Black Swan (2010)

Ik heb oprecht genoten van deze film. Goed script, goede acteerprestaties, mooie dans en muziek. Het verhaal houd je toch wel in de ban. Wat is er nu juist aan de hand? Is ze gek of is er toch iets anders aan de hand?
Natalie Portman zet een fantastische vertolking neer, maar dat zijn we van haar wel gewend natuurlijk. Van Mila Kunis mogen we nog grote dingen verwachten volgens mij.
Spannend tot op het einde. Een einde waar je toch even stil van wordt.

Ik heb even een account aangemaakt op MovieMeter om mijn mening te delen over Black Swan. Het viel mij op in de comments dat er erg veel kritische kant tekeningen worden geplaatst bij het "flinterdunne" verhaal en er nogal oppervlakkig wordt geobserveerd.

Allereerst ben ik een persoon die graag geprikkeld wordt door een film, muziek of kunst in het algemeen. Wellicht dat ik de film dan ook heel anders heb bekeken dan de meeste bezoekers op MovieMeter, althans dat leid ik af uit de comments die ik heb gelezen. Eigenlijk kwam ik hier een kijkje nemen omtrent de filosofische discussie omtrent de betekenis achter de film, die kon ik helaas niet echt vinden, dus hierbij mijn mening omtrent dit meesterwerk. Wellicht dat iemand bereid is met mij van gedachten te wisselen en de discussie op gang te brengen om meer mensen te overtuigen van de kracht van deze film.

Laat ik beginnen met het feit dat de film cinematografisch er mooi in beeld is gebracht. Nathalie Portman schittert en in volle overtuiging de rol op zich heeft genomen. De score/muziek op uitzonderlijke wijze de film begeleid. Dat gezegd hebbende hieronder mijn persoonlijke interpretatie over het verhaal van de film.

De film kan op vele niveau's en verschillende manieren worden ervaart en worden bekeken. Oppervlakkig gezien geef de omschrijving op MovieMeter een redelijk beeld van de film. Ook als je de film puur oppervlakkig aanschouwt krijg je een goede film voorgeschoteld. Bij echte hardcore Europese film is dat wel eens anders, dan blijf je achter met een onbevredigd gevoel. Het uitzonderlijke aan Black Swan is de 2de, 3de, 4de en een van de vele andere lagen die de film met zich mee brengt.

Als je de ook oppervlakkig aanschouwt zie je de stress van Nina die gepaard gaat psychoses in haar drang naar perfectie. Naarmate de film vordert worden haar waanbeelden sterker en verliest ze zichzelf in het stuk.

Je kunt ook een parallel trekken tussen het leven van Nina en het stuk waarbij diverse personages uit haar leven synchroon lopen met het Zwanenmeer. Gedurende de film aanschouw je Nina die zich wil losschudden van haar ingetogen bestaan en haar moeder.

Ga je een stapje verder dan kun je stellen dat bijvoorbeeld Lily een onderdeel is van de psychoses en helemaal niet bestaat maar slechts een afspiegeling is van de zwarte zwaan in Nina zelf. Nina is constant in gevecht met haar identiteit en en het ontdekken van de zwarte zwaan, immers weer spiegelt Nina zichzelf aan Lily, soms subtiel, soms voor de hand liggend. Het laat de kijker weten dat er wellicht meer achter het verhaal schuilt. Aan het eind rekent Nina af met Lily en breekt ze haar vloek om volledig op te gaan in de rol van de zwarte zwaan.

Als je de film meer symbolisch bekijkt valt het op dat er in de film constant gerefereerd wordt naar een bepaald kleuren palet. Naast zwart/wit en de bijbehorende symboliek die parallel loopt met het stuk "het Zwanenmeer" valt het ook op dat er veel gebruik wordt gemaakt van roze. De combinatie van het roze en bloed symboliseert de maagdelijkheid van Nina en haar groei van het meisje naar een vrouw. Om enkele voorbeelden te geven haar roze slaapkamer, de roze jas, de grapefruit in het begin van de film: "It's so pretty and pink". Onderweg ontdekt ze meer over zichzelf en haar omgeving en breekt ze met haar verleden om als mens te groeien. Om tot vrouw uit te groeien raakt ze vertrouwd met haar seksualiteit en komt de combinatie roze en bloed constant terug op belangrijke momenten in haar persoonlijke groei. Je zou kunnen stellen dat het eind van de film slechts haar groei tot een volwaardige vrouw symboliseert waarna ze haar oude karakter letterlijk achter zich laat door zichzelf van het dat leven te beroven.

Verder zijn er vele andere karakteristieke motieven in de film die onder meer het ethische dilemma tussen goed en kwaad verder ontwikkelen. Haar drang om perfect te zijn is niets meer dan een reflexie van haar gevecht om als mens gelukkig te worden. Onderweg krijgt ze te maken met de verwachtingen van haar omgeving en het beeld dat ze van zichzelf heeft. Diep in haar zelf heeft ze een donkere kant die ze los wilt laten maar waarvan ze bang is voor de reacties uit haar omgeving. Om als mens te groeien laat ze meer van zichzelf zien en experimenteert ze met haar leven en twijfelt ze tussen het zwart en wit en de consequenties die dit met zich mee brengt. De witte zwaan symboliseert het geluk van korte duur omdat ze uit eindelijk verraden zou worden. De zwarte zwaan brengt haar perfectie en het geluk waar ze eigenlijk naar opzoek is maar is tevens de weg naar zelf destructie. De dagelijkse dilemma's waar veel mensen tegen aan lopen in hun zoektocht naar gelukt.

Persoonlijk aanschouw ik de film als een combinatie van verschillende factoren waarin de bovenstaande conclusies elkaar aanvullen. De film zie ik als een van de grootste cinematografische meesterwerken ooit, zo niet de grootste. De grote hoeveelheid aan diversiteit in de verhaalstructuur die op alle verschillende manieren, soms abstract, soms oppervlakkig afzonderlijk van elkaar kunnen worden aanschouwt is fenomenaal uitgewerkt. In combinatie met het prachtige beeld, de muziek en de acteer prestaties een film die je niet mag missen.

traag en saai

Een draak van een film is dit bij verre weg niet, maar om dit nou een geweldige psychologische thriller te noemen vind ik ook een beetje overdreven. De film creëert duidelijk een soort van psychologische en depressieve sfeer, maar de volgende roman polanski is dit zeker niet.

dat laat zeker niet weg dat het geen slechte film is. Want de sfeer is erg psychologisch opgebouwd en Natalie portman speelt een glansrol.

Maar deze film is denk ik toch een beetje overhypt naar mijn persoonlijke opinie.

Ik spreek niet voor anderen, maar ik moet zeggen dat ik veel kritische kanttekeningen wel herken.

Black Swan: Aan artistiek 'geweld' en diepzinnigheid ontbeert het de film ook absoluut niet, alleen brengt de film als totaal misschien toch te weinig. Ik miste uiteindelijk de binding de uitwerking van het verhaal en de karakters.

Het is wellicht niet aan mij persoonlijk besteed, maar mede door het (diepzinnige) drama en de opbouw van het verhaal wordt dit gewoonweg ongeloofwaardig. Voorbeeld: Nina komt, mede haar 'onvolwassenheid' niet op mij over als een danseres die het ooit zo ver zou schoppen. Dit maakte het moeilijk om mij fatsoenlijk in te leven, hoewel die intentie er wel was. Daarin schiet de film toch ernstig te kort. Bovendien is het vrij voorspelbaar dat een (vanaf het begin) instabiel persoon, volledig kan gaan ontsporen. Op zich niet erg, maar wel veel minder shockerend (iets wat de makers wel wilde bereiken). Maakt het je als kijker op een gegeven moment wel uit of iets een hallucinatie is of realiteit? Nee!

Voor de rest is dit gewoon een zeer goede film, maar naar mijn gevoel, nog lang geen perfectie.

Wat ik niet helemaal snap van echoes betoog is dat hij het als een van de grootste cinematografische meesterwerken ooit vindt, maar het enkel over de gelaagdheid van het verhaal heeft (die hier overigens in februari/maart wel uitgebreid besproken is), maar nergens over de cinemotografie (cameravoering en editing). Wat betreft de gelaagheid zie ik die wel maar vind ik het nu niet heel uitzonderlijk. De mix van het stuk en het echte leven is wel vaker gedaan (Red Shoes, Hoogste tijd, etc.). En ook de cinematografie is mooi, maar enkel het laatste half uur echt indrukwekkend, maar het haalt het niet bij de cinematografie van Tree of Life om er maar een te noemen. Verder valt de film mij tegen omdat ik in Portman als labiel klein zwaantje gewoon nergens een prima balkerina zie. Zowel niet lichamelijk, als technisch, als persoonlijk. En dat is jammer, wat ik had gehoopt op een meesterwerk.

Heb trouwens wel weer zin in herziening (wordt de 4e keer).

@Cinemaniak ik beschouw de film meer symbolisch dan letterlijk. Dat het maken van de "verkeerde" keuze soms de beste keuze is. @Reinbo, persoonlijk laat ik me liever ontroeren door een film dan dat ik het technische bestudeer of de camera hoeken wel goed zijn gekozen. Zodoende. Tuurlijk zijn er meer films die een mooi gelaagde verhaallijn weten te vertellen, maar subtiele manier waarop de film van zeer oppervlakkig tot abstract kan worden ervaart siert het script en de uitvoering op een unieke wijze.

Het beoordelen van de cinematografie is niet een puur technische aangelegenheid. Gaat meer om de visie die de regisseur heeft op de visuele benadering. Maar ik vroeg het meer omdat jijzelf het zo specifiek een cinematografisch meesterwerk noemde. Maar je bedoelt blijkbaar meer de thematische gelaagdheid en uitwerking.

Klopt. Het was al laat

Mooie meid die Portman, maar na 10 minuten word je dat gejank wel beu. Goed acteerwerk dus van haar werk.

Verder kon het mij persoonlijk weinig boeien, afgezien van de seksscène tussen Portman en Kunis. Voorspelbaar ook. Kuteinde ook.

Nee, niet mijn ding.

Deze staat al 'n tijdje op mijn to see list.

Nu ik zie dat hakunamatafaka 'm 4.5 gegeven heeft, moet ik 'm echt kijken!

Raar dat deze in de top 10 staat voor 2011. Hij deed mee voor de Oscars van 2010. Niet echt duidelijk aangegeven . Anders had ik hem op 1 gezet.

Voor mij geldt hetzelfde Fappie!

Gaat volgens mij om de films die in 2011 uitkwamen in Nederland. Vond ik ook verwarrend.

Indrukwekkend, hoe Aronofsky met een in principe vrij standaard verhaal zo'n straffe en beklemmende film weet te maken. Hij weet zich ook erg goed in te houden, zeker naar het einde vreesde ik dat hij zou ontsporen, maar nee, hij blijft net binnen de lijntjes en weet de langzaam opgebouwde spanning perfect af te ronden met een schitterend einde. Zoals steeds in de tandem Aronofsky -Mansell speelt de muziek een cruciale rol in deze opbouw, en moet ik met bewondering vaststellen dat Mansell er bovendien in slaagt weeral een compleet nieuw muzikaal register aan te spreken. Visueel houdt Aronofsky zich opvallend in, geen zotte montages of splitscreen trucjes meer, geen overdonderende kitsch-beelden, maar heel functionele visuele flair in een film die als ik eraan terugdenk precies enkel de kleuren wit, zwart en rood gebruikt heeft - en roze voor Nina's slaapkamer en de slagroomtaart
Het personage van Lily vond ik de grootste zwakte van de film - ik snap dat ze nodig is om de symboliek te voltooien en dat ze bewust het complete tegendeel van Nina moet zijn, maar hoe de relatie tussen beiden zich ontplooit had ik precies liever wat subtieler gezien. Voor een groot deel beeldt Nina zich alles eigenlijk in - dat had nog wat verder mogen gaan vond ik. Niet van die Fight Club toestanden, maar gewoon een klein stapje verder Dan vond ik de moeder pakken interessanter, wat een freaky wijf... En ook Thomas vond ik opvallend sterk als personage - een eikel, maar tegelijk heel gericht in wat hij doet om zijn dansers zo ver te krijgen als hij het wil, op de grens met het kliché maar net niet erover. Knappe film

Echt een rare film snap er niks van

1* voor de moeite

Had hoge verwachtingen van deze film , maar viel mij er tegen , zeker het thriller gehalte.

Geeft wel een goed beeld van de druk die heerst bij ( ballet) danseressen en dansers.

geen echt slechte film , maar idd erg verwarrend.

Na het zien van Melancolia (zeg ik dat goed?) is dit wel een flinke opsteker; wat een verschil!

Oke, het zijn twee compleet verschillende verhalen. Bij de eerste viel ik echter 2x in slaap en deze zat ik in 1 ruk uit. Portman zet het personage overtuigend neer, ook op de andere acteurs en actrices valt weinig aan te merken. Films waar je met verstoorde geesten van doen hebt, komen altijd nogal warrig over. Hoewel ik dat hier juist heel goed verwerkt vind. Het is idd meer drama dan thriller, maar wat een drama! Heerlijk!

Deze film slaat echt alles. Bij het zien van de trailer denk je aan een mystery, horror, maar als je daadwerkelijk die film gaat kijken valt het zwaar tegen. Een beetje ruzie hier, een beetje dans daar, ontdekkingen, vriendschap, verraad. Vreselijk. Pas aan het einde denk je: eindelijk actie! Dan valt ze ervan af en is de film afgelopen. Nee dit is niets waard.

Ik vind Black Swan inderdaad een slechte horrorfilm.

Ik vond het juist pure horror. Niks geen thriller. Horror. Van de bovenste plank. Bam.

Nu heb ik de hele film nog niet gezien, maar is dit geen gigantische spoiler?

Valt mee.

Ik vond het wel mee vallen. Er staan berichten met veel meer informatie. Het spijt me als ik het voor je verpest heb.

Zet dan gewoon dergelijke zaken tussen spoilertags, is meteen iedereen gelukkig.

Ze wil een zwarte zwaan worden, geen ezel.

Ontopic: ik vind de metamorfose die Portman in stelling brengt er kundig uitgevoerd. De eindscène zou al je twijfels weg moeten nemen. Wat een show.

Topper.

Goed verhaal over doorzettingsvermogen, concurrentie, opofferingen etc. binnen de balletwereld.

Goed acteerwerk van zowat de hele cast, waarbij vooral Portman haar rol heel overtuigend neerzet.

Cameravoering was dik in orde, de sfeer werd goed opgebouwd...

Bijzondere kijkervaring was dit.

Wát een filmpje zeg. Ik ben nog even aan het bijkomen geloof ik, er kwam zoveel op me af. Zoals iemand eerder al schreef, was het geen film die ik met 'plezier' heb bekeken. Het deed af en toe gewoon pijn om het leven van Nina te volgen op zo'n gedetailleerd niveau.

Tijdens het eerste half uur had ik echt moeite om niet snel iets anders op te zetten, want dat hele dansgebeuren was toch een taaie binnenkomer. Maar dan begint het interessant te worden, en word je in het verhaal gezogen. Een score moet ik er nog even voor gaan bedenken, maar toch zeker 4 sterren. Voor mijn gevoel ging het verhaal ook heel breed, maar misschien was dat meer in mijn gedachten. Ik snap overigens sommige negatieve reacties ook wel, je moet het zelf leuk vinden om ergens helemaal in te duiken wil je het verhaal een beetje doorgronden. Als je iets leuks voor tussendoor zoekt, kijk dan nog even verder

Ik ben het overigens eens met Laks, "Bijzondere kijkervaring was dit."