Billy Liar (1963)

Oké, jongens. Al was het alleen maar om de psyche van Jos2 door te krijgen: gaat zien deze film!

Geniaal!

Erg leuke film. Geniaal is een groot woord - maar het moet gezegd dat het concept heel goed bedacht is : het kontrast tussen Billy's saaie, grauwe dagelijkse bestaan en zijn fantasieën is erg effectief uitgewerkt. En iedereen (Courteny, die een tijdje in de mode was, en ook de jonge Julie Christie) is erg goed op dreef. Moeder Mona Washbourne is zoals altijd geweldig.

Het succestoneelstuk is van het engelse duo Keith Waterhouse en Willis Hall. Ze schreven ook het scenario voor de film. En in Londen zag ik ooit een musicalbewerking van het stuk (ik meen met Tommy Steele). Erg leuk en clever.

Er is veel verwantschap, qua thema, met de film The Secret Life of Walter Mitty (met Danny Kaye) over de dagdromen waarmee een truttige man zijn leven kleur geeft.

Top 100 materie, wat mij betreft.

Grappige film over een jongen met teveel fantasie, wiens leven aan elkaar hangt van de leugens die hij met het grootste gemak uit zijn mouw schudt. Natuurlijk komt Billy door al die onwaarheden steeds vaker in penibele situaties terecht.

Geinig ook hoe hij dergelijke pijnlijke situaties 'oplost' door met zijn (denkbeeldige) machinegeweer iedereen overhoop te schieten die hem het vuur aan de schenen legt. Da's inderdaad ook een manier.

1, 2, 3, 4, testing... Emanuel Shadrack, this is your life. (etc.)

Vanwege een fragment dat ik in een MM-contest gestopt had, heb ik even gewacht met een stukje bij deze vrij unieke film. De desbetreffende clip(Billy die loopt te oreren in zijn eentje in het kantoor van zijn baas) heeft me zeldzame lachstuipen bezorgd en ik het nadien nog meerdere keren bekeken, geweldig droog!

De rest van de film is ook zeker de moeite, ik zag hem ooit (zo'n twintig) jaren geleden voor het eerst op de bbc. Vooral de stukjes met het machinegweer waren me bij gebleven. Maar het verhaal van 'Billy liar' is in wezen een stukje minder komisch en het einde in mijn ogen net zo triest als heldhaftig, zoals Billy toch weer besluit zich in de gelederen te vervoegen en het volkslied van Ambrosia inzet.

Van 3,5* naar 4,0*.

Er is nu een volledig gerestaureerde 50th Anniversary editie te koop: Amazon UK

Fragment (YouTube)

Billy Liar's got his hands in his pockets
Staring over at the neighbor's, knickers down.
He's got his knickers down.

Aldus The Decemberists. Dat dit nummer losjes en in ieder geval qua protagonist gebaseerd was op een boek / toneelstuk / boek wist ik tot voor kort niet, deze Billy Liar is dan ook feitelijk een 'onbekende klassieker' (ik las ergens dat JFK werd neergeschoten toen deze in de US in de zalen draaide en daardoor in ieder geval over de plas grotendeels genegeerd / vergeten werd).

Hoe dan ook: een leuke en ook aandoenlijke film. De wegdromende Billy heeft inderdaad iets van Walter Mitty maar roept tegelijkertijd meer medelijden op; hij zit gevangen in zijn baan en raakt verstrikt in zijn leugens waardoor al zijn al dan niet goede voornemens steeds in duigen vallen. Today's a day of big decisions mijmert Billy nog in de opening, maar om vervolgens op tijd uit bed te komen blijkt al een te grote opgave.

Het enige pleziertje wat hem dan nog rest is zijn zelfbedachte landje waar hij dan wel tot grootse dingen in staat is. Terug in de echte wereld lijkt hij gered te worden door eerst een bekende komiek en later de schone Liz (Christie) maar uiteindelijk komt er toch weer niks van terecht. 3,5*.

Zwaar ondergewaardeerd Engels meesterwerk (46 stemmen). Ik heb deze film ook pas gisteren gezien. Maar wat geeft de film een mooi tijdsbeeld van Engeland in de jaren '60 en van een jongen op zoek naar zijn draai in het leven. Ook sterk geacteerd.

Leuke film! Origineel verhaal dat goed uitgevoerd is. Ik heb de film zonder ondertiteling gekeken en hoewel ik al een tijdje in Engeland woon en mijn Engels prima is, was het wel een beetje een drama te volgen wat er gezegd was (heb hem vaak op pauze gezet en terug gespoeld. Maar zeker de moeite waard!

Goeie film over een jongeman met weinig verantwoordelijkheidsgevoel en een levendige fantasie. De gedachten van het hoofdpersonage worden op een vermakelijke manier in beeld gebracht. De film heeft een vlot tempo en geeft een mooi tijdsbeeld van de Britse middenklasse. Tom Courtenay doet het goed in de titelrol en voor Julie Christie betekende deze film haar doorbraak.

Ben er niet echt fan van maar dit is wel een typisch Brits product van zijn tijd.

Naoorlogs kitchensink drama/gemengd met wat komisch surrealisme wat later aan populariteit zou winnen.

Courtenay is altijd wel geschikt voor dit soort rollen, beetje vergelijkbaar met die in The Loneliness of the Long Distance Runner (1962)

Wordt alleen maar beter, zo lijkt het. Courtenay doet het perfect en Christie is gewoon een plaatje!

Courtenay is erg goed als Billy, een jongeman die zich met zijn leugentjes en levendige fantasie voortdurend in de nesten werkt. Ik vond zijn dagdromen met militaire parades en overwinningsspeeches trouwens veel minder leuk dan zijn gedraai en gebekvecht met zijn familie, werkgevers en verloofdes. Die dagdromen zullen in het boek denk ik beter tot hun recht komen. Het leukst vond ik de stukjes met de volkse Rita en tuttige Barbara. Maar de scene dat hij zijn baas belachelijk maakt was ook erg fijn. En dat onhandige gedoe met die kalenders, dat zijn aardige details. Julie Christie valt echt op met haar frisse verschijning. Was nou maar met haar mee gegaan Billy.

Heb de film in twee delen gezien vanwege een moeheidsaanval op dag 1, misschien doe ik de film nu iets tekort en moet ik hem nog eens herzien maar ik hou het voorlopig bij 3,5 sterren.