127 Hours (2010)

Ja, ik ook

Erg sterke film met een uitstekende spelende Franco.
Ook goed om te zien hoe hij soort van vervalt, met name als hij doet alsof hij een ochtendshow heeft en natuurlijk de droombeelden die hij heeft hoe hij denkt te ontsnappen om hem vervolgens weer terug te zien bij de rots.

Sterkste scène was uiteraard hoe hij zijn eigen arm amputeerde en hulp ging zoeken. Ik moest toch wel een traantje wegpinken toen hij eindelijk gered was.

Dikke 3,5 sterren.

hehe idd ik ook.

Lekker filmpje in een toffe, drukke stijl zoals je van Danny Boyle kan verwachten. Aron Ralston raakt al vrij gauw bekneld in een diepe spelonk en de kijker volgt hoe hij daar zich probeert uit te redden. Mede door wat leuke visuele truukjes en tripachtige scenes, blijft de film continu boeien en bovendien spannend. De beruchte scene was wel lekker smerig trouwens :9.

Alweer een mooie film van Danny Boyle. Ook al sprak het verhaal mij op zich niet zo aan, toch zéker de moeite waard!!!

Prachtige passende muziek op het einde van Sigur Rós. Alleen jammer dat die onderbroken werd om de hoofdpersoon te laten praten, dat maakt het dan net een documentaire lijken.

Al zat ik wel in het verhaal en kon ik mij goed inleven in de hoofdpersoon sloeg na een uur toch de verveling toe. Vooral veel van hetzelfde. Ik moet toegeven dat James Franco een erg sterke rol neerzet. Het einde werd in mijn ogen wat afgeraffeld.

Altijd goed een waargebeurd verhaal zag m bij Oprah goed gedaan ook de film

Echt sterke film en erg goed in beeld gebracht. Inderdaad het einde gaat iets te snel, maar wel een prachtig nummer van Sigur Ros (festival), op het eind.

Wow! Wat een fantastische film! Lekker traantje (of wat) gelaten ook. James Franco is al jaren de knapste acteur. Helemaal mijn type. Maar na deze film is-ie naast superknap ook een superacteur!

Lekker traantje (of wat) gelaten ook.

Veel van verwacht, viel erg tegen.

Heel voorspelbaar als je het mij vraagt, daarnaast leefde ik niet echt met de hoofdpersonage mee.. dan houdt het snel op..

2

Voorspelbaar is een woord die niet bij deze film past... Uiteraard weet je al van het begin wat er gaat gebeuren.

Danny Boyle heeft deze film echt anders aangepakt dan zijn dan zijn andere films, de cinematografie is perfect , de soundtrack ook. Heel goed geacteerd door James Franco want hij was grotendeels alleen in de film en had dus geen tegenspeler, tegen het einde van de film kreeg

ik een brok in mijn keel en moest ik zeker een paar tranen tegenhouden dus ook een sterk einde.

De film krijgt van mijn 4,0 sterren, niet mijn favoriete Danny Boyle film maar wel de 2de beste film,

Sunshine is mijn favoriete film en waarschijnlijk Trainspotting de beste en als je de genre en thema van de film bekijkt is Into the Wild wel beter.

Geweldige verfilming van een waargebeurd verhaal. Wat een kracht deze Aron en hij is goed nagespeeld door Franco. De locatie, zijn positie, de spulen die hij ter beschikking had.. het klopt allemaal.

De film ligt zo dicht bij de waarheid dat het bijna eng is. Zelfs de diaglogen die hij in de camera spreekt komen overeen met de waarheid.

Het is zeker niet de zoveelste film over een kerel die zijn arm er af hakt in en een kloof. Deze gast heeft ECHT zijn arm moeten breken en deze met een bot mesje moeten afsnijden! BIZAR!

Magistraal!

Zelfs in zo `n soort film weet Boyle nog vlot voor de dag te komen. Petje af!

De hoofdrolspeler is roekeloos en losbandig, een kolfje naar de hand van Boyle, die er gelijk energieke muziek tegenaan gooit in combinatie met wat snelle editing in de vorm van splitscreenbeelden, die al gauw leiden naar bergachtig terrein. James Franco overtuigt zonder meer als wildebras die in 7 sloten tegelijkertijd loopt en zich aanvankelijk niet bewust is van zijn egoïsme.

De scenes in dat blauwe meertje zijn geweldig, net zoals alle uitvindingen van Boyle om zijn film levendig te houden eenmaal zijn hoofdpersoon gevangen zit onder een rotsblok. De vele hallucinaties zijn prachtig weergegeven, of het nou Scooby Doo, paarden of een waterval betrof. Het camerawerk wijkt af en toe uit naar andere relevante locaties en sommige scenes werken doelbewust op de lachspieren, maar weten ook feilloos weer te geven wat voor een ellende/verveling de hoofdpersoon doormaakt, o.a. de frisdrankreclame en zijn eigen radioshow. Lang leve de consumptiemaatschappij zal de hoofdrolspeler gedacht hebben!

Het einde is geniaal, wat een ontlading eenmaal je zo `n gruwelijke daad tot een goed einde hebt weten te brengen en de vrijheid roept. Sigur Rós `s climax van Festival is perfect op zijn plek en zorgt voor maximale opluchting. 127 Hours is flitsend, gevoelig en tevens een ode aan het leven! En leuk dat Boyle de echte Aron Ralston ook nog even heeft opgetrommeld!

De film heeft zeker herzienwaarde dankzij een voortreffelijke combinatie van beeld en geluid. Voor nu een dikke 4* met de aantekening dat ik zit te balen dat Boyle pas over 2 jaar weer een nieuwe film gaat aanleveren.

Wat een steengoede film. Ik heb erg genoten en ik vond de heftige scene ook wel erg heftig eigenlijk. Ik dacht meteen, dit moet een film zijn voor 16+ haha

Wat een zieke scene zeg, dat die kerel zijn botten breek en zijn arm er af snijd... Verder prachtig hoe hij tegen die camera praat net alsof hij in een tv show zit. Het einde werd opzich wel snel afgeraffeld. Arm los, kloof uit en opeens komt hij mensen tegen...

Absoluut mee eens !

Pff waarom moeten mensen hier altijd negatief commentaar hebben als je een film niet goed vindt. Nee ik wist niet van te voren dat die zun arm er af ging snijden ~_~. Kwam het voor jou of jullie dan zo onverwachts aan? Het is ook niet zo zeer dit punt dat ik de film een lage score geef maar je zag het al wel vanaf een kilometer aankomen, dat vond ik jammer.

Danny Boyle zei dat hij een actiefilm wilde maken rond iemand die niet kan bewegen. Daar is hij ruimschoots in geslaagd en om die reden verdiend de film wat mij betreft drie en een halve ster. Want hoe vlot en energiek de film ook mag zijn, de stijlvolle montage, vreemde camerahoeken en hippe soundtrack die in Trainspotting zo goed werkten, leiden nu iets te veel af van de hopeloze tragedie waarin het hoofdpersonage zich bevindt en dit maakt de film als drama minder geslaagd.

Hoewel licht teleurgesteld (wat meer aan de hype eromheen dan aan de film zelf ligt) toch nog flink genoten van dit staaltje cinema.

Een erg vermakelijke film!

Wat een gezever. :s Dat je die film niet goed vindt is je goed recht en dat kan ik alleen maar respecteren, maar dat je die film niet goed vind omdat hij voorspelbaar is? Dat is pure onzin.

Tuurlijk weet je snel wat er zal gebeuren. Maar daar gaat het helemaal niet om. Het gaat erom dat dit geen uitgevonden verhaaltje is, maar waargebeurd is. Die persoon heeft er echt zijn arm moeten afsnijden, ik zie het hem niet iedereen nadoen. Het is geen film die een onvoorspelbaar plot nastreeft, maar die een waargebeurd verhaal vertelt over een man met een enorme wilskracht en doorzettingsvermogen.

Lees: "Het is ook niet zo zeer dit punt dat ik de film een lage score geef"

Videoreview van de nieuwe blu-ray: MovieSense TV: 127 Hours – blu-ray recensie | MovieSense - Online filmmagazine

Spannende film.
Voor ik 127 Hours ging kijken, wist ik niets over die smerige scene en verwachte ik een niet bloederige film die niet goor ging zijn. Omdat deze film gespeeld werd in een lokale kleine cinema, en er bijstond dat het KT is, dacht ik dat het een gewoon drama ging zijn. Ik heb die ene scene toch wel doorgespoeld thuis.
Nu over de film.
De locaties zijn mooi en er is genoeg afwisseling tussen Aron die vast zit en scenes daarbuiten. Het begin is als een feelgood-film. Maar daar komt verandering in als Aron vast komt te zitten. Vanaf dan wordt het spannend en beklijvend. Er waren ook genoeg minder serieuze stukken in de film. (zoals wanneer hij doet alsof hij in een tv-show zit)
Beter dan de gemiddelde film. 3.5*

Danny Boyle krijgt het met 127 Hours voor elkaar om een onconventioneel concept toch om te zetten naar een commercieel ogende film. Zijn vertelling van Ralstons gruwelverhaal wordt via snel gemonteerde scènes met hippe muziek in een opvallend hoog tempo gebracht, afgewisseld met rustigere acteermomenten voor James Franco.

Door in de eerste akte 20 minuten van zijn onemanshow af te snoepen (Aaron ontmoet vrouwelijk schoon in de bergen, visueel pakkend neergezet met veel gebruik van splitscreen), waaraan later weer gerefereerd wordt via flashbacks en hallucinaties, houdt Boyle veel variatie in wat anderszins een redelijk monotoon geheel had kunnen worden. Het haalt bovendien veel druk van Franco's schouders: hoewel we emotioneel in hem kunnen investeren en hij een prima rol neerzet, is de regie van Boyle er ook nog om ons bezig te houden.

Kleine emoties zijn er dan weer weinig, en echt intiem wordt het met Franco nergens. Dat is dan weer jammer: het kleinschalige onderonsje tussen Franco en publiek krijgen we niet, waardoor naturelle emoties (mede door dat hoge tempo) nooit worden toegelaten. Het doet allemaal niet af aan het 'hoera' moment in de finale en de hallucinaties worden psychologisch goed ingezet, maar het had geen kwaad gekund als Boyle wat meer had durven leunen op zijn hoofdrolspeler.

Goede film.
James Franco zet een goede acteerprestatie nee.
film blijft eigenlijk spannend tot bijna het einde terwijl er toch niet echt veel gebeurt.
Fantastische scenes als hij terugdenkt aan dingen van vroeger die op een soort van trippy manier gefilmd zijn, en dat hij die tv show speelt is ook zeer goed gevonden.
De scene waarbij hij zijn arm eraf snijd en zijn botten breekt is ook fantastisch gedaan ik moest me zelf inhouden om niet weg te kijken, en ik moet zeggen dat ik wel tegen veel kan en zeker in een film maar deze scene wist me toch wel een beetje te shockeren .
Het einde kon misschien net iets beter dat was maar snel afgelopen mocht voor mijn mening wat langer geweest zijn.
Al bij al geen meesterwerk maar toch zeker de moeite waard. 3.5