127 Hours (2010)

Heheh.

Het niveau daalt zienderogen...

verklaard gelijk ook waarom ik het middestuk saai vond en gelijk naar het hoogtepunt wilde XD

Wat een bout film... Beetje dom van hem om te gaan klimmen en niemand te vertellen waar die is...

Grappig dat er mensen zijn die er zo weinig van begrijpen...

Idd, belachelijke vergelijkingen en reacties komen hierop. Lijkt me een vrij makkelijk verhaal, en ook de diepgang is makkelijk te volgen, niettemin van de film.

Hij wist zelf toch ook niet waar hij heen ging..? Hij ging eerst met de jeep, toen met de fiets, toen een stuk lopen en toen ging 'ie pas klimmen. No way dat hij dat vantevoren zo had uitgestippeld.

Denk dat meer de essentie lag op dat hij het gebied niet aan heeft gekaart bij zijn familie. Het egoïsme (als ik het zo mag noemen) en het ''alleen maar naar voren'' kijken, is hem uiteindelijk fataal geworden.

Mensen maken weleens fouten. Toch?

Ik zie het gewoon als jeugdige overmoedigheid.

Bedenk je is hoe de film geweest was als Aron verteld had dat hij in een zekere kloof ging klimmen, en dezelfde dag nog gered was.

Zeer geslaagde film.
Ondanks dat ik het verhaal al kende.

Eigenlijk een beetje Karma's Saw Je arm of je leven. en zeker nadat Aron zei dat hij er zelf is in terecht gekomen.,

Dat klopt, maar het is in lijn met de psychologie van het karakter; hij dacht alleen maar aan de lol en de kicks van het bergbeklimmen. Uiteindelijk, als hij eenmaal in die kloof vastzit, ontdekt hij pas hoe belangrijk het is om verantwoordelijkheid te dragen en dat zoiets simpels als laten weten waar je bent van levensbelang is.

Dat is nou net wat het best een cliché en voordehandliggende film maakt. En ook dat ik de film precies zo vond als ik had verwacht. Dat je de afloop al weet boeit me dan niet eens, maar dat Aron dan ook daadwerkelijk op een zeer ouderwetse manier zijn leven aan zich voorbij ziet gaan, en wat hij allemaal voor fouten niet heeft gemaakt maakt het niet echt bijzonder. Had ik niet direct van Boyle verwacht, die werkt zijn films toch vaak wel verfrissender uit.

De film is zeker wel vermakelijk, vlot ook vooral en opzich wel stijlvol geschoten. Vooral in het begin zitten er mooie plaatjes in, en het tempo wordt flink vastgehouden door de splitscreens en de scherpe editing. Eenmaal in de kloof is het ook nog wel boeiend, maar weinig opzienbarend. Wat je wel verwacht gaat hij eerst zijn opties af. Je arm losrukken, mislukt. De steen wegduwen, mislukt. Steen wegschrapen, schiet ook niet op. Steen optillen met touwen, ook geen succes. Ondertussen raken de voorraden en het water op enzo. Al snel komt de optie langs om dan maar je arm te amputeren. Inderdaad absoluut een last resort, en daar ben je best toe bereid even af te wachten of je nog iets te binnen schiet lijkt me... maar, als het personage al klaarblijkelijk die optie heeft geprobeerd en overwogen, dan verwacht je niet direct dat je net zolang wacht tot je praktisch dood bent. Of op z'n minst verwacht je dan een indicatie waarom het personage zo lang wacht. Ik mis toch een pragmatische overweging om zo lang te wachten hier, de film weet het niet echt over te brengen. In plaats daarvan zien we hoe het personage toneelstukjes opvoert met z'n videocamera. Sowieso al een scene die erg overdone was, maar qua timing en logica deed het wel een wenkbrouw fronsen. Ook het feit dat hij uiteraard ook nog paranoia werd was een beetje flauw.

Allemaal dus wel snel, vlot en zeker niet vervelend, en visueel is het sterk. Ook Franco doet het prima, en soms is het zelfs nog best grappig. Maar echt een beetje te simplistisch en voor de hand liggend om echt te imponeren. Het enige wat je je eigenlijk afvraagt is... 'zou ik het ook kunnen'. Credits daarvoor, maar dat is toch wel het minste wat je mag verwachten toch.

Krappe 3*

En toch zit er subtiel een diepere laag in verwerkt die je kunt zien als een aanval op de individualisering van de mens. Dat we zo gevangen zitten in een wereld van behoeftes bevredigen dat we niet meer samen leven. Het wordt je misschien een beetje teveel door de strot gedouwd, maar het is echt wel meer dan het cliché verhaal van man in kloof redt zichzelf.

Vond het juist alles behalve subtiel. Het ging wat op een Into The Wild manier eigenlijk, weg van de massa en terug naar het individu (maar ook dat heeft zijn keerzijde ja). Nee, eigenlijk juist wat het des te voor de hand liggender maakt.

Gistere gezien, en ik zit er nog steeds mee in mijn gedachte.

De film wordt zo mooi verteld, zo puur zo rauw en toch ook zo teder en meelevend.

Visueel een heerlijke film, echt heerlijk. Audiotief ook heerlijk, de muziek prima gekozen.

Het verhaar mag dan voor iedereen duidelijk zijn, en iedereen weet ook hoe het eindigd, maar daar wordt ook prima op ingespeelt/ Kippevel zo mooi.

De film is aan de lange kant, en het duurt ook iets te lang maar ik ervaarde het zoals hij het ervaarde. Verhoogd naar een 4* en ik raad dit keer wel de mensen de film aan.

Wat is hier zo "Into the Wild" aan? Het is doodgewoon een kerel die een weekendje erop uittrekt om zijn favoriete sport te beleven. Boodschappen over individualisering doen hier niet ter zake.

Als je het zo bekijkt wel ja

Jongeman wil ontsnappen uit de rush van de stad. Niet voor niets zie je telkens die splitscreens van mensenmassa's en dan later het contrast met de leegte. Ook hier zegt de hoofdrolspeler niet tegen zijn dierbaren waar hij naartoe gaat.

Natuurlijk zijn het allebei waargebeurde verhalen, maar qua uitwerking is het in 127 hours een beetje richting de cliché-kant. Ik begon trouwens niet over de boodschappen, Donkerwoud heeft het over een subtiele diepere laag, die ik dan alles behalve subtiel vind.

film was oke alleen je zit eigenlijk anderhalf uur te kijken naar een kerel die vastzit...

Dat vind ik het subtiele aan de film. Een heleboel mensen hebben niet eens door wat Danny Boyle echt heeft willen zeggen met deze film omdat de boodschap zo zit verstopt in die visuele trucjes.

Als je de film van achter naar voren bekijkt is het een prachtige film over een gehandicapt persoon die een arm vind in de woestijn.

Op een gegeven moment was Aron het filmpje aan het bekijken waar de 2 meiden opstonden die hij eerder ontmoette. Hij was op dat moment behoorlijk opgewonden maar hij besloot de mannelijke daad niet te verrichten. Achteraf gezien was dat best dom, want met zijn mannelijke drilboor had hij misschien de rots kapot kunnen penetreren.

Hij had in ieder geval een poging kunnen wagen

Haha, dat mannen weer op zulke ideeen komen behalve Franko

Die is echt hilarisch.

Mooi neergezet verhaal met een moraal...niets meer niets minder,gewoon goed.

@ iron maiden: en die matchende schoen waar die al jaren naar zocht.

Erg overdreven mijns inzienshoe deze film omhoog gepraat wordt. Hij is goed in elkaar gezet over een onderwerp wat moeilijk anderhalf uur boeiend kan zijn....Dat is op zich knap maar in het midden vond ik em erg saai en traag (kan ook niet anders misschien), maar zeker niet meer dan 3 sterren waard in mijn ogen.

Een filosofisch hoogstandje, daar kunnen sommige die de film doortrekken naar naar de individualisering nog een puntje aan zuigen...

Lees eens een interview met de regisseur Danny Boyle over deze film zou ik zeggen.

Kom op zeg, het gaat helemaal niet over individualisering. Het is gewoon een waar gebeurdverhaal over een bergbeklimmer die vast komt te zitten. Dat hij tegen niemand wat verteld heeft past gewoon bij zijn karakter. maar om dit nu te zien als een brok maatschappijkritische film is veel te ver gezocht.