The Ipcress File (1965)

Wat een film. Sfeer, prachtige cinematografie, goede soundtrack en natuurlijk de fantastische Caine. 3,75* Ondergewaardeerd hier.

Fijne espionage film uit de jaren 60. De eerste met Caine als het karakter Harry Palmer. Een jaar later volgde alweer de tweede uit de serie. Caine is heerlijk als een soort van anti-held met bril! Wat heeft die toch een hoop coole karakters gespeeld; Jack Carter, Robert Elliot, Ray Say en deze. Vond de vele alternatieve standpunten in de film wel leuk werken. Vrij sfeervol ook, met dank aan de pracht score van John Barry. Dit was de tweede uit 5-tal films waarbij vrienden Caine en Barry samen aan mee werkte. 3.5 sterren

In de duistere krochten van mijn dvd-verzameling onder een dike lag stof lag deze film, ooit voor maarliefst 1 Euro aangeschaft. Onterecht zo lang laten liggen!!!!

Heerlijk Brits en een zalig jaren-zestig-sfeertje. Gave muziek ook van John Barry!

Ja, viel mij ook op! Ach, aardige pogingen en soms nog wel geslaagd ook.

Typische jaren '60 paranoia-thriller; traag, droogkomisch en aan de bizarre kant. De maffe experimentele cameravoering, vol lage hoeken en met shots door allerlei objecten heen, draagt bij aan de vervreemdende sfeer. Een nog vrij jonge Michael Caine is heerlijk obstinaat en arrogant in de hoofdrol, maar het script is niet intrigerend genoeg en de toon van de film is te statisch en afstandelijk, waardoor de boel maar niet spannend wil worden. De score van John Barry doet soms denken aan de Bond-films, nog voordat de eerste Bond-film uberhaupt gemaakt was!

Vrijwel de gehele film wordt van achter hekken, ramen, mensen, muren, lampen, tafels en overige gebruiksvoorwerpen gefilmd zodat er constant een vaag object voor in het beeld is met een scherpe achtergrond, welke dus normaal gesproken het eigenlijke beeld is. Ook zijn er regelmatig schuine opnamen. Uniek is het wel.

Samen met de speelse score en de nonchalant of juist dramatisch uitgesproken teksten geeft het de film een vervreemdende, licht absurde sfeer. Het acteren is prima passend bij de beoogde totale uitstraling.

Ik vind het wel gaaf, het werd een aparte sfeervolle kruising tussen detective en thriller op deze manier.

Zo mogen van mij meer films gemaakt worden.

Hele merkwaardige maar erg goede film over spionage en corruptie, over vreemde praktijken door vreemde lieden en schimmige overheidsdiensten met onduidelijke taken.

Heel inventief gefilmd. Met een jonge gevatte en zeer herkenbare Michael Caine. Grappig dat hij als kookgek en fijnproever wordt neergezet. Dat soort details vind ik goed in misdaadfilms, dat het niet alleen maar om actie en spanning gaat, maar dat je personages ook met hun eigenaardigheden en kwetsbaarheden ziet.

Het rommelige plot komt de film juist ten goede. Er gebeurt van alles en er wordt toegewerkt naar een zinderende climax. Die is over-the-top, maar toch past 'ie wel.

Opvallend gefilmd, ja, ik vond het wel wat hebben. Coole titel ook voor zo'n filmpje. Caine is natuurlijk de man met zijn vertolking van de sarcastische, ietwat roekeloze ladies' man Harry Palmer. Verder een typisch spionageplotje op eigen bodem met meteen een misdaad, vervolgens het voorstellen van de hoofdrol en dan gaat het z'n gangetje in de schimmige wereld van dubbelspel. Niet opzienbarend, maar wel onderhoudend met een aantal opmerkelijke scènes, zoals de ruil. Het hypnose gedoe komt inmiddels wat mal over, maar vooruit.

The Ipcress File is een goede en spannende spionage film, maar dit is wel een film waarbij de aandacht goed erbij moet houden tijdens het kijken.

Het verhaal in deze film is ingewikkeld. Dat ingewikkelde maakt deze film goed. Samen met de hoofdpersoon Harry Palmer val je in deze film van de ene ontdekking in de andere. Het verhaal is tegen het bizarre aan, maar ik vond het wel leuk verzonnen. Vooral aan het einde van de film krijgen we sterke scènes te zien. Een sterke scene vond ik bijvoorbeeld dat Palmer die door zich zelf te pijnigen er voor zorgt dat die niet helemaal geprogrammeerd werd. Deze film werkt duidelijk toe naar een climax. Die climax is ook heel sterk. Als kijker weet je al wie de schuldige is. Maar het is nog ontzettend spannend om te zien of Palmer de juiste keuze maakt. Na deze geweldige climax is de film wel plots erg snel afgelopen, de film sluit niet netjes af.

Harry Palmer is een interessant personage. Hij is een slim personage die net als de beroemdste Britse geheime agent een zwak voor vrouwen heeft. Maar Palmer is ook een soort sulletje in deze film. Palmer is een beetje een anti held. Palmer word uitstekend neergezet door Michael Caine. En ook de rest van de cast acteert enorm goed.

Een aparte manier van filmen krijgen we in deze film. Maar storend is deze aparte manier van filmen niet. Het draagt juist bij aan de sfeer van de film. Ook sfeer bepalend is de prachtige muziek van John Barry. John Barry komt met behulp van de cimbalom met een prachtig en sfeervol jazz geluid aanzetten. De muziek van John Barry draagt erg bij aan de film.

Al met al vind ik The Ipcress File een sfeervolle en een spannende film. Goed acteer werk, goed camera werk, goed plot . En vooral in de tweede helft van de film zitten er erg goede scènes in. Het einde van de film vond ik wat abrupt. Verder had het eerste uur van de film wat meer vaart mogen hebben. Het gaat allemaal in het eerste uur net wat te langzaam. Toch is in het eerste uur ook genoeg te beleven dus echt storend is die langzaamheid niet. Ik vond dit een erg goede film.

4 sterren voor deze film.

Heerrrrlijke film, vanwege het typische jaren '60 verhaal (brain drain en de mogelijkheid van gehersenspoelde marionetten) en het tijdsbeeld (die supermarkt alleen al!), en de prettig ingevulde role players. Caine is fantastisch als bebrilde, onderkoelde edocht rebelse medewerker van een Britse geheime dienstafdeling. Opmerkelijke cameravoering, die sommigen irritant of artsy-fartsy vinden, maar ik prettig afwijkend. Bezie je de casting, dan zie je dat Caine de enig overlevende is. Nu 50 jaar oud de film, maar wat mij betreft de beste in de categorie geheim agent verfilmingen (dus incl. alle James Bonds). Een regelrechte klassieker.

Vond het leuk. Caine in topvorm die een erg coole anti-James Bond neerzet. Met een bril met dikke glazen en een voorliefde voor koken. Die in een klein appartementje woont en gewoon zaken in de supermarkt bespreekt. Maar ondertussen een slimme en gevatte man. Fijne muziek, veel lekker dwarse sixties shots en een film erin slaagt die een slingerend spionageplot met een geschift einde acceptabel te maken. Fijn vermaak.

3.5*

Prachtige film die geheel aan de verwachtingen voldoet. Vaak weet je dat een film in dit genre en uit deze (vroegere) jaren garant staat voor kwaliteit, vandaar onze verwachtingen, die uiteindelijk bewaarheid werden. Een film waarin de jonge Michael Caine schittert als ex-crimineel en nu dus een spion is geworden. Gelukkig kan je hem in dus soort rollen los laten en stelt Caine zelden teleur als acteur!

Ook het verhaal is een schitterend verhaal en de kijker heeft een geweldige 100 minuten kijkgenot.

Van ons krijgt deze film een ruime 7!

Goeie film waarin een spion de opdracht krijgt een vermiste wetenschapper op te sporen. Het trage plot, dat vooral tijdens het laatste gedeelte in de versnelling raakt, is ondergeschikt aan de sfeer van deze actie-loze spionage-thriller. Redelijk rauwe uitstraling, afwijkend camerawerk, mooie muziek van John Barry en een lekker droge rol van Michael Caine. Een kleine 3.5 sterren.

Mooie beelden, goede muziek (oa John Barry) en sterk camerawerk. Ook het acteerwerk is prima, vooral van Caine. Helaas was het verhaal voor mij niet te volgen en weinig interessant. Eindscenes zijn aardig maar daarna stopt de film helaas te abrubt.

Het begon voor mij goed: Palmer die in zijn keuken koffie maakt, met elektrische bonenmaler en cafetiere, net als ik zelf 55 jaar later. Naast de keuken is ook de korte supermarktscène prachtig qua sixties sfeerbeeld.

Uiteindelijk is de film een onderhoudende combinatie van de James Bond-stijl qua thema en muziek, met wat snufjes arty werk qua shots en afstandelijkheid (beetje Blow Up achtig o.i.d.)

De drukke regie en ongeloofwaardige climax doen afbreuk aan het geheel, maar toch wel zeker de moeite waard om gezien te hebben.

De regisseur is overigens tamelijk afgegleden later als ik zijn filmlijst bekijk, haha.

Na het tegenvallende The Jigsaw Man van een aantal weken terug maar weer eens een filmpje geprobeerd uit het spionagegenre met Michael Caine in de hoofdrol. En uiteraard was dit al een stuk beter.

Herkenbaar is een soort James Bond achtige allure die de film uitstraalt met de opening in combinatie met de muziek. De muziek is overigens van John Barry die voor maar liefst 11 Bond films de muziek schreef. Toch met de kennismaking van Harry en diens werkterrein is het James Bond snel weg, want hoewel Harry zo zijn charme heeft en een ladiesman is heeft het daarna niets mee van een Bond film aangezien het zich allemaal in de sobere straten van London afspeelt. Van spectaculaire actie is ook niet echt sprake, maar wat The Ipcress File wel heeft is een mooie en degelijke opbouw die weliswaar traag is maar ontzettend sfeervol. Daarnaast is het tijdsbeeld met de auto's altijd mooi. Ook opvallend is het fraaie camerawerk en de cinematografie met een aantal bijzonder symmetrische shots zoals Caine die de ene kant op kijkt in de parkeergarage en Green die de andere kant opkijkt. Of de showdown op het einde met Green en Doleman tegenover Caine. Fraai, echt fraai.

Minpunten...? Niet echt. Maar bovengemiddeld is de film toch ook niet helemaal of dat komt door de eerste kijkbeurt en dat ik niet wist wat helemaal te verwachten. Dus eerst voorlopig een steady 3,5, later wellicht meer.

Leuk hoor, Engeland in de jaren zeventig. Met het Trafalgar Square, de taxi's, de dubbeldekkers, de auto's uit die tijd. Een tijdscapsule. En natuurlijk Michael Caine als Harry Palmer. Genieten. Al heeft zijn personage hier weinig inhoud, maar dat vonden ze toen niet zo belangrijk. Aan het verhaaltje moet je ook niet te zwaar tillen. Dat vonden ze toen wellicht nog wel geloofwaardig, nu allang niet meer. Het gaat over een aantal belangrijke geleerden die gehersenspoeld worden waardoor ze geen nut meer hebben. Of zoiets. Wie dat doet en waarom is me ontgaan. Maar er zijn nog een paar aardige twists en natuurlijk komt Harry als winnaar uit de strijd.

Onderhoudend.

Het tweede deel van deze reeks had ik enkele maanden geleden eerst gezien. Beide films hebben in elk geval gemeen dat ze wel echt een spionagefilm willen zijn, met een plot dat een belangrijke rol speelt - hoewel het nu ook weer niet zo opzienbarend is. Michael Caine is nog een tikkeltje serieuzer dan in het vervolg, dus ik mis zijn nonchalance wel. Verder wel keurig gemaakt en visueel heeft men hier en daar spitsvondig proberen doen met een toentertijd ongetwijfeld inventief camerastandpunt.

3