Unter Dir die Stadt (2010)

Gezien IFFR. Erg mooie beelden; schitterende cinematografie met oog voor veel details. Met name de wolkenkrabbers in Frankfurt zijn schitterend in beeld gebracht. Het script is niet overal even sterk. Met name het begin en eind gaat erg traag. Het middenstuk bevat gelukkig de nodige humor wat de film redt. Acteerwerk is overigens prima.

Tegenvallend drama dat te afstandelijk en inhoudsloos is om indruk te maken.

Het magere verhaal wordt bij vlagen door het aardige camerawerk verhuld maar niet genoeg om er interessant te houden, daarvoor is het te traag en gebeurd er te weinig. De eenzaamheid en leegte die men met de beelden probeert over te brengen is bij mij niet gelukt. Ook de personages en hun onderlinge relaties zijn te vlak (uitgewerkt) om geinteresseerd in te raken, ze wisten mij geen moment te raken. Zeker het feit dat ze stuk voor stuk eenzaam zouden zijn.

Gelukkig dat het visueel nog wel een aangename film.

2,5*

Af en toe mooi gefilmd, maar wat de film echt nekt is dat het verhaal alle kanten rammelt en volkomen ongeloofwaardig blijft. Van de hoofdrolspelers krijgen we alleen een soort karikatuur van hun karakters te zien, er wordt niets duidelijk van hun motieven en beweegredenen, en per stuk blijven ze ongeloofwaardig en onecht. Dat komt vooral doordat het verhaal af en toe een stapje lijkt over te slaan - en dat is dan net dat kritieke moment dat een besluit of richting verklaart. En af en toe lijkt het ook nog alsof er wat scenes uit een andere film in terecht gekomen zijn - een andere film waar toevallig dezelfde spelers in rondlopen.

Alles bij elkaar geteld erg onvoldoende. Echt een mislukte poging.

Matige film waarin een getrouwde man en vrouw een buitenechtelijke relatie met elkaar beginnen. Strak in beeld gebracht ziet de film er wel goed uit. En ook de twee hoofdrolspelers doen het goed. Echter door de vorm en de afwezigheid van enige duidelijke beweegredenen van de koele personages nogal afstandelijk. Ook komen veel momenten nogal onafgemaakt over.

Een goede drama/romantiek film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Perfect achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit...

Zeker wolkenkrabbers in Frankfurt zijn schitterend in beeld...

Ik kan me wel vinden in het commentaar van Noodless. De film maakte een wat gemaakte indruk in het begin. Het klinische en kille valt meteen op maar toch maakten de wat onsamenhangende scenes me nieuwsgierig. En...al met al valt het wat slordige puzzeltje toch redelijk samen...tot dat eind...tja wat moet je daar van denken.

De kunst van het weglaten
Over de motieven van de personages wordt weinig duidelijk, zo stelt blurp194 terecht. Dit lijkt dan ook een bewuste keuze die het kille, mysterieuze sfeertje en het onsamenhangende verloop in de hand speelt. Ik vulde het als volgt in: het gaat om een vrouw in een zakelijke mannenwereld, die - zeker bij de oude man- op een uitdagende manier als verleider te werk gaat. Je kan lang filosoferen over die sigaret. Wat een vreemde actie. Daar had ik voor het eerst het de gedachte van "wat is haar motief?". De dame loopt er bijvoorbeeld ook direct verschrikkelijk naakt bij terwijl alle mannen in het pak lopen en zelfs andere vrouwen toch tenminste wat saaier gekleed zijn. Opvallend en wat mij betreft een wat te voor de hand liggende truc om de dame direct al als verleider/ rebel neer te zetten. Ze wordt af en toe een soort psycholoog neergezet, terwijl -in het begin eigenlijk vrij kort, maar naar verloop van tijd steeds nadrukkelijker- wordt geschetst dat ze haar draai niet kan vinden in de nieuwe stad. Svenja is de enige die probeert te graven in andermans verleden (dat van Roland). Maar om nou te zeggen dat zij het enige round charachter is ...mwoah. Het acteerwerk is vrij matig. De scene van de foto "say greed" was heerlijk en suf tegelijk.

De vraag van valtalor durf ik bij deze voorzichtig te beantwoorden: het verhaal gaat over de vrouw als testcase, als psycholoog van de man die succesvol is maar aan zijn gevoel voorbij lijkt te gaan.

Het is al met al een aardig experiment "van het weglaten" met naar verloop van tijd toch wel de lang verwachte spanning, enkelr mooie beelden en een lekker weird einde.

Een drama dat draait om macht, obsessies en geldelijke passie. De film die zich afspeelt in het financiële milieu in Frankfurt, viel me niet mee.

De film richt zich op een bankier die vreemd gaat met de aantrekkelijke vrouw van één van zijn medewerkers. Dat kan eens gebeuren. Nooit wordt echter overtuigend getoond waarom beide hoofdpersonages zich tot elkaar voelen aangetrokken. Ja, door pure lust waarschijnlijk. Maar dat lijkt me niet voldoende om je zo verregaand in een relatie te storten die zoveel impact op je eigen leven heeft. Dan moet er meer dan lust in het spel zijn. De film houdt het simpelweg op een ongezonde fascinatie en laat het heel teleurstellend verder voor wat het is.

De film heeft sowieso meer aandacht voor cinematografie en atmosfeer dan voor een aansprekend verhaal. Om over binding met de personages maar te zwijgen. Met de sfeervolle weergave van de financiële metropool Frankfurt overtuigt de film zeker. De stad wordt als een kille en afstandelijk stad getoond. Een stad die wordt bevolkt door carrièregeile bankiers en psychisch kapotte wezens.

De eenzaamheid van de personages is bijna tastbaar. Het is ieder voor zich. De seksscènes zeggen in dat opzicht veel. Ruw, grof en gericht op het eigen genot. Geen lol aan voor de voyeuristische kijker. Wel voor de berekenende egocentrische personages.

De camera werpt regelmatig koele beelden vanuit een hoog perspectief op de stad en de mensen. De mensen zijn nietig, vervangbaar en betekenisloos. De film behandelt zijn eigen personages eveneens zonder veel gevoel. Logisch dat het wel en wee van de personages mij geen ruk konden schelen.

De film is een vervelende aangelegenheid, maar op een bepaalde manier wel een interessante vervelende aangelegenheid. Het gewichtigdoenerige einde dat even betekenisloos is als de personages, maakt de film niet minder vervelend.

Mooie sfeerloze stad, dat Frankfurt. Zoveel werd me wel duidelijk.