True Grit (2010)

De Coens.

Niet alleen omdat True Grit (hun zoveelste) goeie film is. Maar ook omdat dankzij het succes van deze film in Amerika het western genre weer een stuk populairder is geworden. En waardoor er hopelijk ook weer meer westerns gemaakt zullen worden.

True Grit is dan ook een erg goeie film. Ik vond het ook niet echt een remake van de Wayne versie. Bijde films hebben niet zo super veel overeenkomsten. Maar ik vond dit wel beter dan de oude versie. Jeff Bridges was echt geweldig in deze film. Érg vaak, érg hard gelachen om die man. Die blik toen Steinfeld de rivier overkwam, onvergetelijk. Matt Damon verrasde me ook positief. Ben echt niet zo'n fan van hem, maar hij deed het hier uitstekend.

De landschappen zagen er trouwens ook erg mooi uit. En bovendien verveelde de film ook geen moment. Mijn enige grote kritiekpunt is de muziek, wat ik niet echt goed vond. Maar verder was dit een heerlijke film!

Zeer dikke 3,5*

Eigenlijk is alles al gezegd.

Veel valt hier eigenlijk ook niet van te vertellen. Met de filmbeschrijving te lezen ken je het verloop van de film al, met alle cliché's die je kan bedenken. Ook het einde is niet echt spectaculair of enigszins verassend, en de hele film kabbeld eigenlijk voort in hetzelfde tempo.

Grootste ergernis bij dit soort films zijn kinderen. Haal die aub van de set af. Een 14-jarige die het in het midden van de Amerikaanse jungle gaat opnemen tegen wat moordenaars. Heel geloofwaardig

Gelukkig is er nog Jeff Bridges. Deze rol is hem echt op het lijf geschreven! Wat een heerlijk vuile vent zeg Ik hoop die nog eens terug te zien in een Western.

Matt Damon gaat een beetje over mij. Ik vond hem veel beter in 'Hereafter', en om het even welke film van hem de laatste tijd. Niet dat hij slecht speelt, maar hij ontgaat me een beetje en blijft in de gemiddeldheid zitten.

Er wordt wel eens gesproken van een Western-revival. Ik hoop dat die revival nog een hoogtepunt moet kennen, en dat er ook wat nieuwe verhalen komen. Want na 3:10 to Yuma is dit al de 2de re-make.

Met momenten een gave film.

3,0*

Gewoon een hele leuke western /drama film die zeker mooi gemaakt is.

Goed geacteerd ook en de stem van Bridges was goed gedaan, je zou hem er bijna niet in herkennen.

Verhaal is mooi en dat meisje was overigens ook heel goed.

3,5 ster

Inspiratieloze 'genre-film'.

Nou moet ik misschien beginnen met te zeggen dat de Western niet echt mijn type film is, maar als je het een beetje in een modern jasje steekt, kan ik het soms nog best pruimen. Ook las ik al eerder dat No Country For Old Men aan het western-label gekoppeld wordt en dat vond ik dan weer één van de beste (dan wel niet beste) film van de Coen brothers.

De overmatige aandacht en de overwegend positieve reacties op dit werkje begrijp ik totaal niet. Ik had net zo goed geen film kunnen kijken, want visueel gebeurde er totaal niks (misschien op een paar stills uitgezonderd). En geluid? Jah heel veel gelul. Eindeloze, slaapverwekkende dialogen die me totaal niks deden, omdat ze ook nog met dat semi-stoere western accent werden uitgesproken. Tegelijkertijd moeten we er natuurlijk allemaal een diepere (grappigere) laag in zien, omdat het van Joel en Ethan Coen is, maar ook dat was ook niet aan de orde.

Nee, 3x niks dit, slechtse Coen film die ik tot nu toe gezien heb. Voelde heel oubollig aan en lijkt me echt een film om snel te vergeten. Hopelijk gaan de Coens de volgende keer maar weer gewoon verder met geinige humorfilmpjes die misschien de 3,5 niet zullen ontstijgen, maar wel de aandacht weten vast te houden en veel interessanter zijn dan dit.

Wilde eigenlijk nog een 2* geven (omdat als ik er iets genuanceerder op in zou gaan er wel pluspunten te vinden zijn), maar de slechte punten overheerste zo erg dat ik nog lager moet gaan:

1,5*

Een Heerlijke film! De humor van Rooster was echt geweldig! De sfeer was geweldig, de acteurs waren geweldig, het verhaal was goed, het camera werk was geweldig.

Dit is nou een film waar ik blij van word. Jammer genoeg wonnen ze geen Oscar...

een 4.5-5* ik twijfel nog

De Coens hebben al meerdere malen western-elementen in hun werk gestopt, maar dit is de eerste keer dat ze een volbloed western maken. En dat gaat ze behoorlijk goed af. Ze blijven dermate trouw aan de originele roman van Charles Portis dat ze de grimmige sfeer van het boek ook terug weten te brengen op het scherm. Hailee Stanfield is uitmuntend gecast als de jongedame (met de True Grit uit de titel) die Rooster Cogburn en LaBoeuf bij elkaar brengt met haar rechtlijnige manier van denken en rotsvaste overtuigingen. In die zin is de film een hommage geworden aan dit karakter, die in de John Wayne-versie nogal ondergesneeuwd raakte. De film heeft een prettig traag tempo op een manier zoals films eigenlijk niet neer gemaakt worden, maar die wel de sfeer goed weet neer te zetten. Opvallend genoeg is True Grit, in tegenstelling tot eerder werk van de Coens, een heel rechtlijnig en simpel verhaal. Geen vertakkingen in de verhaallijn met diverse plotwendingen, maar een simpel verhaaltje van begin tot eind. Dat maakt het wel tot een van de meest standaard-films die de broers ooit hebben gemaakt. True Grit zal hun oeuvre geen nieuwe glans geven, maar het biedt waar voor zijn geld: een klassieke en goedgemaakte western met een kleine twist in het karakter van Maddie als protagonist.

Mattie Ross: Why did they hang him so high?

Rooster Cogburn: I do not know. Possibly in the belief it'd make him more dead

Een lekker voortkabbelende western waarin de Coens netjes alle Hollywood regeltjes afgaan, maar wel een plezierige film om te kijken.

Grote kracht van de film zit voornamelijk in het gewicht wat de film brengt. Alles is lekker licht gebracht, en de film voelt nergens te zwaar aan. Tempo is erg fijn, al doet de film wel wat te kort aan. Nergens bied het echt iets speciaals, en de film is zo voorbij. Hierdoor heb je een beetje het gevoel alsof je toch iets mist. Verhaal is best simpel, maar dat is ook niet waar de film op drijft. De karakters maken de film. Bridges zet een leuke rol neer, maar het is, en ik had nooit gedacht dat ik dit ging zeggen, Matt Damon die de meeste aandacht naar zich toe trekt. Erg leuke rol die precies bij hem past. Ook de kleinere rollen worden goed ingevuld met als uitschieter een haast onherkenbare Barry Pepper. Brolin's rol is dan weer wat te klein. Ook de humor en de leuke dialogen zijn een goede toevoeging en zorgen ervoor dat het een aangename zit blijft. Verder krijgen we nog wat mooie beelden te zien, maar echt bijzonder wordt het helaas nergens. Een beetje jammer dus dat de Coens alles op safe spelen.

Een clichérijk maar prettige film.

De westernsfeer was mooi. Prachtig waren de cliché's, de muziek en het acteerwerk. Het begin was geniaal. Het middenstuk was goed. Het slot was een grote teleurstelling...

Ouderwetse Western die het vooral moet hebben van het charisma van Bridges en de uitstekende laatste 20 minuten.

De rest deed mij helaas een stuk minder. De sfeer en beelden waren erg mooi maar dat betweterige kind hing me naar 5 minuten de strot uit en was een behoorlijke smet op mijn kijkplezier.

Desondanks was dit een behoorlijke westren waarin Bridges weer eens bewijst dat er maar weinig acteurs zijn die zo overtuigend kunnen overacteren als hijzelf.

Redelijk.

Had er veel meer van verwacht!

Was iets te langdradig. Wel leuk om gezien te hebben. Maar 1x was voldoende.

Het meisje heeft supergoed geacteerd!

True Grit

Een meisje van 14 die een rol speelt alsof ze een vrouw van dertig is. Haar wijsheid, haar manier van praten en haar onbevreesde en onverschrokken dialogen met personen die velen beangstigend zouden vinden (vooral iemand van 14) is overdreven en onrealistisch. Daarnaast Jeff Bridges die met het opzetten van een accentje met af en toe een dronken scéne wederom een oscarnominatie binnen sleept (net zoals in Crazy Heart) is ook wat te misplaatst. Dit zal ten deels wel te maken hebben met het feit dat films van de Coen broers altijd te hoog gewaardeerd worden. Dit uit zich bij True Grit in een film die als er een andere naam bij 'regisseur' zou staan doorsnee zou zijn. Het verhaal boeit trouwens niet, en de 'verborgen' grapjes beschouw ik niet als grappig.

Laat ik gul zijn: 2,0*

Een goede film, maar niet het meesterwerk wat ik verwacht had. Wellicht heb ik me laten misleiden door enkele lovende recensies en hoge beoordelingen. Ook moet ik toegeven dat de western niet mijn favoriete genre is, iets wat kan meespelen bij de beoordeling van een film.

Het verhaal op zich stelt niet zo veel voor, het zit ‘m meer in de uitvoering. De cast is uitstekende. Jeff Bridges lijkt met de jaren beter te worden en zet een geweldig Rooster Cogburn neer. Hailee Steinfeld overtuigt als jong meisje, ze was nota bene dertien jaar oud toen de opnames plaatsvonden. Aan de ene kant is ze erg volwassen voor haar leeftijd, aan de andere kant is ook goed te merken dat ze nog een kinderlijke kant heeft. Opvallend trouwens dat ze genomineerd werd voor de Oscar voor beste vrouwelijke bijrol. Naar mijn mening heeft ze toch echt wel een hoofdrol in deze film. Matt Damon speelt een rol die ik van tevoren niet met hem geassocieerd zou hebben, maar doet het prima. Josh Brolin krijgt als Tom Chaney niet veel speeltijd en zijn prestaties zijn verder niet opvallend te noemen. Wel opvallend is het optreden van Barry Pepper als Lucky Ned Pepper, toevalligerwijs dragen ze dezelfde achternaam. Hem had ik graag meer in beeld gezien.

Het prima acteerwerk vindt plaats in een realistische westernwereld, waar Roger Deakins weer voor mooie plaatjes zorgt. Een prima soundtrack is er ook weer van Carter Burwell.

De film kent ook een paar hilarische scènes, waarin toch wel weer de hand van de Coen’s te herkennen is in deze verder redelijke standaardfilm. Scènes als die met de opgehangen man (I do not know this man), de Indiaan die als enige niets mag zeggen voor hij opgehangen wordt, de Indiaantjes die van de veranda afgeschopt worden door Cogburn en het bendelid met die gekke dierengeluidjes zijn toch op z’n minst apart te noemen. Een mooie anticlimax ook als Cogburn en Mattie wachten op LaBoeuf en er vervolgens een of andere medicijnman ten tonele verschijnt, schitterend!

Al met al is True Grit een film die bij mij niet echt blijft hangen, maar wel een goede film met enkele hilarische scènes. De moeite waard, dat zeker.

Mooi drama/western. Het eerste uur is vrij saai maar het laatste uur vergoedt veel. Het verhaal is best mooi en de cast doet het uitstekend en dan met name Hailee Steinfeld en Jeff Bridges. De beelden zien er overigens fraai uit. Dit is geen standaard western met veel geschiet maar wel een western met veel dialogen (sommige saai maar velen zeer goed), weinig actie maar wel eentje met een mooi verhaal.

Relatieve meevaller.

Na No Country for Old Men had ik niet echt veel zin in een nieuwe Coen Western. Gelukkig is True Grit een stuk minder saai, al blijft het verder een wat weinig verheffende Coen film.

Nu zijn de Coentjes al redelijk brave regisseurs. Wat kleine weirde elementjes hier en daar die hun films opfleuren, maar zelfs die dingetjes vond ik niet echt werken hier. De man in berenvel of de beestenvent zijn gewoon niet leuk of apart genoeg, buiten een Coen film zouden ze misschien niet eens opvallen.

De dialogen zijn soms redelijk snedig, vooral die van Steinfeld (met Damon) dan. Bridges is absoluut niet m'n favoriete acteur en het typetje dat hij hier weer neerzet doet me erg weinig. Verder haalt de film z'n fun uit een vlotte vertelling. Althans, tot de finale dan, want de film had er beter aan gedaan voor een Shaw Bros einde te kiezen. Jammer genoeg gaat het nog een kwartier lang door zonder ook maar iets toe te voegen de slangebeet, de run terug, de 25-jaar-later scene ... de film had perfect zonder gekund, want het verhaal was al lang afgerond.

Visueel moet de film het hebben van enkele afzonderlijke shots (wanneer het sneeuwt is het erg sfeervol), maar over het algemeen is het niks bijzonders. Ook de soundtrack is aardig generiek te noemen. De finale zelf deed me ook al niet veel, het is ook daarom dat Westerns me niet echt boeien. Bridges die met twee guns op een groepje van 4 inrijdt en wat in het rond schiet ... gaap.

Toch valt deze film binnen het Western genre best mee, wellicht vanwege de licht-eigenaarde personages, de redelijk scherpe dialogen en de vlotheid waarmee het eerste anderhalf uur verteld wordt. Maar echt boeiend wil het nergens worden.

2.0*

Edit: het nonchalante plot zal trouwens wel een genre-element zijn, toch verbaas ik me er een beetje over dat er redelijk weinig commentaar op komt (iets wat je bij het acteerwerk of onlogische handelingen van personages in horrorfilms wel continue krijgt). Steinfeld en Bridges die vastzitten in hun zoektocht, maar dan plots hun mannetje vinden aan de overkant van de rivier, Damon die een avond eerder vertrok maar wel op 20 minuten Steinfeld terugvindt en haar net op tijd weet te redden, het 400-yards shot ... erg veel werk is er niet in het plot gegaan vermoed ik.

Wat een mooie western. Tot in de puntjes afgewerkt. Dit is een film die ik ongetwijfeld nog eens ga bekijken. Bridges zet opnieuw een heerlijke rol neer als de oude knar Rooster Cogburn, die niet wil opgeven in het leven en nog altijd energiek bandieten achtervolgt. Het is echter de jonge Steinfeld die gewicht in de schaal werpt als een meisje die al op vroege leeftijd haar mannetje weet te staat... een echte Calamity Jane in wording en een personage die zeker ongewoon is in dit genre. De bad guys zijn hier ook echt stereotiep gemene schoften waardoor True Grit een ECHTE western is in de meest letterlijke zin van het woord. Humor, avontuur, drama en zalige shootouts... je krijgt het allemaal van de Coens. Geweldig gevonden waarbij Mattie gebeten wordt door een slang, een symbolische boetedoening voor de man die ze zonet doodschoot . Steekt met nek en schouders boven andere westerns van de laatste jaren.

Degelijk, enigszins onderhoudend, maar bij een Coen film verwacht je toch wat meer.

De absurde situaties en dialogen (bekend van The Big Lebowski, Burn After Reading en O, Brother..) zijn dun gezaaid. Het blijft geestig dat personages soms absurd welbespraakt zijn, met hele mooie woordkeuzes. Maar het is te weinig om de film echt op te halen.

Zo sfeervol als No Country for Old Men (met die voelbare spanning, zonder muziek, briljant) is het ook niet, daarvoor heeft het een te komische insteek. Bridges vind ik vaak geweldig, maar hier nogal overacterend.

De plot is flinterdun en de film is vlees noch visch.

Kijken naar True Grit is zeker geen straf maar verre van een beloning.

2.5 sterren

Degelijk film, maar verder wat mij betreft ook weinig memorabel en ook de vierde 3* op een rij voor de Coens. Voor de film spreekt dat het echt aanvoelt als een wat meer traditionele western en dat de Coens vermoedelijk ook gemaakt hebben wat ze zelf daaraan leuk vinden. Hailee Steinfeld speelt er goed en is overtuigend als Mattie Ross. Ook de overige rollen zijn erg leuk.

Het is dan ook duidelijk vakwerk, maar er zit in deze film eigenlijk geen enkel moment dat er werkelijk bovenuit steekt. Zoals wel vaker. Maar zeker toch wel de moeite waard.

Hooggespannen verwachtingen die helaas niet waargemaakt worden.

Ondanks dat het een sfeervol geschoten film is met prima acteerwerk en behoorlijk verhaal, verwachtte ik meer dan de geroemde gebr. Coen. Vooral het gebrek aan absurde momenten en personages waar ze zo bekend om staan is een groot gemis en maken True Grit niet meer dan een zeer behoorlijke western.

Naast de prima rollen van Steinfeld en Bridges die samen voor wat mooie dialogen zorgen, doet Damon het redelijk ondanks dat hij mijn inziens niet in de film thuis hoort. Daarvoor straalt hij toch iets te veel Hollywood voor uit. Het klein rolletje van Brolin is overigens ook erg leuk.

Wat betreft verhaal is het allemaal nogal rechtlijnig en mist het wow-scenes die de film naar een hoger niveau tillen. Het is erg mooi allemaal maar niets nieuws of verbluffend. Ook mist de film een goede eind als TGTBATU en had was het gedeelte na het 'hoogtepunt' overbodig.

Gemengde gevoelens na het kijken. Enerzijds zie je aan alles dat kwaliteit aanwezig is maar komt het er net niet uit. Zeker goed maar niet geweldige film waar ik op gehoopt heb.

3,5*

Een mooie western met veel mooie plaatjes. Helaas wordt de film regelmatig ten prooi gevallen aan clichés en is het einde teleurstellend. Hoezo teleurstellend? Nou...de gehele film heb je de indruk dat het een typische feel-good is en hoop je dat het goed afloopt, maar tegen het einde van de film krijg totaal niet te zien wat je WIL zien. Het is plotseling 25 jaar later. Van de hoofdrolspeelster komt niks te recht; haar onderarm moet geamputeerd worden en ze slijt de rest van haar leven als een ongehuwde knorrige feeks. Vervolgens wil ze haar oude vriend Cogburn opzoeken, maar die blijkt nèt gestorven te zijn (Waarom!?). Na het tegenvallende nieuws loopt ze weg en krijg je als teleurstellende kijker nog eens te weten dat de Texas Ranger LaBoeuf nooit meer iets heeft laten weten........


Ik snap niet waarom de broertjes Coen hiervoor hebben gekozen. Het is weliswaar een realistisch einde, maar past absoluut niet bij de rest van de film.

Buiten de minpunten om is True Grit een mooie western die lekker weg kijkt.

3.5/5 sterren

Sfeervolle nieuwe Coen film die de volledige speelduur onderhoudend bleef.
Het tempo in de film is lekker vlot, de dialogen zijn scherp, het acteerwerk is uitstekend en het is genieten van de mooie landschappen.
Bridges en Damon zetten prima rollen neer, maar ik vond vooral de prestatie van Hailee Steinfeld knap als meisje van 14 in deze film. Overtuigend en goed. Wel is ze voor een 14 jarige iets te zelfverzekerd, zeker in het begin van de film, maar daar kon ik wel overheen kijken.

Het plot is behoorlijk simpel, maar wel interessant. De typetjes in de film zorgen voor een prettige sfeer. Tussendoor wordt de actie niet geschuwd, maar het neemt nooit de overhand. Wel jammer dat het einde wat afgeraffeld is. Ik had niet echt de behoefte dat Mattie nog een bezoek op oudere leeftijd aan Cogburn wilde brengen. Ook niet erg origineel dat hij dan net kort daarvoor overleden is.

Fijn filmpje!

3,5*

Klein beetje tegenvallend weer voor Ethan Coen en Joel Coen begrippen. Ze kunnen het nog steeds, want dat hebben ze keihard bewezen met No Country For Old Men. Al is dat inmiddels ook alweer 4 jaar geleden. A Serious Man heb ik waarschijnlijk niet helemaal begrepen, maar ook die film viel iets wat tegen. Waarschijnlijk dus omdat het mij niet echt interesseerde of omdat ik bepaalde diepgang over het hoofd zie. Of de combinatie van.

True Grit ziet er visueel geweldig uit. De acteurs zijn vaak hetzelfde bij de Coen broers, maar ze weten ons ook wel weer vaak te verassen. Zo werd ik in NCFOM erg positief verrast door Javier Bardem. Had nog nooit van die man gehoord en volgens mij speelde hij daarvoor ook voornamelijk (alleen nog) in Spaanse films. In True Grit word ik verrast door de nog maar 14 jarige Hailee Steinfeld. Een extreem bijdehant meisje tegen het vervelende aan, maar ze speelt ze allemaal van het scherm.

Natuurlijk zit er in iedere film van de Coen broers subtiel geslaagde humor. Hier vond ik dat helaas wat minder. In NCFOM is de subtiele humor zalig, terwijl het totaal geen komedie is. True Grit is geen drama / komedie net als A Serious Man, maar er zit wel humor in, alleen dat viel mij een beetje tegen. En dan het einde van de film. Ook dat komt niet als een verassing bij de Coen broers, want dit ben ik inmiddels wel gewend. Het geeft niet de voldoening waar je al die tijd op hoopt, maar is het realistisch? Ja, eigenlijk wel en dat waardeer ik dan wel weer. Ik ben tevreden over deze film en krijgt daarom van mij een dikke 3,5*.

Op naar de volgende: Gambit (2012)

Al houd ik niet van Western-films, werd ik nieuwsgierig vanwege goeie meningen en een uitstekende score.

Toch had ik geen hoge verwachtingen en zou deze toch zwak tot redelijk vinden. In dit geval kwam het redelijk uit. Niet het allerbeste Western wat ik heb gezien, maar ik heb ook slechte gezien.

Het verhaal vond ik wel goed. Een wraak-verhaal, maar dan op z'n Westerns. Wat het verhaal apart maakt is dat het om een jonge meisje gaat die uit is op wraak. Geen volwassen persoon die aan alles kan komen en in staat is om heel wat te doen. Vanwege dit, komen er 2 wet-handhavers van dien om hun 'prooi' te vangen. En een lange reis volgt met wat spannende en gevaarlijke momenten in.

Ik vond de personages niet zo interessant. Wel een bekende top-cast, daar niet van. Alleen een klein kind, een roestige marshall, een simpele Ranger en een paar boefjes zijn niet echt ideale personages om je flink te laten verrassen. Vrij standaard te noemen. Wel vond ik Steinfeld's personage als een geboren advocaat en handelaar overkomen. Best grappig, haar manier van zaken doen.

Hun jacht wordt prima ondersteund door prachtige beelden van gebergtes, barre terreinen en bosgebieden. En er zijn een paar leuke, grappige momenten. Het schietwedstrijdje tussen Bridges en Damon, bijv.

Het is niet echt voorspelbaar te noemen, want er zijn een paar stukjes in wat netjes en verrassend goed zijn uitgewerkt. De confrontaties tussen Bridges (zijn personage is toch echt diegene die het meeste doden maakt) en wat 'out-laws' zijn ook prima op beeld. Niets ergs aan te merken.

De sfeer zit er wel goed in, alleen de tempo was niet altijd geweldig goed. Af en toe kakt het een beetje in. Wel waren een aantal gesprekken suf en simpel. Met name Brolin's deel.

Tot zover ik het weet, is dit Coen' 1ste Western experiment, die het uiteindelijk vrij redelijk bij mij overkomt. Toch ligt het Western-genre mij niet zo goed en zal voorlopig niet veranderen.

Leuk filmpje weer van de Coens, maar toch iets minder bijzonder dan we van hen gewoon zijn. In het begin bekroop een Dr.-Quinn-Medicine-Womangevoel me zelfs even (the horror!) Gelukkig zorgden de droogkomische dialogen al vlug voor het nodige vermaak. Bridges, Damon en nieuwkomer Hailee Steinfeld doen het allen prima en de wisselwerking tussen de 3 levert grappige momenten op. Visueel ook wel weer degelijk, maar zeker niets om van achterover te vallen.

Geestiger dan verwacht, maar toch ook allemaal nogal rechtlijnig. De twist die de Coens meestal aan een genre weten te geven, ontbreekt hier een beetje. 3* dan maar, hoewel een halfje meer er in een gulle bui ook wel had ingezeten.

Middelmatige western die slechts af en toe de aparte handtekening van de broers toont. Hoe dan ook een weinig boeiend verhaaltje met twijfelachtige acteerprestaties, bij wijlen afschuwelijke dialogen, veeleer onopvallende muziek en een vertelstijl waar ik me niet in kan vinden. Vooral het eerste halfuur is vlakaf verschrikkelijk te noemen, daar de eerder genoemde aspecten zich samen van hun slechtste kant laten zien. De scène waar Mattie $320 uit iemands portefeuille weet te praten, is bijvoorbeeld om in tranen uit te barsten. Allesbehalve grappig.

Gelukkig krabbelt de film nadien deels terug recht en zet langzaam een eerherstel in. Echt goed wordt het helaas niet meer, de laatste shoot-out niet meegerekend. De naam Coen en het genre Western lieten me bijna kwijlen als een hond die het geschud van een zak Pedigree hoort. Jammer genoeg blijkt het uiteindelijk Whiskas te zijn, en druip ik teleurgesteld af naar mijn mand.

2,50

vond dat hier goed in werd geacteerd....alles is mooi verfilmd.....helemaal niks mee om een avondje te kijken.

Wat mij betreft in alle aspecten beter dan het origineel, al waren de natuurbeelden in het origineel ook erg prettig.

Het acteerwerk van de hele cast is me prima bevallen en het voordeel van deze ten opzichte van het origineel is dat de acteurs nergens storend werken. Een aantal mooie scènes en een verhaal (ondergeschikt aan de interactie tussen de hoofdpersonen) dat vlot loopt.

Na 3:10 to Yuma uit 2007 weer een geslaagde remake van een western in mijn ogen.

Vermakelijke westernfilm van de Coen Brothers. De drie hoofdrolspelers Bridges, Steinfeld en Damon zaten goed in hun rol. De muziek en sfeer was prima. Het einde viel me wel enigzins tegen. Opeens zitten we 25 jaar later en wat er dan gebeurd voegt totaal niks toe aan het verhaal.

Nee geen typische Coens in een aantal opzichten, maar los daarvan is het prima. Oké, de eerste driekwartier vind ik matig (op de mooi gefilmde opening na). Enkele scenes die in het oog zouden moeten springen, doen me niets; de rechtbank, de onderhandeling van Mattie, vroeg me af of het nog goed zou uitkomen.

Na de veranda-indiaantjes en de blokhut-scene gebeurt dat gelukkig. Het eenvoudige westernverhaal komt van de grond, leuke cast (vooral Pepper als Lucky Ned) en het laatste halfuur is goed met ook een paar mooie plaatjes.

Toch had er met zo'n setting voor m'n gevoel meer uit gehaald kunnen worden, en ook de soundtrack maakte weinig indruk, althans er is niets blijven hangen. De rit van Cogburn en Mattie op één paard mocht er wel zijn, eigenlijk wel jammer dat er daarna nog een iets te lang epiloogje kwam.

Uiteindelijk is het even wennen dat het niet écht uitblinkt op dialogen, humor, toevalligheden of wat dan ook, maar als kijkvoer is het 'gewoon' goed.

De Coen Bros zijn lekker op dreef. Elk jaar komen ze weer met een nieuw leuk project. Nu een remake van een oude western True Grit, die ook alweer meer dan gelukt is. Kon ook gewoon niet mis gaan met de Coen Bros/Western/Matt Damon en dan nog de NCFOM-acteur Josh Brolin.

Het westernsfeertje is weer stijlvol neergezet en we nemen een kijkje in het leven van de 14 jarige Mattie, die de moordenaar van der vader wil wreken. Goed geacteerd trouwens door Steinfield, die ik trouwens ook nooit eerder in films heb gezien. Zo komen we bij Jeff Bridges die wel goed van pas lijkt te komen en wel zou kunnen helpen met het vinden van de moordenaar. Bridges is ook helemaal geweldig als de roekeloze, alcoholistische Coburn, en daarnaast nog de betweterige eigenwijze LaBeouf, die mooi vertolkt werd door Matt Damon. Het was in het begin wel even wennen met Damon en een snorretje. En ja, dan kan je het vaak nog best een komedie noemen want het is toch gewoon prachtig om te zien dat een bloedserieuze 14 jarige 2 van die lompe, kinderachtige sullen op sleeptouw moet nemen en dat zij de enige slimme is van de 3. Verder had de film ook weer mooie ouderwetse cowboy shoot-outs en de reis die ze maken is ook erg sfeervol en alles voelt lekker old school aan. Ook die scene waarbij Mattie oog in oog komt te staan met de moordenaar (Josh Brolin) is indrukwekkend.

Verder erg fijne film alweer van de Coen Brothers. Natuurlijk dit keer niet door de bros zelf verzonnen maar wel prachtig gerecycled. Weer laten ze het zien dat ze het kunnen.

4,5*

Goede film met goed acteerwerk en een prachtige setting. Hij duurt niet te lang en verveeld ook niet. Het einde had van mij anders gemogen.