Comment Je Suis Devenu Super-Héros (2020)

Matige film waarin iedereen superkrachten kan verkrijgen door een nieuwe drug die op de markt is. Wat in eerste instantie lijkt op een enigszins originele superheldenfilm, is het dat bij nader inzien toch niet echt. Ook duurt het te lang voordat je weet hoe het allemaal zit in de wereld waarin de film zich afspeelt (hierdoor weet het verhaal en de personages niet echt te boeien).

Het verhaal begint bij een politieagent die met zijn nieuwe partner een aantal branden moet oplossen. En daarbij stuiten ze op drug die je tijdelijk verschillende superkrachten geeft. Ook zijn er gewoon mensen in de samenleving die ook superkrachten hebben, dus voor diegene die de krachten niet hebben is die drug erg gewild. Dit is geen superhelden film zoals DC of Marvel ze maakt, geen grote CGI-gevechten. Tempo is dan ook niet echt hoog en het duurt ook wel even voordat je weet wat de achtergrond van de politieagent is en de wereld waar dit zich in afspeelt. De karakters worden goed neergezet met natuurlijk een dikke vette knipoog naar de studio’s die ik al benoemde. Het verhaal is vrij simpel maar toch onderhoudend gebracht. Oftewel een leuke film. Aanrader? Ja best wel, en gewoon op Netflix te vinden.

Nog wel goed te doen, maar er had meer in kunnen zitten.

Superhelden die deelmaken van de samenleving... Het doet me een beetje denken aan een aangepaste Franse versie van Bright. Maar nee, ze maken geen deel uit van de samenleving, er is een drugs in de omloop dat gewone burgers superkrachten geeft. Vaak met catastrofale gevolgen van dien.

Jongeren die helemaal de kick krijgen dat ze hun handmatige vuurspuwerij kunnen uitproberen, waardoor Parijs te maken krijgt met brandstichtingen.... De lakse rechercheur Gary mag het oplossen. En ja... Daar blijft het dan ook bij.

Ik weet niet wat het is, maar ondanks het vele geëxperimenteer met superkrachten, voelt het haast niet als een hoofdthema. Daarnaast wil de film ook ritmisch traag op gang komen. Het hoefde van mij dan geen Hollywood-gimmick gedaan, maar er had wel iets meer creativiteit gebruikt kunnen worden. Zeker met het Parijs op de achtergrond. De actiescenes duren veelste kort en wat meer spektakel was helemaal niet zo verkeerd geweest. Misschien dat het budget te beperkt was... Maar dan hebben we toch nog computers als alternatief?

Het acteerwerk is wel goed. De rechercheur... Maar ook Benoit Poulvorde heeft hier een leuke aanwezigheid als een oude sarcast. Callista was ook leuk om te zien. Droge humor, leuke onliners... waarbij de film toch wel lekker wegkijkt.

3,0*

Sympathiek maar wel wat saai en weinig spectaculair, dit franse filmpje over een wereld waarin bepaalde mensen superkrachten hebben. Wanneer een vreemde substantie op de markt komt blijkt opeens iedereen te kunnen beschikken over deze krachten, wat een gevaar voor de maatschappij oplevert. Qua akteerwerk en vormgeving redelijk geslaagd, maar de plot is dun en het onderwerp is inmiddels dermate uitgekauwd dat we dit wel eens eerder en vooral beter hebben gezien.

Politieagent Moreau [Pio Marmaï] wordt gekoppeld aan Nathalie Schaltzmann [Vimala Pons] om onderzoek te doen naar de handel in een drug die de gebruiker tijdelijk superkrachten geeft en al een aantal slachtoffers heeft geëist. Schaltzmann weet dan nog niet dat Moreau als ‘Titan’ deel uitmaakte van een trio superhelden met Calliste [Leïla Bekhti] en met Monté Carlo [Benoît Poelvoorde], met wie hij samenwoont en een relatie heeft. Hij zal zich moeten beroepen op zijn verleden om de verantwoordelijk [Swann Arlaud] op te sporen en de handel te beëindigen. Aardige, maar weinig opzienbarende mix van SF-komedie en misdaadfilm is in ieder geval zo verstandig om nadrukkelijke vergelijking met Marvel of DC uit weg te gaan. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Gérald Bronner.

Leuk. Origineel idee