The Social Network (2010)

Geweldig. Zelden zo veel van een betweterige klootzak als Mark Zuckerberg gehouden.

Je valt van de ene geniale dialoog in de andere en die 120 minuten vliegen inderdaad voorbij.

Leuk ook dat ik precies begreep waar alle programmeerpraat over ging.

Heel veel gelachen en heel veel op het puntje van de stoel gezeten dankzij de vele interessante ontwikkelingen en erg sterke muziek die er een geweldige onderhuidse spanning in weten te brengen, ook al zijn er geen echte cliffhangers.

4*

David Fincher's The Social Network

Ik zou natuurlijk, net als heel veel anderen, kunnen vertellen dat The Social Network een uitstekende, vlotte, hippe en moderne film is geworden. En dat de muziek van Trent Raznor me regelmatig kippenvel bezorgde. En dat het toch wel een kwaliteit van Fincher is om een tijdsbeeld zo goed neer te kunnen zetten. Maar dat lees je in bijna iedere review.

Wat mij heeft doen besluiten om de film een 5 te geven is omdat het verhaal zelf, een vriendschap die op het spel komt te staan door hebzucht, zo enorm uit het leven is gegrepen. Werkelijk iedere emotie van de twee hoofdpersonen is te begrijpen, al hoef je het nog niet met ze eens te zijn. Persoonlijk zou ik als ik in Zuckerberg's schoenen had gestaan, precies hetzelfde gedaan hebben. Hoe goed de bedoelingen van Wardo ook waren, hij kwam op zakelijk gebied toch wat te kort om Facebook te maken wat het nu is. Mark's verering van Sean is ook te begrijpen. Je ontkomt er denk ik als computernerd niet aan om op te kijken tegen de man die Napster heeft uitgevonden, en er een dergelijke levenstijl op na houdt. Overigens is het snel afgelopen met de adoratie wanneer Parker weer domme dingen doet, met drugs en meisjes.

Jesse Eisenberg acteert zijn rol als Zuckerberg onwaarschijnlijk natuurgetrouw, al vanaf de eerste dialoog met zijn vriendin. Het gedrag van Mark is bij vlagen zo absurd en bot dat het op je lachspieren werkt. Erg irritant dat je iedere vraag helemaal correct moet stellen om te voorkomen dat hij de boel weer weet te ontwijken. Andrew Garfield vond ik ook erg geloofwaardig als de ietwat arrogante Eduardo Saverin. En dan Justin Timberlake, die heb ik nu voor het eerst gezien in een filmrol die bij hem past. Al die rolletjes waarbij hij de stoere jongen moest uithangen vond ik maar lachwekkend. Maar als moderne "entrepreneur" popster is hij precies op zijn plek.

De twee uur die de film duurt zijn gewoon voorbij gevlogen. Ik heb altijd een voorliefde gehad voor films met een duidelijk narratief. En ondanks dat de film over twee rechtzaken gaat en het ontstaan van facebook en vriendschap blijft de film uistekend te volgen. Het einde vind ik misschien nog wel de grootste grap. Zuckerberg heeft strikt volgens de regels gezien misschien niet zo veel verkeerd gedaan. Maar in plaats van door te procederen kiest hij ervoor wat van zijn miljoenen uit te geven en wat extra als zwijggeld om verder zijn miljarden te verdienen. Misschien niet erg consequent maar wel erg praktisch, en daar houd ik wel van.

5 punten!

Lawyer: "Mr. Zuckerberg, do I have your full attention?"

Mark Zuckerberg: "No"

Teleurstelling overheerste mij eerst, toen ik nog geen 4 maanden geleden hoorde dat David Fincher een film over Facebook ging maken. Hoe gaat hij dat aanpakken? Een film over Mark Zuckerberg, de oprichter van Facebook, het klinkt dodelijk saai. Mijn vertrouwen steeg toen ik het nieuws omtrent de soundtrack hoorde. Niemand minder dan Trent Reznor, de man achter Nine Inch Nails, ging de muziek verzorgen. Met de soundtrack zat het wel goed, maar verder was ik niet onder de indruk. De trailer maakte me ook niet echt warm. Wel vond ik het heel goed dat Jesse Eisenhower de rol van Zuckerberg speelt, maar nog steeds had ik mijn twijfels bij de film. Toen de eerste berichten binnenkwamen die The Social Network beschreven als donker, sarcastisch en gevuld met scherpe dialogen, kreeg ik pas echt de drang om naar de bioscoop te gaan. En daar zat ik dan gisteren in de zaal, benieuwd naar wat zou komen.

Fincher doet het! 120 minuten zit je onafgebroken geboeid te kijken naar het proces waarin Facebook wordt opgericht en de rechtzaak naderhand. De film blijft interessant omdat alle ingrediënten precies goed gedoseerd zijn.

Ten eerste de cast, iedereen levert een hele goede acteerprestatie. Jesse Eisenhower valt natuurlijk op als de briljante, maar pijnlijk sarcastische Mark Zuckerberg. Op veel momenten in de film een enorme klootzak, maar je kan er wel enorm veel om lachen. Maar achter die klootzak ligt nog een bijzondere persoonlijkheid. Iemand die niets geeft om geld en wel degelijk een hart heeft, maar dat niet laat zien.

Andrew Garfield staat echter ook als een huis, zelfs naast de verschrikkelijk goede Eisenhower. Hij liet ons eerder in Boy A al zien wel degelijk talent te hebben en dat toont hij hier ook. Hij speelt de gekwelde vriend van Zuckerberg met veel emotie en begrip, waardoor je veel medelijden krijgt met de jongen.

Deze twee verdienen een aparte vermelding, maar de rest mag zeker ook op een voetstuk geplaatst worden. Geen verschrikkelijk moeilijke rollen, maar wel erg interessante en realistische personages. Laat je ook niet afschrikken door Justin Timberlake in de film, hij kan wel degelijk acteren.

Wat de personages en het verhaal nog interessanter maken, zijn die geweldige dialogen. Ik had nog nooit van Aaron Sorkin gehoord, maar nu zal ik die naam niet snel meer vergeten. Het verhaal heeft hij goed geschreven, maar de dialogen zijn de troef van de film. Vlijmscherp, sarcastisch, humoristisch en razendsnel. Enorm knap gedaan, maar het vergt wel wat van je aandacht om ze allemaal te snappen. Soms ging het voor mij ook wat te snel, maar dat vormt opzich geen probleem. Het nodigt alleen uit tot een tweede kijkbeurt. Wie de dialogen en monologen van Fight Club leuk vond, komt hier ook wel aan zijn trekken.

Visueel worden er geen speciale trucs worden gebruikt en alles wordt gewoon netjes en gelikt gepresenteerd. Maar hoewel niet zo zeer 'speciaal', ziet alles er gewoon erg mooi uit. Op de juiste momenten een close-up of een simpel shot van Zuckerberg's slippers doet genoeg. En vaak maakt Fincher gebruik van een korte camerabeweging richting iets, die simpel lijkt, maar toch iets toevoegt aan het geheel. Ik weet niet precies hoe ik het moet beschrijven. Visueel echter typisch Fincher. Vaak lage camerastandpunten en duistere, onheilspellende beelden. Ik kan er geen genoeg van krijgen.

De beste toevoeging blijft in mijn ogen (of oren) toch wel de soundtrack. Soms erg catchy, stoer en meeslepend, passend bij de feesten en internetsessies die vaak gehouden worden. Maar vaker rustig, beklemmend en ijzingwekkend kil. Het creëert een onderhuidse spannig die op de juiste momenten bijna onverdraaglijk wordt. Vooral de uiteindelijke confrontatie tussen Zuckerberg en Saverin is erg sterk, vooral door de soundtrack.

De invloeden van Trent Reznor zijn heel duidelijk te herkennen. Veel meeslepende basslopen, zachte ruis en talloze scratches en piepjes maken dit voor mij de perfecte soundtrack.

Fincher past de soundtrack daarna op geweldige wijze toe. Kijk maar naar de scène waarin Zuckerberg en Saverin Sean Parker ontmoeten. Er gebeurt weinig, behalve veel gelul, gelach en het drinken van appletini's. Maar hoe. De perfecte combinatie van beeld en muziek. Het nummer Magnetic, de camera die rustig meebeweegt en de donkere kleuren. Vreemd genoeg het stuk uit de film dat me het meeste is bijgebleven.

Fincher heeft er weer een eigen film van gemaakt. Hij weet als geen ander raad met de zwarte humor en scherpe dialogen. Visueel ziet de film er ook weer goed uit. Maar ook de keuze om alle gebeurtenissen kriskras door elkaar te laten lopen vind ik erg origineel en interessant. Maar hij heeft vooral een film gemaakt van deze generatie. Niet alleen omdat het over het redelijk nieuwe fenomeen Facebook gaat, maar ook de sfeer die er hangt in de film voelt modern aan. De jongeren, hun doen en gebruiken, de feesten, het leven op de campus en natuurlijk de muziek voelen heel eigentijds. En als je om je heen kijkt komt dit goed overeen met de werkelijkheid.

Als ik onder de indruk ben, dan kom ik niet goed uit mijn woorden. Het is moeilijk een gevoel in een stuk tekst uit te drukken. Hier is dat niet anders, maar de boodschap is denk ik duidelijk. Dit is de film van deze generatie, dit is de film die je dit jaar nog in de bioscoop moet zien. Ik vind het best typisch dat de film zoveel positieve kritieken heeft gekregen, het lijkt me geen film voor die iedereen ligt. Aangezien Enter the Void waarschijnlijk straal genegeerd wordt door de Oscarjury, moet deze dan alle prijzen in de wacht slepen. Inception is in mijn ogen ook erg goed, maar Nolan moet uiteindelijk toch plaats maken voor Fincher.

Ga dit zien.

4*. (Waarom maar 4*? Omdat ik de film nog even moet laten bezinken. De verhoging zit er echter dik in)

Edit: De roeiwedstrijd is toch wel erg tof gedaan. Visueel heel leuk en een verfrissende toevoeging aan het geheel. Geweldige versie van In the Hall of the Mountain King wordt er overigens gebruikt.

Interessant, integrerend, vlijmscherp, intelligent, virtuoos rechtbankdrama. Twee uur lang op het puntje van de stoel. Alleen sommige computertermen die door de ruimte vlogen zeiden me niets, dus ik word echt ouder...... En op Facebook sta ik ook al niet.

Ja, ik zat niet voor niets op het puntje van de stoel en geef 4 sterren!

Damn, wat een topfilm. Al een tijdje niet meer gereageert op films maar deze verdiende het.Van minuut een tot het einde op mijn puntje van mijn stoel gezeten. Echt een meesterwerk van Fincher. Goede acteerrollen en je gunt ze allemaal het geld, behalve die roeiers dan. Ik durf het zelfs een echte feel good movie te noemen. Al is die het natuurlijk niet. Een goed verhaal , wat al eerder aangegeven is in eerste instantie oninteressant is maar het tegendeel word bewezen.

De meest opvallende berichten hier zijn die paar die deze film een lage beoordeling geven als een statement tegen Facebook. Nou heb ik zelf geen account op Facebook en heb ik überhaupt niet veel met dergelijke netwerksites, maar het is duidelijk een vooroordeel als je deze film afzijkt puur omdat het over een online functie gaat die je niet bevalt. Deze film gaat namelijk niet echt over Facebook (is het überhaupt mogelijk om een film te maken over een website). Ook gaat het niet werkelijk over rechtzaken, waar andere klachten ook wel eens over gaan. The Social Network is een spannende, meeslepende en haarscherpe film over ambitie, vriendschap en boven alles status. Status is in het studentcircuit en status bij vrouwen. Aziatische vrouwen, blijkbaar. Die houden van Harvardstudentjes als ik deze film mag geloven.

Toegegeven, toen ik hoorde dat er een film gemaakt ging worden over Facebook werd ik ook niet meteen enthousiast. Dat David Fincher het ging regiseren vond ik aanvankelijk ook jammer. Had die niet beters te doen. Na het voor mij persoonlijk tegenvallende Zodiac en de simpelweg suffe, vreemde zaak van Benjamin Button was Fincher wat mij betreft op zoek naar iets pakkenders. Wie had gedacht dat hij het hier zou vinden? Persoonlijk vind ik dat Finchers werk in veel recensies wat tekort wordt gedaan. Sorkin krijgt de meeste eer, gevolgd door de acteurs. Die verdienen hun pluimen ruimschoots, maar dit is Finchers film. Misschien hebben sommigen er problemen mee dat dit niet het meest flitsende is wat Fincher ooit gedaan heeft, aangezien de filmstijl soms vreemd genoeg als niet bijzonder wordt genoemd. Ik zie echter een regisseur op de top van zijn kunnen, iemand die alles onder controle heeft en werkelijk eruit haalt wat erin zit. De cinematografie is geweldig op een niet opdringerige manier. De montage is bijzonder meeslepend en misschien stiekem het beste aan de film. En niets ontsnapt aan Finchers oog voor detail. Fight Club fans hadden misschien iets extremers gehoopt, maar die raad ik aan eens te kijken hoe Fincher veel scènes filmt. Subtiel en toch ook weer bombastisch. Dit is denk ik mijn favoriete Fincher geworden.

Verder kunnen we alle andere medewerkers prijzen. Ik heb een enorme zwak voor scherpe dialogen, daarmee heb je me al snel om in een film en ik zit er vaak sneller door op het puntje van mijn stoel dan door geweld. Dus Sorkins script is een plezier voor mij. De acteurs die de teksten mogen uitspreken zijn perfect. Eisenberg en Timberlake worden het meest geroemd, zeker in het geval van Eisenberg terecht, maar vergeet Andrew Garfield niet als de ziel van de film, wiens langzaam opbouwende wanhoop geweldig neergezet wordt. Verder opvallend sterke bijrollen van Hammer als de Winklevoss-tweelings en Rooney Mara in twee scènes als Zuckerbergs ex. De muziek van Trent Reznor maakt het af.

Verder is er gewoon enorm veel dat me bevalt. Erg leuk dat de twee rechtzaken een andere toon lijken te hebben. Er zit humor en drama in beide verhaallijnen, maar het kwam op mij over dat de Winklevoss-zaak een meer komische variant was op het complete verhaal en de Eduardo-lijn de dramatische versie was (overigens vind ik de genre-aanduiding komedie hier wel te veel van het goede, maar dat terzijde). Ook goed was dat iedereen begrijpelijk was. Eduardo Savarin was de enige echt sympathieke persoon, maar de keuze van Zuckerberg om hem achter te laten voor Parker was vanuit zijn doelen gezien gewoon een slimme zet. Dit is een zeldzame film waarin het kiezen voor Mephisto misschien wel degelijk slim is, al is het niet menselijk. Een mooi conflict tussen zakelijkheid en vriendschap dat niet te zwart-wit wordt uitgebeeld. Als laatste is het ook een boeiend portret van een van de meest opmerkelijke fenomenen van deze tijd: de opkomst van de nerd als een van de belangrijkste personen op vele vlakken. Met dank aan de computer en met name het internet. Eigenlijk heb ik nog geen film dat zo sterk zien behandelen. Een beetje jammer dat dergelijke genieën zich met hypemateriaal als Facebook bezig houden in plaats van met andere dingen. Het legt ze in ieder geval geen windeieren.

Het enige wat ik miste was een echte climax. Het zou me niet verbazen als Sorkin en Fincher er ook mee zaten. De rechtzaken lopen met een sisser af, dus daar haal je geen klappende finale uit, al was het wel verfrissend om Zuckerberg het zo te zien afhandelen. Nu moeten we het alleen wel doen met Zuckerberg die Erica als vriendin aanmeldt op Facebook en op 'refresh' blijft drukken. Een weinig indrukwekkend eindbeeld en wat te gezocht voor een film als deze.

Maar verder een zeer indrukwekkende prestatie. De hype meer dan waard.
4,5*

Sinds Fight Club is er niet veel meer bijzonders uit de handen van Fincher gekomen en ook The Social Network gaat dat niet veranderen.

Het hele Facebook gebeuren kan me werkelijk geen ene moer interesseren; ben zelfs nog nooit op de site geweest. Het is niets meer dan een treurige populariteitscontest, die naadloos aansluit bij de Amerikaanse High School en college cultuur. Naast McDonals's, Burgerking of Starbucks het zoveelste Amerikaanse product waar ik niet op zit te wachten. En zoals deze ketens kwalitatief waardeloos voedsel en slappe koffie produceren, produceert Facebook soortgelijke schijn vriendschappen. Voor beide is blijkbaar een grote markt, maar dat weerhoudt mij er niet van om het af te keuren.

Dan de film zelf. Zuckerberg wordt neergezet als een vreselijk arrogant, onsympathiek ventje dat ik gedurende de film steeds meer begon te haten. Een knappe prestatie van Eisenberg. Natuurlijk is het de vraag in hoeverre alle verwikkelingen op waarheid berusten, maar de film is zo opgebouwd dat je het einde toch graag wilt zien. Opnieuw een prestatie, want eigenlijk is het verhaal niet meer dan een lange aflevering van The O.C.: een groepje richkids en hun onbeduidende probleempjes. Want vergis u niet: Zuckerberg is met een gouden lepeltje in zijn mond geboren, evenals de meeste andere personages.

Doet dat af aan zijn prestatie? Ja, nogal. Veel MM leden worden misleid en denken dat hier sprake is van een from rags to riches story. Absoluut niet waar. Een film als The Pursuit of Happyness is daarom honderdduizend keer beter dan deze soapie. Ook waargebeurd, maar deze man heeft er echt voor moeten vechten. Zuckerberg daarentegen zat in z'n luie stoel te zuipen, kwam met een leuk ideetje en schakelde z'n rijke Harvard connecties in om alles te regelen. Zelfs Justin Bieber is nog minder gemaakt!

Maar waar ik helemaal een vieze smaak van krijg is de afwikkeling van de film: Zuckerberg mag dan misschien fouten hebben gemaakt, maar eigenlijk is het toch wel een sympathieke jongen, krijgen we aan het einde nog even mee. Zogenaamd hebben de makers van de film 'onafhankelijk' geopereerd; als je het mij vraagt is The Social Network niets meer dan een verkapte reclamecampagne voor Facebook. Wie dat niet door heeft is ziende blind. 1*

Kan iedereen het weer even lezen.

Als ik ergens niet op zit te wachten zijn het wel mensen uit het verleden. Meestal is het om de juiste redenen dat ik ze uit het oog ben verloren en plotseling staan ze dan weer (digitaal) op de stoep. Dat voelt aan als regressie in plaats van vooruitgang. Gevoelsmatig moest ik te vaak nee zeggen, en toen ben ik maar helemaal met Facebook gekapt

Zal er misschien vanaf hangen waar je verleden zich heeft afgespeeld. Ik ben op heel veel verschillende plekken geweest, vaak in internationale gezelschappen. De reden dat ik die mensen uit het oog verloren ben heeft puur geografische reden, niets persoonlijks. Maar ik geef toe, ik zit niet te wachten op de helft van mijn klasgenoten uit de middelbare school.

@miss_efron,

Zuckerberg heeft niet het idee gestolen. Het gehele concept bestond al veel langer zoals Myspace e.d. Zuckerberg heeft echter wél gelogen en ipv aan het werk te zijn voor de broeders Winklevoss, is hij zelf aan de slag gegaan. Hij heeft zelf alles geschreven, bedacht en ook nieuwe features aan de website toegevoegd. Zoals hij zelf al aangeeft in de film: 'Iemand die een nieuwe stoel ontwerpt wordt toch ook niet als dief gezien?'.

Ik persoonlijk kreeg juist wel sympathie voor Zuckerberg. Natuurlijk heeft hij dingen gedaan die niet door de beugel kunnen waaronder zijn beste vriend 'naaien'. Maar probeer maar eens netjes te blijven tegen je omgeving als je weet dat er miljoenen, zoniet miljarden voor het oprapen liggen. Wat je ook vindt van Zuckerberg, je moet toegeven dat hij het geniaal heeft gedaan.

Helaas, de film betrok mij niet in het verhaal, misschien gaf ik de film geen kans?

Ik weet het niet maar ben van plan om hem nog eens in mijn eentje te zien, een zogeheten herkansing. Want de meesten vinden de film goed en ik wil toch weten waarom.

Nu heb ik hem maar een half uurtje gezien en toen afgezet. Trouwens, aan het hele sociale internet gebeuren doe ik maar nauwelijks mee, alleen op sommige forums (zoals Moviemeter en enkele nieuwsforums) doe ik er iets aan. Maar op Facebook? NEE, liever niet, wat ik overdag doe gaat heel Nederland niet aan.

Ik kom hierop terug. Tot nu toe een 2,5*.

Hahaha , Tarantino is minder dom dan jullie denkt en hij is bijna 60 ! Tarantino is vooral een liefhebber van no-nonsens pulp/pop-vermaak . Infantiele en amateuristische films van Refn zijn veel te arty-farty en pretentieus . Ik denk dat het werk van Refn vooral pubers en jongvolwassenen aantrekt , omdat deze categorie waarschijnlijk denkt dat Refn misschien wel ' stoere ' of ' coole ' films maakt .

Ja denk je dat jongvolwassen zin hebben in de trage stijlvolle films van Refn? Een van mijn favoriete rappers zegt dat jongeren niet eens het derde couplet halen van een rapnummer. Je ziet ook dat muzieknummers steeds korter en korter worden en dat 2 min gehanteerd gaat worden. Ik denk dat de meeste mensen na een paar minuten het alweer gehad hebben met Refn. Film is niet eens meer een belangrijk medium in mijn ogen. Film is een niche geworden.

Jongvolwassenen zijn dol op het kitscherige ( het liefst met veel slow motion ) dat gepaard gaat met bruut zinloos geweld .

Wanneer je naar de ratings op IMDB kijkt , zie je dat kinderen ( jonger dan 18 ) films van Refn hoger waarderen dan volwassen . Ouderen , 30+ , delen in principe lagere scores uit .

Hier is de rating van Drive (2011) : user ratings IMDb

Denk dat dat mede komt omdat jongvolwassenen minder films hebben gezien en het mede daarom hoog waarderen. Had verwacht dat ze m te traag vonden.

Deze oude lul kan het prima waarderen.

Dit slaat absoluut nergens op. Jij moet bij de media gaan werken met dit soort misleiding. Alle gemiddelde stemmen zijn positief en liggen niet eens zoveel uit elkaar. Dus volgens jou beredenering houden ook mensen die 45+ zijn van slow motion en geweld en kitch want dat gemiddelde staat op 7.5 en dat is behoorlijk positief.

Heb jij een link naar een onderzoek dat jongeren daarvan houden? Nee, volgens mij lul je maar wat nu.

De conclusie is niet dat jongeren meer van Refn houden dan ouderen maar dan jongeren -18 niet eens naar de film gaan. De categorie -18 heeft 228 stemmen! 228! Dat is niks vergeleken met de daaropvolgende categorie 18 -29 jaar met 132, 395 stemmen. Dat is zo'n groot verschil dat je helemaal niet tot die conclusie kan komen.

Ik weet dat jij Refn helemaal niks aan vindt maar dit is een beetje jammer en raar gewoon. Je hoeft toch helemaal jou tijd te besteden om Refn onderuit te halen? Besteed het aan iets anders alsjeblieft.

Het gaat je ook niet lukken. Jij hebt Refn Derangement Syndrome.

Uiteindelijk duurde het terugkomen op deze film 14 jaar maar ik heb hem helemaal uitgekeken en ben positiever in mijn mening dan in 2012. Mijn waardering komt dankzij inzichten, tijdsbesef en andere ervaringen, nu op een ruime 7 uit.

ps. Met sociale internet gebeuren doe ik nou ook maar nauwelijks iets mee.