaar worden voorgekauwd. De voice over communiceert maar door over eenzaamheid en dat alles zo slecht is om hem heen, de slapeloosheid en hoofdpijnen (wat notabene verteld moet worden) terwijl je het amper aan hem afziet behalve dat ie snachts wat rondrijdt, en als klap op de vuurpijl een uit de lucht vallende transformatie tot een of andere flauwe kaalgeschoren 'punker' met een vrij overgeacteerd stoere oefening. Vind het een simplistische manier om een depressieve spiraal weer te geven.

Het is ook niet de bedoeling van de kijker dat je het als 'stoer' ervaart, eerder als zielig, onzeker en paranoïde.

Op zijn manier probeert hij stoer te zijn ja, maar dan ervaar ik het niet als onzeker o.i.d. maar als gekunsteld en overdreven. Dan vind ik de neergang in films als The Machinist, Jacob's Ladder en zelfs Falling Down treffender (ja totaal andere genres en thematiek, maar puur het begrip van aftakeling/neergang van de hoofdpersoon vergeleken), of wat meer in het straatje van Taxi Driver ligt Seul Contre Tous, allemaal oprechter en intenser ipv vrij geromantiseerd.

Vergeet ook niet dat deze film 40 jaar oud is, dus dat Seul Contre tous het 30 jaar daarna naar een nieuw level trekt (Nog treuriger) is niet zo gek. Dat hij jij 'm als gekunsteld ervaard lijkt mij een logisch gevolg van zijn onzekerheid. Hij doet zich vanwege die onzekerheid gekunsteld voor.

Ja maar dan heeft het in dit geval blijkbaar geen stand meer gehouden voor de filmbeleving van nu en da's dan vrij jammer omdat het ook nog eens zo centraal staat in Taxi Driver (hoewel ik me niet kan voorstellen dat er 40 jaar geleden ook geen mensen met dezelfde kritiek zouden zijn).

Ach, kijk 'm nog eens zou ik zeggen Taxi Driver is een film die langzaam groeit. Ik vond het de eerste keer ook niet veel. Al was ik toen nog erg jong....

Als ik eerlijk ben verwachtte ik ook juist De Niro als iemand die zichzelf neerzette als een touch guy. Maar was juist zeer verrast dat hij een eenzaam, naïef personage neerzette. De dialogen en de gehele setting zijn juist perfect gedaan en laten exact zien wat voor personage Travis eigenlijk is. Dat je dit als saai ziet (er gebeurt vrij weinig) kan ik wel begrijpen, dat is gewoon smaak. Je moet kunnen sympathiseren met Travis Bickle, wil je deze film echt kunnen waarderen.

Is juist precies andersom, vroeger vond ik hem veel beter

Hmm zegt toch wel iets over de persoonlijke smaak van vele mensen hier dat dit parteltje 'saai' en 'geforceerd' wordt genoemd, terwijl het verhaal, het acteerwerk, de setting en het regisseurwerk van Scorsese van het aller hoogste niveau zijn. Als je het dan te traag noemt, daar kan niemand die het waardeert wat mee.. Dan lijken me enkel de snelle, stoere Hollywood films me geschikt. De échte hapklare brokken dus.

Het personage is voor mij persoonlijk flat gewoon weg omdat ik er niks kon uithalen, Hapklaar vind ik het wel degelijk. Als je goed oplet dan weet je wat de beste man heeft en zie je hoe wanneer en waarom, maar is dat boeiend, nee voor mij niet. Ik denk dat dit trouwens ook meer met mening en smaak heeft te maken. Een karakter studie zal uitblijken wat al eerder is gezegd, het personage hervormd naar omstandigheden

Ja dat is maar hoe je het bekijkt. Al vond ik dat het met Foster opeens wel heel snel ging. Dat paste niet echt in de film, want heel de film is traag en dan ineens gaat alles met foster heel snel.

Zoals ik al eerder zei dat heeft denk ik met smaak te maken ik vond er niks aan, en voor dat je met het argument komt dat ik dan alleen maar grote hollywood films kan kijken. Dat vind ik onzin want ik kan genoeg kleine films waarderen.

Ik kan wel sympathie op brengen voor een loser recent nog voor Greenberg, maar in deze film lukte het gewoon niet, ik zat me meer aan hem te ergeren. Raging Bull wou ik eigenlijk nog wel zien, maar is die echt in dezelfde catogorie als deze film in te delen.

Hier ben ik het absoluut niet mee eens. Ten eerste vind ik dat deze film wel hapklaar, hij is niet echt heel moeilijk om te volgen, en ten tweede, ik kan genoeg kleine, onafhankelijke, en zelfs arthouse films waarderen, maar dit vond ik gewoon niks.

Maar idd dat ligt gewoon aan de persoonlijke smaak. Maar dat ik dan alleen hollywood producties kan kijken vind ik echt een insult.

Ik snap echt niet wat er hapklaar aan zou moeten zijn. Natuurlijk krijgen we heel wat voice-overs voorgeschoteld, maar deze bevatten enkel het verknipte beeld van de werkelijkheid dat Travis Bickle heeft. Zijn emoties/daden worden dus absoluut niet haarfijn uitgelegd.

In een komedie ligt dat natuurlijk wel anders. Dit is drama in zijn lelijkste, rauwste vorm.

Ja maar een beetje filmkijker kan die conecties makkelijk leggen, ik in iedergeval wel.

Greenberg is ook meer drama als komedie, ik heb trouwens bijna tot niet gelachen. Maar dat was maar als voorbeeld van een recent film, maar er zijn zat andere films die ik leuk vind zonder dat het een hlooywood productie is.