Fear and Loathing in Las Vegas (1998)

Hahaha ik heb vol verbijstering zitten kijken.. ik vond hem wel grappig, maar ook erg vaag... na iets meer dan een uur kijken vond ik het wel genoeg nadat meneer lekker zat te kotsen op de wc hihi Ik ben toen gaan slapen.. dus de film boeide me net niet genoeg om hem af tekijken, dus mischien heb ik wel iets heel leuks gemist ,maar.... ik geef deze film wel 3 *en vanwege zijn apartheid (heb nog nooit zo,n vage film gezien namelijk )

moet iedereen voor zichzelf weten. als je genoeg gezien hebt, om een goede indruk te krijgen, mag je van mij stemmen...

als ik bij een film wegloop uit ergenis, stem ik toch echt.

Nah toen jij wegliep werd het net leuk, op basis van die scenes geef ik een 4,5.

Soms sta je in het café erg gezellig te wezen. Soms sta je in het café ontzettend vervelend te zijn met een te dronken kop. Soms staat een ander met een te stevige slok op ontzettend asociaal te doen in het café zonder enig menselijk fatsoen richting overige bezoekers of het personeel uit de horeca. Dit zinloos gedrag moet allemaal kunnen. Is het leuk? Ik vind er nuchter bekeken geen bal aan.

Deze ideeën borrelden gisterenavond laat bij mij op na het bekijken van de film ‘Fear and Loathing in Las Vegas’. Wat een lallend dronkeman’s tempo in die film, maar wat is het eigenlijk meer dan het zeer vlot en gehaaid vertonen van rijtjes misselijkmakend gedrag van kleine verwende egotrippende mensen. Om dit nu humor te noemen, dit soort platte infantiliteiten, aan mij is het niet besteed ondanks de verwijzingen naar Easy Rider, Fellini of wat passeert er in het hoge tempo allemaal niet meer. Ook deze verwijzingen gebeuren op een manier van iemand die een trauma lijkt overgehouden te hebben aan de middelbare school om rijtjes snel en hard te moeten opdreunen. Iedere dramatische verbeelding lijkt door dit trauma helemaal plat geslagen te zijn.

Van de regisseur Terry Gilliam zag ik laatst ‘The Adventures of Baron Munchausen’. Ook die film naar het pracht verhaal viel zwaar tegen door een visuele drukte die haast geen enkele inleving of mening meer bij mij als kijker toestaat, als jezelf niet oppast rest er enkel nog maar een hersenspoeling met behulp van visueel spektakelgedoe die het verstand geen moment tot de zinnen laat komen.

Wat zijn de rijke mogelijkheden van mijn zintuigen eigenlijk nog waard zonder de ordende functie van mijn verstand? Toch geen ene malle moer!!!

Ik heb nooit geloofd in de opdringerige Amerikaanse Droom van Nixon of in de droom van de drugsgoeroe Timothy Leary. Beiden schijnen iets met het oorspronkelijk boek uit 1971 te maken hebben, wat wordt in de film niet duidelijk gemaakt hoewel hun portret of naam wel gebruikt is.

Ik kan dus zeer zeker ook niet geloven in deze droom vol angst en walging van Terry Gilliam die iedere meningsvorming lijkt te willen verdringen door het dumpen van merknamen en andere kunstmatig opgeblazen, soms reeds lang, verlopen clichés.

‘Fear and Loathing in Las Vegas’ lijkt op een ouderwets verkoperspraatje aan de deur van een stofzuigerverkoper die iets weg heeft van een moderne variant op de duivelse Mephistopheles die heel langzaam met te drukke visuele plaatjes in hoog tempo de eigenwaarde van je ziel probeert op te zuigen.

BASWAS

NIETES!

Heb gister weer wat fragmentjes gezien en ik lag weer naast de bank. Maar ja, ik hou ook wel van debiele ventjes die nog debielere dingen doen (Ace Ventura anyone?).

Dit gaat veel dieper dan Ace Ventura :/

om deze film te begrijpen moet je echt een keer paddo's hebben gebruikt of een ander tripmiddel anders begrijp je hem niet (probeer niemand aan te sporen hoor ) kom in 2005 trouwens een vervolg the rum diary

Dat is geen vervolg.

Je doet het wel

Natuurlijk, maar ik vind hier toch veel humor van het type "doe eens snel heel gek" terug (ook subtielere humor, zeker wel!). Dat is het enige punt waarop ik de films vergeleek. Maar goed, misschien was het niet zo tactisch inderdaad, deze film bied immers veel meer.

whahaha wat een geweldige film

Johnny Depp is echt gewoon masterlijk!

Deze kon me niet echt boeien, qua beelden natuurlijk best wel ok, maar behoorlijk irritant om daar twee uur op te kijken. Enkele keren gelachen dat wel, maar niet genoeg om meer dan twee sterren te geven.

Zo ontzettend vreemd is de film nu ook weer niet. (Hoewel paddos op zijn tijd best ok zijn) Gilliam probeert het geschrevene van het boek om te zetten in beeld. Verder zijn het allemaal vreemde typetjes die de revu passeren. Leip jazeker, maar niet te begrijpen is hij zeker niet.

Niet zozeer een echt vervolg alswel een verslag van de tijd dat thompson werkte in Zuid Amerika voor een kkleine krant werkte als journalist. Zeer leuk boekje en tevens het eerste wat Thompson in zijn uitgebreide carriere schreef als boekwerk. Is jarenlang vermist geweest (ergens in de kast verloren geraakt.) Totdat het een paar jaar geleden weer boven water raakte. Een aanrader voor de mensen die wat meer over 'the man' willen weten. Voor zover ik weet is er geen vertaling in het Nederlands. (En de mijne krijgen jullie niet te leen )

Lang voor ik een dvd-speler bezat, had ik alvast deze film gekocht op dvd-schijf. Tesamen met Goodfellas. Fantastische film waar Gilliam zich geruggesteund weet door vooral Johnny Depp, die duidelijk met kennis van zaken deze film invult.

Ik vind Benicio Del Toro in deze film een stuk beter dan Depp.

Smaken verschillen... gelukkig maar!

Heb je de echte Hunter S. Thompson wel eens gezien of gehoord? Johnny Depp doet m in de film echt ongelofelijk goed na, stem, motoriek, uiterlijk... alles...

En hoe zit dat met THe Rum Diary, wat voor film gaat dat worden? Ook zo'n vage drugsfilm met hallucinaties of heeft Hunter ook nog normaal geleefd (ooit)

Ja ik ken HST. Het acteerwerk van Del Toro is veel diverser in deze film.

Del Toro en Depp zijn beiden geweldige acteurs. Ook in deze film speelden ze goed. Toch konden ze (voor mij) de film niet redden (Wat Depp bij Pirates of the Caribbean wel doet).

Ik kon er geen goed verhaal of een moraal in ontdekken. Misschien kwam het door gebrek aan ervaring met drugs dat ik de film (de sfeer) niet kon waarderen.

je mag doen wat je wilt hoor schat

Jep, hier mag alles

Kan me goed voorstellen dat bij de eerste keer de film nogal wat over de top gaat, alhoewel ik hem toen al op 4 sterren waardeerden was dat voor mij ook een beetje het geval.

Echter de tweede keer komen alle grappen zo veel beter uit. Daarna nog een aantal keer gezien en de film blijft maar beter en beter worden. Vooral de subtiele erg kleine dingetjes die de twee in hun rollen stoppen. Kleine woordjes of trekken die je de eerste keren niet opvallen etc.

Ging al omhoog van 4 naar 4,5 sterren. Zal nu eens kijken of ik ruimtje kan maken in mijn top 10 voor deze film.

Meesterlijk acteerwerk van de mannen Depp en Del Toro !

10 tallen scenes volledig geloofwaardig en tegelijk ontzettende grappige acteerprestaties.

Wat moeten zij een lol hebben gehad tijdens het filmen.

Ik kan me bedenken dat een drugtrip van bijna twee uur niet voor iedere filmkijker een pakkend onderwerp is, voor mij in 1e instantie ook niet. Maar mijn god wat een grandioze film.

Regie van de regisseur van de Monty Python films.

Voor mij een film waar ik geen genoeg van krijg!

4.5

goh..hoe vaker ik eraan terugdenk, hoe leuker ik m eigenlyk vind :S

misschien nog maar n keertje kyken

We're somewhere around Varsow, at the end of the dessert, when the drug became into play. Dit is gewoon een kei gave film om te kijken, zonder er verder over na te denken. Er zit geen moraal achter en er zit ook niet echt een verhaallijn in. Maar dat is ook nergens voor nodig met twee acteurs als Johnny Depp en Benicio del Toro