Phantasm (1979)

stomme film, slecht geacteerd, totaal niet eng, saai. gewoon slecht.

Een beetje een vaag en rommelig verhaal waar naar mijn mening iets meer had ingezeten. De verschillende scenes volgden elkaar soms in een hoog tempo op zodat het voor de kijker een beetje een warboel oogde.

Het verhaal had iets beter uitgewerkt kunnen worden. Er werd nogal vaag gedaan over de bedoelingen van die Tall man vond ik. Die dwergen die gemaakt werden om op een of andere planeet als slaaf te fungeren? Over dit onderwerp had misschien iets meer info in de film worden meegegeven. De effecten waren voor het jaar '79 zeker niet slecht maar anno vandaag komen ze misschien wat lachwekkend over.

Toch qua sfeer en spanning is deze Phantasm een toppertje in zijn genre. Ook dat enge deuntje dat op gepaste momenten begint te spelen maakt de film enger dan hij is en die Tall man is voor mij een van de meest creepy figuren uit het horrorwereldje.

Opnieuw dus een ok release op het mr. horror label! 3,5*

Sfeervol.

Hele sfeervolle gemaakt film van Don Coscarelli uit 1979 gemaakt voor het best wel oke budget van $300.000. Later groeide de film uit tot een ware klassieker. En eindelijk is de film in Nederland uit op DVD.

Mijn grijs gedraaide VHS band uit de jaren 80 kan eindelijk vervangen worden. Nadat de twee broers Reggie en Michael naar de begrafenis zijn geweest van een vriend ontdekken ze vreemde gebeurtenissen op de lokale begraafplaats. De tall man, de sfeervolle begraafplaats, de zwevende zilveren bollen alles ademt een donkere sfeer uit in deze film. De film muziek die vele muziek bands later heeft geïnspireerd in het gothic en black metal scène. Het trage camerawerk van Coscarelli zelf zorgt precies voor de juiste timing in deze film dat het is alsof je naar de phatom of the opera op televisie beelden kijkt. Majestueus.

Dit had ik wel even nodig na de deceptie met Zombie Honeymoon: een klassieke horrorfilm die wel blijft boeien en daarbij ook nog eens een toffe badguy heeft. Phantasm oogt inderdaad wel een beetje Europees. Het heeft precies de sfeer die ik verwacht had in Fulci’s House By The Cemetery. Dan is het weer sinister, dan hangt er een heerlijke nachtmerriesfeer. De surrealistische shots komen altijd goed van pas in zo’n film. Don Coscarelli had dat soort momenten best vaker mogen gebruiken. Het is jammer dat hij zo’n laag budget had, maar aan de andere kant is het lovenswaardig wat hij ermee heeft weten te doen. The Tall Guy is een indrukwekkende verschijning. Ook de dwergen doken vaak op het juiste moment op en de zilveren ballen waren tof bedacht.

Het verhaal is inderdaad wat magertjes. Als we kijken naar de rode draad, heb je snel door dat deze weinig origineel is. Het is de uitvoering waar Coscarelli de meeste punten mee scoort. De sfeer is precies zoals je van een horrorklassieker kan verwachten. Toch denk ik dat Phantasm gebaat was bij een langere speelduur. Qua onlogische sprongen vond ik het allemaal wel meevallen. Phantasm is prima te volgen. Een krappe vier sterren, maar zeker een leuke film.

Deze in '79 in de bios gezien en hij bleef hangen tot ik hem nu weer zag.

Vreemde horror film.

Geen super strak verhaal maar gewoon aaridg om eens te zien.

Vroeger als kind ooit eens gezien. Toen vond ik hem heel eng. Maar nu ik 39 jaar ben valt de film vies tegen. Wat een idioot verhaal. Totaal niet boeiend. Zeer slechte film. Het is nu een klassieker. Voor mij is het een klassieker in het genre 'slecht'.

Leuke film die zeker laat zien dat men geen hoog budget nodig heeft om met de juiste regisseur achter de camera iets moois neer te zetten. Jammer dat de film totaal niet eng is en het uiteindelijke verhaal ongelooflijk weinig voorstelt, want de soundtrack, locaties, belichting en gore mogen er zeker zijn. Acteerwerk was wel wat aan de matte kant, maar nergens te erg dat het irritant werd. Sterker nog, de jonge acteur die Mike speelde, was zeker de beste acteur van de hele film.

Die Tall Man ben ik nog niet echt over uit of hij nu wel of niet eng is. Zou misschien aan het budget kunnen liggen, maar ik heb het idee dat hij met wat meer make-up een stuk angstaanjagender zou zijn dan nu het geval was. Die dwergen waren leuk, maar ook weer net niet eng genoeg om compleet te slagen. Wel benieuwd naar de vervolgen, deze reeks heeft een hoop potentie.

Erg creepy sfeer + muziek heeft deze film.

Op z'n Italiaans . Werkelijk prachtige klassieker. Één van de betere, zelfs. De iconische soundtrack in combinatie met de werkelijk bizar sterke belichting en fantasierijke vertelling zorgen ervoor dat Phantasm in een zucht voorbij is. Op z'n Fulci's, met een vleugje Argento, made in America door een van oorsprong Libische man. Met John Dies at the End (2012) aanstaande werd het wel eens tijd om maar eens aan de rest van z'n oeuvre te beginnen. Phantasm is z'n paradepaardje, en daarmee schaart hij zich gemakkelijk in een rijtje van gerenommeerde namen. Hopelijk zijn de vervolgen (al dan niet op hun eigen manier) ook sterk.

Helaas..

Inderdaad..

Ik denk dat ik die film voor het eerst een jaar of tien geleden heb gezien in Jan Verheyens Filmnight Special als ik me niet vergis. Zeker een sterk werkje, die genoeg in zijn mars heeft om niet te vervelen. Het verhaal, dat aanvankelijk aanstuurt op een reus van een lijkenpikker, wordt steeds meer bizar naarmate de film vordert. Van een vinger die in een (knullige) monstervlieg verandert tot lijken die tot dwergen worden gereduceerd . Dat maakt Phantasm tot een niet alledaagse horror met enkele heerlijke scènes die scary en sfeervol zijn. Ook de geluidseffecten mogen er zijn (de witte kamer) en het deuntje, dat dicht bij Carpenter's Halloween ligt. Jammer dat het einde dan zo barslecht is en nergens op slaat.

het 1ste half uur was saai maar dan word het intressant en spannend echt een cult film maar het einde had wel een beetje anders gemogen

Nou , ze mogen niet zo sterk zijn ,maar deel 2 vond ik wel vermakelijk. Ik kijk ook wel iets uit naar deel 3 en 4.

Trouwens we hebben nog steeds Angus Scrimm in de vervolgen zitten en daar zit 't wel goed mee. Hij blijft (tot nu toe; ik heb alleen t/m deel 2 gezien) een goed horrorfiguur als de Tall Man.

Sfeervolle horrorfilm waar qua horror niet zo veel in gebeurt maar wel leuk in elkaar steekt. Soms wel wat knullig maar gezien het vrij lage budget creatief gemaakt. Scrimm is goed als vage slechterik en Bannister is de ultieme anti held.

Helaas voor de liefhebber(s) van deze film, we hebben (doen we zelden) de film gestopt na een half uur.

Ikzelf kon mij niet inleven in het verhaal en dan kan je doorkijken tot je een onsje weegt maar aangezien er wekelijks vele films bijkomen en wij maar 2 avonden er naar kunnen kijken, trek je ergens een grens. Misschien (kijkend naar de waarderingen) zitten we fout!?

We zullen het nooit weten!

ps., er staan 3* maar we hebben er 2 1/2* gegeven uiteindelijk! (zo slecht was hij ook weer niet)

Ik vond phantasm een goede film.

Vooral met die scène in de mortuarium, met die eindeloze gangen en vliegende ijzeren ballen waren eng.

Ik heb er van genoten.

Ik kijk uit naar deeltje 5, die komt dit jaar nog uit.

Oh echt? Dat zou fantastisch zijn!!

Phantasm heeft weg van een giallo, want de horrorscenes zijn smerig maar daaromheen is het jammer genoeg maar matig. Plaats van handeling is een begraafplaats waar mysterieuze dingen gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen. Tsja, afgezaagder kan haast niet. Acteerwerk en het verhaaltje zelf zijn ook niet om over naar huis te schrijven.

"I just don't get off on funerals, man, they give me the creeps."

Alles wat Lucio Fulci's The House by the Cemetary verkeerd doet doet Phantasm helemaal goed. Om te beginnen was de film behoorlijk sfeervol.

Het acteerwerk was in orde. A. Michael Baldwin vond ik erg goed spelen voor zijn leeftijd en Angus Scrimm was erg gaaf als de sinistere begrafenisondernemer.

Don Coscarelli baseerde het verhaal op een droom. Hij droomde van een glanzende metalen bol en een roterende pin erin, die hem achtervolgde. Dat was natuurlijk de inspiratie voor het enorm gave wapen in de film, die een erg mooie kill oplevert.

De film was oorspronkelijk zo'n 3 uur lang. Maar Coscarelli vond dat te lang om de spanning vast te houden, dus heeft hij er een heleboel uitgeknipt en de film een lengte van net geen anderhalf uur gegeven. Een paar van die weggeknipte stukjes zijn te zien in een van de vervolgen, Phantasm IV: Oblivion.

De muziek van Fred Myrow en Malcolm Seagrave was geweldig. Heerlijke elektronische muziek die de film een prima sfeertje meegeeft.

De film heeft een prima spanning, duurt niet te lang en heeft één erg gave kill scène. Phantasm is zeker een geslaagde horror die elke liefhebber gezien moet hebben. Ben ook wel een beetje benieuwt naar de vervolgen, al verwacht ik er niet erg veel van.

De muziek en de dreigende sfeer van de film dragen bij dat dit bizar horrorverhaaltje de gemiddelde film gemakkelijk weet te overstijgen. Daarbij een paar leuke ideeën zoals die metalen bol, de benadering van een andere wereld ( heel bizar uitgewerkt ) en natuurlijk de Tall man zelf. Ook het acteerwerk is best oké. Het chaotisch slot valt wel wat tegen en kon veel beter uitgewerkt worden. 7/10

Gave Synthwave remix, Phantasm Theme (Nightcrawle...

Ja, het heeft een erg leuke soundtrack en die tall man is zeker creepy, nu goed zo zijn er wel meerdere begrafenisondernemers in films zoals die uit Burnt Offerings. Ook enkele leuke effecten, maar eigenlijk heb ik me vaker stierlijk verveeld met het rommelige plot en acties die vaak tot niets leiden dan geamuseerd. De vele vrouwen die de kalende kerel dan zou hebben bevrijd ik had ze graag gezien dan had ik misschien nog iets moois gezien in plaats van een trio van sullige gasten die een al even saai avontuur beleven . Ach ja, het was maar een droom op het einde of toch niet? Pfff ik hou daar niet van. Ook de onthulling van het waarom vond ik totaal niks aan. baspls de vergelijking met The House by the Cemetary gaat voor mij niet echt op. Die vond ik echt horror en meer sfeervol ook visueel. Uiteraard blijft dat subjectief. Het zal zijn klassieke status wel verdienen dankzij de positieve reacties, maar hier kon ik echt niks mee. Ik probeer echt niet kritisch te zijn voor horrorklassiekers maar uiteindelijk ben ik het toch, ik kan er precies niet aan doen.

Lijkt wat sfeer betreft eerder op city of the living dead dan op house by the cemetary. Nog steeds leuke film beetje vreemd maar wel lekker. Deel 3 en 4 echt heel stom. Hopelijk is Ravager weer wat beter.

Meer dan geweldige low budget film !! In 1980 in de Lux bios in Arnhem gezien. Verpletterende indruk nagelaten. Ben sinds die dag een big fan van de Phantasm films. En dan die soundtracks...... Super.

Heb alle films op video, sommige op Laser en alles op dvd en Phantasm 2 op Blu-ray. In december 2016 komt de geremasterde versie van deel 1 op Blu-ray uit. En als het hoogste hoogte punt dit jaar komt dan ook Phantasm 5 op Blu-ray uit. Dit jaar kan niet meer stuk.

Heerlijke horror, lekker sfeertje je zou bijna zeggen dat het een Italiaanse horror was. Ik heb de dvdbox van Phantasm 1 t/m 4 van Anchor Bay & bijna had ik deze verkocht, zonder na een hele lange tijd weer eens te hebben herkeken. Gelukkig heb ik nu dus de dvdbox nog & zolang niet alle delen op Blu-ray uitkomen en betaalbaar zijn houd ik het daarbij. Is een prima uitgave met goed beeld en DTS geluid, wat ook lekker klinkt bij de soundtrack van de film...

Ik ken deze film niet van het horror genre maar doordat de soundtrack is "gequote" in een klassiek death metal nummer uit de jaren '90 van de Zweedse band Entombed:

Entombed - Left Hand Path - YouTube

(niet liefhebbers van deze muziekstijl mogen doorspoelen naar 3 minuut 50 voor een episch outro)

En terecht: de soundtrack is het hoogtepunt van deze film (samen met wat rare apparaten en dwergen).

Een zogenoemde klassieker binnen her genre .

Ja,,de Muziek was top.

Het is mysterieus,,en raar sommige momenten .

Ik heb De hele complete box in huis.inc de remake van dit jaar.

Maar om nu te zeggen man o man wat ben ik onder de indruk.

Sta niet echt te popelen om de rest te zien.

Vanwege het lage budget ,,,,en de sfeer net aan een voldoende.

Maar niet super indrukwekkend als je een klassiekere verwacht

Bijzonder origineel en creepy werkje. Prachtige box van Arrow aangeschaft. Zeer brnieuwd hoe lang de reeks op nivo blijft. In ieder geval goed begonnen.

4*

“Boy!”
Met Phantasm leverde Don Coscarelli een van de meest unieke horrorfilms van de eind jaren ’70 af. Puur geïnitieerd door zijn passie voor het duistere horrorgenre, wilde hij iets maken wat uniek, bevreemdend en bovenal eng was. Het resultaat was Phantasm.
Het is een film die je voor je gevoel misschien al conceptueel vaker hebt gezien, tegelijkertijd is Phantasm uniek door haar structuur. Wat de film uiteindelijk is, is een samenraapsel van ideeën die misschien heel erg ver van elkaar afliggen, maar toch vreemd genoeg een bizar geheel vormen. Zo is er een hele lange oude man genaamd The Tall Man (een horroricoon wat legendarisch is geworden door het gestalte die Agnus Schrimm eraan gaf), zijn er in bruine mantel gehulde dwergen (de slaven van The Tall Man), begraafplaatsen, een zilveren bol die door de lucht vliegt met als doel om mensen hun hersens dor te kraken, afgehakte vingers waar lijkenvet uit komt en die vervolgens transformeren in een vreemd wezen. De film wordt nooit echt doodeng, maar door haar krachtige balans tussen horror en soms humor is er een sterke dynamiek, een gevoel van gevaar en surrealisme wat het geheel doet aanvoelen als een nare koortsdroom.
Het is nochtans ook een film met een groot hart. Mike is een jochie van 13 jaar oud wiens ouders beiden overleden zijn en wiens grootste angst ook is om zijn oudere broer, Jody, te verliezen. Mike ziet, tijdens een begrafenis, hoe de Tall Man in zijn eentje een grafkist oppakt. Beangstigend door dit, begint hij zijn broer te volgen want hij gelooft dat er iets aan de hand is. Tenslotte heb je ook nog Reggie, een ijscoverkoper die elke keer weer ergens opduikt in de film en die bevriend is met de twee. Deze drie komen uiteindelijk in aanraking met de schim van The Tall Man en hij staat voor ‘de Dood’.
De film heeft iets avontuurlijks, iets grappigs maar is bovenal een erg bevreemdende en sinistere kijkervaring. Legendarisch zijn de shots als we Tall Man langs Reggie’s ijscotruck zien lopen en vervolgens de camera inkijkt. Op het eind lijkt er toch eventjes hoop en warmte, maar dan worden we vervolgens op nare wijze herinnerd dat de nachtmerrie niet voorbij is.
De vervolgfilms op Phantasm breiden het universum uit en de mythologie van het thema ‘de dood’ en ondanks dat die leuk kunnen zijn kunnen die toch niet tippen aan dit origineel waarbij de samensmelting van ideeen vreemd zijn maar toch op wonderbaarlijke manier tot een sinister filmpje leiden.