True Grit (2010)

Een Coen film zonder de ''echte'' eigen Coen-stempel. True Grit is wederom een fijne film van de twee broertjes. Elk jaar komen ze met een film en elk jaar weer ben je verzekerd van kwaliteit.

Waar 'A Serious Man' nog typisch zo'n ''aparte'' (Coen) film was, waar het duo zichzelf wist te onderscheiden van alle andere films die er gemaakt worden, maken ze hier een film die dat niet echt heeft. Dit had misschien zomaar eens door een andere regisseur gemaakt kunnen worden.

Neemt niet weg dat True Grit (wederom) bulkt van de kwaliteit. Grotendeels een sterk bezette cast, waar ik vooral érg te spreken ben over Matt Damon én de kleine rol van Barry Pepper. Bridges heeft z'n sterke momenten, maar is iets teveel een typetje als bijna regelmatig onverstaanbare dronkelap. Debutant Steinfeld doet het prima, maar overtuigd niet. Brolin z'n rol is erg klein en weinig bijzonder.

Naast de cast is de film gewoon prachtig geschoten. cinematograaf Roger Deakins is een held en zorgt wederom voor schitterende plaatjes van o.a. de uitgerekte landschappen en sterke shoot-outs. Carter Burwell is er natuurlijk ook weer bij en zorgt voor een mooi bijpassende score.

Het verhaalje zelf is toch iets wat deze film mijns inziens toch tot een ietwat minder speciale Coen maakt. Het deed me niet echt veel en de broertjes lijken met dit verhaal nergens in staat om deze met bepaalde aspecten zo bijzonder te maken als veel van hun voorgaande projecten. Helaas.

Toch kent de film bijzonder fraaie momenten; de interactie van het trio naar het einde toe is regelmatig érg fraai, de shoot-out tussen Bridges tegen Pepper en z'n maten érg gaaf, het schot van Damon doet daar dan nog eens een schep bovenop en de knal van Steinfeld tegen Brolin zorgt dan wéér eens voor een extra lading. Sterkste momenten van de film wat mij betreft. Het einde zelf vond ik dan weer niet zo bijzonder.

De nodige humor mag natuurlijk niet ontbreken in een Coen. Quotes van zowel Damon als Bridges zullen wel herinnerd worden. Vond zelf het gezicht van Bridges nadat Steinfeld met haar paard door het water kwam onbetaalbaar - Damon scoort vooral met de "I thought you were gonna say the sun was in your eyes! That is to say, your eye!'' quote. Die heeft ook precies het goede hoofd voor deze rol.

Regelmatig is dit best een érg gave film en ik heb me prima vermaakt. De Coens blijven echter braaf binnen hun lijntjes, iets wat niet erg is. True Grit is wederom een mooie titel binnen hun oeuvre.

Vrij conventionele western van de gebroeders Coen. Qua plot ook enigzins voorspelbaar uitgewerkt, maar desondanks valt er veel te genieten. Jeff Bridges is geweldig in de hoofdrol en hij wordt ondersteund door een fijne cast. De droge humor en de hilarische dialogen zijn puur Coen, net als het prachtige camerawerk en de verzorgde production design. Ik hoopte soms wel op wat meer diepgang en originaliteit, maar verder valt er weinig te klagen. Sfeervol en voortdurend onderhoudend, dat zeer zeker.

De film start vreemd. Je belandt in een verhaal waar je een deel van mist.

Acteurs spelen hun rol goed vind ik en er gebeuren dingen in die tegen verwachtingen in gaan.

Wellicht omdat dit niet mijn favoriete genre is dat ik de film niet lekker weg vond kijken.

De humor die erin voorkwam sprak mij overigens ook niet aan. Ik heb geen moment hoeven lachen.

2,5*

Krachtige, visueel mooie film.
Stelt op geen enkel vlak teleur en alle acteurs zijn even sterk ( Bridges is hilarisch, vooral de indianen die de ezel aan het kutten zijn en tweemaal van de veranda worden getrapt zonder enig commentaar . Maar vooral Steinsfield verdient een pluim, zoals al vaak gezegd.

Wat me echter wel opviel is dat de film inderdaad, in tegenstelling tot veel andere Coen films, totaal geen ironie of enige allegorie bevat. Wat je ziet is wat je krijgt, maar misschien is dat wel weer een allegorie op zich. Wat dit wel achter laat is een gevoel een heel goede film gezien te hebben, maar die voor de rest weinig beroering achter laat, wat bij No Country For Old Men dan wel weer was.

Redelijke verfilming van het origineel uit 1969 True Grit (1969) verder een prima cast en ook Hailee Steinfeld in een van haar eeste rollen is meer dan aardig.

De film wordt gedragen door de chemie tussen Hailee Steinfeld en Jeff Bridges die zoals vaak altijd top is.

HarmJanStegenga schreef:

(quote)

Da's nou precies een zin die totaal niet bij deze film past, mijns inziens.

Het topic enigszins doorgelezen en (op de positieve reacties na) blijkbaar ook wel "het euvel" dat er blijkt te zijn bij de mindere reacties.

Ik ben het met de positieve reacties eens dat er actie, humor en dialoog in zit, zoals we dat gewend zijn van de gebroeders Coen. Echter vond ik de actie, in tegenstelling tot eerdere Coen films, vrij traag, de humor van een ander soort en de dialoog minder "hectisch". Nu heb ik niet alle Coen films gezien, maar vergeleken met o.a. O brother, where art thou, the big lebowski, fargo, burn after reading en in zekere zin ook No man's land, denk ik dat daar grote verschillen in zitten.

Waarom? Ik denk dat de gebroeders Coen hier een ode aan de "originele" western films neer willen zetten, die vaak ook zeer traag waren en, op een paar goede schiet scenes na, vaak traag, waarbij alles goed in beeld gebracht dient te worden en ook dialogen zeer veel aanwezig zijn.

Deze "verandering" is voor mij zeer welkom en laat mij zien dat de Coen's niet zomaar op de automatische piloot een film maken, met bepaalde presets waaraan die film moet voldoen. Ik ben dan ook nog zeer benieuwd naar A serious man, die ik nog steeds niet gezien heb, maar wel klaar ligt op de plank met nog te bekijken films.

Western zoals we wel vaker zien.

Wat een degelijkheid in deze Coen zeg. Hier en daar wat aardige dialogen, en natuurlijk ook geen slecht acteerwerk, maar goed wat wil je met Damon, Bridges, Brolin en Pepper. Had ik ook nog wel wat mee gekund denk ik, Steinfeld speelt leuk mee naast Bridges en Damon, maar ik durf haar nog niet de nieuwe Natalie Portman te noemen.

Verhaal stelt geen ene reet voor. Hebben de Coens wel vaker een simpel basis verhaal waar ze dan nog wel wat leuks aan toevoegen. Maar hier miste ik dat toch ook ernstig, ze reizen wat en uiteindelijk is er een shoot-out. Heel veel meer kun je er niet uithalen.

De shots waren ook nog eens oersaai. Sprak laatst ook mensen die Coen fan waren en de film van vandaag de dag te snel vinden gaan. Komen ze weer met die befaamde MTV montage teksten. Toch snap ik niet dat mensen niet geloven dat er ook een middenweg is tussen Tsukamoto en Ozu qua montage. Dit is echt die saaie degelijkheid die dan weer onder de noemer registrerende camerawerk wordt gebracht. Er kan zoveel meer met de camera, je hoeft echt niet die psychedelische kant op die Noe deed in Enter the Void. Maar hij laat wel zien dat je niet hoeft te blijven leven in de klassieke cinema. Zijn manier kan ook in deze cinema worden toegepast zonder de dialogen tekort te doen. En dan heb je ook nog eens een film die iets toevoegt aan het film landschap van nu. Uiteindelijk wil je als liefhebber van cinema toch iets nieuws, iets boeiends, iets wat je misschien kunst zou kunnen noemen.

Dit is geen kunst dit is degelijkheid, vandaar een degelijk aantal sterren van 2.5*.

The Coen Brothers True Grit

Ik wist niet echt wat te verwachten van deze nieuwe Coen Brothers film. Na wat reacties gelezen te hebben werd dat niet veel duidelijker. De film zou niet een echt typische Coen film zijn, iets waar ik het niet helemaal mee eens ben. De dialogen die Mattie voert met de andere hoofdpersonen deden me vaak denken aan de dialogen in bijvoorbeeld No Country For Old Men. De films van de broers schuwen een dosis geweld en bloedvergieten ook niet in deze film. En omdat ik een western op zijn tijd wel kan waarderen heb ik me best vermaakt. Heerlijke cast scherpe dialogen en duidelijk verhaal, wat wil je nog meer?

4 punten.

Werkelijk een GEWELDIGE Film van de Bro's! Ook Jeff Bridges wordt met het jaar beter.

Ik lees hier veel over de Coens sfeer e.d. Beoordeel de film op zich En humor? Ik heb ook veel gelachen vanwege het uitmuntende taalgebruik.

Topfilm!

Goeie film van de Coens.. Had er stiekem iets meer van verwacht en dan met name het verhaal op zich. Ik moet zeggen dat ik het origineel uit '69 niet ken dus daar ligt misschien wel het probleem.

Waar het verhaal op zich niet heel bijzonder was, vond ik de typetjes en karakters van de personages in de film wel weer echt op z'n Coens..
Vooral in het begin van de film zien we weer de meest uiteenlopende types voorbijkomen, zoals de oma, de koophandelaar die het onderspit moet delven in een onderhandeling met Mattie , de man in de rechtszaak die Rooster ondervraagd enzovoort.

Natuurlijk is de humor ook aanwezig. Moest lachen dat bij de ophanging van 3 mannen de Indiaan niks mocht zeggen terwijl de andere 2 wel het woord mochten voeren..

Dit is een prima film en, hoewel ik er stiekem meer van had verwacht, ben ik blij dat ik em gezien heb. Tot nog toe 3.5*

hmmm, niet echt zo laaiend als de rest hier. Het is een ok film, maar ook niet meer dan dat. Een western op zn tijd vind ik wel lekker en deze film levert wel alles wat je verwacht van een western: zweet, hitte, lange tocht, grauwe mannen etc etc. Jeff Bridges is daarnaast helemaal in topvorm.

Maar de film mist voor mij toch wel originaliteit (nee, niet omdat het een remake is). Het is op wat grappige kleine dingetjes na, gewoon een western die niet echt ergens vernieuwd/origineel is: weinig mooie western cinematografie, niet echt boeiende shootouts (alhoewel wel anders dan ze zou verwachten). Sterker nog, als Bridges niet meedeed had de film waarschijnlijk een onvoldoende van me gekregen.

de humor is een aangename toevoeging, maar ook weer niet zo grappig dat het de film naar een nieuw niveau tilt. Daarnaast is de film een raamvertelling. Waarom daarvoor gekozen is ontgaat mij compleet: de voice over en vooral de epiloog voegden niet echt wat toe voor mij. Zonder was de film beduidend sterker geweest.

Maar wie ben ik? Ik snap de hele deal rondom de Coens dan ook niet zo goed. Al hun films blijven bij mij niet zo lang hangen( op Lebowski na). Tis zijn allemaal gewoon ok films, maar ook niet meer dan dat. True Grit past in dat opzicht prima in het rijtje.

De nieuwe van de broertjes Coen was ooit iets om gigantisch naar uit te kijken. Dat is er inmiddels echter wel enigzins af. De laatste tien jaar hebben de twee beroemde broers buiten No Country for Old Men eigenlijk geen film meer gemaakt die het in zich heeft om een echte klassieker te worden.

Dat geldt ook weer voor True Grit. Een prima film, die geen moment verveelt en heerlijk wegkijkt maar niet beklijft of bijblijft. Dat begint al met het acteerwerk. Bridges speelt een rol die we inmiddels wel van hem kennen en doet dat ook nog enigzins om de automatische piloot en Hailee Steinfeld komt op mij wat gekunsteld over.

Gelukkig ziet de film er wel prima uit en doet het wraakverhaal ook zijn werk maar uiteindelijk komt de film toch ruimschoots te kort om de concurrentie met Coens klassiekers als The Big Lebowski en Miller's Crossing te doorstaan.

Uitgebreidere recensie: Tim's Filmblog - filmmad.wordpress.com

Typische Coen Brothers film, mensen moeten ook absoluut geen typische western film verwachten. Vond het een zeer vermakelijke film, verhaal was misschien niet zo heel geniaal, maar het is wel boeiend tot het eind. En de humor is natuurlijk weer erg belangrijk, en komt natuurlijk veelal via Jeff Bridges die weer eens een grandioze rol neerzet. Daarnaast was ik ook erg onder de indruk van Hailee Steinfeld en haar Oscar nominatie is zeker terecht. En ook Matt Damon doet het uiterst goed. Het is ook weer erg mooi geschoten. En de muziek is goed. Al bij al weer een fijne film van The Coen Brothers, maar niet hun beste.

4*

Wat moet ik hier nou van zeggen? Vooraf had ik blanco verwachtingen maar na het cijfer op IMDB te zien vind ik dat deze film zwaar overrated is. Het verhaal is plain simple, zeeeeer voorspelbaar en barstensvol clichés. De laatste 10 minuten maken ze het nog enigszins goed maar dat was slechts een lekker sausje over een niet al te best gerecht.

Het acteerwerk daarentegen was uitmuntend. Het meisje kon ik niet maar is zeer talentvol net als prachtig werk van Bridges. De gebeurtenissen opzicht zijn realistisch en mooi in beeld gebracht. Het meisje vind ik hier en daar echter wel een groot "bullshit" gehalte hebben. Beetje overdone. Ook is de entertainment waarde vrij hoog te noemen na een wel wat langzame start.

All in all, 3*. Verwacht geen meesterwerk zoals het cijfer hier en daar suggereert maar een prima weg kijk film.

Prima Coen film, al wordt de film nergens memorabel of ook enigzins origineel. Wel zijn de acteerprestaties degelijk, is het audiovisueel meer dan prima en is zo'n road tripje in een western altijd wel mooi en avontuurlijk.

Geen klassieker, wel vermakelijk.

3,5*

Erg genietbare film met een geniale Jeff Bridges in de hoofdrol. Hij draagt de film met gemak en zorgt voor het nodige vermaak. Het viel me op dat deze film heel erg de klassieke western benadert maar dan in een moderner jasje. Ik ben benieuwd geworden naar het origineel met John Wayne.

Al met al een beetje een flauwe film met hier en daar een paar uit-'schieters'. Een geniale Jeff Bridges dat wel en ook Matt Damon kon me hier wel bekoren al bleef hij wel erg herkenbaar. Vooral erg onderhoudend en hier en daar hele goede opmerkingen en dialogen, al zeker met het eigenwijze hoofdpersonage. Oja Barry Pepper kwam ook nog langs, wie ik altijd erg op prijs kan stellen en zo ook hier weer.

Het einde was misschien wel het minst bevredigendst, met name de shots van een 'lonesome' ranger op een berg met een ondergaande zon op de achtergrond voor het contrast en dan meteen daarna de fade-in en -out met het beeld van een andere berg met dezelfde ranger en een donkerblauwe maanlucht als contrasterend beeld. Zo was de editing en cinematografie in de rest van de film ook, redelijk standaard en bijna irritant hoe cliche voor een western. Beetje jammer. Maar laten we daar niet de hele film op gaan beoordelen want die was prima, niet meer of minder.

Veel koele reacties hier. Dat veel mensen op deze site niet een groot fan zijn van de klassieke western wist ik al. Dat dit geen typische Coenfilm is wordt ook constant benadrukt en weinig kunnen dat naast zich neer leggen. Dus de eigenzinnige Coen maken een convontionele western, wat voor velen een teleurstelling is. Niet helemaal onbegrijpelijk. Toen ik voor de eerste keer opving dat True Grit geen typische Coenfilm bleek te zijn was ik toch wel teleurgesteld. Het zijn toch mijn favoriete regisseurs en ik kon me moeilijk voorstellen dat ze hun stijl lieten varen voor een conventionelere film. Gelukkig had ik wel een ander voordeel: ik ben een liefhebber van oude Amerikaanse westerns, dus alles wat gemaakt is voor de spaghettiwesterns van Leone en het bloederige werk van Peckinpah. True Grit valt duidelijk in de oude traditie. Als ik de naam van een oude regisseur moet noemen is het Anthony Mann, maar het is toch meer Coen dan Mann.

Toch is het vreemd om scènes te zien waarvan ik nooit gedacht dat de Coens die in zich hadden. Een heldhaftige actiescène waarin Cogburn met twee pistolen de bad-guys omlegt? Van de makers van voornamelijk loserfilms waarin episch gefilmde heldenscènes ver te zoeken zijn? Of een bijna sprookjesachtige rit op een paard bij nacht, waarin Cogburn een vergiftigde Mattie Ross naar een reddingsplaats brengt? Van de regisseurs die niet eens de moeite namen om te voorkomen dat hun eerder sprookjesscènes in The Hudsucker Proxy zouden verdrinken in vette ironie? Dat soort scènes zitten in True Grit.

Het belangrijkste dat ik over die scènes is echter dat ze werken. Dat heldhaftige moment van Cogburn met die twee pistolen is gewoon zeer effectief en liet mijn hart sneller kloppen, versterkt door het perfecte moment daarna met LaBoeuf die van een afstand de bad guy neerschiet. Op zich geen originele scène, maar bijzonder goed en meeslepend uitgewerkt. En die sprookjesachtige paardenrit deed mij denken aan de riviertocht in The Night of the Hunter en hij doet er niet heel veel voor onder. Kennelijk was die connectie niet zo vergezocht als ik zelf aanvankelijk dacht, want het lied Leaning on the Everlasting Arms die ook in Hunter zat klinkt hier tijdens de credits (niet in een bijzonder aangename versie, overigens).

Dus ja, dit is een voornamelijk conventionele western, op een paar maffe stukjes na (de ophanging aan het begin, dat lichaam dat heel hoog in de boom hangt, de bandiet die constant dieren nadoet of die dokter in dat berenpak). Maar nu vraag ik je; hoe lang is het geleden dat we zo'n western hadden die echt sterk was? Open Range en 3:10 to Yuma waren prima, maar niet echt bijzonder. Unforgiven, Dances with Wolves en The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford waren wel uitstekend, maar waren juist bewust ontraditioneel. True Grit is conventioneel, maar niet ongeïnspireerd of overmatig cliché. Traditioneel, maar niet oubollig. En we hebben er praktisch sinds Rio Bravo op moeten wachten, verdomme! Bij wijze van spreke dan, want ik was in 1959 nog lang niet geboren.

Zo'n beetje alles hieraan werkt. Carter Burwells score is pakkend, zelfs al had ik zijn hand niet in deze traditionele tonen herkent. Roger Deakins cinematografie is op zijn best en zijn Oscar zou niet meer dan terecht zijn. Volgens mij maakt hij een goede kans. Bridges laat zijn veelzijdigheid weer eens zien in een ontypische rol voor hem (volgens mij noemde iemand het hier een herhaling van zijn The Dude, maar die persoon heeft deze film duidelijk niet gezien). Hailee Steinfeld is een echte ontdekking in een vastberaden en verrassend geloofwaardige performance, eigenlijk de hoofdrol ondanks dat ze genomineerd is voor een bijrol-Oscar. Matt Damon geeft een opvallend menselijke en vermakelijke performance in een rol die aanvankelijk ondankbaar lijkt. Barry Pepper is niet per se één van de grote westernschurken uit de filmgeschiedenis, maar toch wel lekker smerig. Brolins rol is wat simpel en hij doet wat hij moet doen. De rest van de cast bestaat vooral uit opvallende gezichten. En de Coens leiden het in goede banen.

Nou wil ik ook weer niet overdrijven door te zeggen dat dit een van de grootste westernmeesterwerken aller tijden is. Tevens is het zeker niet het beste wat de Coens ooit hebben gedaan. Maar de western en de Coens hebben dan ook een hoge standaard. In die standaard hoeft True Grit zich echt niet te schamen. Daarbij zou dit een mooie introductie voor nieuwkomers in de traditionele western kunnen zijn, mochten ze het niet aandurven om meteen met een oude film te beginnen.
4*

Erg leuke Western comedy. Leuke personages, zoals de dronken marshal en Mattie Ross, een veertienjarig meisje dat zich gedraagt als volwassene maar door niemand serieus wordt genomen. Af en te kwamen er een stel gekke personage's langs (die vent in t berenpak en de vent die dierengeluiden maakt).Veel grappige dialogen en goed acteerwerk van Bridges en vooral Hailee Steinfeld. Had alleen wat minder een Coen feeling, lag denk ik aan het verhaal, iets te voorspelbaar. Verder leuk westerngebeuren, cowboys, shotgun, indianen, paarden en nog meer dingen van 't genre. Veel mooie shots, vooral in de sneeuw. .
Zeker geen doorsnee western, eerder en parodie op de doorsnee western.
Heb me erg vermaakt

Ik had hier hoge verwachtingen van, maar die worden slechts ten dele waargemaakt. Zoals anderen al eerder opmerkten, was de eerste helft van de film beter (want meer 'Coen' en dus meer absurde humor) dan de tweede helft. Ik ben niet per se een liefhebber van westerns, hoewel ik een goede westerns als Unforgiven of het werk van Leone zeker kan waarderen. Een western van de Coens, dat schept hoge verwachtingen. Acteerwerk is dik in orde, zeker van Bridges en de jonge Steinfeld, en ook het camerawerk en de muziek zijn uitstekend. Toch vond ik de film naar 'Coen-begrippen' te conventioneel (zeker het slot). What you see is what you get, er zit niet meer achter. Of ik moet het niet goed begrepen hebben... Ter vergelijking: vorige week zag ik Black Swan en die film liet me na afloop niet meer los. En ook andere films van de Coens (waaronder No Country for Old Men en Barton Fink) wisten mij meer te prikkelen. Bij True Grit blijft eigenlijk alleen het briljante personage van Jeff Bridges na afloop in mijn gedachten achter.

Ik kom uiteindelijk tot 3,5*.

Wat een heerlijk avondje bios was dit gisteren in het Expotheater van Cinemec Ede. Ik ga niet zo heel vaak naar de bioscoop, maar een film als deze is zeker de moeite waard om op het grote scherm te zien.

De nieuwste Coenfilm is remake van een oude western, die ik nog niet heb gezien, maar waar ik na het zien van deze film, best benieuwd naar ben. True Grit is een erg goede film. Nu scheelt het natuurlijk ook dat ik de Coenfilms altijd wel kan waarderen en dat het westerngenre me altijd enorm aanspreekt.

Jeff Bridges is in ieder geval perfect gecast als coole hoofdrolspeler, maar goed, die is dan ook geen onbekende voor deze regisseurs. Hij maakt indruk als dronkenlap Rooster Cogburn, die in de nadagen van zijn carrière zit, maar regelmatig lekker scherp voor de dag komt. Hailee Steinfeld is misschien nog wel beter als het vastberaden meisje, dat er alles aan wil doen om de dood van haar vader te vergelden. Ik vond haar erg overtuigend en geloofwaardig overkomen. Verder doet ook Matt Damon het prima als Texasranger LaBoeuf, waarbij vooral de scènes met Bridges, door hun onderlinge strijd vaak erg grappig zijn. Er zitten verder nog wel een paar grappige typetjes in deze film, waarbij vooral die gast van de boevenbende, die het ene gekke dierengeluid na het andere maakt, hilarisch is.

Naast goed acteerwerk bevat deze film uit een prachtige cinematografie. Natuurlijk leent de omgeving waar de film zich afspeelt hier prima voor, maar je moet er natuurlijk nog wel even gebruik van weten te maken en dat gebeurt hier zeker. Vooral de nachtelijke scènes, zoals bijvoorbeeld de rit op het paard, waarbij Cogburn Mattie probeert te redden, is visueel van grote schoonheid en daarnaast geeft het de film gelijk een hart. Het laat immers zien dat Cogburn wel degelijk een hart heeft en geeft meteen de sterke band weer die hij en Mattie gedurende het avontuur met elkaar hebben ontwikkeld.

Ook de muzikale score vond ik best goed. Het past goed bij de scènes en is gelukkig niet al te bombastisch, want dat zou de film geen goed gedaan hebben. Het enige wat ik dan niet zo goed bij de film vond passen is de schelle aftitelingsong, waarvan de halve bioscoopzaal zowat van schrik uit zijn of haar stoel vloog, inclusief mijzelf.

Uiteindelijk is het gewoon een erg goede film. Ik zeg gewoon omdat ik dit bijna iedere keer wel verwacht en meestal ook krijg van de Coens. Ik heb betere westerns gezien en ook betere Coenfilms, maar daarnaast is dit gewoon een film die prima in het rijtje van hun films past en ook één van hun betere films is.

Dikke 4,0*

Na the Ladykillers doen ze het weer. Ze maken een film die hun oeuvre niet veel goeds doet. Het is vooral heel tam, voorspelbaar en het is vooral een produkt die elke regisseur gemaakt zou kunnen hebben. De Coen stempel die veel van hun films zo bijzonder maakt is nergens te bekennen.

Cinematografisch best wel aardig, alleen jammer dat Deakins nooit weet te imponeren op dit gebied. De aankleding is goed, ook de western setting wordt prima neergezet, al mist er wel wat magie. Het grote probleem van True Grit is toch dat het allemaal wat inspiratieloos is en dat de originaliteit helemaal ver te zoeken is. Bridges doet het leuk, maar valt steeds terug op één gimmick en die repetitiviteit gaat na verloop van tijd wel steken. Damon speelt nog wel het sterkst en Pepper deed het ook helemaal niet verkeerd, integendeel. Brolin's rol te klein en Steinfeld weet ook niet te overtuigen.

Humor is ook vaak van een bedenkelijk niveau en ook het al flinterdunne verhaaltje weet op geen enkel moment de aandacht vast te houden. Ondanks de best redleijk geslaagde western setting niet veel soeps. Vooral de bedenkelijke humor is een doorn in het oog, en hetzelfde geldt voor het totale gebrek aan originaliteit. Een prima cast die niet optimaal gebruikt wordt. Vooral veel gemiste kansen, aan het talent van de broers Coen light het niet, want hun oeuvre scoort bij mij meestal met gemak een solide 4*. De broers kunnen beter en de volgende keer moet het ook beter. A Serious Man heb ik nog liggen, hopelijk dat die veel goed maakt.

Goed acteerwerk, redelijk verhaal.

Ik had helaas een Coen-film verwacht, en krijg een simpele western met goeie acteurs, maar een standaard plot.

Jammer, maar deze film voldoet niet aan mijn Coen-factor

No Country For Old Men was erg goed, deze komt behoorlijk in de buurt. Alle rollen zijn stuk voor stuk uitstekend neergezet en het sfeertje is uitstekend. Volgens mij een terrechte nominatie voor Bridges die er zeker boven uit steekt. De muziek, de cinematografie, het verhaal, alles steekt lekker in elkaar en ook het einde klopt als een bus.

4*

Gewoon weer erg leuk, zoals zo vaak.

Ik had vooraf een en ander over True Grit gelezen, dat het minder de Coen-stempel zou dragen enzovoorts. Ik vraag me toch af waarom mensen die mening zijn toegedaan. Welke andere filmmakers zouden een man met berenvel op een paard aan laten komen hobbelen, terwijl ze wachten op een Texas Ranger?

De humor is weer als vanouds, de typetjes ook. Ja verder is het een doorsnee Western, qua verhaal, ruwe bolster, blanke pit karakter en ontknoping zelfs erg klassiek, maar de humor trekt het geheel toch flink omhoog. Scenes als waar Bridges die jonge Indiaantjes van de veranda af trapt is echt een instant classic, en zo zitten er wel meer van dat soort scenes in. Bridges is gewoonweg fantastisch in zulke rollen die hem geweldig passen, Damon is een typische loser in de Coen-traditie en Steinfield doet het ook prima.

Vermakelijk lollig filmpje, niet zo veel meer dan dat, maar ach.. die komen ook wel weer. 3.5*

Gisteren gezien deze film en toch wel een behoorlijke tegenvaller. Jeff Bridges is aardig als norse drinkende cowboy, maar meer ook absoluut niet. Matt Damon ? Een vrij onbeduidend rolletje. En de film wordt simpelweg nergens spannend en interessant genoeg om te boeien. Blijft over de sfeer en de leuke rol van dat bijdehandje van 14. Maar dat is niet genoeg.

Wat een hoop overeenkomsten met het origineel. Of misschien ook: wat weinig originaliteit in de remake. Ik had meer verwacht van de Coens in dit tijdperk. Iets meer durf dan de versie uit 1969 misschien. Dit is leuk, maar wat voegt het toe? Iets meer een eigen draai in plaats van het script amper aanpassen. Hele dialogen zijn onveranderd gebleven. Bridges is cool, maar Wayne is cooler. De rol van Mattie Ross was ook al beter in de oudere versie. Ten slotte jammer dat Dagget in deze film louter een voice over was (J.K. Simmons?)

Wist op voorhand eigenlijk niks over deze film behalve dat het een western is en dat de gebroeders Coen 'm regisseerde. Die tweede wetenswaardigheid bleek achteraf overbodig: hun hand is nauwelijks voelbaar in deze standaard western. Natuurlijk, het camerawerk is bij tijd en wijle ontzettend goed en mooi, net als de belichting (die scène in de rechtbank!), en het acteerwerk is uitstekend - Bridges is cool zoals verwacht, Steinfeld blijkt opvallend niet-irritant voor zo'n jonge actrice -, maar afgezien van een aardig humoristisch elementje hier en daar had deze film net zo goed door iemand anders kunnen zijn gemaakt. Vooral de muziek is storend sentimenteel, het verhaal biedt weinig verrassends. Intelligente grappen of dubbele lagen blijven ook afwezig. Een leuk tussendoortje.

3,0*

Beetje saaie Coen brothers. True Grit mist de kenmerkende dialogen die we gewend zijn van de Coens en hoewel dit te wijten is aan het trouw blijven aan het bronmateriaal kon het mij weinig bekoren. Vooral in het begin sleept de film behoorlijk aan. Neemt niet weg dat alles behoorlijk degelijk is, maar iets bijzonders heb ik er niet uit kunnen halen. Ook Jeff Bridges hebben we dit trucje veel beter zien verrichten in Crazy Heart. Nee, True Grit is helaas niet meer dan een tussendoortje.

3*